ครูมานิตย์ แจงปัญหาหนี้ครู เหตุครูมีอาชีพเดียว-ไร้ทางหารายได้เสริม

ทานประธานที่เคารพครับ ผม ครูมานิตย สังขแพุม เขต ๕ จังหวัดสุรินทร ถิ่นชางใหญ ผาไหมงาม ประคําสวย ร่ํารวยปราสาท ผักกาดหวาน ขาวสารหอม พรอมวัฒนธรรม ทานประธานครับ ญัตติเรื่องพิจารณาศึกษาการแกไขปใญหา หนี้สินครูและเปลี่ยนแปลงโครงสรางการจัดการศึกษาใหเป็นระบบอยางยั่งยืน ตองขอบคุณ เพื่อนสมาชิกหลาย ๆ ทาน ที่ไดรวมกันเสนอญัตติ แลวก็ทราบวาอีกหลาย ๆ ทานก็จะอภิปราย สนับสนุน โดยเฉพาะคนเปิดประเด็นในวันนี้ก็คือทานปรีดา บุญเพลิง อดีตเลขาธิการคุรุสภา ซึ่งทานรูปใญหาในแวดวงครูมาอยางดี ผมเองนั้นก็เป็นแคครูนอย แตสิ่งหนึ่งก็อยากจะสะทอน ปใญหาผานทานประธานไปยังรัฐมนตรีและรัฐบาล เพราะวาผมเชื่อวาอยางนอย ๆ คนที่นั่งเป็น เสนาบดีในกระทรวงศึกษาธิการก็ดี หรือทานนายกรัฐมนตรีก็ดีไดรับทราบ เพราะผมเชื่อวา ในการแกปใญหาเรื่องหนี้สินนั้นก็ยากที่จะแกปใญหาได แตอยางนอย ๆ ก็อาจจะไดสรางโอกาส ไดใหโอกาสกับครู ซึ่งเราถือวาเป็นปูชนียบุคคล บางคนก็บอกวาเป็นเรือจาง บางคนก็บอก เปรียบเสมือนเทียนไขที่ใหแสงสวางบาง เพราะทุกคนยอมมีครู เราจึงมีวันไหวครูเกิดขึ้น เราตองยอมรับวาสังคมทุกสังคมในโลกนี้การศึกษาคือพลัง การศึกษาคือสิ่งที่นําพาใหคนนั้น ไดประสบผลสําเร็จ ไมวาจะเป็นทานประธานเอง หรือทานสมาชิกที่นั่งอยูในสภาแหงนี้ หรือพี่นองประชาชนคนไทย ถาเราขาดการศึกษานั่นหมายถึงวาเราอยูในโลกมืด เราไมสามารถ ที่จะนําพาแสงสวางของชีวิตได ฉะนั้นเมื่ออาศัยการศึกษาสิ่งที่คนจะมาใหการศึกษาเราได ก็คือครู องคแกรครูถือวาเป็นองคแกรที่สรางกุศล แลวสถาบันครูที่ครูเราอยูนั้นเป็นสถาบัน ที่นาแกควรเคารพ ทานประธานเชื่อไหมวามีวันหนึ่งผมไปคุยกับทานผูวาราชการจังหวัดสุรินทร เมื่อประมาณสัก ๓-๔ เดือนมานี้ มีประโยคหนึ่งทานผูวาราชการจังหวัดทานพูดไดจับใจความ ผมมาก ผมไปขอรองทานในฐานะทานเป็นประธานคณะกรรมการศึกษาธิการจังหวัด ผมบอก ทานครับ ฝากดูแลเรื่องการยายครู เรื่องการแตงตั้งครูผมหนอย ทานบอกวาทาน ส.ส. ใหสบายใจได พอผมก็เป็นครู ครูเรานาเคารพและครูเรานาสงสาร ผมถามทานผูวาราชการ จังหวัดวานาสงสารเรื่องอะไรครับ ครูเราเวลามีปใญหาเรื่องเศรษฐกิจถาโดนรีดไถจากการยาย จากการขึ้นสูตําแหนงนั้นไมสามารถไปตั้งดานในการหาจากอาชีพอยางอื่นได เพราะครูเรานั้น มีอาชีพเดียวลวน ๆ ก็คือเงินเดือน ยกเวนครูจํานวนนอยที่มีความสมบูรณ มีไรนาสาโท มีสวน ซึ่งในรายละเอียดนั้นผมเขาใจวาเมื่อสักครูทานปรีดาไดคุยใหกับทานประธานที่เคารพฟใง ทานประธานครับ ในโลกหลาหรือในโลกกวางนี้ไมมีอะไรที่ครูไทยเราทําไมได ครูไทยเราทําได ทุกอยาง แลวคุณูปการของครูที่เกิดขึ้นกับประเทศไทยเรานั้นมีมากมายมหาศาล นอกจาก การใหการศึกษาเด็กมาแลว ทานประธานคงจะจําไดเมื่อสมัยกอนแมกระทั่งวาการเลือกตั้งสมาชิกสภาผูแทนราษฎรก็ดี หรือการเลือกตั้งสมาชิกสภาองคแการบริหารสวนจังหวัด หรือเลือกตั้งสวนตาง ๆ เขาใหครูเรา เป็นคณะกรรมการการเลือกตั้งเราก็ทําไดดีทุกอยาง การทุจริต การซื้อเสียง การขายเสียง ก็ไมไดเกิดขึ้นอะไรมากมาย โดยเฉพาะการโกงการนับคะแนนกัน หรือในการยกหีบยกอะไร ในสมัยกอนไมมี เพราะครูเรามีระเบียบ มีวินัยในการควบคุม กํากับอยู แลวงานในสังคม ถาไมมีครูเราเป็นพิธีกร ไมมีครูเราเป็นตัวชวยในการใหความรู ในการขับเคลื่อนของชุมชน ในหมูบาน หมูบานนั้นก็นอยนักที่จะพัฒนาไปในทางที่ดีได แตสิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นใหกับพี่นอง เพื่อนครูบาอาจารยแคือเรื่องของหนี้สินที่ผมไดกลาวไปเบื้องตนวายากที่รัฐบาล ยากที่เสนาบดี จะไปแกปใญหาได แตวาสวนหนึ่งเสนาบดีหรือรัฐบาลสามารถที่จะชวยควบคุมกํากับได เราตองยอมรับวาครูเราสวนใหญนั้นเป็นคนที่มีวินัย เป็นคนที่มีศักยภาพสูง ฉะนั้นเมื่อมี ศักยภาพสูงแลวสถาบันการเงินตาง ๆ ยกเวนนอกจากสถาบันการเงินหลักของครูก็คือ สหกรณแออมทรัพยแลวเรายังมีธนาคารออมสิน เรายังมีธนาคารกรุงไทย ธนาคารอาคาร สงเคราะห เดี๋ยวนี้ก็จะเริ่มเขาไปใน ธ.ก.ส. อีกแลวดวย ถามวาทําไมเขาอยากใหกูละครับ เพราะวาครูไทยเรานั้นมีเครดิตดีไปเอาตรงไหนก็ได แลวเขาก็มองวาสิ้นเดือนจาย ผมก็อยากให ทานนายกรัฐมนตรีก็ดี หรือทานรัฐมนตรีก็ดี บางครั้งตองมาศึกษาพิจารณาในเรื่องเหลานี้ ถาหากวาครอบครัวไหน ครูคนไหนมีความพรอม มีศักยภาพในการสงเสียหนี้ไดก็โอเค (OK) แตถาคนไหนลําบากผมคิดวาตองทําเป็นเรื่องที่ตองคิดที่ตองสรางวินัยให เหมือนผมอาน ถาทานประธานไดอานในบทสรุป เขาบอกปใญหาหนี้สินของครูเป็นปใญหาที่เกิดขึ้นมาอยาง ยาวนานในปใจจุบันยังอยูในขั้นวิกฤติ โดยมีครูรอยละ ๘๐ หรือประมาณ ๔๐๐,๐๐๐ ราย ผมตกใจครับ จริง ๆ ครูเราที่มีหนี้สินที่วิกฤตอยูจริง ๆ ผมวาในประเทศไทยนี้ไมเกิน ๒๐,๐๐๐ ราย ผมอยากเห็นรัฐบาลโดยกระทรวงศึกษาธิการเอาคน ๒๐,๐๐๐ ราย ที่มีปใญหา วิกฤติจริง ๆ วันนี้มาชวยมาแกใหกับเขา สวน ๔๐๐,๐๐๐ รายนี้ก็เป็นเรื่องปกติ ครูไทยเรานั้น มีเป็นลานกวาชีวิต ก็มีขาราชการทุกกระทรวง ทบวง กรม ตางก็มีหนี้กันหมด แตเขาก็มีศักยภาพ ในการสงได ผมอานรายงานแลวผมตกใจจริง ๆ จึงอยากจะหยิบยกประเด็นนี้ เพราะกลัวคนอื่น อานแลวจะมองวาพวกครูมีหนี้สินลนพนตัว ไมจริงนะครับ เรามีศักยภาพมากกวา เรามีเครดิต มากกวา แตเรายอมรับวามี แตถาหากวาทางรัฐบาลไดชวย ถาผมยกตัวอยางก็หาวาผมโจมตี แตรัฐบาล วันนี้ผมก็เหนื่อยที่จะลุกขึ้นมาอภิปรายเหมือนกัน ยกตัวอยางเมื่อสักครูวิกฤติ โควิด (COVID) ๑.๙ ลานลานบาท ๑ ลานบาทที่ไปชวยเยียวยา ไปชวยงบฟื้นฟู อันนั้นไมวากัน ไปชวยบุคลากรของทางสาธารณสุข หรือไปชวยซื้อวัสดุอุปกรณแทางการแพทยไมวากัน สวน ๔๐๐,๐๐๐ ลานบาท ที่จะเอามาใหเอสเอ็มอี (SMEs) หรือซอฟตโลน (Soft loan) เรื่องนี้ผมเคยคิดมานานแลวตั้งแตผมเป็นครู ผมวาทําไมรัฐบาลเขาไมคิดลักษณะแบบนี้ แตวันนั้นผมยังไมเขาใจคําวาซอฟตโลน (Soft loan) พอผมมาเป็นผูแทนในวันนี้ผมถึงเขาใจ คําวาซอฟตโลน (Soft loan) มันเป็นเรื่องที่ธนาคารแหงประเทศไทยเขาไปการันตี (Guarantee) โดยการไปเอาเงินใหแบงก ไปเอาเงินดอกเบี้ยถูก ๆ แลวก็มาปลอยตามวัตถุประสงคเหมือนกับ ซอฟตโลน (Soft loan) ที่ชวยเอสเอ็มอี (SMEs) กับโควิด (COVID) ในวันนี้ นั่นคือเขาไปเอาดอกเบี้ยจากธนาคารแหงประเทศไทยมา ๐.๕ เปอรเซ็นต แลวใหธนาคาร มาปลอยรอยละ ๒ บาท สวนตาง ๑.๕๐ บาท อันนี้ก็เชนเดียวกันถารัฐบาลไดชวยสหกรณ ออมทรัพยแครู แลวก็เคส สตัดดี (Case study) พวกนี้ละครับ กลุมครู พี่นองเพื่อนพองผมที่มี ปใญหาจริง ๆ ใหรัฐบาลชวยค้ําประกัน หรือใหโอกาสกับสหกรณแออมทรัพยแครูเป็นเบื้องตนกอน นี่ผมยังไมคุยถึงแบงกแออมสิน แบงกแกรุงไทย ธนาคารอาคารสงเคราะหแหรือ ธ.ก.ส. เอาเฉพาะ สหกรณแกอน ใหมากูดอกเบี้ยถูก ๆ แลวเอาไปปลอยครูใหมีความตางกันไมมาก มันก็ทําให ครูเหลานั้นลดดอกเบี้ย แลวก็สรางวินัยใหลดจํานวนกูนอยลงมา เชนครั้งแรกอาจจะกูสัก ๕๐๐,๐๐๐ บาท ครั้งตอไปก็ตองลดลงมา ลดลงมา ลดลงมา เพื่อที่จะใหโอกาสหนี้หมด แลวก็ดอกเบี้ยถูกขึ้น นี่ผมถือวาเป็นการชวยเหมือนกับการชวยเอสเอ็มอี (SMEs) การชวย สถาบันการเงิน การชวยโรงงานอุตสาหกรรมขนาดเล็ก ซึ่งเรื่องเหลานี้ละครับเราไมเคยเห็นวา รัฐบาลจะหยิบยกจะชวยเหลือหรือจะหาสถาบันการเงิน นี่อะไรครับ สหกรณแตองไปกู ดอกเบี้ยแพง เมื่อดอกเบี้ยแพงก็ตองปลอยแพง คาใชจายตาง ๆ ก็มาก ผมก็เลยอยากจะ นําเรียนเสนอวาวันนี้จริง ๆ ทางออกการไดชวยเหลือใหครูหมดหนี้หมดสินนั้นมันเป็นไปไมได แตชวยลดภาระ เพราะทานประธานก็ฟใงแลวเมื่อกี้ ๒ ทานไดอธิบายวาการเป็นหนี้ของครูเรานั้น นอกจากเราเสียสละกับสังคมแลวเรามาจากครอบครัวที่ยากจน พอแมมีหนี้สินมากอน เหมือนผมเป็นครูใหม ๆ กูเงินครั้งแรกเป็นครูได ๖ เดือนซื้อมอเตอรไซค ตองสงทุกเดือน ทุกเดือน ทุกเดือนครับ เพราะวาเรามีความจําเป็นตองใชมอเตอรไซค อันนี้ยกตัวอยาง เอาเด็กไปแขงกีฬา เอาเด็กมาเขาคาย เมื่อสักครูโควิด (COVID) ก็ลงทุนซื้อผาตัดแมสก (Mask) ใหลูกหลาน ใหเด็กนักเรียน สิ่งเหลานี้มันก็สะสมเขา ไหนลูก ๆ ที่จะสงไปเรียนตออีก สารพัด สารพัดจริง ๆ ผมก็อยากฝากทานประธานผานไปยังทางรัฐบาลวาถามีโอกาสหาทางชวยเหลือ แลวก็นอกจากนี้จริง ๆ ผมจะอภิปรายโครงสรางของกระทรวงศึกษาธิการดวย โดยเฉพาะ สกสค. ก็คือสํานักงานคณะกรรมการสงเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากร ทางการศึกษา ตรงนี้ถือวาเป็นหนวยงานสวัสดิการที่สําคัญของครู วันนี้ผมไมเขาใจเหมือนกัน วาทําไมถึงขาดทุนในการทําภารกิจใหกับครูในเรื่องสวัสดิการ ผมมองไมเห็นทางที่จะติดลบ แตทายที่สุดวันนี้กลับลมเหลวครับรานคาคุรุสภา โรงแรมคุรุสภาที่อยูในกระทรวงศึกษาธิการ วันนี้ก็ลมเหลว แทนที่นั่นก็เป็นที่หนึ่งที่จะใหครูไดมาพัก ไดมานอนในราคาถูก ๆ แตวาหองนอน อยูในระดับชั้นกลาง ๆ แตวันนี้แทบจะไมไดปรับปรุงเลย ทานประธานที่เคารพครับ ดวยเวลา อันจํากัดผมอยากฝากอีกเรื่องหนึ่งก็คือ ในเรื่องของผูแทนที่มาบริหารในกระทรวงศึกษาธิการ ไมใชรัฐมนตรีนะครับ คนที่มาจากตัวแทนครูพอเขามาบริหารตรงที่กระทรวงศึกษาธิการแลว ก็อยากเห็นวาใหคิดถึงเพื่อนครูที่อยูตางจังหวัด ใหมาคิดในเรื่องของสวัสดิการ ใหมาคิดถึง การสรางวินัย เพราะวาสวนหนึ่งก็เกิดจากสวนกลางละครับ เชนเงินกู ช.พ.ค. เขาเรียกวา เงินกินผีมาใชกอน ก็คิดมาจากตรงนี้แหละครับ วันนี้ครูบางคนพอเกษียณอายุราชการแลว ลูกหลานไมดูแล เพราะรูวาพอพอแมตายแลวไมมีเงิน ช.พ.ค. เหลือ ไมมีเงิน ช.พ.ส. เหลือ ผมคิดวาบางเรื่องคิดใหครูมีหนี้คิดไดครับ แตบางเรื่องตองสงวนความคิดไวบาง ไมใชคิด หาแตโครงการใหเพื่อนครูบาอาจารยแผมมีหนี้มาตลอด พอทายที่สุดมันก็หนี้สะสม มันก็นําไปสู การจัดการเรียนการศึกษา ไมมีกําลังใจที่จะสอน วัน ๆ ก็คิดแตหนี้ วัน ๆ ก็คิดแตดอกเบี้ย ทายที่สุดทายก็ไปหาเงินนอกระบบ มันก็พัวพันจนมาถึงทายที่สุดแลวก็เป็นหนี้ลนพนตัวจริง ๆ ทานประธานครับ ดวยเวลาอันจํากัดผมก็เสนอเป็นเบื้องตน สวนคณะกรรมาธิการจะตั้งหรือไม ก็สุดแลวแตสภาผูแทนราษฎรแหงนี้ ถาตั้งก็ดีจะไดไปศึกษา ถาไมตั้งผมก็ฝากไปถึงรัฐบาล และรัฐมนตรีวาการกระทรวงศึกษาธิการดวยครับ ขอกราบขอบพระคุณครับ