สําลี รักสุทธี หารือปัญหาหนี้สินของครูที่เพิ่มสูงขึ้นจากหลายแหล่งกู้ ซึ่งส่งผลต่อสุขภาพจิต คุณภาพการจัดการเรียนการสอน และจริยธรรมของวิชาชีพ จึงเรียกร้องให้รัฐพิจารณาช่วยเหลือลดภาระหนี้ และเสนอให้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อศึกษาแนวทางแก้ไขอย่างเป็นระบบเพื่อยกระดับการศึกษาไทย
กราบเรียนทานประธานสภาที่เคารพ ผม สําลี รักสุทธี แบบบัญชีรายชื่อ พรรคภูมิใจไทย จังหวัดมหาสารคาม ทานประธานครับ ผมขออนุญาตอานญัตติที่ผมไดเสนอตอสภาแหงนี้ครับ ครูคือผูจัดประสบการณใหศิษย เกิดการเรียนรูตามเปูาหมายที่ตั้งไว ประเทศที่ตองการพัฒนาเด็กใหเป็นไปตามตองการ จะตองพัฒนาครูกอน หากครูเกงก็จะพัฒนาเด็กใหเกงดวย สอดคลองกับคํากลาวที่วา ครูเป็นเชนไร นักเรียนก็จะเป็นเชนนั้น ไมมีนักเรียนเกงที่เกิดจากครูไมเกง นักเรียนเกงมักจะ เกิดจากครูที่เกง ครูมีองคแประกอบสําคัญอยางนอย ๒ สวน คือกายกับจิต หรือรูปธรรม นามธรรม กายในที่นี้ผมหมายถึงการจัดประสบการณแตาง ๆ ของครูใหศิษยไดเกิดการเรียนรู จิตคือความรู และภาวะจิตของครู ซึ่งสวนนี้มีความสําคัญยิ่งตอการจัดการเรียนรูใหเด็ก ครูควรเป็นบุคคล ที่มีองคแประกอบทางจิตที่ดีเพื่อใหการจัดการเรียนรูแกศิษย ประสบผลสําเร็จตามเปูาหมาย ปใจจุบันปใญหาที่มีอยูก็คือครูมีภาวะทางจิตที่ไมคอยดี นั่นก็คือฐานะทางเศรษฐกิจของครูไมดี นั่นเอง ก็เนื่องจากปใญหาของครูเป็นหนี้ การเป็นหนี้ทําใหครูมีปใญหาการจัดการเรียน การสอนไมดี ดวยเหตุนี้ผมจึงไดเสนอญัตติแกปใญหาหนี้สินของครูเขามาสูสภาแหงนี้ครับ
ตอไปนี้จะเป็นการอภิปรายประกอบวาเหตุใดสภาแหงนี้จึงควรนําญัตติ เรื่องขอใหสภาผูแทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาปใญหาหนี้สินครู เขาสูสภาครับ คําวา หนี้ เป็นคําสั้น ๆ แตมีอานุภาพยิ่งใหญ อยางนอยทําให ๒ คน เปลี่ยนแปลง คนหนึ่งมีทรัพยแสินมากขึ้น รวยขึ้น มีความสุขมากขึ้น คนนั้นคือเจาหนี้ คนที่ ๒ มีความทุกข ทรัพยแสินไมมาก แลวก็อยูอยางวิตกกังวล มีความยากลําบากนั่นคือลูกหนี้ครับ หนี้ตามแนวคิดของผมนั้นมี ๓ ลักษณะ คือ ๑. หนี้โดยสภาพ เชน หนี้ลูกที่มีตอพอแม ศาสนิกชนมีตอพระศาสดา แลวก็พวกเรามีตอบุคคลที่มีพระคุณตอเรา อันนี้คือหนี้โดยสภาพ หนี้ที่ ๒ ก็คือ หนี้ธรรมชาติ เชน หนี้ขาว หนี้น้ํา หนี้ภูเขาเหลากา หนี้แผนดิน อะไรตาง ๆ อยางนี้ก็ถือวาเราเกิดมาเป็นหนี้สิ่งเหลานี้ อันนี้ในรายละเอียดอาจจะเกี่ยวของโยงกับ หลักของศาสนาไปบาง หนี้ประเภทที่ ๓ หนี้ที่เราสรางขึ้นเอง เป็นสิ่งที่เราตองพูดอยูในขณะนี้ หนี้ที่เราสรางขึ้นเองก็เชนกูหนี้ยืมสินตาง ๆ หนี้ครูที่จะพูดอยูในขณะนี้ก็จัดเป็นหนี้ประเภทที่ ๓ ก็คือหนี้ที่เราสรางขึ้น หนี้ที่ครูสรางขึ้นนั้นผมขอเรียนตอสภาแหงนี้วาครูเป็นหนี้จํานวนมาก หนี้จากแหลงไหนบาง ๑. หนี้ตามโครงการสวัสดิการเงินกูหรือ ช.พ.ค. จํานวน ๔๐๘,๐๐๐ คน เป็นเงินกูประมาณ ๔๔๐,๐๐๐ ลานบาท อันนี้ตามโครงการที่ ๒ ก็คือ โครงการเงินกูเพื่อพัฒนา ชีวิตครู จํานวน ๑๔,๖๐๐ คน เป็นเงินกูประมาณ ๑๖,๐๐๐ ลานบาท อันนี้ทั้ง ๒ ประการนี้ จะเป็นครู ๔๒๒,๖๐๐ คน เป็นเงินกูจํานวน ๔๕๖,๐๐๐ ลานบาท หนี้ทั้ง ๒ โครงการ ดังกลาวนั้นสามารถแยกลักษณะไดก็คือเป็นหนี้ดี ๑๒๖,๗๘๐ คน คิดเป็นรอยละ ๓๐ หนี้ที่พอหักสงไดก็คือหนี้ประเภทกลาง ๆ ประมาณ ๒๑๑,๓๐๐ คน คิดเป็นรอยละ ๕๐ หนี้ขั้นวิกฤติอันนี้จะถูกฟูองรอง จะถูกลมละลายอยูมะรอมมะรอประมาณ ๘๔,๕๐๐ คน คิดเป็นรอยละ ๒๐ นอกจากนั้นก็ไปเป็นหนี้ธนาคารออมสินอีก ๔๘๙,๐๖๐ คน คิดเป็นประมาณ ๔๑ เปอรเซ็นตแของขาราชการครูทั้งหมด นอกจากนั้นก็ไปเป็นหนี้สหกรณแออมทรัพยแครูประมาณ ๘๕๐,๐๐๐ ลานบาท หนี้ธนาคารอาคารสงเคราะหแอีก ๖๐,๐๐๐ ลานบาท ก็แสดงวา ครูเป็นหนี้อยูหลายสถาบันอยูหลายแหง ไมวาจะเป็นสหกรณแออมทรัพยแครู ไมวาจะเป็น ธนาคาร ไมวาจะเป็นสถาบันการเงินตาง ๆ อะไรที่สามารถพอกูไดครูก็ไปกูทั้งนั้น เป็นเหตุให ครูตองเป็นหนี้ เหตุใดครูจึงตองไปกูหนี้ยืมสินขนาดนั้น เมื่อสักครูนี้ทานอาจารยแปรีดา บุญเพลิง ไดกลาวไปแลวผมก็ไมอยากจะกลาวซ้ํา ก็ขอกลาวเพิ่มอีกนิดหนึ่งขอที่ทําใหครูเป็นหนี้ ประการหนึ่งก็คือการกูเพื่อไปประกอบอาชีพ กูไปเพื่อซื้อคอมพิวเตอร มือถือ อะไรตาง ๆ กูไปเพื่อบางทีก็เรียกวากูไปเพื่ออํานวยความสะดวกใหตนเอง เชน ซื้อบาน ซื้อที่อยูอาศัย ซื้อรถยนต เหลานี้เป็นตน โดยเฉพาะครูที่อยูตามชนบทตาง ๆ ครูหลายคนก็จะตองยกฐานะ ตนเองขึ้นมาใหอยูแนวหนาของชุมชน เชน บางทีก็ตองไปแขงกับคณบดีในชุมชน เชนเขามีรถ ครูก็จะตองมีรถ ครูก็ไมนอยหนาก็ตองกูหนี้ยืมสินมา ที่สําคัญอยางหนึ่งที่ทางภาษาพระเขาเรียกวาแบบไมมีมัตตัญโุตา อันนี้ไมอยากจะโทษครู ก็มีหลายคนที่ไมคอยประมาณตน คําวาไมประมาณตนก็คือรูวาตนเองมีเงินเหลือไมเยอะ ก็ยังไปกูอยูอยางนี้เป็นตน เพราะฉะนั้นการพูดถึงหนี้ครูบางทีผมเองก็ยังหวั่น ๆ อยู เพราะอะไรครับ เพราะมีคนเป็นจํานวนมากที่บอกวาทําไมไปพูดแตหนี้ครู ตํารวจก็เป็นหนี้ ขาราชการตาง ๆ ก็เป็นหนี้ทําไมถึงพูดแตหนี้ครู นี่เป็นคําที่สะทอนมาเหมือนกันนะครับ แตอยางไรก็ตามครูเป็นบุคคลที่ถือวามีสวนสรางชาติ เด็กคืออนาคตของชาติ ครูคือผูที่กํา อนาคตของชาติ ดังนั้นเราก็ควรที่จะใหความสําคัญกับครู เกษตรกรก็มีวิธีการมีกระบวนการ แกหนี้ใหเขาอยู เพราะฉะนั้นถาหากวาเราตั้งคณะกรรมาธิการแลวก็ใชกระบวนการการแกหนี้ เหมือนกับที่แกหนี้ใหเกษตรกรก็คงจะทําใหครูเบาบางลงได
ตอไปผลกระทบจากการที่ครูเป็นหนี้นั้นแนนอนมีผลกระทบอยางมากมาย ในฐานะที่ผมก็อยูกับครู อยูในวงการครูมาเป็นเวลานานทําใหเขาใจวาครูที่เป็นหนี้นั้นมีผลตอ การพัฒนาการเรียนการสอนอยางมากมาย ผมขอยกตัวอยางคนที่เป็นหนี้จะตองทุกขใจ มีความทุกขเป็นชีวิตที่หนักเหมือนกันกับรถ รถ ๒ คัน รถคันที่บรรทุกหนักก็เหมือนกันกับ ชีวิตที่เป็นหนี้ รถที่ไมมีสิ่งของบรรทุกหนักก็จะวิ่งไปสูจุดหมายไดเร็ว ขณะที่รถที่บรรทุกหนัก ก็จะบรรทุกสิ่งของไปไดชาเหมือนกันกับชีวิตที่เป็นหนี้แลวก็เป็นทุกข ทางศาสนาพุทธ พุทธองคแก็สอนวา อิณาทานัง ทุกขังโลเก การเป็นหนี้เป็นทุกขในโลก มีมาตั้งนานแลวนะครับ คําสอนเหลานี้ ประการที่ ๒ ก็คือการเป็นหนี้จะทําใหสารทุกขแหลั่ง สารทุกขแที่เรียกวา อะดรีนาลีน (Adrenaline) จะมีในรางกายของคนที่เป็นหนี้มากกวาคนที่ไมเป็นหนี้ คนที่เป็นหนี้ จะมองโลกในแงลบ วิตกกังวล สับสน หดหู ไรหวัง สรางปใญหาในหองเรียน ในครอบครัว อารมณแฉุนเฉียว เหลานี้เป็นตนคือสิ่งที่เกิดจากการเป็นหนี้ แลวคนที่กุมอนาคตของชาติ คนที่สอนเด็กถามีอารมณเหลานี้อยูก็จะทําใหเกิดปใญหาตอเด็กได อันนี้คือปใญหาตอครูโดยตรง ตอไปนี้ก็จะเป็นปใญหากระทบตอสังคม จริยธรรม ศีลธรรม ครูที่เป็นหนี้ก็จะมีการทิ้งหองเรียน ไปหารายไดเสริม ไปขายตรง ไปทําไรทํานาทํานองนี้เป็นตน ก็จะพยายามออกจากโรงเรียน หนีกอนเวลาก็มี ถูกฟูองรองทั้งครูฟูองรองเขา เขาฟูองรองครู ไมมีความซื่อสัตย พูดเท็จ พูดโกหก สามารถลักขโมยได ถึงกับปลน ฆา ตามที่เราไดยิน ผอ. โรงเรียนคดโกง ทุจริต ฆา ปลน มีทั้งนั้นปใญหาที่เกิดจากหนี้ ผมขอเทาไปคําวา สารทุกขแนิดหนึ่ง สารทุกขแหรือที่เรียกวา อะดรีนาลีน (Adrenaline) สารนี้เขาเรียกไดหลายอยางเรียกวาสารหนาเหี่ยว หนาแหง สารโรคกระเพาะ สารโรคเบาหวาน สารตาฝูาตาฟาง สารอะไรก็แลวแตเขาเรียกวาสารทุกข สารทุกขแถามีกับครูจะทําใหหองเรียนนั้นสุขไดอยางไร ขอนิดหนึ่งใกลจะจบแลวครับ ครูที่มี สารทุกขแก็จะถายเทสารทุกขแนี้ไปสูเด็ก นั่นก็คือพรอมที่จะลงโทษเด็ก พรอมที่จะเกรี้ยวกราด กับเด็กเพราะครูมีปใญหาในเรื่องหนี้ แลวเด็กที่มีสารทุกขแหลั่งลงไปก็จะทําใหเด็กเรียนไมเกง เรียนไมดี ตามืดตามัว เมื่อครูไทยใครหวังยังเป็นหนี้ ศึกษาไทยจะดีไดที่ไหน เมื่อดอกหนี้ ยังบานอยูบาครูไทย การศึกษาจะกาวไกลไปไดฤา ผมขอสรุปบทกลอนอีกนิดหนึ่งในฐานะ เป็นครูภาษาไทยก็อยากจะจบดวยบทกลอนเหมือนกับที่เคยผานมาแลว เมื่อครูยังมากหนี้ขี่คออยู บนบาครูมีนักเรียนตองเพียรสอน พลังบวกยอมจางอยางแนนอน ความกังวลกนกรอนงานสอนครู คุณภาพเคยเขมสอนเต็มรอย อาจลดนอยตามเห็นและเป็นอยู หากรัฐชวยแกหนี้ขี่คอครู นั่นคือทานชวยกูศึกษาไทย ขอวอนรัฐจัดงบสมทบชวย จะแกดวย ลดหนี้วิธีไหน แบงเบาหนี้ขี่คอก็พอใจ คือเสียงรองของครูไทยในแผนดิน ชวยครูเหมือนอวย ใหชวยชาติ เด็กฉลาดเพราะมือครูสูทรัพยแสิน เปลี่ยนมือหนี้เป็นมือครูกูแผนดิน อยากไดยิน ครูไทยไมเป็นหนี้ อยากไดยินครูดีหนี้ไมมี ขอบคุณครับทานประธาน