องอาจ เสนอตั้งกรรมาธิการแก้ปัญหาชุมชนจัดสรรถูกทิ้งร้าง

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๗ · ๓๐ กรกฎาคม ๒๕๖๓

องอาจ คล้ายมไพบูลย์ หารือปัญหาการดูแลพื้นที่สาธารณะในหมู่บ้านจัดสรรและอาคารชุดที่ขาดนิติบุคคล ซึ่งส่งผลให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อน จึงเสนอให้มีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อศึกษาแนวทางแก้ไขอย่างเป็นระบบ พร้อมผลักดันการปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวข้องและเสนอร่าง พ.ร.บ. ใหม่ เพื่อฟื้นฟูชุมชนที่ถูกทิ้งร้างทั่วประเทศ รวมถึงสนับสนุนญัตติร่วมจาก ส.ส. หลายพรรคเพื่อเร่งขับเคลื่อนเรื่องนี้ต่อไป

นายองอาจ คลามไพบูลย แบบบัญชีรายชื่อ

ทานประธานสภาที่เคารพ ทานสมาชิกผูทรงเกียรติ ผม องอาจ คลามไพบูลย สมาชิกสภาผูแทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปใตย ผมกราบเรียนทานประธานวาวันนี้เป็นที่นายินดีที่เพื่อน ส.ส. จากเกือบ ทุกพรรคการเมืองไดรวมกันเสนอญัตติซึ่งมีความสําคัญเป็นอยางยิ่งในการแกไขปใญหา ความเดือดรอนของพี่นองประชาชน ไมใชเฉพาะ ส.ส. ที่อยูในกรุงเทพมหานครเทานั้น แตผมเชื่อวา ส.ส. ที่อยูในเขตเมืองทั่วประเทศตางประสบพบปใญหาเชนเดียวกัน ตลอดระยะ เวลาหลาย ๑๐ ปีที่ผานมา ปใญหาที่เป็นสาเหตุที่ทําใหนําไปสูการเสนอญัตติของ ส.ส. จากเกือบทุกพรรคการเมืองในวันนี้ ถาเราอานเฉพาะชื่อญัตติเฉย ๆ โดยไมไดมีโอกาสฟใง ขอเท็จจริงที่เพื่อน ส.ส. จากเกือบทุกพรรคการเมืองอภิปราย ก็อาจจะกอใหเกิดความเขาใจผิด เชนเราบอกวาญัตติขอใหศึกษาปใญหาการพัฒนาทรัพยแสินที่ประชาชนใชสอยบนที่ดินของ เอกชนในกรุงเทพมหานครหรือในพื้นที่ตาง ๆ ผมคิดวาทําไมเราตองเสนอญัตตินี้ ไมใชวา มีพื้นที่เอกชนแลวเราก็อยากจะใหภาครัฐนํางบประมาณแผนดินเขาไปพัฒนาในพื้นที่เอกชน ของใครก็ได มิฉะนั้นถาเราสามารถนํางบประมาณแผนดินไปใชพัฒนาในพื้นที่เอกชนของใคร บานเรือนของพวกเราทุกคนก็คงไมตองจัดทําสวน จัดทําอะไรในบานของเรา ก็คงจะเอาใชเงิน ของภาครัฐไปทํา แตปใญหาที่มันเกิดขึ้นจนกระทั่งมีเพื่อน ส.ส. จํานวนมากอภิปรายตั้งแต เมื่อวานนี้จนกระทั่งถึงวันนี้ก็คือ มีหมูบานจัดสรร มีอาคารชุดจํานวนมากที่เจาของหรือบริษัท สรางขึ้นมาเรียบรอยแลว มีคนเขาไปอยูเรียบรอยแลว แตปรากฏวาไมมีนิติบุคคล ไมมีกรรมการ ที่จะมาดูแล สาธารณูปโภคตาง ๆ ถนนหนทาง ทอระบายน้ํา รวมทั้งอื่น ๆ บอบําบัดน้ําเสีย หรืออะไรก็ตาม ก็ไมไดรับการจัดการใหเป็นไปตามที่เคยโฆษณาประชาสัมพันธไว พูดงาย ๆ วา ไมไดรับการดูแล ไมไดรับการปรับปรุงเมื่อเกิดการชํารุดเสียหายใด ๆ ขึ้น ผลรายก็เกิดขึ้นกับ พี่นองประชาชนที่ตองใชสอยในพื้นที่รวมกันตาง ๆ แนนอนที่สุดครับ เจาของซึ่งเป็นเจาของ หมูบานจัดสรรเหลานั้น หรือรวมกันขายอาคารชุดตาง ๆ เหลานั้น โดยเฉพาะหมูบานจัดสรร ก็ยังมีชื่อเป็นเจาของอยู เพราะฉะนั้นองคแกรปกครองสวนทองถิ่นก็ดี กทม. ก็ดี ก็ไมเขาไป ไมสามารถที่จะใชงบประมาณแผนดินเขาไปแกไขปใญหาของพี่นองประชาชนได นี่คือปใญหา ที่อยูคูกับเมือง อยูคูกับองคแกรปกครองสวนทองถิ่น ทั้งในสวนกลางกับกรุงเทพมหานครและ ในตางจังหวัดอยางตอเนื่องตลอดมา เฉพาะในกรุงเทพมหานครไดพยายามมีการแกไขปใญหา เพราะฉะนั้นเราจึงเห็นวาเมื่อไมกี่ปีที่ผานมามีการออกขอบัญญัติของกรุงเทพมหานคร ในการที่จะเขาไปพัฒนาทรัพยแสินที่ประชาชนใชสอยรวมกันในพื้นที่สวนบุคคลหรือพื้นที่เอกชน พูดงาย ๆ ก็คือโดยเฉพาะในหมูบานจัดสรรทั้งหลาย ซึ่งมีอยูจํานวนมากในกรุงเทพมหานคร แตปรากฏวาขอเท็จจริงก็คือขอบัญญัติที่ออกมานั้นก็ยังไมสามารถที่จะชวยแกไขปใญหาของ พี่นองประชาชนได เพราะเมื่อภาครัฐเขาไปดําเนินการตามเงื่อนไข ตามกฎ กติกา ตามระเบียบ ตาง ๆ ของขอบัญญัติ เจาของที่ดินเดิมก็มีการฟูองรองทางกฎหมายเกิดขึ้น และหลายกรณีปรากฏวาภาครัฐ เป็นฝุายที่พายแพในการดําเนินการทางกฎหมาย เพราะฉะนั้นเมื่อภาครัฐพายแพแนนอนที่สุด ก็ไมมีภาครัฐที่ไหนก็ตามไมวาจะเป็นในเมืองกรุงเทพมหานครหรือในตางจังหวัดอยากจะใช งบประมาณแผนดินเขาไปดําเนินการ ถึงแมจะมีกฎหมายเอื้อใหกระทําไดตามกฎ กติกาตาง ๆ บาง ก็ตาม แลวนี่คือปใญหาที่ตอเนื่องมาจนกระทั่งถึงปใจจุบัน เพราะฉะนั้นปใญหาที่เกิดขึ้น เมื่อพิจารณาในขอกฎหมายก็จะพบวามันมีเรื่องของพระราชบัญญัติตาง ๆ ที่เขามาเกี่ยวของ การตอสูคดีตาง ๆ ระหวางเอกชนกับภาครัฐในกรณีที่ผมกลาวถึงนี้ก็มักจะอางพระราชบัญญัติ ตาง ๆ มาเป็นขอในการตอสูคดีจนหลายครั้งก็อาศัยชองวางชองโหวในการพิจารณากฎหมาย ตาง ๆ ที่อาจจะมองตางกันไปนั้นทําใหมีการแพชนะคดีเกิดขึ้น แตคนที่ไดรับผลกระทบก็คือ พี่นองประชาชนทั้งหลายที่ตองอาศัยอยูในหมูบานจัดสรรที่ไมสามารถแกไขปใญหาได ไมวาจะเป็น ปใญหาน้ําทวมขัง ปใญหาทอระบายน้ํา ปใญหาการกําจัดน้ําเสียหรือปใญหาอื่น ๆ อีกมากมาย เมื่อเราพิจารณาดูทั้งหมดแลวผมคิดวาการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญขึ้นมาดูปใญหานี้ทั้งหมด จึงเป็นเรื่องดี เป็นเรื่องเหมาะสม เป็นเรื่องจําเป็น ที่พวกเราสภาผูแทนราษฎรแหงนี้จะชวยกัน พิจารณาเรื่องนี้ แลวก็หวังวาการพิจารณาของคณะกรรมาธิการในครั้งนี้จะสามารถทําให ปใญหาตาง ๆ ยุติลงได ผมมีแนวทางเสนออยู ๒ ประการ

ประการแรก ผมคิดวาตองมาพิจารณาดูวากฎหมายเดิมทั้งหลายที่มีอยู โดยเฉพาะ พระราชบัญญัติไมวาจะเป็นพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ พระราชบัญญัติ อาคารชุด พ.ศ. ๒๕๒๒ หรือพระราชบัญญัติอื่นใดที่เกี่ยวของกับเรื่องเหลานี้ตองมาพิจารณาดูวา จะตองมีอะไรที่ปรับปรุงแกไข แลวผมเชื่อวา ส.ส. ในสภาแหงนี้ก็ควรชวยกันปรับปรุงแกไข

ประการที่ ๒ ผมคิดวาเราอาจจะตองมีการเสนอรางพระราชบัญญัติขึ้นมาใหม เพื่อมาแกไขปใญหานี้โดยเฉพาะ ไมใชเฉพาะในจังหวัดกรุงเทพมหานครเทานั้น แตครอบคลุม ทั่วประเทศ เป็นกฎหมายที่ใชบังคับทั่วประเทศเพื่อแกไขปใญหาใหพี่นองประชาชน ไมตอง ประสบปใญหาอยางที่พวกเรา ส.ส. ไดพูดกันมาโดยตลอดที่ภาครัฐไมสามารถเขาไปพัฒนา ในพื้นที่ที่เป็นหมูบานจัดสรรที่ถูกทิ้ง ถูกปลอยไว แลวผมเชื่อวาสภาแหงนี้จะชวยกันทํา คุณประโยชนแอยางมากใหกับพี่นองประชาชนที่กําลังเดือดรอนอยูในขณะนี้มาเป็นระยะ เวลานานแลวครับ เพราะฉะนั้นผมขอสนับสนุนญัตติของ ส.ส. เกือบทุกพรรคการเมืองที่เสนอ แกไขปใญหาของพี่นองประชาชนในครั้งนี้ครับ ขอบคุณครับทานประธาน