เรียนทานประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายจิรวัฒน อรัณยกานนท สมาชิกสภาผูแทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคกาวไกล เขตตลิ่งชัน เขตทวีวัฒนา เขตหนองแขม แขวงหนองคางพลู ทานประธานครับ ญัตตินี้เป็นญัตติที่ผมคิดวาพวกเราโดยเฉพาะ ส.ส. กรุงเทพมหานครมีสวนอยางใหญยิ่งที่จะตอง สนับสนุนการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญชุดนี้ เพราะวาปใญหาวันนี้เป็นปใญหาภาพรวมของ กรุงเทพมหานครทุกเขต แมกระทั่งเขตของผมเอง เขตตลิ่งชัน เขตทวีวัฒนา เขตหนองแขม แขวงหนองคางพลู ก็ประสบกับปใญหานี้ครับ ปใญหาที่ผมอยากจะอธิบายใหพี่นองประชาชน ที่ฟใงอยูทางบาน โดยเฉพาะพี่นองทาง กทม. เขาใจงาย ๆ คือมันแบงที่ดินออกเป็น ๒ กอน คือที่ดินเป็นแบบที่ดินสาธารณะ ก็หมายความวาที่ดินที่เอกชนยกใหเป็นที่ดินสาธารณะ หรือเป็นที่สาธารณสมบัติของแผนดิน ก็คือเป็นที่ดินที่รัฐสามารถนํางบประมาณไปซอมแซม บํารุงและพัฒนาไดเลย แตในอีกกอนหนึ่งเป็นที่ดินเอกชนที่อาจจะติดขัดที่รัฐไมสามารถที่จะ นําเงินงบประมาณเขาไปซอมแซมหรือพัฒนาได แตมันก็มีปใญหาซึ่งก็ไดมีขอบังคับออกมาแลววา ในกรณีถาเป็นที่ดินเอกชนก็มีขอบัญญัติ ระเบียบวางไวเป็นเงื่อนไขวาถาใชสอยรวมกัน มากกวา ๑๐ ปี รัฐก็เขาไปพัฒนาได ซึ่งเดี๋ยวผมจะลงรายละเอียดในตอนตอไป แตผมคิดวา ญัตตินี้สิ่งที่จะตองมุงเขาไปสูกลุมเปูาหมายที่จะไดรับประโยชนแจากการตั้งคณะกรรมาธิการชุดนี้ กลุมที่พวกเราจะตองพิจารณาคือใครครับ ๑. ประชาชนในชุมชนที่ถนนยังไมไดยกใหเป็น ที่ดินสาธารณะ ประการที่ ๒ หมูบานที่อยูอาศัยกันมาตั้งแตปี ๒๕๔๓ ที่มีปใญหาเรื่องของ สาธารณูปโภคสวนกลาง หรือที่เจาของโครงการยังไมไดยกใหเป็นที่ดินสาธารณะ หรือกลุมที่ ๓ ก็คือถนนตามตรอก ซอยที่เจาของที่ดินยังไมไดยกใหเป็นที่ดินสาธารณะ ก็อาจจะมีปใญหา หลายเรื่องครับ ไมวาจะเป็นเรื่องของเจาของที่ดินเสียชีวิตบางละ หรือเป็นปใญหาเรื่องเกี่ยวกับ ทายาทที่ตอไปจะตองมาเซ็นยกใหเป็นภาระจํายอม ซึ่งในกรณีนี้ผมก็เคยไดประสบมากับตัวเอง ผมยกตัวอยางอยางเชนในซอยทวีวัฒนา ๓ ผมก็ไปลงพื้นที่ติดขัดอะไรทําไมถนนมันผุพังอยางนี้ ทําไมถนนไมเลียบ ปใญหาที่ผมพบก็คือวายังเป็นที่ดินเอกชนที่ยังรอการจดทะเบียนภาระจํายอม และยกที่ใหเป็นที่ดินสาธารณะ ปรากฏผมก็ไปเอาทนายความมารวมขอเท็จจริงแลวก็มาเตรียม ที่จะจดยก ก็ปรากฏวาทายาทสวนหนึ่งของเจาของที่ดินไปตางประเทศหรือหาตัวไมพบ นี่ก็เป็น ปใญหาครับทานประธาน แตวาสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือวานี่อาจจะดูวาเป็นเรื่องของกรุงเทพมหานคร ที่สภา กทม. นาจะจัดการได แตสิ่งที่วันนี้จําเป็นที่จะตองยกขึ้นมาพูดในสภาผูแทนราษฎร ซึ่งผมอยากจะอางอิงเหตุผลอยู ๒ ประการสั้น ๆ
ประการที่ ๑ วันนี้สภา กทม. ไมไดถูกขับเคลื่อนหรือโดยตัวแทนของประชาชน กรุงเทพมหานครจริง ๆ เพราะเหตุวาวันนี้สภา กทม. ถูกแตงตั้งโดยคณะกรรมการสรรหา ที่ตั้งโดย คสช. เนื่องจากผลของคําสั่งที่ ๑/๒๕๕๗ ที่ ๖๔/๒๕๕๙ และประกาศของ คสช. ที่ ๘๖/๒๕๕๗ นั่นก็หมายความวาวันนี้ ส.ก. ที่นั่งกันอยูในสภา กทม. พิจารณางบประมาณ กวา ๘.๓ หมื่นลานบาท ปี ๒๕๖๔ ๗.๑ หมื่นลานบาท ใครละครับพิจารณา ก็ ส.ก. ที่มาจาก สมัยยุค คสช. อาว แลวงบประมาณมากมายขนาดนี้เราปลอยใหไปอยูในมือบุคคลที่ไมไดมาจาก ประชาชน ไมไดสัมผัสประชาชน ไมไดเดินขอคะแนนเสียง เขาใจวิถีชีวิตคนในชุมชนไดอยางไร โดยเฉพาะอยางยิ่งผมจะยกตัวอยางใหเห็นประการสําคัญที่ชัดที่สุดนะครับ ผมเขาไปใน เว็บไซต (Web site) สํานักงานเลขานุการสภา กทม. ผมพบรายชื่อ ส.ก. ที่นาสนใจใครครับ ฉัตรชัย พรหมเลิศ ทานปลัดกระทรวงมหาดไทยนั่งเป็นสมาชิกสภา ส.ก. ผมพรินต (Print) ขอมูลมาวันที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๖๓ ผมไมแนใจวาทานทํางาน ๒ ทาง รับเงินเดือน ๒ ทาง หรืออยางไร ถาผมผิดผมขออภัยครับ แตวาสิ่งที่ปรากฏคือในเว็บไซต (Web site) มันปรากฏ เชนนี้จริง ๆ ดังนั้นจึงเป็นปใญหาที่วาไมใชเรื่องแควาสภา กทม. แลว วันนี้เอามาถกกันในสภากอน แลวกัน ดังนั้นผมอยากที่จะใหตอไปที่เราพูดกันอยูเรื่องของการเลือกตั้งทองถิ่น อาจจะเลย เถิดไปบางจากญัตตินี้ แตจําเป็นอยางยิ่งครับ รัฐบาลรีบจัดการเลือกตั้งทองถิ่น โดยเฉพาะ กทม. และเทศบาลทุกที่ละครับ ดังนั้นระเบียบเรื่องนี้ในญัตติมันมีอยูแลว ๒ ฉบับ แตปใญหา คือขาราชการเองอาจจะไมไดนํากฎหมายนั้นมาใชบังคับ ระเบียบที่ผมพูดถึงก็คือ ๑. ระเบียบ กรุงเทพมหานครวาดวยหลักเกณฑ วิธีการ และคาใชจายเกี่ยวกับการพัฒนาทรัพยแสิน ที่ประชาชนทั่วไปใชสอยรวมกันปี ๒๕๓๗ แกไขลาสุดก็คือปี ๒๕๕๘ ๒. ขอบัญญัติ กทม. คาใชจายเกี่ยวกับกับการพัฒนาทรัพยแสินที่ประชาชนทั่วไปใชสอยรวมกันปี ๒๕๓๖ แกไข ๒ ครั้ง ลาสุดปี ๒๕๕๔ วางกฎเกณฑ ระเบียบไวครบถวน เอาไปใชไดเลย ไมมีการโดน ฟูองรองหรอกครับ แตปใญหาคือขาราชการไมอยากสรางภาระใหกับตัวเอง นี่ก็เลยเป็นภาระ ของประชาชนอยางไรที่จะตองมีถนนหวย ๆ มีถนนที่เป็นหลุมเป็นบอ ดังนั้นมันมีเงื่อนไข อยูแลว ผมยกตัวอยางระเบียบปี ๒๕๓๗ ขอ ๕ ก็บอกเลยเจาของกรรมสิทธิ์ยินยอม ถนนชํารุด ประชาชนเดือดรอน ก็เขาไปตรวจสอบ สอบปากคําผูใชสอยประโยชนแรวมกัน ๕ ปาก แลวก็ ไปติดประกาศสิครับที่สํานักงานเขต ติดประกาศที่ทรัพยแสินที่จะพัฒนา ก็จบครับ เขาเงื่อนไข ของระเบียบทุกประการ ดังนั้นสิ่งที่ผมอยากจะบอกคือวาทานตองทํางานเชิงรุก ทีนี้ผมพูด ในภาพรวม พูดเรื่องระเบียบ พูดเรื่องสภา กทม. ผมก็ตองพูดถึงขอเท็จจริงในพื้นที่ ผมอยากจะ ยกตัวอยางสิ่งที่ผมไดไปลงพื้นที่แลวประสบพบเจอคืออะไรครับ ๑. เหตุการณเกี่ยวกับปใญหา เอกชน ผมยกตัวอยางหมูบานศรีเพชร แขวงหนองคางพลู โครงการตั้งมากวา ๒๐-๓๐ ปี ฝนไมตก ไมใชฤดูฝน ฤดูรอนรอนมาก ๔๐ องศา น้ําก็ทวมครับ ตะไครน้ํากิน คนที่จะเดิน ออกมาหนาซอยก็ตองหิ้วรองเทาแตะบาง ใสรองเทาบูทบาง ขี่รถจักรยานไปบาง นี่คือสิ่งที่ เป็นปใญหา หรือยกตัวอยางหมูบานบูรพา เขตตลิ่งชัน ฝนตกบอย ไมไดลอกทอมากวา ๑๐ ปี พี่นองก็บอกใหผมไปลอก ผมก็ขอสํานักงานเขต สํานักงานเขตบอกไมไดเป็นที่เอกชนอยาไปทํา ส.ส. อยาไปทําผม ก็บอกผมก็โดนหลอกเหมือนกัน ผมก็ไปบอกชาวบาน ชาวบานอยาทํา นี่อยางไร แตจริง ๆ มันทําไดครับ แลวถาใหผมทําเอง ใหสมาชิกสภาผูแทนราษฎรทําเอง ก็ตกตารางเมตรละ ๓,๐๐๐ บาท โอโฮเป็นแสนบาท ตีราคาทั้งโครงการหมูบานผมก็ไมไหวครับ รัฐนี่ละที่เป็นผูบริการสาธารณประโยชน เป็นผูบริการสาธารณะตองมาบริการประชาชนครับ ประการตอมาหมูบานทวีทอง ซอยเพชรเกษม ๑๑๐ อันนี้นาสงสารที่สุดครับ เป็นหมูบาน ๑๐-๒๐ ปีเหมือนกัน ปรากฏวาไฟมืดหมดครับ เพราะวาเป็นที่ดินเอกชน แลวชาวบานบอก ส.ส. มาทําใหหนอยเดี๋ยวพี่นองเดินไปจะโดนขมขืน ผมก็บอกเดี๋ยวผมจะรีบดําเนินการให ผมเขาไปประสานก็ติดปใญหาเรื่องนี้เหมือนกัน ทั้ง ๆ ที่มีระเบียบใหดําเนินการได ดังนั้น ผมคิดวาสิ่งเหลานี้ที่จะตองตั้งญัตติขึ้นมาศึกษาดวนครับ ดังนั้นสิ่งที่ผมบอกก็คือวาตองทํางานในเชิงรุก ยกตัวอยางอีกประการหนึ่งที่ขาราชการไมทํางาน ในเชิงรุก แตเป็นเชิงรับและปลอยภาระใหกับประชาชน ในซอยเพชรเกษม ๑๐๘ เขตหนองแขม แขวงหนองคางพลู ก็มีคนรองมาบอก ส.ส. อยากไดลูกระนาด เพราะวาแถวนี้เด็กเล็กเยอะ เดินขามถนนเยอะ แลวก็รถขับเร็วมาก ทานประธานก็ทราบวาตองมีลูกระนาด ปรากฏวา ประสานไปยังสํานักงานเขต สํานักงานเขตบอกอยากไดลูกระนาดใชไหม ไปรวมรายชื่อมาใหได ๒๐ คนแลวคอยมาบอกผม นี่ละครับ ไหนละบริการสาธารณะ ไหนละการบริการประชาชน งบประมาณกรุงเทพมหานครรายเขต ๓๐๐ กวาลานบาท อยูที่ไหนครับ ดังนั้นขาราชการ ตองทํางานเชิงรุกนะครับ ผมก็เชื่อเหมือนกับทานประธานวาทุกคนก็ตั้งใจที่จะชวยเหลือ พี่นองประชาชน แตมีคนสวนนอยเทานั้นละครับ ดังนั้นเอาเสียงสภาตอนนี้สงหาคนสวนนอย แลวก็ขอใหคนสวนใหญชวยกันบอกคนสวนนอย ขาราชการสวนนอยหนอยใหชวยเหลือ พี่นองประชาชน ดังนั้นสิ่งที่ผมจะบอกก็คือวาเอากฎระเบียบขอบัญญัติที่มีอยูแลวออกไป ชวยเหลือพี่นองประชาชน แลวสิ่งที่สําคัญที่สุดก็คือวาวัฒนธรรมในการเลนการเมือง วัฒนธรรม ของขาราชการก็ตองอยาเอาพวกพองเป็นหลัก วันนี้ ส.ส. หนาใหมมา วันนี้ใครมาก็ตอง ชวยประชาชนตามมาตรฐานเดียวกัน ไมใชวาซอยบานนี้มีอยู ๒ หลัง เทอิฐ หิน ปูน ทราย เสร็จสรรพ พอผมไมขอมีอยู ๕ หลัง บอกไมได บานนอย อันนี้ก็วัฒนธรรมการเมืองที่ผมคิดวา ไมควรเอาเป็นเยี่ยงอยาง ดังนั้นผมอยากฝากอาจจะนอกประเด็นบาง แตคิดวาเป็นประเด็น ที่เป็นประโยชนแตอ กทม. แลวก็หวังวาคณะกรรมการวิสามัญชุดนี้จะนําไปสูประโยชนและ เปูาหมายที่เราตั้งวัตถุประสงคแกันไว และจะสําเร็จทุกประการ ขอบคุณครับทานประธาน