กราบเรียนทานประธานสภา ที่เคารพ ผม นายชาญวิทย วิภูศิริ สมาชิกสภาผูแทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคพลังประชารัฐ วันนี้ผมใครขอนําเสนอความเห็นเกี่ยวกับการเสนอใหสภาผูแทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการ วิสามัญพิจารณาศึกษาปใญหาการบังคับใชขอบัญญัติกรุงเทพมหานคร กรณีคาใชจายเกี่ยวกับ การพัฒนาทรัพยแสินที่ประชาชนทั่วไปใชสอยรวมกันในพื้นที่สวนบุคคล ทานประธานครับ มันอาจจะชื่อยาวนิดหนึ่ง แตวาความจริงแลวเนื้อหามันสั้นนิดเดียวครับ คือเราตองการ ตั้งกรรมาธิการเพื่อศึกษาวาทําไมกรุงเทพมหานครถึงไมสามารถนํางบประมาณที่ลงไป ในสํานักงานเขตทั้ง ๕๐ เขตของกรุงเทพมหานครไปใชในการพัฒนาดูแลพื้นที่ที่เป็นที่สวนบุคคล โดยเฉพาะหลัก ๆ นาจะเป็นพื้นที่ในโครงการบานจัดสรรตาง ๆ รวมถึงคอนโดมิเนียม ซึ่งโครงการตาง ๆ เหลานั้นมีระบบสาธารณูปโภคตาง ๆ เชน ทอระบายน้ํา ถนน ไฟฟูา ประปา ประชาชนเขารองเรียนกันมาเยอะวาเขาจายภาษีไปทุกปี ๆ แตวาเขากลับไมไดรับ บริการสาธารณะตาง ๆ เหลานี้เลย พวกเราเป็น ส.ส. กทม. ลงพื้นที่ก็เจอคําถามเหลานี้ แตเราก็ไมสามารถตอบเขาได เราคุยกับสํานักงานเขตทางสํานักงานเขตก็ตอบทุกครั้งวา มันติดขัดระเบียบของกรุงเทพมหานครที่ไมสามารถทําได ทีนี้มาเทาความสั้น ๆ วาถนนหนทาง ตาง ๆ เหลานี้มันเกิดขึ้นมาไดอยางไร ถนนหนทางตาง ๆ เหลานี้หรือวาระบบไฟฟูา ประปา ถูกสรางมาจากผูประกอบการบานจัดสรร ใชงบประมาณที่เป็นของเอกชนกอนที่เขาจะจัดทํา โครงการเขาก็มีการเขียนโครงการและวิธีการจัดสรรแลวก็จัดสรางถนนตามที่ไดบันทึกไว ตอนยื่นเสนอขออนุญาตจัดสรร พอสรางเสร็จแลวก็มีการตรวจรับจากทางเจาหนาที่ที่ดิน กรมโยธาธิการและผังเมืองจังหวัดเพื่อดูวาถนนหนทางตาง ๆ เหลานี้ระบบไฟฟูา ประปา มันไดมาตรฐานไดคุณภาพไหม หลังจากนั้นก็ยังมีเงินค้ําประกันอีก ๗ เปอรเซ็นตเอาไวใช ในการซอมแซม ซอมบํารุงในอนาคต เพราะฉะนั้นเราคอนขางมั่นใจวาถนนหนทางตาง ๆ เหลานี้มันไดมาตรฐานของทางราชการ แตวาใชไป ๆ ๑๐ ปี ๒๐ ปี ถนนหนทางตาง ๆ เหลานี้ มันก็เสื่อมโทรมลง เงินค้ําประกัน ๗ เปอรเซ็นตแที่มีมันก็รอยหรอไป สุดทายมันก็หมด พี่นอง ประชาชนที่เขาอาศัยอยูในโครงการเขาก็ไมสามารถจะรวบรวมเงิน โดยเฉพาะโครงการจัดสรร เล็ก ๆ หรือวาเป็นโครงการที่ผูอยูอาศัยเขาไมไดมีรายไดมากเขาก็ไมสามารถจะดูแลตัวเองได ก็มีคําถามวา เอาแลวทําไมโครงการตาง ๆ เหลานี้ถึงไมยกถนนหนทาง ระบบไฟฟูา ประปา ตาง ๆ เหลานี้ใหมันเป็นสาธารณะเสีย ปใญหามันมีนิดเดียวทานประธานครับ คือเรื่องของ ความปลอดภัย โครงการจัดสรรตาง ๆ ถาทานประธานเคยดูก็จะขายกันในเรื่องของ ความปลอดภัย มีทางเขา-ออกทางเดียว มี รปภ. ดูแลอยางดีคนนอกไมสามารถเขามาได แตวันไหนก็ตามที่เรายกถนนหนทางตาง ๆ เหลานี้เป็นสาธารณะแลวคนนอกก็จะเขามาได เราไมสามารถจะไปสรางปูอมยามดานหนาปิดกั้นตรวจสอบใหเขาแลกบัตร ทําไมได เพราะฉะนั้นมันกลายเป็นวาพี่นองประชาชนที่อยูในโครงการจัดสรรตาง ๆ เหลานี้เขาตองเลือก เลือกระหวางความปลอดภัยในชีวิตและทรัพยแสินของเขา หรือวาจะเลือกการไดรับบริการ สาธารณะจากหนวยงานของรัฐตาง ๆ ซึ่งความจริงแลวพี่นองประชาชนเขาไมจําเป็นตอง เลือกเลยครับ ทําไดงายนิดเดียวคือการแกขอบัญญัติของกรุงเทพมหานคร ผมขออนุญาตอาน มันมีระเบียบ กทม. วาดวยการกําหนดหลักเกณฑ วิธีการ และคาใชจายเกี่ยวกับการพัฒนา ทรัพยแสินที่ประชาชนทั่วไปใชสอยรวมกัน ปี ๒๕๕๘ ฉบับที่ ๕ ของกรุงเทพมหานครอยู ซึ่งในระเบียบฉบับนี้ที่จริงแลวกําหนดใหกรุงเทพมหานครสามารถใชงบประมาณลงไปในพื้นที่ เอกชนได แตวาระเบียบอาจจะไมทันสมัยพอมันไมครอบคลุมไปถึงถนน ระบบสาธารณูปโภค ตาง ๆ ในโครงการบานจัดสรร เพราะฉะนั้นกรุงเทพมหานครก็เลยไมสามารถนํางบตรงนี้ ไปดูแลพี่นองประชาชนได ทําใหพี่นองประชาชนตาง ๆ เขาก็สอบถามเขามาวาทําไมทําไมได สวนระเบียบที่มีในขอที่ทําไดก็ยังมีปใญหาตามมา เพราะวามันเคยมีคําสั่งศาลมาวาถาเกิด กรุงเทพมหานครนํางบประมาณไปลงในถนนเอกชนไหนก็ตาม ถนนหนทางตาง ๆ เหลานั้น มันจะกลายเป็นสาธารณะโดยปริยาย เพราะฉะนั้นพี่นองประชาชนที่เขาอยูในโครงการหรือวา จะเป็นนิติบุคคลก็ตามเขาก็ปฏิเสธที่จะให กทม. เขาไปบริการ เพราะเขาก็กลัววาจะมีคนมารองวา กทม. นํางบไปลงแลวถนนหนทางตาง ๆ เหลานั้นมันจะ กลายเป็นถนนสาธารณะ เพราะฉะนั้นตรงนี้ละครับเป็นสิ่งที่พวกเราจําเป็นจะตองแกไข แกกฎระเบียบของกรุงเทพมหานครใหกรุงเทพมหานครนําเงินที่มาจากภาษีประชาชน ที่พี่นองประชาชนเขาจายไปดูแล เพราะวาวันนี้โครงการจัดสรรตาง ๆ เกิดขึ้นมากมาย ผมยกตัวอยางใหทานประธานฟใงสั้น ๆ นะครับ ๑๐ ปีที่ผานมามีบานที่ประชาชนสรางเอง ในกรุงเทพมหานครจํานวน ๙๔,๐๐๐ หลัง แตวามีบานที่สรางจากผูประกอบการ โครงการ จัดสรรตาง ๆ ๕๘๖,๐๐๐ หลัง เทียบกันงาย ๆ บานที่อยูในโครงการจัดสรรมีจํานวนมากกวา ถึง ๖ เทา ๕๘๖,๐๐๐ หลัง ถาคิดงาย ๆ อยูกันหลังละ ๔ ทาน ก็มีประชากรอยูในบานจัดสรร ๒,๔๐๐,๐๐๐ คน ซึ่งเป็น ๒,๔๐๐,๐๐๐ คน ที่เขาไมไดรับบริการสาธารณะตาง ๆ เลย เพราะเนื่องจากกฎระเบียบที่ยังไมทันสมัยของกรุงเทพมหานคร วันนี้พวกเราจึงขอ ตั้งกรรมาธิการเพื่อศึกษาปใญหาเรื่องนี้จะไดแกปใญหาใหกับพี่นองประชาชนได เขาจะได ภูมิใจที่เขาจายภาษีไปแลวก็ไดรับบริการกลับมา ขอบพระคุณครับ