ท่านประธานสภาที่เคารพ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติครับ กระผม นายประเดิมชัย บุญช่วยเหลือ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย เขต ๕ ดินแดง ห้วยขวาง ก่อนอื่นต้องกราบขอบพระคุณท่านประธานที่ได้ ให้โอกาสผมได้ขึ้นมาแสดงความคิดความเห็นในเรื่องของแผนปฏิรูปประเทศไทย ที่จะต้องรายงานตามรัฐธรรมนูญ เมื่อวานนี้เราได้มีการอภิปราย เราได้มีการแสดง ความคิดเห็นอยากหลากหลาย ทั้งที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับแผนปฏิรูปและ แผนยุทธศาสตร์ชาติ โดยส่วนตัวผมต้องขออนุญาตเรียนท่านประธานนะครับว่า ผมไม่เห็นด้วยกับการทำเรื่องของแผนปฏิรูปประเทศฉบับปัจจุบัน ซึ่งสักครู่ผมจะได้นำเรียน เหตุผลประกอบให้กับท่านประธานได้รับทราบถึงสาเหตุที่ผมไม่เห็นด้วยกับเรื่องของ การจัดทำแผนปฏิรูป ซึ่งแผนที่ทางสภาได้นำส่งให้กับทางสมาชิกของเราได้พิจารณา อยู่ในขณะนี้ ก็อยู่ในไตรมาสเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม ๒๕๖๒ เป็นครั้งที่ ๓ ของการพิจารณา เพื่อที่จะรับทราบความคืบหน้าการดำเนินการตามแผน ท่านประธานครับ ถ้าเราได้ลงไปดูในรายละเอียดที่ปรากฏในเอกสาร เราจะได้เห็นถึงความล้มเหลวของการทำ เพื่อให้แผนที่กำหนดเป้าหมายไว้ชัดเจนว่าในยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปี ที่คนเขียนกำหนดไว้ ที่จะทำให้บรรลุวัตถุประสงค์ ในนี้ผมอยากจะได้เรียนท่านประธานถึงสิ่งที่ผมคิดว่าเป็นการ ดำเนินการที่เพ้อฝัน และคนคิดคนเขียนอาจจะมองว่าเป็นเรื่องของการวาดฝันที่จะ ทำให้เกิดความสวยหรู ในการที่จะทำให้ประเทศชาติดูดี โดยเฉพาะเรื่องของด้าน การบริหารราชการแผ่นดินท่านประธานครับ การบริหารราชการแผ่นดินถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ ในการที่จะเป็นกลไกในการขับเคลื่อน ทำให้พี่น้องประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดี กลไกหลัก ก็คือส่วนราชการ องค์กรต่าง ๆ ที่มีการเกิดขึ้นมาภายใต้กฎหมายที่บังคับใช้สูงสุดก็คือ กฎหมายรัฐธรรมนูญ หนึ่งในยุทธศาสตร์ที่จะนำไปสู่แผนการปฏิบัติ ก็คือเรื่องของ การกระจายอำนาจ ท่านประธานครับ การกระจายอำนาจเมื่อวานนี้ก็มีบางท่านได้พูด ผมขออนุญาตที่จะได้นำเรียนท่านประธานสักเล็กน้อย แต่เป็นประเด็นที่ไม่ได้ซ้ำกับคนอื่น ประเด็นที่ผมอยากจะเรียนประธานถึงเรื่องการกระจายอำนาจก็คือ ถ้าเรามองถึง การกระจายอำนาจในปัจจุบัน เราจะเห็นรูปแบบการปกครองโดยเฉพาะส่วนท้องถิ่น ในประเทศไทย มีทั้งรูปแบบการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษอย่างกรุงเทพมหานคร และพัทยา รูปแบบการปกครองท้องถิ่นโดยทั่วไปก็คือในส่วนของจังหวัดก็จะมี อบจ. มีนายก อบจ. มีสมาชิกสภา อบจ. มีเทศบาล มี อบต. แถมยังมีกำนัน ยังมีผู้ใหญ่บ้าน ฉะนั้น ถ้าท่านประธานลองนึกตามผมไปนะครับว่าในองคาพยพของการทำงานในการแก้ไขปัญหา ความเดือดร้อนให้กับพี่น้องประชาชนในระดับจังหวัด ต่างจังหวัดไม่ว่าจะเป็นจังหวัดของ ท่านประธานเอง ใน ๑ อำเภอจะมีตัวแทนในหลายระดับไล่ตั้งแต่กำนัน ไล่ตั้งแต่ผู้ใหญ่บ้าน ส.ท. อบต. แถมยังมีนายก อบจ. ดูแล แต่ในทิศทางกลับกัน กทม. ท่านประธานครับ ของเดิมเรามีสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ที่มาจากการเลือกตั้งในสัดส่วนประชากร ๑๐๐,๐๐๐ คนต่อ ส.ก. ๑ คน เรามีสมาชิก สภาเขต เขตละประมาณ ๗ คน หรือ ๘ คน แล้วแต่จำนวนประชากร แต่จากการ ปฏิวัติรัฐประหารของ คสช. ก็ได้มีการสั่งให้ยกเลิก โดยเฉพาะในส่วนของสมาชิกสภาเขต ซึ่งถือว่าเป็นกลุ่มคนที่ใกล้ชิดกับพี่น้องประชาชนมากที่สุดในการที่จะลงไปรับเรื่องปัญหา ความเดือดร้อนมาร่วมในการแก้ไขปัญหา เราพยายามที่จะไปชี้แจงกรรมาธิการที่เกี่ยวข้อง กับ สนช. ขออนุญาตครับท่านประธาน พรรคท่านประธานก็มีตัวแทนไปร่วมกับ พรรคเพื่อไทย แต่ท้ายที่สุดคนที่รับผิดชอบที่อยู่ในส่วนของกรรมาธิการก็ไม่ได้ฟังเหตุฟังผล ออกกฎหมาย กทม. มาให้ ส.ก. เหลือคงไว้เฉพาะ ส.ก. กับผู้ว่าราชการ กทม. ก็ยกเลิก และยุบสภาเขตไป ท่านประธานครับ ถามว่าอย่างนี้แล้วจะถือว่าเป็นเรื่องของการกระจาย อำนาจได้อย่างไรครับ ส.ก. เดิมมี ๖๐ คน ของใหม่เขียนให้เหลือ ๕๐ คน ของเดิมประชากร ๑๐๐,๐๐๐ คนต่อ ส.ก. ๑ คน ของใหม่เขียน ๑๕๐,๐๐๐ คน ต่อ ส.ก. ๑ คน อย่างนี้หรือ ที่เรียกว่าการกระจายอำนาจ ฉะนั้นผมอยากจะให้ฝากท่านประธานไปถึงหน่วยงาน ที่เกี่ยวข้องได้ลองไปพิจารณานะครับว่ากรุงเทพมหานครมีปัญหามากมายนานัปการ การที่คนจะเข้าถึงตัวแทนของเขา ที่จะช่วยเป็นปากเป็นเสียง ที่จะช่วยดูแลในการแก้ไข ปัญหา มีความจำเป็นอย่างยิ่ง ไม่ใช่มีแค่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ไม่ใช่มีแค่สมาชิก สภากรุงเทพมหานคร หรือมีผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครซึ่งก็เข้าถึงอย่างยากเย็น ไม่สามารถที่จะแก้ไขปัญหาได้ ตรงนี้ฝากไว้ อีกเรื่องหนึ่งท่านประธานครับ ที่อยากจะได้ นำเรียนท่านประธานก็คือว่าเรื่องของการป้องกัน ขอบคุณท่านประธานครับ