นายสุชาติ ตันเจริญ รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง

ครับ เชิญท่านผ่องศรีต่อเลยครับ ท่านประธานที่เคารพคะ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี ท่านไม่ได้รับปาก ท่านไม่ได้พูดว่าท่านจะ พิจารณาหรือจะหยุดการนำเข้า เพราะฉะนั้นจึงไม่แปลกใจเลยมาวันนี้เราต้องมาตั้ง กรรมาธิการเพื่อศึกษาเรื่องนี้ เพราะว่าปัญหาเหล่านี้มันบานปลาย มันบั่นทอนสุขภาพของ พี่น้องประชาชนเราเป็นอย่างยิ่ง ท่านทราบหรือไม่ว่าในอำเภอราษีไศล อำเภอยางชุมน้อย นอกจากจะปลูกข้าวแล้วนะคะ ก็ปลูกหอม ปลูกกระเทียม หอม กระเทียม ข้าว เวียนอยู่ อย่างนั้น อำเภอราษีไศลประมาณ ๕ ตำบล และยังมีอำเภออื่น ๆ อีก เพราะฉะนั้นท่านลอง คิดดูว่าถ้าเขาใช้สารเคมีในรอบปีเลย เขาจะได้รับสารเคมีไปเท่าไร เพราะฉะนั้นสาว ๆ ที่เป็น แม่หม้ายในละแวกนั้นเยอะมากค่ะท่านประธาน เมื่อเร็ว ๆ นี้มีเด็กคนหนึ่งอายุ ๒๔ ปี ไปรับจ้างฉีดยาเหมือนที่ท่านผู้อภิปรายเมื่อสักครู่นี้ มีอาชีพรับจ้าง เพราะมันไม่มีทางไปค่ะ ไม่มีทางเลือก ตายค่ะ ตายอยู่ตรงฉีดยาเลย แม่ร้องห่มร้องไห้ไปกับพ่อ ๒ คน อันนี้เยอะมาก เพราะฉะนั้นเราจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้ ท่านประธานที่เคารพคะ จังหวัดศรีสะเกษนี่ พริกมีสารตกค้างเกินปริมาณที่จะปลอดภัยเป็นอย่างยิ่ง จังหวัดเราได้ทำกิจกรรมสมัชชา สุขภาพจังหวัดอย่างน้อย ๒ ครั้ง เราจะมีประเด็นพวกนี้ เราได้จัดสมัชชาสุขภาพอย่างน้อย ๒ เวที ซึ่งในการจัดเวทีนี้เราได้ระดมผู้ที่ปลูกพืชผักผลไม้ทุกชนิดเลย มาพูดคุยกันว่าเราจะ ลดสารเคมีได้อย่างไร ก็เป็นที่น่าพอใจในระดับหนึ่ง แต่เรื่องที่ดิฉันวิตกกังวลก็คือว่ามีโอกาส ได้ไปต้อนรับท่านผู้ตรวจราชการสำนักนายกรัฐมนตรีครั้งหนึ่ง และมีการพูดคุยกันถึงเรื่องนี้ ผู้หลักผู้ใหญ่ท่านบอกว่าจังหวัดหนึ่งดิฉันจำไม่ได้ ต้องขออภัยว่ามีการใช้สารเคมีเยอะมาก แต่มีเจ้าหน้าที่ในกระทรวงสาธารณสุขระดับสูงบอกว่ามันไม่เป็นอันตราย ซึ่งตรงนี้ มันสอดคล้องกับที่นางอนุรักษ์ บุญศล ขออภัยที่เอ่ยนามนะคะ ที่กล่าวว่านักวิชาการบอกว่า มันไม่อันตราย ตรงนี้ทำให้เกิดความสับสนเป็นอย่างยิ่ง จะเอาอย่างไรกัน มันอันตราย หรือไม่อันตราย แต่นักวิจัยได้ออกมาบอกแล้วว่าในรกเด็ก ในขี้เทาเด็กนั้นมีสารพาราควอต (Paraquat) เพราะฉะนั้นจึงอยากจะเรียนไปทางรัฐบาลว่าเอาให้ชัดว่าถ้ามันอันตรายก็ต้อง มาบอกว่ามันอันตรายจริง ๆ ทั้งต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ ท่านจะทำอย่างไร ถ้ามัน จำเป็นต้องนำเข้า กลางน้ำที่เป็นเจ้าหนี้ของภาครัฐจะทำให้เขาเกิดความปลอดภัยได้อย่างไร ผู้บริโภคทำอย่างไรเขาจะได้ตระหนักให้ชัด ๆ ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นอันตรายอย่างแท้จริง วันนี้ พฤติกรรมในการปลูกผักทางบ้านดิฉันเปลี่ยนไป ไม่ปลูกเองค่ะ กำลังคิดว่าถ้าปลูกเองนี้ เราจะทำผักกางมุ้ง ทำอะไรก็ว่าไป แต่วันนี้เขาเปลี่ยนไปค่ะ เขาไปรับซื้อผักมาขาย เพราะฉะนั้นการควบคุมสารเคมีนี่ยากมาก และอีกอันหนึ่งก็คือกังวลมากอันนี้ คนมีเงิน ก็น่ากลัว เพราะว่ามีการประกาศว่าในห้างสรรพสินค้าใหญ่ ๆ ที่ประกาศว่าเป็นผักปลอดภัย ผักปลอดสาร ผักออร์แกนิก (Organic) อะไรประมาณนั้น ก็มีการสำรวจแล้วออกมาบอกว่า ไม่ใช่เลยค่ะ ๕๑ เปอร์เซ็นต์นั้นไม่ใช่ เพราะฉะนั้นแล้วจะให้พี่น้องประชาชนเราปลอดภัย ได้อย่างไร เราจะมีความเชื่อมั่นได้อย่างไรว่าติดฉลากว่าปลอดภัย แต่มันไม่ใช่ เราจะทำ อย่างไรกับเรื่องนี้ ท่านประธานที่เคารพ ดิฉันเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งที่จะตั้งคณะกรรมาธิการ ขึ้นมาพิจารณาเรื่องนี้ แล้วก็ให้ได้ผลสรุป ที่ดิฉันกังวลมากไปกว่านั้นก็คือ ถ้าผลสรุป ออกมาแล้วว่ามันเป็นโทษจริง ๆ อย่างร้ายแรง รัฐบาลจะนำไปปฏิบัติได้หรือไม่ เพราะมัน อาจจะมีหลายครั้งที่คณะกรรมาธิการสรุปแล้ว แต่มันก็ยังเงียบ มันก็ยังเฉย มันยังไม่มีอะไร เกิดขึ้น เพราะฉะนั้นก็อยากจะฝากด้วยว่าความปลอดภัยในสุขภาพของพี่น้องเกษตรกร ควรเป็นเรื่องเร่งด่วนที่รัฐบาลต้องตระหนักก่อนที่เขาจะสิ้นแรง สิ้นลม เพราะโรคภัยไข้เจ็บ จากสารเคมี รวมทั้งพวกเราด้วย แล้วเราก็จะไม่มีใครมาทำอาหาร สร้างพืชผลทางการเกษตร ทำนา ทำข้าวให้พวกเราได้บริโภค หรือได้แม้แต่ส่งออกนั้น ฝากท่านประธานผ่านไปยัง รัฐบาลด้วยให้เห็นความสำคัญของคนเล็กคนน้อย คนที่เป็นกระดูกสันหลังของชาติที่วันนี้ ตายแน่ ๆ น้ำท่วม แล้งด้วย สารเคมีเต็มตัว หนี้สินเต็มตัว ยื้อไม่ถึงแล้ว เพราะฉะนั้นทำอย่างไรจะให้เขาปลอดภัย ให้สุขภาพเขาแข็งแรง ให้เขามีกำลังอย่างน้อยที่จะ ยืนหยัดอยู่ในสังคมนี้เพื่อปลูกข้าวให้เรากิน เพื่อปลูกผักให้เราได้บริโภค เพื่อให้เขาได้เป็น ส่วนหนึ่งของเรา โดยที่รัฐบาลใช้คำพูดคำว่า เราจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังแม้แต่คนเดียว ขอบพระคุณท่านประธาน

ขอบคุณ ท่านอาจารย์ผ่องศรี ต่อไปคุณหมอบัญญัติ เชิญครับ ท่านประกอบมีอะไร เชิญครับ