นายชลน่าน ศรีแก้ว กรรมาธิการ

ท่านประธานที่เคารพ กระผม ชลน่าน ศรีแก้ว กรรมาธิการ ต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังท่านสมาชิก ผู้ทรงเกียรติที่ได้แปรญัตติและสงวนคำแปรญัตติเอาไว้ โดยเฉพาะท่านผู้อาวุโสได้เห็นความ ปรารถนาดีกับสภาแห่งนี้ จะได้ทำงานเพื่อประชาชน รวมทั้งท่านรังสิมา ขออนุญาตเอ่ยนาม ท่าน กรรมาธิการได้รับร่างของสภาผู้แทนราษฎรเรามาและไม่มีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงใด ๆ เราเห็นว่าร่างที่รับมามันสามารถนำสู่การปฏิบัติได้ มีความยืดหยุ่น ในการที่จะดำเนินการ บางครั้งบางวันสภาเราอาจจะมีความจำเป็นที่จะต้องตัดเวลาหารือออกไป แล้วพิจารณาเรื่อง ที่จำเป็นและสำคัญ เพราะฉะนั้นการเขียนให้มีข้อจำกัดไว้ว่า ต้อง ถ้าเขียนไว้ในข้อบังคับ แล้วถ้าเราไม่ปฏิบัติมันก็จะมีปัญหา มันต้อง ต้องปฏิบัติ เราก็เลยรับหลักการของสภามาว่า ถ้ายืดหยุ่นแล้วปล่อยให้ท่านประธานไปกำหนดในหลักเกณฑ์และวิธีการ ไม่ว่าจะเป็นจำนวน คน จำนวนชั่วโมงตามความเหมาะสม ตรงนี้น่าจะเปิดช่องให้กับสมาชิกได้ทำงาน แล้วก็สภา ได้ทำงานไปอย่างราบรื่นมากกว่า นั่นประเด็นในข้อห่วงใยของ ขออนุญาตเอ่ยนามครับ ท่านสุทัศน์ เงินหมื่น เราเห็นตรงกันในหลักการ เพียงแต่ว่าเปิดช่องไว้กับมีการจำกัดว่า ต้อง เท่านั้นเอง เวลาขณะนี้ประมาณชั่วโมงครึ่ง ชั่วโมงครึ่งแล้วฝ่ายละ ๒๐ ท่าน ทั้งสภา ๔๐ ท่านต่อวัน ๘๐ ท่านต่อสัปดาห์ก็ถือว่าไม่น้อย

ประเด็นที่ ๒ ที่เรามีช่องไว้ให้กับทุกท่าน ท่านประธานคณะกรรมาธิการ ได้กรุณาชี้แจงไป เราไปบัญญัติกระทู้เพิ่ม มีห้องกระทู้แยกเฉพาะที่ท่านสามารถระบุ จะถามห้องแยกได้เลย เรากำหนดว่ากระทู้ละ ๒๐ นาที เท่าที่ประธานจะกำหนดให้ว่าถามได้ สัปดาห์ละกี่กระทู้ แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นข้อแปลกใหม่ในรัฐธรรมนูญฉบับนี้ และข้อบังคับ ที่เราเขียน รัฐธรรมนูญฉบับปี ๒๕๕๐ รัฐธรรมนูญฉบับปี ๒๕๔๐ กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญว่า สัปดาห์หนึ่งถามกระทู้ได้ ๑ ครั้ง เรามีวันประชุม ๒ วัน สังเกตว่าเท่าที่ผ่านมาเราจะถามได้ เฉพาะวันพฤหัสบดีเท่านั้นเอง แต่ฉบับนี้ไม่ได้เขียนกำหนดไว้นะครับ เปิดช่อง เพราะฉะนั้น วาระกระทู้ที่บรรจุอยู่ในระเบียบวาระท่านสมาชิกสามารถที่จะยื่นได้ทั้ง ๒ วัน จากเดิมเราได้ แค่ ๓ กระทู้ต่อสัปดาห์ ทั้งกระทู้สดและกระทู้ทั่วไป เราสามารถถามกระทู้สดได้ทั้ง ๒ วัน กระทู้ทั่วไปได้ทั้ง ๒ วัน อันนี้ขึ้นกับการพิจารณาว่าจะเหมาะสมอย่างไร แต่รัฐธรรมนูญไม่ได้ บังคับ เพราะฉะนั้นข้อบังคับเราก็เขียนเปิดไว้ให้ อันนี้เป็นช่องทางหนึ่งที่จะได้นำเรื่อง ของพี่น้องประชาชนเข้าสู่สภา

ประเด็นข้อห่วงใยเรื่องของการนัดมาถาม มาเป็นการหารือแยกจาก วันประชุม ตรงนี้เป็นความคิดที่ดีนะครับ แต่ว่า แต่นะครับ สิ่งหนึ่งที่มีข้อจำกัดก็คือว่า รัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๒๑ วรรคห้า วรรคท้ายที่เราปฏิบัติกันอยู่ในขณะนี้ ท่านประธานได้ให้ สภาเรากำหนดสมัยประชุมและกำหนดวันประชุมไว้เรียบร้อย เป็นมติสภาไปนะครับ นั่นคือ วันประชุม ถ้าจะมีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ก็ต้องไปขอมติสภาใหม่ ถึงแม้ว่าเราจะเพิ่มวันไม่ใช่ วันประชุม อันนั้นก็จะเป็นสิ่งที่เราต้องอธิบายต่อวิธีการทำงานของเราว่าจะมีผลไปเกี่ยวเนื่อง กับหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้องหรือไม่ การหารือเราด้วยความเคารพท่านประธาน เราเขียนว่า ก่อนเข้าสู่ระเบียบวาระ เราไม่เคยเขียนผูกมัดตัวเองว่าจะมีองค์หรือไม่มีองค์ประชุม เพราะเป็นประเด็นครับ เป็นประเด็นที่หน่วยงานอื่นหลายหน่วยงานเขาอาศัยช่องนี้ที่เขาจะ ไม่ปฏิบัติตามในสิ่งที่เราได้เรียนหารือผ่านท่านประธาน ท่านประธานส่งไปที่หน่วยงาน ที่เกี่ยวข้อง เขาเก็บครับ เขาบอกว่าไม่เป็นการประชุม เขาไม่สนใจ อันนี้คือสิ่งที่เราหนักใจ อยู่นะครับ เพราะฉะนั้นการที่เราแยกหารือจากวันประชุมไปก็จะมีข้อตำหนิในเรื่องนี้มากขึ้น พูดกันง่าย ๆ คือมติสภามันไม่ได้ไปเป็นมติ ไม่ได้เป็นความเห็น มันก็จะมีปัญหา แล้วโดยเฉพาะในช่วงนี้พวกเราทำงานลำบากนะครับ รัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๘๔ มาตรา ๑๘๕ โดยเฉพาะมาตรา ๑๘๕ ก้าวก่ายแทรกแซงการปฏิบัติหน้าที่ของหน่วยราชการ ตามปกติ เราจะเข้าหาโดยตรงกับหน่วยงานราชการ ถ้าเขาไม่เห็นด้วยกับเรา เขาร้องขึ้นมา เรามีปัญหา เพราะฉะนั้นต้องอาศัยสภาเป็นหลัก การอาศัยสภาเป็นหลักก็ต้องมีกติการองรับ พอสมควร เพราะฉะนั้นกรรมาธิการเรียนด้วยความเคารพครับ เรายังคงร่างของสภาอยู่ แล้ว ก็เป็นร่างที่สามารถทำงานได้อย่างยืดหยุ่นแล้วก็สอดคล้องเหมาะสม สอดคล้องกับสิ่งที่ท่านผู้ อาวุโสท่านสุทัศน์ได้แปรมา เพียงแต่เปลี่ยนแปลงกันเล็กน้อยเท่านั้นเอง ฉะนั้นขอยืนยันครับ ยืนยันในร่างของสภา ร่างของที่กรรมาธิการเห็นชอบด้วย กราบขอบคุณท่านประธานครับ