ท่านประธานที่เคารพครับ ผม ครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมเป็น ผู้แทนมีอยู่ ๓ เรื่องที่อยู่ในสมองมาโดยตลอด
เรื่องแรก คือเรื่องของการจัดการศึกษา รายละเอียดจะไม่คุยวันนี้
เรื่องที่ ๒ ก็คือปัญหาความยากจนของพี่น้องประชาชนคนไทย โดยเฉพาะ พี่น้องภาคอีสานของผม
ปัญหาข้อที่ ๓ ที่เราจะมาคุยกันวันนี้ก็คือปัญหาเรื่องยาเสพติด ผมเข้าใจครับ ท่านเลขาธิการ ป.ป.ส. และคณะ ทำรายงานมาส่งให้พวกผมอ่าน ซึ่งจริง ๆ แล้วถ้าผมอ่าน ตามนี้ท่านก็แก้ไม่ได้หรอกครับ แต่ผมต้องขออนุญาตใช้เวทีตรงนี้ฝากผ่านไปยัง ท่านนายกรัฐมนตรี ที่บ้านผมเขาเรียกว่า ลุงศุกร์ เพราะปัญหาทุกวันศุกร์แกจะมานั่งคุยอยู่ ทุกเรื่องมาหลายปี แต่เรื่องหนึ่งที่แกขาดความจริงใจ นั่นก็คือเรื่องของการคุยเรื่องของยาเสพติด จริง ๆ ถ้าท่านนายกรัฐมนตรีได้ให้ความสำคัญและเอาจริงจังกับเรื่องการปราบยาเสพติด วันนี้คนค้าไม่มีที่ยืน อย่าว่าแต่ที่นั่ง ต้องยอมรับว่าพวกนี้คือฆาตกรกำลังเป็นฆาตกรรม แล้วกำลังใช้ลานประเทศไทยเป็นคิลลิง ฟิลด์ (Killing field) ที่เขาบอกว่าฆ่ากันกลางลาน ฆ่าเด็ก ฆ่าเยาวชน น้อง ๆ นั่งหลังผมไม่ว่าจะดอกเตอร์ธีรรัตน์นี่ ส.ส. กทม. ก็ดี ท่าน ส.ส. จุลพันธ์จากจังหวัดเชียงใหม่ ท่าน ส.ส. ภาควัต และท่าน ส.ส. วันนิวัติจากจังหวัด ขอนแก่น ได้นั่งคุยหารือซึ่งเป็นคนรุ่นใหม่ เขาเป็นห่วงเป็นใยว่าลุงตู่เอาจริงเอาจังขนาดไหน อย่าไปพูดกันเลยครับการให้การศึกษานี่ผมเป็นครูบาอาจารย์เราให้การศึกษาเราให้เด็ก มันกลัว ยาเสพติดเหมือนกับคอมมิวนิสต์ กลัวยาเสพติดเหมือนกับผี แต่ท้ายที่สุดก็ไม่พ้น เล่ห์เหลี่ยมของพ่อค้า ไม่พ้นเล่ห์เหลี่ยมของความยากจน แต่ถ้าลุงตู่แกเอาจริงเอาจังขึ้นมา ปราบกันจริงจัง คนป่วยเอาไปรักษา คนค้าเอาไปไว้วัด อย่าให้เกิน ๒ คืน เอาละ อาจจะมี วาทกรรมที่นำมาพูดกันว่า เรื่องของสิทธิมนุษยชนบ้าง แต่มันจำเป็นครับกับฆาตกรในวันนี้ มันจำเป็น ถ้าไม่ทำอย่างนั้นแล้วปราบไม่ได้หรอกครับ ผมอยากเห็นรายงานการประชุม ครั้งหน้าท่านเขียนมาสมบูรณ์แล้วละครับในการปฏิบัติหน้าที่ของท่าน แต่ผมอยากเห็น รายงานของคณะกรรมการโดยตำแหน่ง ซึ่งนำทีมโดยท่านนายกรัฐมนตรี แล้วก็ คณะกรรมการทั้งหลายที่มีบุคคลสำคัญ ๆ ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ และคณะต่าง ๆ ได้ประชุมเรื่องยาเสพติด ปีหนึ่งกี่ครั้ง จริง ๆ อาจจะเป็นความลับทางราชการ แต่อยากรู้เหมือนกันว่าได้ประชุม ยุทธศาสตร์กันอย่างไร เพราะใจของผมแล้ว เรื่องยาเสพติดผมอยากให้เป็นวาระแห่งชาติ วาระแห่งชาติไม่พอ เป็นวาระแห่งภูมิภาค แล้วก็เป็นวาระแห่งจังหวัด เหมือนกับพี่สนองผู้แทนจังหวัดบุรีรัมย์ให้ความเป็นห่วง คิดเหมือนกันพี่ วันนี้มีความจริงใจ สภาวัฒนธรรมอำเภอ สภาวัฒนธรรมจังหวัดเปลี่ยน ตั้งขึ้นมาเป็นสภาปราบยาเสพติดดู เอากำนัน ผู้ใหญ่บ้าน นายก อบต. มีนายอำเภอเป็นประธาน ด้านจังหวัดก็มีผู้ว่าราชการจังหวัด แล้วก็เชิญข้าราชการครู เชิญทุกส่วนมาคัดกรองกันว่า คนนี้มันใช่หรือไม่ใช่ แล้วก็ทำเป็นความลับส่งมาให้ความมั่นคง เมื่อสักครู่นี้ปืนฝังอยู่ที่จังหวัด ศรีสะเกษ ปืนฝังอยู่จังหวัดฉะเชิงเทรา ไม่รู้ของปีไหนก็ไปจับมาได้ แล้วก็โมเมใส่คนนั่นคนนี้ไป แต่ยาบ้าบางครั้งผมอ่านหนังสือพิมพ์เวลาไปจับ ผมหัวเราะในใจ เพราะจับได้แต่ยา แต่ว่าไม่มีผู้ค้ารายใหญ่ให้เห็นเลย แล้วยานี้ไม่รู้ยาปลอมหรือยาจริง เพราะว่าบางทีอาจจะเอา รางวัลนำจับก็ได้ เพราะไม่รู้เอาไปเก็บตรงไหน พวกเราก็ไม่เห็นไปทำลายกันเมื่อไร พวกเรา ก็ไม่รู้ รู้แต่วันจับแล้วได้รางวัลนำจับ แล้ววันนี้เหมือนกันในคุกในตารางเพราะเรื่องยาเสพติด มันเป็นเรื่องของผลประโยชน์ มันก็เหมือนว่าเป็นลานชุมนุมพ่อค้ายาบ้าแห่งประเทศไทย เพราะว่าคดีที่ตัดสินจนถึงที่สุดเราก็ไม่สามารถที่จะติดตามได้ว่า นาย ก ที่เป็นพ่อค้ารายใหญ่ ที่โดนจับวันนั้นยังอยู่ในคุกหรือไม่ ศาลตัดสินประหารชีวิตแล้ววันนี้ดำเนินการไปอย่างไร อยู่ดีมีแรงหรือไม่ หรือว่าได้ออกไปแล้ว เพราะเรื่องเหล่านี้มันเป็นผลประโยชน์อันยิ่งใหญ่ แล้วเงินพวกนี้มันได้มาง่าย แล้วก็เป็นเงินมหาศาล ท่านดูนะครับ จะมียายี่ห้ออะไรจะแพง เท่ากับยาบ้าในสมัยก่อนเม็ดละ ๔๐๐ บาท แต่ทุกวันดีหน่อยเม็ดละ ๓๐–๔๐ บาท ผมก็สงสัยว่าปราบอย่างไร ปราบแล้วมีเพิ่ม ปราบแล้วมีมาก ผมยังสงสัยอยู่นะครับ อันนี้ เป็นปัญหาโลกแตกที่ผมคิดไม่ออก ฉะนั้นผมอยากฝากไปยังคณะเจ้าหน้าที่ ซึ่งนำโดย ท่านเลขาธิการ ฝากไปบอกว่าจาก ส.ส. ที่มาจากครูคนหนึ่ง บอกคณะกรรมการโดยตำแหน่ง ที่นำทีมโดยท่านนายกรัฐมนตรีที่ชื่อว่า พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ให้มีความสนใจในเรื่อง ของการปราบยาเสพติดหน่อยครับ ให้ท่านสนใจเรื่องนี้มากกว่าเรื่องอื่น เรื่องนี้จะเป็น ไฟลุกลามของเด็กและเยาวชน มันจะทำลายเศรษฐกิจ ทำลายสังคม ทำลายร่างกาย ทำลายสมอง แล้วท้ายที่สุดก็นำไปถึงการฆ่ากัน วันนี้น้อยนักที่เราได้ยินข่าวคืนลูกหลาน สู่อ้อมอกของพ่อแม่ ถ้าพูดไปก็หาว่าผมชมเชยนายกทักษิณ ชินวัตร แต่เรื่องจริงมันปรากฏ หรือใครจะเถียง ในวันนั้นพวกผมไปหาเสียงกันไม่ต้องคุยนโยบายอื่นเลยปราบยาบ้าอย่างเดียว วันนี้ก็ยังไปคุยกันเรื่องปราบยาบ้า เพราะวันนี้มันมีทุกพื้นที่ทุกอณู เมื่อก่อนมีแต่ ในเมืองหลวง วันนี้มีไปหมด ในชนบท ในบ้านนอก บ้านไร่ แล้วโดยเฉพาะจังหวัดใหญ่ ๆ จังหวัดรอยตะเข็บชายแดนมีมากครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ก็ขอย้ำอีกครั้งหนึ่ง ฝากจริง ๆ เถอะครับ ฝากไปยังท่านนายกรัฐมนตรี แล้วก็ฝากไปยังคณะกรรมการว่าที่ท่าน ประชุมกันได้ประชุมกันหรือไม่ เดือนหนึ่งกี่ครั้ง ปีหนึ่งกี่ครั้ง กำหนดยุทธศาสตร์อย่างไร อยากรู้อยากเห็นว่าพ่อค้าที่มันติดคุกไปวันนี้มันอยู่กันอย่างไร อยู่ดีมีสุขหรือไม่ ผมอยากเห็น อย่างนั้น แต่อันนี้ก็เอาละครับ ในการปฏิบัติหน้าที่ของพวกท่าน พวกท่านก็นำมาเสนอกัน อยู่ทุกปี ก็ขอขอบพระคุณ อย่างน้อย ๆ พวกผมได้มีวาระเรื่องนี้ ได้เป็นเวทีผ่านไปยัง ผู้มีอำนาจทั้งหลาย ขอกราบขอบพระคุณ ท่านประธานครับ