สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๓ · ๗ สิงหาคม ๒๕๖๒

สนอง เทพอักษรณรงค์ หารือเรื่องปัญหายาเสพติด โดยเน้นย้ำว่าไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการเพิ่มกำลังตำรวจหรือทหาร แต่ต้องมีส่วนร่วมของมวลชนและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการปราบปรามยาเสพติด นอกจากนี้ยังเห็นประสบการณ์จริงที่เด็กเลิกเรียนขี่มอเตอร์ไซค์เอายาไปส่ง และเรียกร้องให้ใช้มาตรการของสังคมและความร่วมมือจากสังคมในการแก้ไขปัญหานี้

นายสนอง เทพอักษรณรงค์ บุรีรัมย์

ท่านประธานที่เคารพ กระผม สนอง เทพอักษรณรงค์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พรรคภูมิใจไทย ท่านประธานที่เคารพครับ พูดถึงเรื่องปัญหายาเสพติดวันนี้ทาง ป.ป.ส. เองก็ได้รับข้อมูล จากสภาแห่งนี้ผมคิดว่าก็น่าจะได้ครบถ้วน ท่านสมาชิกของเราก็ให้ข้อมูลในหลาย ๆ ด้าน ด้วยกันวันนี้ เราทราบแล้วละที่ไหนผลิต เดินทางมาอย่างไร การแพร่ระบาดไปมากน้อยแค่ไหน สังคมเดือดร้อนมากน้อยแค่ไหนนี้เรารู้กันแล้ว สิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะนำเสนอต่อท่านประธาน ผ่านไปถึงเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง ผมอยากเรียนให้ทราบถึงการพัฒนาการของยาเสพติด ทำไมคนถึงหันไปค้ายาเสพติด ตอบง่ายนิดเดียว ไม่มีงานทำแล้วมันจน แล้วทำไมถึงต้องขาย ไม่มีอะไรที่จะทำรายได้ดีมากเท่ากับการค้ายาเสพติด เพราะฉะนั้นเราจะเห็นว่าจับผู้ค้าแต่ละครั้ง ไม่มีคนจนมีแต่ทรัพย์สินเป็นร้อยล้านพันล้าน มันเป็นสิ่งที่ยั่วใจ แต่สิ่งหนึ่งผมอยากจะเรียนย้ำ วันนี้ปัญหายาเสพติดถ้าเราจะแก้ไขให้ ป.ป.ส. อย่างเดียวมาแก้ไขก็แก้ไม่ได้ จะเอาตำรวจ เอาทหารกี่กองร้อย กองพันมาแก้ไขก็ไม่ได้ เราลืมมวลชนไปครับ ท่านเชื่อผมเถอะครับว่าถ้าเรา จะป้องกัน ถ้าเราจะปราบปรามให้ได้ผลจริง ๆ มวลชน พี่น้องประชาชนถือว่าเป็นกำลัง ที่มีความสำคัญมากที่สุด วันนี้เรามีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เรามีท้องที่กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน นายกองค์การบริหารส่วนตำบล นายกเทศมนตรี สมาชิกสภาเทศบาล สมาชิกสภาองค์การ บริหารส่วนตำบล แต่เราไม่ได้ใช้ประโยชน์จากบุคคลเหล่านี้เลย คนในท้องถิ่นเขาอยากจะมี ส่วนร่วม แต่ไม่ทราบว่าจะร่วมด้วยวิธีไหน ถ้าหากว่าจะให้ท้องถิ่นแต่ละท้องถิ่นตั้งเป็นหน่วย เฉพาะกิจปราบปรามยาเสพติดของตำบล ของหมู่บ้าน ถ้าจะมีค่าตอบแทนให้เขาบ้าง โดยท้องถิ่นเขารับผิดชอบเองทำได้ไหม ทำไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวก็ สตง. เรียกสอบ ป.ป.ช. หาว่าทุจริต ผลสุดท้ายเขาก็นิ่งดูดาย ทำไมไม่แก้กฎหมาย แก้ระเบียบในการปฏิบัติ ให้หน่วยงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นก็ดี ส่วนท้องที่ก็ดีได้มีส่วนร่วมในการปราบปราม อย่างจริงจัง คนที่มาค้ามาขาย ใครที่เข้าออกในหมู่บ้านผมไม่เชื่อว่ากำนันไม่รู้ ผู้ใหญ่บ้านไม่รู้ อบต. ไม่เห็น รู้ทั้งนั้นละครับ นั่นประการที่ ๑

ประการที่ ๒ เราปราบอย่างไรก็ไม่หมดเพราะอะไร ผู้ค้าบางที ประทานโทษ พูดจากประสบการณ์จริง ที่มันเกิดขึ้นจริงในสังคม เขาเรียกว่า ผู้ค้ามีเส้น เดี๋ยวนี้สังเกต บ้านผมครับ การส่งยาเสพติดเดี๋ยวนี้ผู้ใหญ่ไม่ส่งแล้ว ต้องใช้เด็ก ๆ เย็นเด็กเลิกเรียนมา ขี่มอเตอร์ไซค์เอายาไปส่ง เอาไปส่งครั้งแรกจ่ายเป็นเงินไปก่อน เด็กไร้เดียงสากำลังอยู่ ในวัยเรียน ได้เงิน ๑๐๐-๒๐๐ บาท ดีใจก็ทำ พอหลังจากได้เงิน ๑๐๐-๒๐๐ บาท เด็กมีความติดใจแล้วได้เงินใช้ง่าย ต่อไปนี้ไม่ต้องจ่ายเงิน เอายาไปส่งเสร็จรับยาตอบแทนไป ก็สร้างเป็นห่วงลูกโซ่อย่างนี้ ตำรวจจับมาก็บอกว่าเด็ก เห็นไหมครับ แต่คนที่ชักใยคือผู้ค้าครับ นี่คือเหตุที่เกิดขึ้นในสังคมของปัจจุบัน เพราะฉะนั้นผมมั่นใจว่าถ้าหากว่าเราใช้มาตรการ ของสังคมกันอย่างจริงจัง หาวิธีการอบรม สร้างความรู้ความเข้าใจตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่นักเรียน ในระดับหมู่บ้าน ในระดับตำบล ในระดับอำเภอมา ผมมั่นใจว่าปัญหาของการปราบปราม ยาเสพติดนั้นน่าจะได้ผลสัมฤทธิ์

ประการต่อมา ในเรื่องของการปราบปราม ได้รับการบอกกล่าวมาจาก ผู้ที่ประสบเหตุจริง เจ้าหน้าที่ที่จับ เมื่อสักครู่นี้สมาชิกหลายท่านก็บอก พอจับเสร็จได้ไปคุย ที่โรงพักเสร็จ กลับออกมา ทางนั้นก็มีเหมือนกันครับ พอจับเสร็จไปปรับที่โรงพัก เสียเงิน ค่าปรับก็ปล่อยตัวออกมาแล้วก็มาขายต่อ ผมไม่รู้เงินที่เขาไปกู้ เสียเงิน ๑๐,๐๐๐ บาท ๕,๐๐๐ บาท ปล่อยตัวออกมา เสร็จแล้วเด็กพวกนี้ก็มาขายต่อ อย่างนี้ก็มีครับ ท่านไปตรวจสอบ ดูเถอะ ผมมั่นใจว่าถ้าหากว่าทุกฝ่ายได้ปฏิบัติตามกฎหมาย ได้ใช้มาตรการของสังคม และความจริงใจในการแก้ไขปัญหา ยาเสพติดนั้นคงจะไม่ระบาดกว้างขวางอย่างที่เป็นอยู่ใน ปัจจุบันนะครับ ผมฝากไปถึงทาง ป.ป.ส. เราควรจะปรับกระบวนการแล้วหรือยังในการที่จะ หาความร่วมมือจากสังคม แก้ระเบียบสักนิดหนึ่งให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเขาสามารถ รับผิดชอบในท้องถิ่นของเขา สามารถตั้งหน่วยงานเฉพาะกิจของท้องถิ่น สามารถจะเป็นหู เป็นตาให้ได้ อย่างนี้ผมเชื่อแน่ได้ว่ายาเสพติดที่แพร่ระบาดในสังคมไทยเราจะลดลง และลูกหลานเราจะได้รับความปลอดภัยจากยาเสพติด ขอบพระคุณมากครับ