วิรัช ชี้ปัญหาน้ำท่วม-แล้งอีสาน ชูโมเดลหนองหานเก็บน้ำ

นายวิรัช พันธุมะผล แบบบัญชีรายชื่อ

ขอบพระคุณครับ ท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎร กระผม นายวิรัช พันธุมะผล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคอนาคตใหม่ แบบบัญชีรายชื่อ ความจริงผมไม่ใช่คนอีสาน แต่ว่าเผอิญไปยุ่งกับโขงชี มูล ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๒ ตอนที่ท่านรัฐมนตรีประจวบ ไชยสาส์น ขออนุญาตเอ่ยชื่อท่านเป็นรัฐมนตรี ในพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งมีท่านชวน หลีกภัย ขอเอ่ยชื่ออีกครั้งหนึ่งเป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีโครงการโขง ชี มูล ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๑ พ.ศ. ๒๕๓๒ ก่อนอื่นผมจะต้องชี้แจงให้พี่น้องฟังว่า อีสานเราต้องรู้ว่าพื้นที่อีสานเราเป็นอย่างไร ท่านทั้งหลายยังไม่ได้พูดเลย อีสานลาดจาก เพชรบูรณ์ลงมากับเขาใหญ่จากโคราชลาดไปสู่แม่น้ําโขงไปทางทิศตะวันออกความสูงของมัน มันลาดลงไป เพราะฉะนั้นน้ําทุกหยดก็จะไหลจากตะวันตกไปสู่แม่น้ําโขง พอหน้าฝนมา ก็จะไหลไป หน้าแล้งแม่น้ําลําคลองก็แห้ง เพราะฉะนั้นอีสานเราก็เป็นอย่างนี้ทุกที หน้าแล้ง แล้ง หน้าฝน น้ําท่วม แล้วเราเป็นดินทรายด้วย ท่าน ส.ส. ทั้งหลายท่านอาจจะไม่ได้พูด ทีนี้การ แก้ปัญหาคือแก้ปัญหาอย่างไร เราไม่ให้น้ําไหลไปในแม่น้ําโขงได้ไหม เก็บน้ําไว้ในอีสานได้ไหม นี่คือวิธีแก้ ท่านอย่าไปคิดแก้ถึง ๒๐ ปีข้างหน้า๒ ล้านล้านบาทอย่างนี้ เพ้อฝันครับ พอเปลี่ยนรัฐบาลที เปลี่ยนสภาทีโครงการก็หยุดทันทีเหมือนอย่างโขง ชี มูล ที่ท่านประจวบทํา พอท่านย้ายกระทรวงปุ๊บโครงการหยุดทันทีผมขออนุญาตเวลาสั้น ๆผมจะคิดแค่ว่า ทําอย่างไรเราถึงจะเก็บน้ําได้ ยกตัวอย่างท่าน ส.ส.คงรู้จักทะเลแดงไหม หนองหานคือ หนองหานโมเดล (Model) ตอนนั้นท่านประจวบ ไชยสาส์นขุดรอบ ๆ ที่ลุ่มต่ําของหนองหาน อําเภอกุมภวาปี ขุดดินข้าง ๆ ขุดดิน ๒ ข้างขึ้นมาเป็นคันไดก์ (Dyke) คันไดก์ (Dyke) ก็คือ เขื่อน เขื่อนรอบหนองหานวงกลมเส้นรอบวงนี่ ๑๐๐ กิโลเมตร ขุดแล้วก็มีเขาเรียกฟลัชเก็ต (Flush gate) คือท่อกลม ๆ เวลาน้ําข้างนอกมาเชื่อมกับคลองต่าง ๆ หน้าฝนน้ํามา น้ําก็จะเข้าไปในฟลัชเกต (Flush gate) น้ําไหลเข้าไปในหนองหานซึ่งขุดลึกลงไปแล้วไปเก็บไว้ พอน้ําข้างนอกกับข้างในเต็มเท่ากันประตูจะปิดออโตเมติก (Automatic) มันจะปิดลงไป ทีนี้รอบเขื่อนก็จะมีเครื่องสูบน้ํา ๑๘ ตัว ซึ่งมหาวิทยาลัยขอนแก่นจะเป็นผู้โอเปอร์เรต (Operate) ข้างนอกน้ํายังเต็มสูบเข้ามา สูบมาเก็บในหนองหาน เพราะว่าหนองหานสูงกว่า ข้างนอกประมาณ ๔-๕ เมตร เพราะฉะนั้นเก็บน้ําได้เยอะ พอสูบเท่าที่เต็มได้ก็จะไหลลงที่ลําปาว สุดทางของหนองหานจะไหลไปที่ลําปาว ลําปาวก็จะไปสู่เขื่อนลําปาวอีกทีหนึ่ง นี่คือขั้นตอน ของการเก็บน้ํา เก็บน้ําให้อยู่ในพื้นที่อีสาน หน้าแล้งเครื่องสูบน้ําก็จะสูบน้ําออกไป ให้ประชาชนได้ใช้รอบหนองหานนี่คือประโยชน์วิธีการที่ลงทุนน้อยแต่ได้ประโยชน์ ผมเรียกว่า หนองหานโมเดล (Model) จริง ๆ สมัยท่านทั้งหลาย ส.ส. ที่ยังหนุ่ม ๆ อาจจะไม่รู้จัก โครงการอีสานเขียวของท่าน พลเอก ชวลิต ท่านก็ไปขุดบ่อเยอะ ๆ ผมก็ไปดูมา พอขุดบ่อในที่สูง พอเวลาหน้าแล้งก็กลายเป็นที่ทิ้งขยะเพราะว่าไม่เก็บน้ํา เพราะฉะนั้นควรจะใช้ระบบ หนองหานโมเดล (Model) ยังมีเวลาผมจะพูดต่อไปว่าทําไมเราต้องเก็บน้ํา แล้วท่าน ส.ส. อีสาน รู้จักไหมครับ น้ําห้วยหลวง น้ําห้วยหลวงคือแม่น้ําที่ติดกับตรงจังหวัดหนองคายไหลลงไปสู่แม่น้ําโขง แม่น้ําโขงเป็นลําน้ําระหว่างประเทศ มีคณะกรรมการประกอบด้วย ประเทศไทย ประเทศเขมร ประเทศเวียดนาม ประเทศลาว และประเทศญี่ปุ่นเป็นโต้โผ ปรากฏว่าประเทศลาวก็ดี ประเทศเขมรก็ดี ประเทศเวียดนามก็ดีต้องการน้ําจากแม่น้ําโขงเราไปสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้เขา เขาก็มีมติว่าห้ามมิให้สูบน้ําจากแม่น้ําโขงในยามแล้งขึ้นไปใช้ในประเทศไทยหรือประเทศรอบ ๆ แม่น้ําโขง เพราะฉะนั้นในยามแล้งเราก็สูบน้ําไม่ได้ พอหน้าฝนเราน้ําเทลงมาก็ท่วมอย่างที่ผมว่า มันเทจากตะวันตกลงมาตะวันออก เพราะฉะนั้นก็ท่วมลงมา อีกอย่างหนึ่งที่สําคัญที่สุด ท่านทั้งหลายครับ ท่านจําทฤษฎีไม้ไอติมได้ไหมครับ ขุดลอกคูคลองปรากฏว่ากว่าจะขุดลอกได้ ไม่รู้ใครเอาไปก็ไม่รู้เหลือแต่ไม้ครับ ขุดแล้วก็ไม่ได้ขุดจริง หนอง ห้วยทั้งหลายก็ไม่ได้ขุดจริง ท่านรู้ไหมครับ แม่น้ําชี แม่น้ํามูล หน้าแล้งเดินได้ครับ และอีกอย่างหนึ่งผมพูดสั้น ๆ บางที ท่านอาจจะฟังผมไม่ทันครับ เขื่อนปากมูลท่านจําได้ไหมว่ามีกลุ่มชาวบ้านไปปิดเขื่อนปากมูลบอกว่า ต้องเปิดเขื่อนปากมูล เปิดเขื่อนให้น้ําไหลไปเยอะ ๆ เขื่อนปากมูลท่านอยู่จังหวัดอุบลราชธานี ส.ส. จังหวัดอุบลราชธานี อีกนิดเดียวก็ออกไปประเทศลาวแล้ว เราปล่อยทําไมครับ บอกว่าโอ๊ย ปลามันจะไม่ไปวางไข่ ทําให้วิถีชาวบ้านเปลี่ยนแปลงไป แล้วเวลาน้ําไม่มีท่านไม่เดือดร้อนหรือ จนในที่สุดผมก็ขอยกย่องนายกรัฐมนตรีทักษิณนะครับ ท่านบินไปดูท่านบอกไม่ให้เปิด เว้นแต่ระดับน้ํา ถึงระดับหนึ่งถึงจะเปิดให้ นี่คือความกล้าหาญของท่าน ขออนุญาตเอ่ยนามท่าน ผมไม่ได้ว่า ท่านนะครับ ทีนี้ท่านคิดดูถ้าเราปิดน้ําไว้ขุดให้ลึกเราจะเก็บน้ําไว้ได้ เราไม่ไปเปิดตรงสุดทาง แม่น้ําโขงไม่สูบเข้ามา ปากแม่น้ํามูลเราก็เก็บน้ําได้ ถ้าปากแม่น้ํามูลเราขุดลึกน้ําเก็บได้เยอะ น้ําหลากขึ้นไปเราก็สร้างหนองหานโมเดล (Model) ขึ้นรอบ ๆ แม่น้ํามูลเราจะได้มีน้ําเก็บไว้ อย่าได้คิดถึงขนาดจะขุดอุโมงค์จากจังหวัดเลยลงมา แต่ผมก็ไม่ขัดข้องหรอกครับถ้าจะศึกษา ผมเห็นด้วยครับ นี่คือประสบการณ์ที่ผมทํามาเมื่อ ๓๐ ปีที่แล้ว ไปแก้ปัญหาประชาชน ที่จะมารื้อเขื่อนของหนองหาน เขาไปแก้ปัญหามาแล้ว