กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน แนน บุณย์ธิดา สมชัย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานคะขอระบายซ้ําอีกท่านหนึ่งแล้วกัน เพราะท่านบอกว่าเรื่องนี้จริง ๆ สภาชุดที่แล้ว คณะกรรมาธิการวิสามัญเรื่องเกี่ยวกับน้ําน่าจะเป็นคณะแรก ๆ ที่เราตั้งเมื่อสภาชุดที่แล้วด้วยซ้ํา ด้วยคําว่า บูรณาการ นี้ล่ะค่ะ แล้วจนถึงขณะนี้ผ่านมา ๘ ปีเราก็ยังมาตั้งเหมือนเดิมนะคะ ในเรื่องแบบนี้ คืออย่างนี้ท่านประธานคะในเรื่องน้ําที่จะต้องพูดถึง แล้ววันนี้มีท่านสมาชิก พูดถึงอําเภอพิบูลมังสาหารหลายท่านมาก ซึ่งเป็นเขตของดิฉันเองท่านประธานคะ เรื่องของน้ํา จังหวัดอุบลราชธานีเองเป็นจังหวัดที่อยู่ปลายน้ําที่รองรับทั้งลําน้ําชีและลําน้ําสาขา ของทางภาคอีสานทั้งหมด จะให้ทางจังหวัดเองเป็นคนดูแลเรื่องโครงการจะหาพื้นที่ทําแก้มลิงเอง คงเป็นไปได้ยากค่ะ ในเรื่องนี้คงต้องเป็นระดับที่ทางท่านนายกรัฐมนตรีเองหรือทางรัฐบาลเอง ต้องลงมาดูแลด้วยตนเอง ที่เห็นได้ชัดก็คือน้ําท่วมที่เมื่อ ๒-๓ เดือนที่ผ่านมา เราเห็นได้ชัดว่า จังหวัดอุบลราชธานีนั้นเราไม่มีสถานที่ที่จะรองรับน้ําอีกต่อไปแล้ว เพราะว่าเป็นการขยายของเมือง เมื่อเป็นการขยายของเมืองนั้นเราไม่สามารถห้ามให้เมืองโตได้ แต่เราต้องจัดสรรพื้นที่ ให้เพียงพอในการที่เราจะรองรับน้ําทั้งหมด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นค่ะท่านประธาน หลังจากที่เราเริ่มระบายน้ําเปิดประตูเขื่อนทั้งหมด ๘ บาน และเริ่มระบายน้ําออกทั้งหมด เราไม่ได้คิดถึงจังหวะต่อมา จังหวะต่อมาคืออะไรค่ะ จังหวะต่อมาคือจังหวะที่ทางหน่วยงานตัดสินใจว่าต้องปิดประตูเขื่อนแล้ว เพราะเรา ระบายน้ําเพียงพอแล้ว น้ําลดลงจากน้ําท่วมบ้านราษฎรแล้วนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นคือตอนนี้ น้ําในแม่น้ํามูลลดต่ําลงอย่างมาก มากจนกลายเป็นว่าเรากลัวน้ํามากเกินไป กลัวจนกระทั่งว่า เราไม่คิดถึงว่าในระยะเวลาอีก ๕-๖ เดือนที่จะไม่มีฝน เราจะไม่มีน้ําใช้เพียงพอในพื้นที่ การเกษตรต่าง ๆ ของจังหวัด ทั้งที่จังหวัดอุบลราชธานีเองได้มีการคุยกันไปแล้วรอบหนึ่ง ดิฉันได้รับเชิญเข้าไปในกรรมาธิการการปกครองที่เชิญทางท่านผู้ว่าราชการจังหวัด อุบลราชธานีไป เชิญทั้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องไปพูดคุย มีจังหวะหนึ่งที่มีการพูดถึงกันต้องบอกว่า เป็นอุปสรรคทางน้ําที่ยาวออกมาที่ขวางลําน้ําอยู่ใช้คํานี้เลยนะคะ ใช้คํานี้เพราะว่าเรื่องอะไรคะ เพราะว่าเขาพูดถึง ๑. แก่งสะพือตัวเดียวเลยค่ะที่พูดถึง พอพูดถึงปุ๊บมีการพูดขยายไปถึงขั้นว่า เอ๊ะ เราจะทําอย่างไรถ้าเกิดมีน้ําท่วม น้ําหลากขึ้นมา สิ่งขวางธรรมชาติเหล่านี้จะขวางทางน้ําไหม จะมีทางไหม หรือว่าเราจะเปิดร่องน้ําเพิ่มขึ้นอีก ดิฉันขอบอกว่านับตั้งแต่แก่งสะพือลงไป มันไม่มีแก่งเดียวค่ะท่าน มันมีทั้งหมด ๑๑ แหล่งธรรมชาติที่เป็นตัวคล้าย ๆ เขื่อนธรรมชาติ ขวางไว้อยู่ ไม่ใช่ว่าจะเป็นแก่งสะพือ แก่งไก่เขี่ย ดอนคําพวง ดอนเลี้ยว ดอนธาตุ แก่งคันลึม ไปจนถึงแก่งตะนะ ไม่ต้องพูดถึงเขื่อนปากมูล แต่ประเด็นก็คืออย่างนี้ค่ะ ประเด็นคือว่า ควรจะมีการบริหารการจัดการน้ําให้ดีกว่านี้ เมื่อเราทราบอยู่แล้ว จริง ๆ เราแล้งมา ๒ ปีติด ท่านประธานปีที่แล้วเราก็แล้ง ปีนี้เราก็แล้ง แล้งอยู่จนชาวบ้านหว่านข้าวไป ๒ รอบแล้วค่ะ ๒ รอบ เมื่อรอบแรกตาย รอบ ๒ ตาย พอรอบที่ ๓ กลายเป็นตายเพราะน้ําท่วม เพราะน้ํามามาก เกินไป ประเด็นนี้จังหวัดอุบลราชธานีเองมุมที่เราจะสามารถทําเป็นแก้มลิงกักเก็บน้ําไว้ได้ ถ้าจะให้มองกันตามตรงคือบริเวณริมแม่น้ําทั้งหลายแหล่ ตรงที่เป็นส่วนที่ดินของราชการ ที่ราชพัสดุทั้งหลายก็มีการให้ประชาชนเข้าเช่าพื้นที่ในการอยู่อาศัย มีการให้บริษัทเอกชน ต่าง ๆ เช่าพื้นที่ในการทําธุรกิจ เราก็ไม่เหลือพื้นที่ในการกักเก็บน้ําต่อไป แล้วทีนี้ที่ที่ใหญ่ที่สุด เท่าที่ดิฉันเคยสํารวจและเคยดูมา มันกลับกลายเป็นที่ของเอกชน ก็ต้องบอกว่าถ้าจะให้จังหวัด เป็นคนจัดการ ให้จังหวัดเป็นคนดูแลเรื่องน้ํา ให้จังหวัดเป็นคนสรรหาพื้นที่กักเก็บน้ําคงไม่ได้ คงต้องฝากไปถึงรัฐบาลให้ทํา
และอีกเรื่องหนึ่งท่านประธาน ในเรื่องการบริหารน้ํา ถึงแม้ว่าเราจะมีชลประทาน ระบบท่อ เราจะมีชลประทานที่เป็นลักษณะคลองแล้วก็ตามแต่ มีสถานีสูบน้ําด้วยไฟฟ้า อยู่ริมฝั่งแม่น้ําต้องบอกว่าหลายสถานีมาก แต่ปัญหาที่เกิดขึ้นอีกอย่างหนึ่ง มีชาวบ้าน ในหลาย ๆ ส่วนที่เขาอยู่ปลายท่อ อยู่ปลายคลอง ซึ่งจะใช้ระยะในการที่ต้องการน้ําอีกไม่ไกล แต่เมื่อเขาแจ้งให้ทางหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น ชลประทานไปสํารวจ ชลประทานได้แจ้งกลับมา ซึ่งต้องบอกว่าชาวบ้านเสียใจ ชลประทานแจ้งกลับมาบอกว่าระยะทางที่ชาวบ้านต้องการเมื่อ คํานวณเป็นงบประมาณแล้ว เขาบอกว่ามันเล็กน้อยเกินไปที่เขาจะทํา มันเล็กน้อยเกินไป กว่าที่หน่วยงานจะมาทําให้ประชาชน ซึ่งจริง ๆ คําตอบนี้เป็นคําตอบที่ต้องบอกว่าไม่ควร จะเป็นคําตอบแบบนี้ เพราะไม่ว่าจะเป็นโครงการอะไรก็ตามแต่ที่ทางภาครัฐจะต้องส่งเสริม ให้ประชาชนได้มีโอกาสในการทําการเกษตรทุก ๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นการทํานาในฤดูของนาเอง หรือว่าหลังจากนั้นเราจะทําอะไรก็ตามแต่ ในระยะสั้น ๆ โดนปฏิเสธไปหลายที่ สถานีสูบน้ํา ด้วยไฟฟ้าหลาย ๆ ที่ขาดการดูแล บางที่มีงบประมาณให้ไป เมื่อสร้างเสร็จแล้วไม่มีท่อ ไม่มีคลองส่งน้ําต่อ ในบางที่โอนไปให้ทางหน่วยงานท้องถิ่นดูแลต่อ แต่ก็ไม่ได้ให้งบประมาณ ตามไปด้วยท้องถิ่น ทุกท่านทราบอยู่แล้วท้องถิ่นเราเหลือเงินในการพัฒนาในแต่ละรอบปีน้อยมาก หลาย ๆ หน่วยงานพยายามโอนทุกอย่างให้ท้องถิ่นทํา อบต. เทศบาลทํา แต่ท่านไม่ได้โอน งบประมาณให้เขาไปดูแลเพิ่มด้วย แต่จริง ๆ ต้องฝากว่าทุกอย่างเป็นระบบ เราคุยกันเรื่องน้ํามาทุกรอบของการมีสภา แล้วถ้าจะเป็นอย่างนี้อยู่คิดว่าครั้งหน้าก็คงจะมี ถ้าเราไม่เริ่มทํากันจริงจังสักทีงบประมาณปีนี้ ใช้คําว่าบูรณาการเยอะมาก ดิฉันหวังว่าอยากจะเห็นในการบูรณาการจริง ๆ สักทีเพื่อแก้ปัญหา ให้พี่น้องประชาชนจริง ๆ สักที ขอบพระคุณค่ะท่านประธาน