นายเทพไท เสนพงศ์ นครศรีธรรมราช

ท่านประธานที่เคารพ กระผม เทพไท เสนพงศ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช พรรคประชาธิปัตย์ ก่อนอื่น ต้องขอขอบคุณท่านประธานที่ได้รวบรวมญัตติเกี่ยวกับเรื่องน้ํามาเป็นกลุ่มญัตติที่ได้พูดกัน วันนี้อยู่ในหลาย ๆ ญัตติ แล้วส่วนใหญ่เพื่อนสมาชิกก็พูดถึงปัญหาน้ํา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในพื้นที่ภาคกลาง ภาคอีสานเป็นส่วนใหญ่ ผมต้องเรียนกับท่านประธานว่าจริง ๆ แล้วเรื่องปัญหาน้ํา ไม่มีเฉพาะภาคอีสานหรือภาคกลางเท่านั้น ในภาคใต้ ซึ่งผมต้องเรียนกับท่านประธานว่า ก็มีปัญหาเรื่องน้ําอยู่พอสมควร แล้วพื้นที่ภาคใต้เราก็มีลุ่มน้ําอยู่อย่างน้อย ๒ ลุ่มน้ําใหญ่ก็คือ ลุ่มน้ําปากพนังกับลุ่มน้ําตาปี ส่วนคลองในภาคใต้ที่เป็นคลองที่ถือว่าเป็นคลองระดับใหญ่ ก็คือคลองกันตัง คือแม่น้ํากันตัง แม่น้ําปัตตานี แล้วก็แม่น้ําบางนรา ต้องเรียนกับท่านประธานว่าทั้งหมดนี้ ผมอยากจะพูดเพื่อจะนําเสนอข้อมูลไปยัง คณะกรรมาธิการวิสามัญที่จะจัดตั้งขึ้นเพื่อศึกษาปัญหาเรื่องน้ําทั้งประเทศ ต้องเรียนกับท่านประธานว่า ผมขออนุญาตพูดกับท่านประธานในเรื่องปัญหาของลุ่มน้ําปากพนัง ผมเองเป็นคนที่เกิดที่ ลุ่มน้ําปากพนัง เป็นเด็กลุ่มน้ํา วันนี้ถ้าหากว่าไม่มีโอกาสได้พูดเรื่องนี้ก็ถือว่าเสียชาติเกิดที่เป็น ลูกหลานของคนลุ่มน้ําปากพนัง ลุ่มน้ําปากพนังต้องเรียนกับท่านประธานว่าเป็นลุ่มน้ําที่ใหญ่ แล้วในอดีตก็เป็นพื้นที่ที่ทํานาข้าวเลี้ยงพี่น้องชาวภาคใต้ คนลุ่มน้ําปากพนังส่วนใหญ่ก็เป็น ลูกชาวนาคนที่เบื่อการทํานาหนีการทํานาก็มาเรียนหนังสือแล้วก็เป็นใหญ่เป็นโตหลายคน ที่นั่งอยู่ในสภาแห่งนี้ผมขออนุญาตเอ่ยนามก็คือ คุณธีระ วงศ์สมุทร นี่ก็คือคนลุ่มน้ําปากพนัง ศิษย์เก่าโรงเรียนปากพนังแต่ว่าบัดนี้ได้เปลี่ยนแปลงไปเยอะจากนาข้าวมาเป็นนากุ้งแล้วก็มาเป็น สวนปาล์ม แล้วก็มีการสร้างประตูน้ําอุทกวิภาชประสิทธิ ซึ่งเปิดใช้เมื่อวันที่ ๑ ตุลาคม ปี ๒๕๔๒ แม้ว่าจะมีประตูน้ํา มีระบบชลประทานแล้วก็ตาม แต่ว่าปัญหาของลุ่มน้ําก็เกิดขึ้น นั่นก็คือปัญหา ถ้าหากว่าอยู่ทางหน้าเขื่อนก็จะเกิดปัญหาน้ําท่วม น้ําขึ้นมาเจอเขื่อน น้ําท่วมตลาดปากพนัง คนปากพนังก็ต้องเดือดร้อน คนในตลาดก็เดือดร้อน หลังเขื่อนถ้าไม่ระบายน้ําก็เกิดสภาพน้ํานิ่ง น้ํานิ่งเกิดสภาพตื้นเขิน ตื้นเขินแล้วก็มีผักตบชวา แล้วก็มีผักกะเฉดยักษ์ซึ่งทั้งหมดนี้ เป็นวัชพืชที่ทําให้แม่น้ําตื้นเขินในลุ่มน้ําปากพนังทั้งสิ้น ผมต้องเรียนกับท่านประธานว่า ลุ่มน้ําปากพนัง เรามีแม่น้ําหรือว่าคลองอยู่ ๓ คลอง ก็คือคลองชะอวด คลองเชียร แล้วก็คลองหัวไทร ทั้งหมดก็มารวมกันที่ปากแพรกแล้วก็ไหลสู่ปากพนังสู่อ่าวไทย แต่ว่าลุ่มน้ํา สาขามีทั้งหมด ๑๑๙ สาย เป็นน้ําที่มาจากเทือกเขาบรรทัดไหลลงมาทางชะอวด แล้วก็ ผ่านคลองต่าง ๆ ที่ผมได้เอ่ยไปแล้วครับท่านประธาน สภาพที่เห็นอยู่ในวันนี้ของลุ่มน้ําปากพนัง คือจากสภาพป่า คือป่าจากป่าพรุ ป่าชายเลน ป่าสาคู ไปถึงป่าชื้นแล้วก็ป่าดิบทั้งหมด สภาพได้เปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก วันนี้ต้องเรียนกับท่านประธานว่าผมอยากจะให้ คณะกรรมาธิการชุดนี้ที่ตั้งขึ้นได้เข้าไปดูการพัฒนาลุ่มน้ําในภาคใต้ด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลุ่มน้ําปากพนัง วันนี้เปลี่ยนจากนาข้าวมาเป็นนากุ้งแล้วก็มาเป็นสวนปาล์ม พี่น้องก็มีปัญหา ในเรื่องน้ําค่อนข้างมากตอนทํานาข้าวเราใช้น้ําจืด พอทํานากุ้งเราก็ใช้น้ํากร่อย พอมาเปลี่ยนเป็น สวนปาล์มก็ใช้น้ําเยอะตามความต้องการของพืชประเภทที่เราเรียกว่าปาล์มน้ํามันทั้งหมดนี้ มีปัญหา ซึ่งแม้ว่าจะมีโครงการพระราชดําริแล้วก็ตาม แต่ถ้าหากว่าผู้ที่เกี่ยวข้อง ผู้ที่มีหน้าที่ ไม่ได้เข้าไปดูแล หรือบริหารจัดการให้ดี แน่นอนที่สุดปัญหาก็เกิดขึ้น ในวันที่หน้าแล้งน้ําก็ขาดแคลน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของป่าพรุน้ําก็แห้งไม่มีสภาพเป็นป่า พอเจอสภาพหน้าฝนน้ําก็ท่วม น้ําก็ท่วมขัง พี่น้องในลุ่มน้ําปากพนังตั้งแต่อําเภอหัวไทร อําเภอเชียรใหญ่ อําเภอชะอวด อําเภอเฉลิมพระเกียรติ อําเภอจุฬาภรณ์ อําเภอร่อนพิบูลย์บางส่วน และรวมไปถึงปากพนัง เจอปัญหาเหมือนกันหมด เพราะฉะนั้นผมก็อยากจะนําเรียนกับท่านประธานเพื่อฝากไปยัง คณะกรรมาธิการที่สภาจะตั้งขึ้นเพื่อจะพิจารณาเรื่องน้ําอย่างมีระบบให้เข้าไปดูเรื่องปัญหาน้ํา ในพื้นที่ภาคใต้ด้วย เพราะหลายคนก็อาจจะคิดว่าภาคใต้ไม่มีปัญหาเรื่องน้ํา แต่ว่าจริง ๆ แม้ว่าเราจะมีฝนตกเยอะ ฝนแปดแดดสี่ในอดีต ซึ่งปัจจุบันไม่ใช่อย่างนั้นแล้วก็ตาม แต่ว่าก็ยังเป็นปัญหาอยู่ เพราะฉะนั้นก็อยากจะฝากข้อมูลทั้งหมดนี้ไปยังท่านประธาน เพื่อนําเรียนไปถึงคณะกรรมาธิการที่จะตั้งขึ้นเพื่อศึกษาปัญหาเรื่องน้ําอย่างเป็นระบบ ขอบคุณครับ ท่านประธาน