กราบขอบคุณครับท่านประธาน ผม ธีรภัทร พริ้งศุลกะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พรรคประชาธิปัตย์ ผมเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้ได้ร่วมลงชื่อในญัตติด่วนขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ พิจารณาศึกษาผลกระทบและหาแนวทางแก้ไขผลจากประกาศและคําสั่งคณะปฏิวัติต่าง ๆ ในประกาศ และคําสั่งของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ คําสั่งของหัวหน้ารักษาความสงบแห่งชาติ และศึกษาผลกระทบ และความเหมาะสมของกฎหมายที่บัญญัติโดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เพื่อหาแนวทางปรับแก้ให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญและสถานการณ์ทางเศรษฐกิจ สังคม การเมืองที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งเป็นญัตติของท่านสาทิตย์ วงศ์หนองเตย นะครับ และอีก ๑ ฉบับ เรื่องขอเสนอญัตติเรื่อง ขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ พิจารณาศึกษาผลกระทบ และผลงานของนโยบายทวงคืนผืนป่าร่วมกับท่านนริศ ขํานุรักษ์ ท่านประธานครับ นับตั้งแต่มีการรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม ๒๕๕๗ ได้มีคําสั่งของ คณะรัฐประหารจํานวนมากมาย ในช่วงเวลาใกล้ ๆ กัน นับตั้งแต่เดือนพฤษภาคมจนมาถึง เดือนมิถุนายน คําสั่งนั้นออกไปเกือบ ๖๐ กว่าฉบับ ภายในช่วงเวลาเพียงเดือนเศษ ๆ ซึ่งทําให้ ปัญหาของการเร่งรัดในการแก้ปัญหาต่าง ๆ ของการออกกฎหมายโดยรวบรัดนั้นส่งผลกระทบ กับประชาชนที่ทํามาหากินอยู่ในผืนดินที่อาจจะถือว่าครอบครองในพื้นที่ของรัฐเป็นปัญหา อย่างมากมาย คําสั่งที่ ๖๔/๒๕๕๗ เรื่องการปราบปรามและหยุดยั้งการบุกรุกทําลาย ทรัพยากรป่าไม้ ตัวนี้เป็นตัวแรกที่ได้เริ่มในการที่จะบริบทของการทวงผืนป่า เพียงแต่ใช้เวลา ไม่นานครับ อีกไม่กี่วัน วันที่ ๑๗ มิถุนายน ภายในเดือนเดียวกันเพียงแค่ ๓ วัน ก็มีคําสั่ง อีก ๑ ฉบับออกมา ก็คือฉบับที่ ๖๖/๒๕๕๗ เพิ่มเติมหน่วยงานสําหรับการปราบปรามหยุดยั้ง การบุกรุกการทําลายป่าไม้ และนโยบายปฏิบัติงานเป็นการชั่วคราวในสถานการณ์ปัจจุบัน ซึ่งทําให้เห็นเลยครับว่าในช่วงเวลาอันสั้น ๆ การออกคําสั่งต่าง ๆ ที่มีความเร่งด่วนฉุกเฉิน ทําให้ประกาศคําสั่งบางฉบับขาดการพิจารณาอย่างรอบคอบอย่างเพียงพอ และมันทําให้ เกิดปัญหากระทบต่อพี่น้องประชาชนในกรณีนี้ครับ คําสั่งฉบับที่ ๖๖/๒๕๕๗ นั้นเพื่อเพิ่มเติม คําสั่งฉบับที่ ๖๔ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในข้อแรกให้กองอํานวยการรักษาความมั่นคงภายใน ราชอาณาจักรหรือ กอ.รมน. เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบเพิ่มเติมและดูแลเรื่องนี้ และที่สําคัญ ข้อ ๒ ซึ่งเป็นที่มาของการที่พยายามแก้ไขปัญหาของฉบับที่ ๖๔ ก็คือ ข้อ ๒ ให้ทุกหน่วย ที่เกี่ยวข้องยึดถือนโยบายปฏิบัติงานเป็นการชั่วคราวในสภาวะปัจจุบันดังนี้
๒.๑ การดําเนินการใด ๆ ต้องไม่กระทบต่อประชาชนผู้ยากไร้ ผู้ที่มีรายได้น้อย และผู้ไร้ที่ดินทํากินซึ่งได้อาศัยอยู่พื้นที่เดิมนั้น ๆ ก่อนคําสั่งนี้มีผลบังคับใช้ ยกเว้นผู้ที่บุกรุกใหม่ จะต้องดําเนินการสอบสวนและพิสูจน์ทราบเพื่อกําหนดวิธีปฏิบัติที่เหมาะสมและดําเนินการ ในขั้นต่อไป ผมขออภิปรายในส่วนประเด็นนี้ครับ
ท่านประธานครับ หลังจากที่ได้มีการออกคําสั่งนี้มา ซึ่งผมเชื่อว่า กอ.รมน. ได้มีการวิเคราะห์ตัวเลขกับสถานการณ์การบุกรุกทําลายทรัพยากรป่าไม้ของประเทศไทย ประเทศไทยมีพื้นที่ทั้งสิ้นประมาณ ๓๒๑ ล้านไร่ ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑ ปี ๒๕๐๔ เรามีพื้นที่ป่าประมาณ ๕๓.๓ เปอร์เซ็นต์ หรือประมาณ ๑๗๑ ล้านไร่ ในปี ๒๕๔๑ ปรากฏว่าเราเหลือพื้นที่ป่าเพียง ๒๕.๓ เปอร์เซ็นต์ หรือ ๘๑ ล้านไร่เท่านั้น แสดงว่าภายในช่วงเวลา ๓๐ กว่าปีที่ผ่านมานั้นมีการเข้าไปถือครองในพื้นที่ที่เราเรียกว่า ป่า มาโดยตลอด และเป็นที่มาของมติ ครม. ของวันที่ ๓๐ เดือนกรกฎาคม ปี ๒๕๑๑ ในการจัดการ ทรัพยากรป่าไม้วันนี้ และด้วยนโยบายแห่งนี้ทําให้ป่าไม้เราสามารถบูรณาการได้เพิ่มเติม ในปี ๒๕๑๑ เรามีป่าไม้เพิ่มถึง ๓๓ เปอร์เซ็นต์ หรือ ๑๐๗ ล้านไร่ แต่ปรากฏว่าปี ๒๕๑๗ ป่าไม้กลับลดลงมาอีกเหลือ ๓๑ เปอร์เซ็นต์ เหลือเพียง ๑๐๒ ไร่เท่านั้น นี่ละครับเป็นที่มา ของการทวงคืนผืนป่าอย่างดุเดือดเป้าหมายของแผนพัฒนาการทางเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ ๑๑ กําหนดให้มีพื้นที่ป่าไม้อย่างน้อย ๔๐ เปอร์เซ็นต์ หรือ ๑๐๐ ล้านไร่ ผมขอเลขกลม ๆ นะครับ ประมาณ ๑๓๐ ล้านไร่ เท่ากับว่าเราต้องเพิ่มพื้นที่ป่าอย่างน้อย ๒๐ กว่าล้านไร่ เพื่อใช้ในการอนุรักษ์ดินน้ําและทรัพยากรอื่น ๆ ในปี ๒๕๐๔ เรามีประชากร เพียง ๓๐ ล้านคนเท่านั้น ปี ๒๕๔๑ เรามี ๔๐ ล้านคน ปี ๒๕๕๗ เรามี ๖๘ ล้านคน ผมว่า เดี๋ยวนี้ถ้าเลขกลม ๆ เราก็มี ๗๐ ล้านคนกับพื้นที่ที่เรามีอยู่เท่าเดิม แต่ประชากรของเรา เพิ่มขึ้นครับ แต่นโยบายตรงนี้มันสวนทางเราไม่สามารถที่จะเพิ่มพื้นที่ในขณะเดียวกันกับ ที่ประชากรของเรามีอยู่ในขณะนี้ทําได้ สิ่งที่เราทําได้ก็คือว่าการให้คนอยู่ร่วมกันกับผืนป่า การให้คนอยู่ร่วมกันกับผืนป่าเท่านั้น เป็นนโยบายที่เราสามารถทําให้ตัวเลข ๑๓๐ ล้านไร่นี้เป็นจริงได้คนต้องอยู่กับป่า เราวันนี้ ใช้นโยบายทวงคืนผืนป่าเราได้ตัวเลขเพิ่มเติมในช่วงเวลา ๕ ปีที่ผ่านมาเราได้ตัวเลขผืนป่า มาคืนถึง ๕๐๐,๐๐๐ ไร่ ถามครับ เป้าหมายในปี ๒๕๖๐ เราจะทําได้ถึงขนาดนั้นหรือเปล่า มันไม่มีทางครับ แต่ว่าถ้าเราให้คนมีส่วนร่วมในการดูแลอนุรักษ์ตัวเลขเหล่านี้ คนคู่ป่า ป่าคู่คน เราสามารถทําได้ เพราะไม่เช่นนั้นวันนี้เราก็จะมีเพียงแค่ตัวเลขที่เราขีดวงเพิ่มเติม ขีดวงเพิ่มเติมเรามีพื้นที่เพิ่มขึ้น แต่ป่าเราเพิ่มขึ้นหรือเปล่าครับ ป่าที่อุดมสมบูรณ์ป่า ที่มีความหลากหลายทางนานาพันธุ์ ป่าที่มีสัตว์อยู่เรามีหรือเปล่าครับ สิ่งเหล่านี้ขอให้รัฐบาล กลับไปทบทวนและพิจารณา ในพื้นที่ของบ้านผมจังหวัดสุราษฎร์ธานีมันมีพื้นที่ส่วนหนึ่ง ในอําเภอวิภาวดีเขาเรียกว่าเป็นป่าเตรียมการ ป่าเตรียมการนี้นานมากครับ มาเป็นสิบ ๆ ปี แล้วก็ยังใช้คําว่า เตรียมการ อยู่นั่นเอง ยกตัวอย่างก็ได้ครับ เกษตรกรเข้าไปทําพื้นที่ปลูกยาง ปลูกปาล์ม ค้นหาอาศัยมาอยู่ตั้งนานจนกระทั่งนโยบายนี้เกิดขึ้น วันนี้เขากลายเป็นผู้บุกรุกไป ป่าบุกรุกคนหรือคนบุกรุกป่า หรือการเตรียมความพร้อมในการจัดสรรที่ดินของรัฐบาลนั้น พร้อมหรือเปล่า ทําไมภายในช่วงเวลาหลายสิบปีนี้ทําไมการเข้าไปจัดที่ดินให้กับเกษตรกร เข้าไปอยู่ในพื้นที่นั้น การจัดพื้นที่ให้เขา ให้เขารู้ว่าพื้นที่ของเขาอยู่ตรงไหน อยู่ตรงป่าหรือว่า เป็นพื้นที่ที่เขาสามารถมีเอกสาร สามารถใช้สิทธิของตัวเองมีชื่อในทะเบียนบ้านมีชื่อในที่ เป็นแปลงของตัวเองตรงนั้นได้หรือเปล่า ในช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ได้มีการดําเนินอย่างนั้นเลย และวันนี้สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือว่าเมื่อมีการประกาศนโยบายนี้ขึ้นมา ผลกระทบก็คือว่าชาวบ้าน เดือดร้อน ไม่สามารถเข้าไปทําประโยชน์ในพื้นที่ที่ตัวเองเคยทํามาเป็น ๑๐ กว่าปี ในพื้นที่ ตําบลประสงค์ อําเภอท่าชนะเหมือนกันครับ เรามีพื้นที่ที่เกษตรกรเข้าไปอยู่นานแล้ว เป็นเมือง ขนาดใหญ่นานแล้วครับ ยกตัวอย่างอย่างเช่นบริเวณโซน (Zone) บนของอําเภอท่าชนะมีพื้นที่ ที่เป็นการขออนุญาตขอใช้ของกองทัพอากาศ พื้นที่ที่ขออนุญาตใช้ของกองทัพบกหรือแม้แต่ พื้นที่ของเอกชน ทุกวันนี้สิ่งเหล่านี้ไม่มีแล้ว แต่ราษฎรที่เข้าไปอยู่ในนั้นวันนี้ก็ยังไม่มีเอกสาร อะไรใด ๆ ทั้งสิ้น คนเหล่านี้พร้อมที่อยู่ร่วมกับป่าอยู่ร่วมที่จะดูแลรักษาป่า ผมเรียนได้เลยว่า ในช่วงต้นปีที่ผ่านมามีเหตุการณ์ที่เจ้าหน้าที่เข้าไปจับกุมผู้กระทําผิดในการบุกรุกป่าเข้าไป ปลูกปาล์ม เข้าไปตัดไม้ทําลายป่า สิ่งที่ได้มาจากนี้คืออะไรครับ คนที่แจ้งเหตุก็คือประชาชน ที่อยู่ในพื้นที่ คนพวกนี้เท่านั้นที่เป็นคนหวงแหนในพื้นที่เหล่านั้น เพราะเขาต้องอยู่กับที่แห่งนั้น เขาต้องทํามาหากินในที่แห่งนั้นคนต้องอยู่กับป่า สิ่งเหล่านี้มันถึงจะทําให้เราบรรลุเป้าหมาย ในการที่เราจะทวงคืนผืนป่า เราต้องทวงคุณภาพของคนมาให้ร่วมทําในส่วนนี้ด้วยนะครับ กระผมจึงอยากฝากในส่วนนี้ให้กรรมาธิการถ้าจะมีหรือไม่มีในการตั้งได้มีโอกาสในการพิจารณา การอยู่ร่วมของคนกับป่านะครับ เข้าไปในนโยบายของกรรมาธิการที่จะมีหรือไม่มีก็แล้วแต่ ขออย่าให้มีการดําเนินการอะไรกับราษฎรครับ จนกระทั่งเป็นการกระทบกระทั่งและสุดท้าย ทําให้นโยบายการทวงคืนผืนป่าแห่งนี้ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เราจะต้องใช้ ไม่ประสบความสําเร็จครับ ขอขอบพระคุณครับท่านประธาน