นายนิยม เวชกามา สกลนคร

กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพ ผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต ๒ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมขอขอบคุณท่านประธาน วันนี้ท่านรองนายกรัฐมนตรีมาเอง ๒ รอบแล้ว รอบที่แล้วมาแต่ทางสภาพัฒน์ เพราะฉะนั้นผมเห็นว่าเป็นเรื่องดี ท่านรองนายกรัฐมนตรีมา รับทราบ ผมดูในหนังสือเล่มขาวซึ่งเป็นรายงานความคืบหน้าการดำเนินงานตามแผนปฏิรูป ประเทศตามมาตรา ๒๗๐ ของรัฐธรรมนูญ ท่านประธานครับ ผมก็ยังไม่เห็นอะไรที่มัน แตกต่างจากคราวที่แล้วในหนังสือเล่มนี้ บางประเด็นข้อกฎหมายที่ท่านปฏิรูปผมก็ขึ้นประเด็น ข้อกฎหมายก่อนในประเด็นที่ ๑ ผมดูในหลายข้อท่านก็ไปก็อปปี (Copy) มา เพราะฉะนั้น วันนี้ในข้อกฎหมายที่ท่านบอกผมต้องพูดถึงประเด็นข้อกฎหมายก่อน เพราะในมาตรา ๒๗๐ ของรัฐธรรมนูญท่านบอกว่าประเด็นปฏิรูปที่ ๑ คือการออกกฎหมายที่ดีและเท่าที่จำเป็น โดยท่านอ้างมาตรา ๗๗ ของรัฐธรรมนูญ เพราะฉะนั้นผมก็ต้องหยิบรัฐธรรมนูญ มาตรา ๗๗ มาอ่านเลย อันที่ ๑ รัฐพึ่งจัดให้มีกฎหมายเพียงเท่าที่จำเป็นและยกเลิก ใช้คำว่ายกเลิกเลย หรือปรับปรุงกฎหมายที่กำหนดความจำเป็นที่ไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์ปัจจุบัน ผมอ่านต้น ๆ เท่านี้เพราะผมจะพูดถึงเรื่องกฎหมายที่ดินเพราะวันนี้ท่านใช้คำว่าปฏิรูป แต่กฎหมายที่ดิน ยังโบราณอยู่ท่านไม่ปฏิรูป ท่านสังเกตหรือไม่ ผู้แทนราษฎรเสนอข้อกฎหมายที่ดินเข้ามา ในสภา วันนี้ ๑๐ ญัตติ อันนี้คือความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนที่ไม่มีเอกสารสิทธิ ไม่มี ที่ทำกิน ท่านประธานไปดูในหลายญัตติของผู้แทนบอกชัดเจนว่า วันนี้ประเทศไทยมีการพัฒนา ระบบโครงสร้างอำนาจแบบรวมศูนย์และยังไม่มีกฎหมายจำกัดการถือครองที่ดิน นี่เป็นประเด็น เลยท่านรองนายกรัฐมนตรี ท่านประธานฝากไปถึงด้วยครับ ทำไมผมดูออกว่าประเทศไทย เขาสำรวจมาแล้วในญัตติที่ว่ามีพื้นที่ที่ดินทำกินทั้งหมด ๓๒๐ ล้านไร่ เหมาะที่รัฐจะจัดที่ทำกิน ให้ประชาชนใน ๖๐-๗๐ ล้านคน แต่ปรากฏว่าจากการสำรวจหลังสุดบอก ๙๐ เปอร์เซ็นต์ ยังอยู่ แต่ประชาชน ๙๐ เปอร์เซ็นต์ก็ไม่มีที่ทำกินซึ่งมีเอกสารสิทธิคือไม่มีเป็นของตัวเอง ที่มีจริง ๆ กับพวกเศรษฐีแค่ ๑๐ เปอร์เซ็นต์เท่านั้นเอง อันนี้ฝากเลยนะครับ ไปคิดทบทวน มีเพียง ๑๐ เท่าเท่านั้นที่เขาสำรวจมา ผมไม่ได้พูดครับ อ่านตามญัตติที่เขาไปทำการสำรวจ อันสะท้อนให้เห็นว่านี่คือความเหลื่อมล้ำพี่น้องบ้านผมเอาง่าย ๆ เลย จังหวัดสกลนคร วันนี้ทำกินก็ยังถือว่ากฎหมายล้าหลังที่ผมพูดถึงปฏิรูปประเทศ ที่ทำกินไม่มีเอกสารสิทธิครับ วิถีชีวิตของชาวบ้านถ้ามีเอกสารสิทธิอย่างน้อยเขาก็ไปจำนองได้ จำนำ ธ.ก.ส. ได้ เอาเงิน ๔๐,๐๐๐-๕๐,๐๐๐ บาท แสนหนึ่งมาลงทุนในการปลูกมันสำปะหลัง ปลูกยางพารา แต่ว่า พี่น้องบ้านผมไม่มีครับท่านประธาน อันนี้ฝากเลยนะครับ เป็นเรื่องจริงที่ผมพูดโดยเฉพาะ อำเภอภูพาน ซึ่งเป็นอำเภอที่ตั้งอยู่บนอำเภอภูพาน หมู่บ้านก็หลายหมู่บ้าน เป็นหมู่บ้านมาตั้ง ๒๐-๓๐ ปี แต่วันนี้ผมดูว่ากฎหมายปฏิรูปฉบับนี้ยังล้าหลังต้องกลับไปทบทวนว่าหมู่บ้านไหนเขามีหมู่บ้าน ต้องยกเลิกกฎหมายฉบับนั้นให้เขาทำมาหากินออกเอกสารสิทธิให้เขา แม้กระทั่งตัวอำเภอเอง ยังเป็นป่าสงวนเป็นอุทยานอยู่ครับ อันนี้ผมต้องบอกกล่าวแบบนั้น เนื่องจากเวลามันสั้น ผมจะบอกว่าในพื้นที่ของผมทั้งหมดจังหวัดสกลนครแล้วก็ ๕ อำเภอที่ผมเห็นหลักฐาน ยังไม่มีเอกสารสิทธิ หลายหมู่บ้านยังมีปัญหา ผมเห็นเลยคือตำบลกกปลาซิว ตำบลหลุบเลา ตำบลโคกภู ตำบลสร้างค้อของภูพานที่มีเอกสารสิทธิจริง ๆ ไม่เกิน ๑๐ เปอร์เซ็นต์ที่อยู่ใน ตัวอำเภอเลยนะ นอกจากนั้นบางหมู่บ้านยังเป็นเขตอุทยานอยู่ ทั้ง ๆ ที่ตั้งบ้านมาแล้ว ๑๐ ปี ๒๐ ปี ๓๐ ปี อันนี้แสดงให้เห็นว่าการปฏิรูปกฎหมายของท่านไร้ผลเลย ผมถึงอ้างว่ามาตรา ๑๗ ต้องกลับไปทบทวน อันสุดท้ายเนื่องจากเวลาหมดผมต้องพูดถึงว่าการปฏิรูปพระพุทธศาสนา วันนี้ท่านไปคิดอีกมุมหนึ่งว่าต้องไปเก็บภาษีวัด ไปเก็บภาษีจากพระ ถ้าเป็นวัดที่มีรายได้ เห็นด้วย แต่บางวัดบ้านผมค่าไฟแต่ละเดือนต้องลงขันกับชาวบ้าน เลิกเสียครับคิดอย่างนั้น ส่วนที่ค่านิตยภัตวันนี้ ๒๐ ปีแล้วท่านไม่ได้มีการปฏิรูปให้พระยังเป็น ๓,๘๐๐ ๓,๕๐๐ ๑,๘๐๐ อยู่เลยพระครูชั้นเอก ผมจึงเสนอกฎหมายของพรรคเพื่อไทย พ.ร.บ. อุปถัมภ์และส่งเสริม พระพุทธศาสนาแห่งชาติ วันนี้อยู่ในมือสำนักนายกรัฐมนตรี ฝากท่านไปดูแลด้วยว่ากฎหมาย ฉบับนี้มันเป็นกฎหมายประวัติศาสตร์ เป็นกฎหมายฉบับแรกที่คุ้มครองพระพุทธศาสนา เพราะฉะนั้นฝากท่านไปดูว่าอย่าไปดองเค็มมันเลย ปล่อยออกมาเพื่อที่จะดูแลพระพุทธศาสนา ซึ่งมีเพียงฉบับแรกคือ พ.ร.บ. ของปี ๒๕๐๕ เพราะฉะนั้นฉบับนี้เป็นฉบับที่เป็นของชาวพุทธ ขอบคุณมากครับท่านประธาน