เรียนท่านประธานครับ ผม ขจิตร ชัยนิคม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี ขออนุญาตแสดงความคิดเห็นในการเสนอผลงาน ของกองทุนเพื่อที่จะสร้างความเสมอภาคทางการศึกษา ซึ่งเกิดขึ้นจากพระราชบัญญัติของ รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันคือ ปี ๒๕๖๐ ท่านประธานครับ ผมอยากจะเรียนว่ากองทุนนี้เกิดขึ้น เพื่อจะเติมจุดบกพร่องในการกำหนดไว้ในเรื่องสิทธิที่จะได้รับการศึกษาของประชาชนตั้งแต่ รัฐธรรมนูญ ฉบับปี ๒๕๔๐ แล้วเราก็ทำพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติออกมา ในมาตรา ๑๐ ของพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ ได้เขียนง่าย ๆ ครับบอกว่ารัฐต้องจัด การศึกษาให้แก่ประชาชนทุกคน ให้แก่เด็กไทยทุกคนได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานหรือได้รับ การศึกษา ๑๒ ปี โดยความเสมอภาคอย่างมีคุณภาพและไม่เสียค่าใช้จ่าย รัฐธรรมนูญกำหนด ไว้อย่างนี้ก็แปลว่าทุกโรงเรียนจะต้องได้รับการดูแลให้มีคุณภาพอย่างเท่าเทียมกัน ไม่ว่าโรงเรียนนั้นจะอยู่ในเมืองหรืออยู่ในชนบท อยู่ในป่าเขา ไม่ว่าโรงเรียนนั้นจะมีขนาดใหญ่โต ขนาดไหน จะมีขนาดเล็กขนาดไหน รัฐจะต้องเข้าไปจัดการศึกษาอย่างมีคุณภาพเท่าเทียม และเสมอภาคกันทุกคน สิ่งนี้สิ่งที่เกิดขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนนี้เป็นเรื่องที่จะไปดูแล ให้รัฐธรรมนูญมาตรานี้ได้บรรลุเป้าหมาย ท่านประธานครับ ในวัตถุประสงค์ ๒-๓ ข้อเขียนไว้ เกี่ยวกับเรื่องเด็ก ข้อหนึ่งเขียนเกี่ยวกับเรื่องครู ในเรื่องเด็กผมอยากให้รัฐบาลทุกรัฐบาลที่มาทำเรื่องการศึกษาได้เคารพสิทธิในการเลือก ถิ่นที่อยู่ตามรัฐธรรมนูญของบิดา มารดา ของผู้ปกครองของนักเรียนว่าเขาอยู่หมู่บ้านไหน รัฐต้องไปจัดการศึกษาให้เขา ไม่ใช่เฉพาะไปยุบโรงเรียนขนาดเล็กซึ่งหลายคนพูดแล้วผิด มหาศาลมาก และผมกำลังจะทำกิจกรรมใหญ่มาก โรงเรียนขนาดเล็ก ๑๒,๐๐๐ โรงเรียน จะต้องมารวมกันเป็นหนึ่งแล้วหยุดพฤติกรรมและนโยบายนี้โดยเด็ดขาด ไมใช่พูดแต่ปาก เท่านั้น เป็นการทำลายสิทธิขั้นพื้นฐานของผู้ปกครองเลือกที่อยู่ไม่ได้ ถ้าอยู่หมู่บ้านขนาดเล็ก โรงเรียนต้องถูกยุบ ไม่ว่าบรรพบุรุษเขาจะสร้างโรงเรียนมาด้วยความยากลำบาก ไม่ว่าวิถีชีวิต ของเขาจะต้องถูกเปลี่ยนแปลงอย่างไรครับ ถ้ากระทรวงศึกษาธิการมีนโยบาย ท่านประธาน ทราบไหมครับวันนี้โรงเรียนขนาดเล็กตั้งแต่ ๑๒๐ คน มีแผนยุบหมด แผนนั้นยังไม่ยกเลิก เมื่อไรกระทรวงศึกษาธิการจะประกาศยกเลิกแผนนี้จะต้องให้หยุดยั้งโดยโรงเรียนขนาดเล็ก ซึ่งยุบไปแล้วอย่างน่าอนาถ ท่านประธานครับ โรงเรียนในเขตเลือกตั้งผม โรงเรียนบ้านคำภูเงิน มีนักเรียนอยู่บ้านคำภูเงิน และบ้านโคกผักหวาน บ้านโคกผักหวานต้องไปเรียนที่บ้านนาจาน แรก ๆ บอกเขาว่าจะต้องมีค่ารถ ค่าพาหนะ วันนี้เขาต้องไปเองครับ ไม่มีอะไรดูแลจากรัฐเลย ผมเรียนไปยังท่านผู้บริหารกองทุนผู้จัดการกองทุนให้ลงไปดู อีก ๒๐ คนไปโรงเรียนบ้านนาจาน แล้วก็ไปโรงเรียนบ้านงิ้ว เขาต้องเดินไปด้วยความยากลำบาก วันนี้ผู้ปกครองต้องมาเหมา รถสามล้อเครื่องไปส่ง ไหนล่ะรัฐบาลบอกว่ายุบแล้วจะมีสวัสดิการดีขึ้น มีค่ารถอยู่ที่ไหน แล้วมันส่งผลกระทบที่ประหลาดมากต่อชีวิตครูที่ไปเชียร์นโยบายของรัฐบาลโดยสำคัญผิด อยู่หมู่บ้านไม่ได้ครับ ต้องหย่ากับเมียไปอยู่ที่อื่น เพราะนโยบายนี้ทำลายอะไรมาก ทำลาย วิถีชีวิตของครูด้วย ผมย้ำโรงเรียนหลายโรงเรียนมากประชาชนต้องหลั่งน้ำตา โรงเรียนบ้านกอก อำเภอศรีธาตุ เขาพร้อมที่จะพัฒนาทุกอย่าง แต่วันนี้ยุบไปเรียบร้อยแล้วผมกำลังรวบรวม โรงเรียนขนาดเล็กและผู้ปกครองฟ้องศาลปกครองเพื่อหยุดเรื่องนี้ให้ได้ ภายใน ๒-๓ เดือนนี้ ถ้ากระทรวงศึกษาธิการไม่ประกาศหยุดเรื่องนี้เจอกับโรงเรียนขนาดเล็ก ๑๒,๐๐๐ โรงเรียน แน่นอน เพราะฉะนั้นฝากกองทุนที่จะสร้างความเสมอภาคไปดูแลด้วย โรงเรียนที่ยุบแล้ว เขาอยู่ดีไหม นักเรียนเขามีความสุขไหม อย่างที่โฆษณาไว้ ถ้าไม่มีให้เอาโรงเรียนไปคืนเขา ท่านดำเนินวิธีการที่ทรมานมาก โหดร้ายมาก โรงเรียนขนาดเล็กท่านไม่บรรจุผู้บริหาร เสร็จแล้วคนรักษาการมีครูน้อยลง เวลาครูว่างย้ายออกที่อื่นท่านไม่บรรจุครู มันโหดเหี้ยม ทารุณทางการศึกษาเกินไปไหมสำหรับประชาชนที่เขาสร้างบ้านมา นี่คือสิ่งที่ผมอยากจะพูด ในรายละเอียด ส่วนเรื่องกระทรวงศึกษาธิการกำลังจะทำลายโครงสร้างเดี๋ยวจะมีคนมาพูด
สิ่งที่ผมจะพูดในเรื่องสุดท้าย ก็คือวัตถุประสงค์ของกองทุนท่านเขียนไว้ นอกจากเรื่องโรงเรียน เรื่องสถานศึกษาแล้ว ท่านก็เขียนบอกจะเอาเข้าไปช่วยหน่วยงาน โรงเรียนขนาดเล็กเป็นหน่วยงานที่ท่านต้องให้ความสนใจ และท่านยังเขียนบอกว่าท่านจะ สร้างครูมืออาชีพ ท่านจะต้องส่งเสริมให้ครูเป็นคนที่มีจิตวิญญาณ ท่านประธานที่เคารพ อาชีพครูเป็นวิชาชีพชั้นสูง แน่นอนไม่มีใครทำลายล้างความศักดิ์สิทธิ์นี้ได้ แต่รัฐบาลนี้กำลัง เสนอกฎหมายเพื่อทำลายความเป็นวิชาชีพครู ท่านครับ หมอเป็นวิชาชีพชั้นสูง ต้องรักษา คนป่วยด้วยจิตวิญญาณ ด้วยความรับผิดชอบ ครูที่สอนนักเรียน ครูคือคนที่สร้างคน คนสร้างคน แต่มีกลไกเฉพาะเรื่องค่าจ้างไม่ได้ ต้องมีจิตวิญญาณความเป็นครู ต้องถ่ายทอดให้ศิษย์โดยไม่เหลือ แล้วมีความรักลูกศิษย์ยิ่งกว่า นี่คือวิญญาณของความเป็นครู ท่านจะสร้างขึ้นได้อย่างไร ในเมื่อท่านจะทำลายใบประกอบ วิชาชีพครูไม่ต้องมี ครูไม่ต้องมีสำนึกเอง ครูไม่มีต้องมีสถาบันของตัวเองที่จะรักษาวิชาชีพ หรือจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพครูแล้วจะเอาที่ไหนมา ความรับผิดชอบที่ไหน จะให้เขาสอน วันหนึ่งจะให้ครูไปเป็นเรือจ้างใช่ไหม รับจ้างไปวัน ๆ หนึ่งใช่ไหม เด็กได้ไม่ได้ไม่เกี่ยว สอนหมดเวลาจบ การบ้านเด็กทำไม่ทำไม่ใช่เรื่องของครูสั่งไปแล้ว นี่โรงเรียนจะอยู่อย่างไร การศึกษาจะพัฒนาอย่างไร ผมขอฝากผู้จัดการกองทุนที่มาวันนี้ให้ลงไปดูในกฎหมาย ที่รัฐบาลกำลังเสนอผ่านมาเข้าสภา และเป็นกฎหมายที่สนุกที่สุดในทางการศึกษา พอเสนอ เข้าสภาแล้วจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมไม่ยอม ผมไม่ยอมที่จะให้การศึกษาเดินทางไปสู่หายนะ มากกว่านี้ และผมจะระดมประชาชนทั่วประเทศ โรงเรียนขนาดเล็ก ๑๒,๐๐๐ โรงเรียน จะต้องมาพบกันเพื่อหยุดภารกิจของกระทรวงศึกษาธิการที่เลวร้ายอันนี้ ไม่ว่าท่านจะทำด้วย เหตุผลใด ๆ แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้นคือการทำลายวิถีชีวิตของเด็กในชนบท เขาพึ่งตัวเองได้ เขาไปโรงเรียนด้วยตัวเองได้ ผู้ปกครองไปทำงานได้ วันนี้ไม่ได้แล้ว ต้องดูแลเด็ก แล้วลูกใคร จะปล่อยทิ้ง เมื่อท่านไปยุบเขา ท่านยุบเขาโดยไม่บรรจุผู้บริหาร วันนี้ก็ยังไม่บรรจุแสดงว่า ไม่ได้ยิน ผมพูดในสภานี้ครั้งที่ ๓ แล้วยังไม่ได้ยิน จะเอาคนกี่คนมาถึงจะได้ยิน ต้องเอา ๑๒,๐๐๐ โรงเรียนใช่ไหม ผู้ปกครองอีกหมู่บ้านละ ๑๐ คนใช่ไหม ต้องการคน ๑๒๐,๐๐๐ คน ใช่ไหม เดี๋ยวผมจะนัดมาให้ถ้ายังไม่เลิก ถ้ายังไม่อยากเจอก็ให้เลิกเสีย รับรองว่ามาแน่ ใครจะทนอยู่ได้ วันนี้ท่านทำลายย่อยยับไปหมด เสร็จแล้วเด็กเขาได้รับโอกาสดีไหม ไม่ดี ผลวิจัยเชิงประจักษ์แปลว่าไปสำรวจชีวิตนักเรียนที่ย้ายมาโรงเรียนขนาดใหญ่ ไปถามเลย ร้อยละ ๙๐ บอกมา เขาไม่มีความสุขมากกว่าที่จะเรียนอยู่ที่โรงเรียนเล็ก ๆ ของเขา ลองเอา ผลวิจัยที่มันดีมาสิ ใครวิจัยเอาไว้หลังจากยุบแล้ว ทำไมไม่หยุด นี่พูดเป็นครั้งที่ ๓ แล้วนะ แล้วจะพูดอีกจนกว่ากระทรวงศึกษาธิการจะเลิกประกาศยุบ ฝากท่านผู้จัดการกองทุนด้วย ท่านเกิดขึ้นในภาวะปัจจุบันที่เป็นภาระของท่าน ไม่ใช่เรื่องเติมเต็มความเสมอภาคแล้ว มันเป็นเรื่องการทำลายความเสมอภาคทั้งหมด ทำลายศักยภาพของความเป็นมนุษย์ด้วย ฝากท่านเป็นพิเศษสำหรับการให้วิถีชีวิต ให้ความเสมอภาคของเด็กชนบท ให้ความยุติธรรม กับครู ให้เขามีจิตสำนึกของความเป็นครู มีความภูมิใจ มีใบประกอบวิชาชีพ เขาสร้างขึ้นมาแล้ว คุรุสภา มีกฎหมายแล้วไปทำลายเขาทำไม นี่คือสิ่งที่ผมฝากไว้ ขอบคุณมากครับ