คารม สนับสนุนตั้งกรรมาธิการด่วน แก้หนี้ครัวเรือนลุกลาม

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๙ · ๑๖ มกราคม ๒๕๖๓

คารม พลพรกลาง หารือปัญหาหนี้สินในภาคประชาชน โดยเฉพาะในครัวเรือนและข้าราชการ ที่เริ่มจากสินเชื่อสถาบันการเงินไปสู่หนี้นอกระบบและบริษัทไฟแนนซ์เอกชน จนนำไปสู่การสูญเสียที่ดิน ทรัพย์สิน และความมั่นคงของครอบครัว พร้อมตั้งข้อสังเกตถึงบทบาทของนายทุนและปัญหาแชร์ลูกโซ่ที่ซ้ำเติมสถานการณ์ จึงสนับสนุนการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อเร่งแก้ไขปัญหาอย่างเป็นระบบ

นายคารม พลพรกลาง แบบบัญชีรายขื่อ

ท่านประธานที่เคารพครับ ผม นายคารม พลพรกลาง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคอนาคตใหม่ จังหวัดร้อยเอ็ด ต้องขอขอบพระคุณท่านประธานที่ได้ให้โอกาส ๗ นาที ผมจะอภิปราย ให้กระชับแล้วก็อยู่ในเวลา ผมสนใจปัญหานี้เป็นพิเศษเนื่องจากว่าสิ่งที่แลเห็นอยู่ในขณะนี้ คือไม่ว่าจะอยู่ในเมืองหรืออยู่ต่างจังหวัดประชาชนส่วนใหญ่มีภาระหนี้สิน แต่ก็อย่างที่ทราบว่า หนี้สินภาคราชการหรือหนี้ของประเทศยังสามารถที่จะก่อหนี้ได้อีกตามที่ทราบมาครับ ตามที่สมาชิกพรรคอนาคตใหม่ในส่วนที่เกี่ยวกับเรื่องเศรษฐกิจได้พูดยังไปได้ เนื่องจากว่า ภาษียังสามารถที่จะเก็บได้ประเทศยังพอไปได้ การกู้เงินก็ยังเป็นเรื่องที่กระตุ้นเศรษฐกิจ แต่สิ่งที่ผมสนใจและเป็นห่วงก็คือหนี้สินของภาคเอกชน อยากจะกราบเรียนท่านประธาน เพื่อให้ทราบว่าเวลาที่ครอบครัวหนึ่งมีหนี้สินมันเป็นเรื่องความทุกข์ และเป็นเรื่องที่บั่นทอน ศักยภาพในการสร้างครอบครัว สร้างประเทศ ผมอยากจะเรียนให้ท่านประธานได้ทราบว่า ผมเคยไปออกพื้นที่กับหัวหน้าพรรคผม คุณธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ที่บ้านกุดเชียงหมี อำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร ขณะที่นั่งรถผ่านเนื่องจากไปรับท่านที่สนามบินแล้วก็ไป ออกพื้นที่พูดเรื่องที่ดินเรื่องปัญหาของประชาชน ผมนั่งนับบ้านที่ร้างให้หัวหน้าพรรคผมดู ผมก็ถามว่าท่านรู้ไหมว่าบ้านนี้คือบ้านเดิม ๆ บ้านมีใต้ถุนเป็นบ้านไม้ บ้านนี้ปิดประตู เลยไป อีกบ้านหนึ่งมีคนอยู่ ๑ คน เลยไปอีกบ้านหนึ่งไม่มีคน ผมก็ถามว่าท่านหัวหน้ารู้ไหมผมนี่ คนร้อยเอ็ด สภาพอย่างนี้จะเกิดขึ้นเรื่อย ๆ ผมไม่ใช่หมอดูแต่ผมว่าผมทำนายไม่ผิด เมื่อครอบครัวมีปัญหาเรื่องหนี้สินตรงนั้นไม่มีรายได้ ไม่มีงาน อันดับแรกหาที่อยู่ใหม่ หารายได้ใหม่ หนีเข้ากรุงเทพมหานครเข้าเมืองใหญ่ หนีเข้าเมืองใหญ่เข้ามาหางานทำคือลูก ลูกก็ทิ้งพ่อแม่ ทิ้งญาติเอาไว้บ้าน เมื่อไม่มีเงินก็ออกไปเรื่อย ๆ ก็ไม่กลับมา มีครอบครัว อยู่เมืองใหญ่ก็เพราะมาหาเงิน อันนี้คือประเด็นที่สำคัญทำไมต้องพูดเรื่องนี้ ท่านประธานครับ นอกจากขณะนี้ในส่วนครอบครัวที่พอจะมีหนี้ ครอบครัวที่พอจะมีลูกเพื่อจะทำมาหาเงิน เพื่อจะบอกว่าได้มีฐานะตามสังคมที่วัตถุนิยม เขามีรถก็อยากมีรถ มี ๑ คันไม่พออยากมี ๒ คัน รถพวกนี้ก็เป็นรถที่ผ่านบริษัทไฟแนนซ์ (Finance) ในฐานะที่เป็นนักกฎหมายผมกราบเรียน ท่านประธานถึงวงจรที่น่าคิดให้ท่านฟัง พ่อแม่บางคนลูกอยากมีรถยนต์ รถกระบะบ้างก็ดี รถเก๋งบ้างก็ดี ซื้อง่ายมันเป็นหน้าตา เป็นสิ่งที่เขาบอกว่ามีรถแล้วดูดี พอซื้อรถก็ต้องมีคนค้ำ บางครั้งบางทีค้ำเสร็จส่งไม่ไหวเกิดขึ้นคืออะไรครับ การไล่ยึดที่ดิน ยึดบ้าน ยึดทรัพย์สิน ของครอบครัวนั้น ปัจจุบันทางราชการก็เห็นว่าบางทีไม่รู้ว่าแก้กฎหมายเพื่อไปเอื้อกับบริษัท ไฟแนนซ์ (Finance) บริษัทนายทุนไหม ตั้งแต่ปี ๒๕๖๐ วิ. แพ่ง มาตรา ๒๗๑ ไปถึง ๓๐๐ กว่า แก้ใหม่ การขายทอดตลาดเปลี่ยนไป ขายทอดตลาดทุกวันนี้วันเสาร์ วันอาทิตย์ก็ขายได้ ท่านไปดูเลยที่สำนักงานบังคับคดี ยึดที่ดินก็คือยึดในที่ทำการได้ นอกจากนั้นคัดค้านราคา ท่านประธานครับ คัดค้านราคานี่ไม่สามารถที่จะ สมัยก่อน ๆ ที่จะแก้ไข วิ. แพ่ง ปี ๒๕๖๐ โจทก์ค้านได้ครั้งหนึ่ง จำเลยค้านได้ครั้งหนึ่ง ตอนนี้ไม่แล้วครับ ตอนนี้ให้จำเลยเข้าสู้ราคาได้ แต่สู้ราคาได้ถ้าไปประมูลได้เสร็จเงินไม่พอเขายึดซ้ำอีก แล้วคนที่ไปซื้อทรัพย์สินจากการขาย ทอดตลาด ผมยกตัวอย่าง อันนี้เป็นเรื่องที่เกิดในต่างจังหวัดมาก สุดท้ายก็มีพวกที่มีเงินไปซื้อ มีนายทุนไปซื้อทรัพย์สิน อันนี้ละครับบ้านนอกนี่ทรัพย์สินบ้านที่ดินจะเป็นของนายทุนหมดแล้ว อันนี้เป็นเรื่องใหญ่ ชุมชนต่างจังหวัดจะร้างไปเรื่อย ๆ ท่านประธานเป็นทนายความมาก่อน แล้วก็ยังรู้ข้อกฎหมายดี อันนี้เป็นเรื่องที่น่าคิดแล้วก็ต้องพูด เพราะฉะนั้นญัตตินี้ผมเห็นว่าเป็นญัตติที่ดีมากและควรที่จะตั้งขึ้น ผมอยากยกตัวอย่างปัญหา ที่เกิดขึ้นขณะนี้ที่ผมได้สัมผัสอยู่จากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ขณะนี้เกิดระบบ แชร์ครับ การเล่นแชร์นี่เป็นเรื่องที่กู้ยืมกันทำได้ แต่แชร์ตอนนี้ทำตามหมู่บ้านเลยครับ ตั้งขึ้น ทีละหมู่บ้าน หมู่บ้านนี้มี ๑ วง บางทีเงินก็ไม่น้อยนะครับแล้วก็เอาเงินหมุนเวียน ก็มีรายได้ เป็นวัน พอสุดท้ายส่งไม่ได้ คนที่ตั้งแชร์ท่านรู้ไหมครับคือใคร ท่านประธานครับ คือนายทุน เขาจะมีระบบขึ้นเลยครับว่าแชร์ ๑ วงกี่หมื่นบาท ตั้งออกมาแล้วก็มีลูกแชร์กี่คน ไปถึง ๒๐ คน แล้วก็คนหนึ่งเล่นหลาย ๆ วง พอเล่นไปส่งไม่ได้ครับ โดยเฉพาะข้าราชการครู อันนี้ล่ะครับ เริ่มต้นในจังหวัดร้อยเอ็ดมีหลายอำเภอ ผมกำลังดูข้อมูลอยู่ พอส่งไม่ได้ก็หนีครับ พอหนี ก็เสียงานเสียการ สุดท้ายก็ยึดบ้าน ทิ้งบ้าน เรียกว่าครอบครัวแตกแยก อันนี้ก็เป็นปัญหา เรื่องหนี้สิน

ประเด็นต่อมาก็คือทุกวันนี้อยากจะกราบเรียนท่านประธานว่าอยู่ต่างจังหวัด หนี้ส่วนหนึ่งติด ธ.ก.ส. ที่ดินติด ธ.ก.ส. ธ.ก.ส. เป็นธนาคารของรัฐบาลก็ยังพอไปได้ ยังยืดหนี้ หดหนี้ได้ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นปัจจุบันก็คือเมื่อเขามีปัญหาไปกู้ ธ.ก.ส. แล้วมันเต็มหรือมันทำไม่ได้ ก็ไปกู้หนี้เอกชน บริษัทไฟแนนซ์ (Finance) บริษัทเรียกว่าเงินทุนที่ไฟแนนซ์ (Finance) เล็ก ๆ ของเอกชน และสุดท้ายส่งไม่ได้ก็ยึดทรัพย์ สุดท้ายก็กลับมาที่ผมนำเรียนท่านเมื่อสักครู่ว่า สุดท้ายก็ยึดบ้านครับ สุดท้ายยึดแล้วมีจำนองแล้วก็ยังขายครอบจำนองได้อีก เพราะฉะนั้น เรื่องนี้ผมเห็นว่าญัตตินี้เป็นญัตติที่มีประโยชน์ และอยากกราบเรียนท่านประธานว่าควรจะตั้ง เป็นคณะกรรมาธิการวิสามัญ เพราะว่ามันซ้ำซ้อนนะครับ เพราะฉะนั้นก็อยากกราบเรียนว่า ในโอกาสที่ได้พูดคุยและอภิปรายให้สภาได้ทราบ ให้สมาชิกได้ทราบ ผมสนับสนุนครับ แล้วก็ เห็นว่าท่านที่เสนอญัตตินี้เข้ามาเป็นญัตติที่มีประโยชน์ เพราะว่าเรื่องหนี้สินมันบั่นทอน ทั้งตัวคนเป็นหนี้และบั่นทอนศักยภาพของครอบครัว บั่นทอนศักยภาพของคนในประเทศ ขอบพระคุณท่านประธานครับ