เรียนท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎรที่เคารพครับ ท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทุกท่าน โดยเฉพาะท่านอัญชลี ที่ผมเคารพนะครับ ที่ท่านพูดมาทั้งหมดนะครับ ที่ท่านได้แนะนําทั้งหมด ที่ท่านได้ติติง ทั้งหมดผมรับคําพูดท่านได้ ขอบคุณนะครับที่ท่านพูด แต่ว่าถ้าผมไม่อธิบายเสียเลยนะครับ ผมคงจะเสียหายเยอะเพราะว่าที่จริงมันมีส่วนจริงที่ผมพูดอยู่บ้าง แต่ส่วนที่ไม่จริงที่ผมไม่ได้ พูดแต่ท่านอัญชลีอธิบายเสียเองค่อนข้างเยอะ ขออนุญาตสั้น ๆ นิดเดียวครับเพราะว่า เรื่องยาว ๆ ท่านก็มีการไปถอดถอนผม อย่างไรผมก็ต้องไปชี้แจงกับ ป.ป.ช. ผมจะพูดมากที่นี่ ก็คงจะไม่ดีนะครับ เพราะมันเป็นเรื่องของเอกสารที่ผมจะต้องส่ง ผมอยากเรียนท่านอัญชลี อย่างนี้ครับ ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับการยกเลิกการก่อสร้างศูนย์ประชุมที่ภูเก็ตเลย แม้แต่น้อย ผมไม่ได้คุมกระทรวงท่องเที่ยว ไม่ได้คุมกระทรวงการคลัง ไม่ได้คุมสํานัก งบประมาณ นี่ประเด็นที่ ๑ นะครับ

ประเด็นที่ ๒ เหตุที่พูดขึ้นมา อยากเรียนว่าวันที่ ๒ มิถุนายน เป็นวันอาทิตย์ บังเอิญผมไปกับภรรยาแล้วก็ครอบครัว พาหลานคนเล็กไปจังหวัดแพร่ ไปไหว้บรรพบุรุษของ เขาเพราะภรรยาผมเป็นหลานของจ้าวที่ครองนครแพร่คนสุดท้าย แล้วก็นั่งรถยนต์กลับมาที่ เชียงใหม่มาขึ้นเครื่องบินก็เกิดมีการเลี้ยงสังสรรค์ของสมาชิกพรรคเพื่อไทยที่จังหวัดแพร่ อย่างที่เห็นในรูปนะครับ ก็มีคนมาโทรศัพท์บอกผมว่าให้มาพูดหน่อยสิ มีคนอยากเห็นหน้า เพราะช่วงนั้นมันมีการจัดงานน้ําที่เชียงใหม่ แล้วผมก็ไปเล่นละครก็ถูกด่า จัดงานน้ําก็ถูกด่า แล้วผมก็ด่าเขาว่าขยะ ทุกคนก็อยากเจอผมนะครับ เขาบอกให้ผมมาพูดหน่อย ผมก็บอก มาพูดก็ได้แต่แป๊บเดียวนะครับ เพราะว่าผมจะต้องไปขึ้นเครื่องบิน ผมก็ไปพูดแป๊บเดียว ที่หอประชุม ๗๐๐ ปี ก็มีคนอยู่สัก ๒,๐๐๐-๓,๐๐๐ คน เป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย นอกเวลา ราชการกลางคืนผมไปก็ไม่ได้ไปขออนุญาตท่านนายกรัฐมนตรี กลับไปก็ไม่เคยรายงาน ท่านนายกรัฐมนตรีเพราะมันไม่เกี่ยวกับราชการ ที่ผมพูดก็ไม่เกี่ยวกับเรื่องการบริหารราชการ แผ่นดินอะไรเลยทั้งสิ้น แล้วก็ถ้าเอาเทปส่วนใหญ่มา คือเขาอัดเอาไว้ ผมจะเล่าว่าตั้งแต่ต้น ที่ผมไปทะเลาะแล้วผมไปเรียกใครเขาว่าขยะแล้วเขาก็โกรธผม โกรธก็โกรธก็ไม่ว่าอะไร ผมก็อธิบายว่าขยะของผมแปลว่าการ์เบจ (Garbage) เพราะพูดเท่าไรก็ไม่รู้เรื่อง เพราะ ผู้นําประเทศเขาจะไม่มาเอาถ้าไปเดินขบวน แล้วก็ไม่มาจริง ๆ ๒ ประเทศ ก็คือ ประเทศ อิสราเอลกับประเทศอิหร่าน จากนั้นเขามาพูดเรื่องของเวียงกุมกามที่ผมไปเล่นละครก็หาว่า ผมไปชี้ฟ้าชี้ดินอะไรก็ไม่รู้ ผมก็พยายามเล่นแล้วก็เล่นได้ อันนี้ขออนุญาตนะครับ ก็เล่นได้ดี ก็ท่านเห็นว่าเล่นไม่ดีก็ไม่ว่าอะไรท่าน เห็นท่านหัวหน้าพรรคส่ายหน้า หรือส่ายหน้าว่าดีก็ไม่รู้ นะครับ ผมก็บ่นบอกอะไรก็ไม่ดี อะไรก็ไม่ดีสักอย่างหนึ่ง ก็มีคนมาถามอีกว่าศูนย์ประชุมนี่ ไปใช้เงินอีกตั้ง ๒๐๐-๓๐๐ ล้านบาท ก็ไหนว่าเสร็จ ผมก็อธิบายมันเสร็จแต่เปลือกยังประชุม ไม่ได้ แล้วก็มีคนมาถามอีกซึ่งผมก็เพิ่งรู้ว่าเป็นท่านอัญชลีว่ามีการทวงศูนย์ที่จังหวัดภูเก็ต มันเป็นอย่างไร ด้วยความที่ผมบ่นว่าผมน้อยใจอย่างโน้น อย่างนี้ อย่างนั้น ผมก็เล่าให้ฟัง เพราะบังเอิญเรื่องศูนย์ภูเก็ตท่านก็พอจะจําได้นิด ๆ ในสมัยที่ผมเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีก็ไปช่วย หาที่ตั้งแต่จะไปเลือกที่ในเมืองก็ว่าติดที่เทศบาล ในอ่าวไม่สะดวก อะไรอย่างนี้นะครับ ผมก็ถึงขั้นเสนอบอกเอาไหมเอาอุทยานที่เกาะในยางรู้แล้วรู้รอดไปเลยมันจะได้ติดสนามบิน เครื่องบินลงมาก็เดินไปหอประชุมเลย แล้วก็ผ่านไปไม่ได้มีอะไร สุดท้ายผมก็ยังบอกว่าเกิด สึนามิก็ไปทําที่เขาหลัก-ลํารู่ แต่ว่าเป็นอนุสรณ์สถานเราก็ไม่ได้ทํา ผมก็เล่าของผมไป ท่านลองฟังดูให้ดีสิครับ ผมพูดในที่นี้ถึง ๒ ครั้ง บอกว่าอยากจะสร้าง แล้วก็พูดไปอีกยาว แล้วก็บอกจะสร้าง ด้วยใจที่ฝักใฝ่ ท่านอัญชลีก็รู้ดี รู้จักผมดี ผมถึงเรียกท่านตลอดเวลา เพราะผมไปจังหวัดภูเก็ตมานาน ทํางานในจังหวัดภูเก็ตมานาน ในสมัยที่ทํางานอยู่ กรมประมงสิ่งก่อสร้างของกรมประมงเอ่ยชื่อมาได้ ๗-๘ แห่ง ก็โดยน้ํามือผม สิ่งก่อสร้างของ กรมป่าไม้ก็ด้วยน้ํามือผม สุดท้ายที่กูกู้ติดสนามบินที่เรียกได้ที่คืนมาทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่เรื่องของผม ผมก็ยังไปหาเรื่องเอามาจนได้ก็ได้ที่คืนมา เพราะฉะนั้นผมเรียนตรง ๆ ผมก็หวั่นไหวแล้วก็ รู้สึกเสียใจว่า ต่อไปนี้คนภูเก็ตจะนึกถึงผมอย่างไร รวมถึงคุณอัญชลีด้วยจะนึกถึงผมอย่างไร เพราะผมไม่อยากเป็นคนไม่ดี ในสายตา ท่านเลยจริง ๆ ผมอาจจะพูดแรงไปซึ่งขออภัย เป็นนิสัยผม ผมเป็นนักการเมืองนาน ๆ ก็ชักจะพูดหยาบขึ้นท่าน ท่านอย่ามาด่าผมเลยครับ ผมก็พูดตรง ๆ อย่างนี้ เพราะฉะนั้นเรียนตรง ๆ ย้ําอีกทีเพื่อไม่ให้เสียเวลานะครับ ผมไม่มี อํานาจหน้าที่ใด ๆ เกี่ยวกับเรื่องการก่อสร้างนี้ไม่ว่าจะสร้างหรือว่าจะไม่สร้าง ไม่ใช่โอกาส ของการหาเสียงใด ๆ เลย เพราะพูดเมื่อปีหนึ่งมาแล้วซึ่งเป็นปีแรกของการเลือกตั้ง อย่างเลือกตั้งข้างหน้าอีกตั้ง ๒ ปี ถ้าพูดถึงตอนนั้นก็เรียกว่า ๓ ปี พูดที่จังหวัดเชียงใหม่ ไม่ใช่จังหวัดภูเก็ต คนฟังก็ไม่ใช่คนภูเก็ตเลย เพราะฉะนั้นมันไม่ส่วนใดที่จะไปเกี่ยวข้องว่า ทําแล้วใครจะมาเลือก ใครจะไม่เลือกอะไร ไม่มีจริง ๆ ครับ วันหน้าถ้าจะให้ผมใช้เวรใช้กรรม อย่างที่ท่านอัญชลีอุตส่าห์ให้พรให้ผมไปทํา ถ้าบังเอิญมันมีโอกาสทําไปเป็นคนงานทําไป ขุดดินทําที่จังหวัดภูเก็ตผมยินดี เมื่อวานผมยังมีโอกาสคุยกับท่านหัวหน้าท่านนายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ว่าผมเป็นห่วงเรื่องน้ําจริง ๆ วันที่ ๒๗-๒๘ พายุจะมา แต่ผมก็ไม่รู้จะไปอย่างไร ทําอย่างไรดีที่จะให้ทางปักษ์ใต้ได้เกิดพ้นภัย ท่านก็ยังแนะนําผมบอกอย่าเพิ่งไปเลยตอนนี้ ทางแถวนั้นเขายังตุ่น ๆ ผมอยู่ ถามท่านสิครับ เมื่อวานผมก็ห่วงนะครับอยากทํา สุดท้าย ก็เอาเป็นว่าถ้าเรื่องของศูนย์ประชุมภูเก็ตถูกยุติไปอันนี้ไม่เกี่ยวกับผมแน่ ๒. คําพูดของผม ในปัจจุบันหรือในอนาคตก็ไม่เกี่ยวกับการจะสร้างอะไรที่จังหวัดภูเก็ตค่อนข้างแน่นอน อันนี้ผมเรียนยืนยันได้ แต่เทปที่ท่านเอามาออกเป็นจริงทุกประการครับ แต่ไม่ได้มีความหมายอย่างที่ท่านอัญชลี อธิบายในส่วนท้ายว่าผมไปพูดแล้วไปเกี่ยวพันนโยบายพรรค ท่านกรุณานิดเถอะครับ ในช่วง ปีแรกที่เรามาทํางานหมายถึงพวกผมนะครับ ก็เดือนสิงหาคม เดือนกันยายน ก็เป็น งบประมาณเดิมที่ท่านตั้งเอาไว้ ปีต่อไปทั้งปีไม่ได้เป็นผู้ตั้งงบประมาณก็ไม่มีงบประมาณอะไร นะครับ ไม่ว่าจะจังหวัดภูเก็ตหรือไม่จังหวัดภูเก็ต ก็เพิ่งจะปีนี้ได้ตั้งงบประมาณด้วยตนเอง เพราะฉะนั้นถ้าจะบอกว่าตั้งงบประมาณให้ใครหรือไม่ให้ใครก็เป็นเรื่องของปีนี้ไม่ใช่เรื่อง ในเมื่อสักครู่นี้ ผมก็ขออนุญาตเรียนไว้แต่เพียงเท่านี้ อย่างน้อยผมก็ได้สบายใจที่ได้มีโอกาส พูด ก็ขอบคุณครับ ไม่อยากให้ท่านไม่สบายใจจริง ๆ ครับ