ชาดา ไทยเศรษฐ์ พูดเรื่องการเมืองและระบบราชการของประเทศไทย โดยระบุว่าบ้านเมืองนี้มีปัญหามากมาย เช่น สภาผู้แทนราษฎรไม่สามารถแก้ปัญหาของประเทศได้ กระบวนการยุติธรรมมีปัญหา และมีการใช้อภิสิทธิ์ในการกระทำของนักการเมือง
ขอบคุณมากครับ เรียนท่านประธานสภา ที่เคารพครับ ที่ผมแปรญัตติอย่างนี้เนื่องจากผมเห็นว่าบ้านเมืองนี้มันจะเดินต่อไปไม่ได้ วันนี้ ท่านก็เห็นอยู่แล้ว สภาผู้แทนราษฎรไม่ใช่ที่แก้ปัญหาของประเทศ แต่สภาผู้แทนราษฎรเป็นที่ สร้างปัญหาของประเทศนะครับ แล้วสิ่งที่สําคัญก็คือว่าวันนี้สิ่งที่ท่านเห็นอยู่ ผมเรียน ด้วยความเคารพว่าเราต้องยอมรับความเป็นจริง ถ้าเราทุกคนยังอาศัยทิฐิ ยังอาศัยตัวกูเป็น ที่ตั้ง บ้านเมืองนี้ก็จะพังอีกเหมือนกัน ผมเรียนด้วยความเคารพครับ ท่านประธานครับ ผมขอพูดหน่อยนะครับพ่อฝ่ายค้านที่รักทั้งหลาย ผมขอพูดหน่อยเดียว ผมขอพูดผมจบแล้ว ผมจะกลับบ้าน รอมาวันหนึ่งแล้ว เมื่อสักครู่ว่าพูดมาก ในสภาในที่กรรมาธิการก็พูดครั้งเดียว จริง ๆ ชักขึ้นเหมือนกันไม่ใช่ไม่ขึ้นนะนี่ รอมาวันหนึ่งแล้วจะกลับบ้าน มติก็จะไม่ลง ขอพูด หน่อยให้ไหว้เลย ท่านประธานครับ ชีวิตผมนี่นะครับผ่านมา อย่างที่พวกคุณเจอนี่มันน้อยนัก ผมนี่ให้อภัยได้ ถามว่าวันนี้ถ้าไม่ให้อภัยกัน ไม่ยอมรับกันมันจะเกิดอะไร มันกําลังจะวิบัติ มันกําลังจะวิบัติครับ ผมไม่ว่านักการเมือง วันนี้แม้แต่ระบบราชการมันก็เจ๊งไปแล้ว กับประเทศนี้ ไม่ต้องอะไรมากครับท่านอภิสิทธิ์ ท่านสุเทพ โดนดําเนินคดี มันตลกบัดซบ นี่คือตัวอย่าง ถามว่าคนทําเขาผิดไหม เขาไม่ผิดหรอก เพราะเขาก็เคยโดนกระทํามานะครับ วันนี้ผมถึงบอกว่าหลักของประเทศมันกําลังพัง ก็คือข้าราชการ กระบวนการยุติธรรม มันกําลังจะพังแล้วต่อไปมันก็จะพังหมด ปัญหาคือว่าเพราะพวกเราครับ ไม่ใช่เกิดจากใคร เพราะพวกเรานี่ละครับท่าน มันทําให้ปัญหามันไม่จบ ผมถามว่าในเมื่อไม่จบใครได้ประโยชน์หรือมีคนได้ประโยชน์จากความขัดแย้ง ผมแปรญัตติมา มีถามว่าทําไมใช้ชื่อ พันตํารวจโท ดอกเตอร์ทักษิณ ชินวัตร ผมไม่ทราบว่ากฎหมายห้าม หรือเปล่า แต่ผมเปิดดูก็ไม่มี แต่ผมรับความจริงครับ ผมรับความจริงปัญหามันเกิดตรงนี้ เขาอยู่ในระบอบประชาธิปไตยเขาโดนปฏิวัติ เขาก็ต้องต่อสู้ของเขา ผมก็บอกว่าแต่ผมให้ เฉพาะทักษิณ อ้ายคดีต่อเนื่องนั่นไม่เอานะครับ ผมก็บอกอย่างนี้ เรียนด้วยความเคารพว่า ผมเองเห็นสภาพม็อบเมื่อไม่นาน ผมก็ทุเรศลูกตา เจ้าหน้าที่ตํารวจยืนไม่อยากมอง ม็อบก้มลงกราบขอไปเอาข้าว สภาพแบบนี้มันเกิดขึ้นกับประเทศนี้บ่อยเกินไป ทั้งเจ้าหน้าที่ ทั้งม็อบ ต่างคนก็ต่างทําหน้าที่ ผมเลยเสนอให้รัฐจัดสถานที่ในการชุมนุม ถ้าไม่อย่างนั้น ประเทศนี้เดี๋ยวก็ พ.ร.บ. ความมั่นคง มันก็ไม่จบ ผมเรียนด้วยความเคารพ วันนี้ผมเคยพูด บอกตลอดเวลาว่า ถ้าบ้านนี้มันเกิดอะไรขึ้น คนที่รับผิดชอบและต้องรับผิดชอบโดยตรง คือนักการเมืองทุกคน ที่ผมพูดวันนี้ผมไม่ได้ไปเอาใจนายกรัฐมนตรีทักษิณ นายกรัฐมนตรีทักษิณ ให้ผมติดคุกนะครับแต่ผมถือว่าหลักการให้อภัย ผมเองชีวิตผม พ่อผมถูกฆ่าตาย แม่ผมก็ ถูกฆ่าตาย พี่ชายผมก็ถูกฆ่าตาย เมื่อไม่นานนี้ลูกก็ถูกฆ่าตาย แต่ผมไม่คิดอะไรครับ ผมตามหาคนฆ่าพ่อผมด้วยความโกรธแค้น ก็ไปเจอ เจอก็แก่สภาพดูไม่ได้ ผมก็อภัย จิตผม ก็สบาย ถ้าเรายังไม่มีจิตของความอภัย เรื่องลูกชายผม คดีชนะ เขาขีดให้แพ้ครับ ผมยัง รับสภาพเลย เพราะผมไม่อยากเป็นทุกข์ ผมโตมาด้วยคติที่ว่าใครคิดฆ่ากู กูต้องฆ่ามึง ชีวิตผมก็ไม่เคยมีความสุข ผมเห็นกับตาเมื่อผม ๗ ขวบ มีคนมาบอกพ่อผมว่าเขาจะฆ่ามึง พ่อผมบอกลูกเขายังเล็ก แต่พ่อผมลืมไปครับว่าลูกแกก็ยังเล็ก แล้วพ่อผมก็ถูกฆ่าตาย นั่นคืออคติในหัวใจผม ผมถือว่าใครก็ตามที่เข้ามายุ่งกับชีวิตผม ผมสู้ทั้งนั้น แต่วันหนึ่งผ่านไป ผมก็รู้ว่านั่นมันไม่ใช่สิ่งที่ทําให้ แล้วเรายังมีแบบนี้ในสังคมนี้อีกมากมาย เรายังมีลูกทหาร ตํารวจ เรายังมีคนเสื้อนั้น เสื้อนี้ที่ตาย แล้วพี่น้องเขา ลูกหลานเขามีความอาฆาตแค้น ด้วยหัวใจ ผมพูดได้เลยครับแม่ผมเลี้ยงผมมาดี ถ้าไม่อย่างนั้นชีวิตคงไม่มาเป็นผู้แทน หรอกครับ คงจะอยู่ในคุกหรือจบที่ไหนสักแห่ง ผมเรียนด้วยความเคารพว่า แล้วเด็กพวกนั้น หรือปัญหาพวกนั้นที่มันก่ออยู่ในลูกหลานที่พวกเรามองไม่เห็นนี้ มันจะมีผลกระทบกับสังคม อีกมากมาย ผมถึงบอกว่าพอเถอะครับ หยุดเถอะครับ มันช้ํามาแล้วพอสมควร วันนี้มันอยู่ที่ ผมเคยพูดตลอดว่าอย่าถามว่าเรื่องนี้จะจบอย่างไร ถามว่าเราจะทําให้เรื่องนี้จบอย่างไร แค่นั้นเอง เราต้องยอมรับความจริงครับ ผมไม่อยากจะเอ่ยชื่อถึงท่านนายกรัฐมนตรีทักษิณ ใครก็อยากกลับบ้าน ผมเคยหนีคดีครับ ฝันที่สุดคือบ้าน มีพันล้าน หมื่นล้าน ไม่มีความสุข เท่าที่เจอลูกที่บ้านตัวเองหรอก ผมเรียนด้วยความเคารพว่าวันนี้ผมอยากเห็นจริง ๆ ครับ อยากเห็นพวกเราทําความเข้าใจ กันนะครับ ผมเองไม่เคยเห็นด้วยกับการปิดอภิปราย แต่วันนี้มันก็เหลือเกินจริง ๆ ครับ ผมก็พูดด้วยความเคารพ ทุกคนก็มีเหตุผลของตัวเอง ผมพยายามอยู่ตรงกลาง แล้วก็รักและเคารพทุกคน ผมไปคุยกับท่านนายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ ขออนุญาตเอ่ยนามท่าน ท่านก็เข้าใจ ผมก็ยังภูมิใจว่าท่านเป็นคนที่มีเหตุผลครับ ผมเรียนว่า ผมอยากเห็นสิ่งต่าง ๆ มันจบ ด้วยความเคารพจริง ๆ ครับท่านประธาน วันนี้ผมทําหน้าที่แล้ว และขออนุญาตไม่ลงมติครับ ม็อบรออยู่ที่บ้านเหมือนกันครับ ด้วยความเคารพครับ