นายโสภณ ซารัมย์ บุรีรัมย์

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม โสภณ ซารัมย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พรรคภูมิใจไทย กระผมขอวิพากษ์ผลงานของรัฐบาลตลอดระยะเวลา ๑ ปีที่ผ่านมา ผลงาน ๑ ปี แต่ท่านบริหารไป ๒ ปี ผมกราบเรียนท่านประธานอย่างนี้ว่า รัฐบาลชุดนี้เป็นรัฐบาลที่โชคดี ที่สุดของประวัติศาสตร์การเมืองไทยครั้งหนึ่ง เพราะท่านสามารถชนะการเลือกตั้ง ด้วยคะแนนเกินครึ่งในสภา ถ้ารัฐบาลชุดใดแล้วที่มีเสียงเกินครึ่งในสภาจะสามารถผลักดัน นโยบายที่พรรคตัวเองประกาศได้อย่างสะดวกและมีความสําเร็จอย่างยิ่ง ต้องปฏิเสธไม่ได้ว่า ในการเลือกตั้งคราวที่ผ่านมาท่านประกาศนโยบายแล้วเป็นที่ต้องตาต้องใจประชาชน โดยเฉพาะนโยบายที่ท่านประกาศ ที่กระผมจะต้องกราบเรียนถึงสิ่งที่ผมเรียนว่าท่านล้มเหลว ในนโยบายหลังจากที่ท่านมาบริหารประเทศ นโยบายข้อหนึ่งที่ทําให้ประชาชนในภาคอีสาน หลงเชื่อและเลือกตั้งท่าน หวังว่าเขาจะได้รับการล้างหนี้ให้กับประเทศ มาวันนี้ไปที่ไหน เมื่อเราลงพื้นที่ครับ ถามประชาชนถามว่าท่านหนี้เพิ่มหรือหนี้ลด ทุกเสียงตอบเหมือนกัน หมดครับท่านประธาน หนี้เพิ่ม ฉะนั้นประเด็นที่ท่านสร้างหนี้ให้กับประชาชน ประชาชนตอนนั้นเหมือนความรู้สึกที่เขาอยาก หมดหนี้ เขาเชื่อท่าน โดยเฉพาะประชาชนในระดับรากหญ้า วันนี้ผมเป็นผู้แทนในชนบท ผมอยากสะท้อนให้สภาแห่งนี้ได้เห็นถึงความเป็นหนี้ของประชาชน เราเคยชื่นชม ประชาชน เคยชื่นชมกองทุนเงินล้านที่มันไม่เคยมีในอดีต ผมก็ชื่นชมครับไม่ได้รับการปฏิเสธ แต่มาวันนี้ กองทุนเงินล้านไปก่อหนี้ให้ประชาชน ท่านทราบไหมครับว่าวันนี้ประชาชนในชนบทล้มเหลว ล้มทางเศรษฐกิจ เหมือนในอดีตที่วิกฤติต้มยํากุ้งที่มีสถาบันการเงินล้ม วันนี้ประชาชน ในภาคชนบทเขาล้ม เงินที่ในกระเป๋าเขาไม่พอกับค่าใช้จ่าย เป็นหนี้เพิ่ม ฉะนั้นตอนที่พวกผม รณรงค์หาเสียง พวกผมก็ตระหนักถึงปัญหานี้ พรรคภูมิใจไทยในตอนนั้นถึงประกาศว่าถ้าเรา ได้เป็นพรรคร่วมรัฐบาลหรือได้มีโอกาสบริหารประเทศ เราจะยกหนี้กองทุนเงินล้านให้กับ ประชาชน เพราะเรารู้แล้วว่าวันนี้ประชาชนมันเป็นหนี้เกินพอแล้ว ท่านทราบไหมว่ากองทุน เงินล้านขณะนี้ประชาชนเขาบริหารกันอย่างไร ส่วนใหญ่นะครับ พอครบปีประชาชนที่เป็น ดอกเบี้ยไปกู้เงินล้านก็จะไปกู้นายทุนแล้วก็เอาไปใช้หนี้เงินล้านที่ออมสิน แล้วก็กู้เงินออมสิน ไปให้นายทุน ที่สําคัญคือต้องเสียดอกเบี้ย มันก็เป็นวัฏจักรอยู่อย่างนี้ ใน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท แรกของท่าน วันนี้ท่านเติม ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ที่สองไปอีก ยินดี ๒ เดือนแรกครับที่ได้กู้เงิน แต่พอครบปีหนี้ที่มันไม่ก่อให้เกิดรายได้ มันก็จะไปเพิ่มปัญหาให้ประชาชนจากที่เป็นหนี้ ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาทก็จะเป็นหนี้ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ฉะนั้นผมจึงกราบเรียนว่าสิ่งที่รัฐบาล บอกว่าจะล้างหนี้ให้ประชาชน จะล้างหนี้ให้ประเทศ มันตรงข้าม มันล้มเหลว อันนี้ในระดับ จุลภาค ในระดับครอบครัวนะครับ ส่วนหนี้ของประเทศที่เป็นหนี้สาธารณะ อย่างที่เราทราบ หลายท่านที่มีความรู้เรื่องนี้ก็ได้พูด รัฐบาลใน ๑ ปี ก็กู้เงิน ๓๕๐,๐๐๐ ล้านบาท มาช่วย น้ําท่วมไม่มีใครหรอกครับที่ไม่อยากให้เห็นการแก้ไขปัญหาน้ําท่วม แต่ท่านลืมนะครับ ท่านลืมว่าภาคอีสานไม่ใช่ภาควิกฤติน้ําท่วมไม่มี แต่ว่าเขาวิกฤติภัยแล้ง วันนี้ถ้ารัฐบาลบอกว่า ถ้าให้คนทั้งประเทศแบกหนี้น้ําท่วมส่วนหนึ่ง แต่ต้องให้แบกหนี้ภัยแล้งด้วยแต่รัฐบาล ก็ไม่ได้ทํา ฉะนั้นหนี้ระดับครัวเรือนท่านก็สร้างขึ้น หนี้ในดับประเทศท่านก็สร้างขึ้น ผมจึงกราบเรียนว่าประเด็นที่ท่านบอกว่าล้างหนี้ ถือว่าเป็นนโยบายที่ล้มเหลวอีกนโยบายหนึ่ง เป็นผลงานที่รัฐบาลชุดนี้ล้มเหลว ถือว่าล้มเหลวนะครับ

ส่วนประเด็นที่ ๒ ที่ผมจะต้องกราบเรียนท่านประธาน ผมเป็นลูกชาวนา โดยแท้ เกิดในชนบท คือข้าวมันเป็นหัวใจของคนอีสาน ท่านประธานที่เคารพ เมื่อเป็นเด็ก ผมอยากเล่าวัฒนธรรม ท่านประธานท่านก็เป็นคนอีสาน ท่านจะรู้ว่าคนอีสานเขาทํานา ส่วนหนึ่งขาย ส่วนหนึ่งเอาไว้กิน วันนี้ผมอยากให้รัฐบาลได้นําปัญหาระหว่างโครงการ จํานําข้าวกับโครงการประกันรายได้ ผมจะชี้ให้ท่านประธานได้เห็นว่ามันไม่เสมอภาคกัน มันเกิดความเหลื่อมล้ํากัน โครงการจํานําข้าวคนรวยได้ประโยชน์ แต่คนจนไม่ได้ประโยชน์ อะไรเลยครับท่านประธาน ผมเรียนอย่างนี้เอาแค่ว่าครอบครัวจน ๆ มีนาอยู่ ๓ ไร่ ๔ ไร่ ๕ ไร่ เอาไว้พอกินก็ไม่ได้พอกินนะครับ อย่าว่าแต่จะเอาไปจํานําเลยครับ เอาพอกินเก็บไว้กิน ยังไม่พอกิน จะเอาข้าวที่ไหนไปจํานํา แต่โครงการประกันรายได้เขามีหลักประกันว่า ถ้าชาวนาถ้าได้ทํานา คุณไม่ได้ขายข้าว แต่ส่วนต่างของการขายข้าวเมื่อไปขึ้นทะเบียน เกษตรกร แล้วจะได้รับการช่วยเหลือจากรัฐบาล อันนี้ประเด็นแรก คือคนจนไม่ได้มีนา ๕ ไร่ ๖ ไร่ ก็ได้รับการช่วยเหลือจากรัฐบาล

อีกเรื่องหนึ่ง ชี้ให้เห็นครับ โครงการจํานําข้าวในอําเภอที่ห่าง ๆ ไกลนี้ครับ มีโรงสีที่เข้าโครงการไม่กี่โรง ท่านประธานครับ น่าอเนจอนาถใจถึงฤดูกาลจํานําข้าว ชาวบ้านต้องไปนอนรอ ๒ คืนก็มี ๒ คืนก็มีครับ แล้วท่านประธานทราบอีกไหมครับ ขายข้าว โครงการจํานําต้องใช้เส้น ทําไมต้องใช้เส้น ต้องเอาเงินไปใต้โต๊ะให้คนชั่ง บอกว่า ให้เปอร์เซ็นต์ต้นข้าวดี ๆ หน่อยนะ ให้วัดค่าความชื้นก็ต้องให้เปอร์เซ็นต์ แต่หารู้ไม่ว่าชาวนา ถูกโกง เพราะว่าถ้าบอกว่าเปอร์เซ็นต์ต้นข้าวไม่เท่ากันอีก เทลงฉางเดียวกันครับ เพราะว่า มันถูกบังคับให้ขายที่เดียวกัน แต่ถ้าโครงการประกันรายได้นี่ ส่วนต่างไปเอากับรัฐบาล เจ้าของโรงสี โรงสีไหนตราชั่งดี มีคุณธรรม แข่งขันกันซื้อ ชาวบ้านก็ไปขายโรงสีที่เขาคิดว่าตราชั่งยุติธรรมแล้วชี้ให้เห็น อีกจุดหนึ่งที่ท่านปฏิเสธไม่ได้ ที่นานะครับ ภาคอีสานมันมีในเขตชลประทาน ในที่ดอน บางทีที่ดอน ชลประทาน หลวงก็ไม่ได้ไปขุดให้ ต้องอาศัยเทวดาให้น้ําฝนอย่างเดียว ปีไหน ฝนตกก็ได้ข้าวไปจํานํา แต่คนที่อยู่ในเขตชลประทาน เงินรัฐบาล นะครับ สูบ ดํา ไม่มีแล้ง ได้จํานํา ฉะนั้นมันจึงชี้ให้เห็นว่าโครงการจํานําข้าวมันเอาข้าวเป็นหลักครับท่านประธาน อันนี้ลูกชาวนาเถียงตายเลยครับ ผมทํานามาก่อนครับท่านประธาน ผมจึงอยากให้โครงการ จํานําข้าวขอความกรุณาท่านที่เป็นรัฐบาลขณะนี้ครับท่านใคร่ครวญให้ดี ส่วนเรื่องการที่จะ เปิดโอกาสให้ทุจริต ใครโกงอย่างที่เป็นข่าวเป็นคราวกันท่านก็ทราบ โครงการที่ไม่ก่อให้เกิด ทุจริตนี่ท่านไม่ทํา ทําไมไม่ทําครับ โครงการที่จะมีช่องทางทุจริตเยอะแยะเลย เรื่องจํานําข้าว ท่านทํา ฉะนั้นผมจึงเห็นว่าวันนี้โครงการจํานําข้าวไปไม่ได้แล้ว เพราะว่ามันมีช่องทางทุจริต เยอะแยะ

อีกเรื่องหนึ่งครับท่านประธานครับ ถือว่าเป็นโครงการที่รัฐบาลถือว่าสอบตก ในเรื่องการพัฒนาคุณภาพการศึกษา นโยบายที่เราไปแจกแท็บเล็ต (Tablet) ให้แก่เด็ก เราก็หวังว่าจะยกคุณภาพการศึกษา ได้ไม่เท่าไรครับท่านประธาน แต่ว่าน่าอเนจอนาถใจครับ ท่านประธานที่เคารพครับ รัฐบาลติดหนี้ ครูที่ทําวิทยฐานะ เป็นปี ๒ ปีครับ ครูนี่มันจน อยู่แล้ว เขาได้เงินวิทยฐานะ แทนที่จะจ่าย วันนี้เป็นหนี้เขาปี ๒ ปี แล้วจะเอาบุคลากรดี ๆ ที่ไหนไปสั่งสอนลูกศิษย์แล้วให้ ในเมื่อทหารมันขาดขวัญกําลังใจนี้ครับ ผมจึงกราบเรียนว่า ถ้าท่านจะหันมามองดูการศึกษาท่านอย่าไปยุ่งกับเรื่องแท็บเล็ตเลยครับ ท่านมาดูครู ซึ่งเป็นหลัก ท่านมาดูหลักสูตร ท่านมาดูโรงเรียน ซึ่งขณะที่ท่านแจกแท็บเล็ต แต่ประตู หน้าต่างโรงเรียนเปิดไม่ได้ ปิดไม่ได้ครับ เพราะมันโทรม ฉะนั้นเรื่องคุณภาพการศึกษา ที่เรามีปัญหาอยู่ขณะนี้เพราะท่านเกาไม่ถูกที่คัน ท่านช่วยไม่ถูก ท่านช่วยแต่วัตถุ ท่านไม่ได้ ช่วยสภาพจิตใจของบุคลากรที่ไปดําเนินการในเรื่องการบริหาร

อีกเรื่องหนึ่งครับ ท่านประธานที่เคารพ อันนี้ย้อนนิดหนึ่ง วันนี้เราเห็น โครงการที่รัฐบาลผลักดันที่จะเป็นเมกะ โปรเจก (Mega Project) ใหญ่ ๆ หวังว่าจะพัฒนา ศักยภาพของประเทศให้แข่งขันกับประเทศอื่นได้ ผมไม่ปฏิเสธหรอกครับ แต่ว่าท่านลืม รากหญ้า ผมยกตัวอย่างง่าย ๆ วันนี้ถึงแม้ว่าจะยังไม่ถึงโครงการเงินกู้ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ที่อยู่ระหว่างยังไม่เลยไป ๑ ปี แต่ได้เห็นคอนเซ็ปต์ (Concept) ของรัฐบาล ได้เห็นคอนเซ็ปต์ ของรัฐบาลว่าจะใช้เงินในทิศทางไหน ท่านกู้เงิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทผมโยงให้เห็นว่า ความคิดของท่านท่านมองแต่เรื่องวัตถุ ท่านมองแต่เรื่องของคนจน ท่านลืมรากหญ้า ของประเทศ ยกตัวอย่างง่าย ๆ ถนนที่อยู่ในชนบทมากมาย ท่านประธานกลับไปคนก็ต้องมา ขอถนน เพราะท่านประธานเป็นผู้แทนราษฎร โดยศักดิ์ของฐานะท่านประธานนี่ไม่เบา ถามว่าท่านแก้ปัญหาความเดือดร้อนในชนบทได้ไหม ผมเชื่อว่าไม่ได้ ไม่พอ ยิ่งท่านไม่ไปสร้าง ให้เขาเลยนี้ ท่านจะรังเกียจว่าในยุคพวกผมที่เรียกว่าถนนปลอดฝุ่นท่านจะรังเกียจหรือท่าน ไม่ทําต่อก็ไม่เป็นไร ท่านจะเปลี่ยนชื่อเป็นอะไรก็เปลี่ยนไป แต่ท่านละเลยครับ ขอความ กรุณาไปทําโครงการที่เป็นถนนให้ภาคชนบทได้ต่อ แล้วผมเรียนต่อไปว่าท่านพัฒนา ด้านเดียวไม่ได้ครับ ท่านพัฒนาวัตถุอย่างเดียวไม่ได้ คุณภาพการพัฒนาของประเทศมันต้อง พัฒนาคนไปพร้อมกับวัตถุ เหมือนวันนี้ผมพูด ๒-๓ ครั้งในสภาแห่งนี้ เราไปเยี่ยมคนป่วย ตามโรงพยาบาลเราอเนจอนาถใจมาก เพราะว่าเตียงหนึ่งนอน ๒ คน ไปนั่งรอพบหมอ ๓ ชั่วโมง ได้พบหมอ ๒ นาที ๓ นาที แต่วันนี้ท่านละเลยเขา รัฐบาลชุดนี้ไม่ได้แสดงถึง ความเอาใจใส่ที่จะดูแลภาคชนบทในเรื่องสาธารณสุข ฉะนั้นจะอย่างไรก็แล้วแต่ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมเรียนว่าไม่มีโอกาสทองของการเมืองไทยยุคใดเท่ากับรัฐบาล ยุคนี้ เพราะท่านได้รับฉันทามติจากประชาชนเกินครึ่ง ผมจึงกราบเรียนว่ามันเป็นเรื่อง น่าเสียดาย และนโยบายที่ท่านเขียนไว้สวยหรู แต่ท่านทําไม่ได้ ฉะนั้นจึงอยากกราบเรียน ไปยังหัวหน้ารัฐบาลและรัฐบาลชุดนี้ได้ใช้โอกาสที่เป็นโอกาสทองนี้ให้ทํางานตามนโยบาย ที่ท่านตั้งไว้แล้วจะเป็นประโยชน์กับพี่น้องประชาชน ส่วนว่าสิ่งที่ท่านล้มเหลวก็เป็นหน้าที่ ของพวกผมฝ่ายค้านที่จะได้ดําเนินการตรวจสอบต่อไป ขอบคุณครับท่านประธาน