นายชาดา ไทยเศรษฐ์ กรรมาธิการ

ขออนุญาต ต้องขอโทษท่านรังสิมา ด้วยนะครับ เมื่อสักครู่จะลุกขึ้นก็จะกลายเป็นว่าขัดท่านอรรถวิชช์ ผมเป็นผู้แปรญัตติในบัญชี ท้ายพระราชบัญญัตินะครับ แล้วตัด ๕ เปอร์เซ็นต์นะครับ ซึ่งตามสิทธิต้องเป็นปู่ชัย แล้วก็ เป็นผมก่อนนะครับ แต่ผมไม่ทราบว่าต้องแจ้งวิป เป็นสิทธิที่ผมจะต้องได้อภิปราย และท่านประธานไม่ได้เอ่ยผม ในหนังสือก็มีชัดเจนครับ ผมจะขอท่านประธานครับ เพราะว่า ประเด็นผมคงจะไม่พรรค์นั้น ต้องขออนุญาตท่านรังสิมานะครับผม เรียนท่านประธาน ที่เคารพครับ ในงบประมาณการกู้ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทของกระทรวงการคลังนั้น ผมเรียนว่า ผมเห็นด้วยในวิธีคิด แต่วิธีทํานั้นยังไม่ถูกต้อง และไม่ใช่การแก้ปัญหาหรือแก้โจทย์ ของประเทศไทยอย่างทั้งหมด หลายสิ่งที่ท่านอรรถวิชช์พูดเมื่อสักครู่ ขออนุญาตเอ่ยนาม นะครับ ก็เป็นเรื่องที่ถูกต้อง เรานั่งคุยกันในห้องกรรมาธิการ แล้วก็ไม่เป็นไปตามนั้น ผมเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสมัยที่แล้วสมัยแรก เป็นคนแรก ๆ ครับ ที่พูดถึงรถไฟความเร็วสูง เป็นคนแรก ๆ ที่บอกว่าประเทศไทยต้องมีรถไฟความเร็วสูง แต่ในครั้งนี้ผมอยากจะบอกว่า สิ่งที่เราพูดกันมาตลอด แม้แต่ในกรุงเทพมหานคร เราพูดกันมาตลอดครับ สมัยผมเป็นเด็ก บอกถ้ามีทางด่วน รถไม่ติด ถ้ามีรถไฟฟ้าใต้ดิน รถไม่ติด มีรถไฟฟ้าบนอากาศ รถไม่ติด วันนี้มีครบทุกอย่างรถก็ยังติด เพราะเนื่องจากว่าปัญหาของเราแก้แต่โครงสร้างทางวิศวกรรม เราไม่แก้ทางพฤติกรรมของสังคม อันนี้ก็เป็นเรื่องที่เราทราบกันดีอยู่แล้วทุกคน ในฐานะ กรรมาธิการเสียงข้างน้อย ผมได้ขอสงวนความเห็นแปรญัตติไว้ ๕ เปอร์เซ็นต์จาก งบประมาณ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ๕ เปอร์เซ็นต์ก็เป็นเงิน ๑๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ผมคงจะบอกตอนท้ายว่าที่ผมแปรญัตติ ๕ เปอร์เซ็นต์ เป็นเงิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนั้น ด้วยเหตุผลอะไร สิ่งที่ผมอยากจะบอกท่านประธานที่เคารพก็คือว่า รถไฟความเร็วสูง ก็เป็นสิ่งสําคัญของประเทศ แต่วันนี้เราก็มีรถไฟความเร็วสูงสายเดียว สายหลักก็คือ จังหวัดเชียงใหม่ แล้วก็เป็นอย่างที่ทราบกัน ภาคอีสานก็ไปแค่จังหวัดนครราชสีมา ภาคใต้ก็ไปแค่หัวหิน มันไม่ใช่การตอบโจทย์ของประเทศ แต่สิ่งที่สําคัญสายภาคเหนือ ซึ่งผมต้องถือว่าผมเป็นคนภาคเหนือ ในอดีตรถไฟไทยนั้นเมื่อ ๑๕๐ ปีก่อน เขาจะเอารถไฟ ขึ้นเหนือ เขาก็วิ่งจากกรุงเทพฯ-ลพบุรี จังหวัดลพบุรี จังหวัดนครสวรรค์ จากจังหวัดนครสวรรค์ ก็จะไปจังหวัดพิจิตร จังหวัดพิษณุโลก แล้วก็ไปจังหวัดอุตรดิตถ์แล้วก็ไปอําเภอเด่นชัย แล้วก็ย้อนกลับมาจังหวัดลําปางแล้วก็ขึ้นจังหวัดเชียงใหม่ เนื่องจากความคิดเมื่อ ๑๕๐ ปี ก่อนนั้นเป็นเรื่องถูกครับ เป็นเรื่องถูกต้อง เพราะอะไรครับ เพราะว่าถ้าจะวิ่งจากจังหวัดนครสวรรค์ ไปจังหวัดกําแพงเพชรไปจังหวัดลําปางไปจังหวัดเชียงใหม่ มันเป็นเรื่องที่ผู้คนในสมัยนั้นน้อย แต่ในปัจจุบันนี้ถ้าเราจะทํารถไฟความเร็วสูงมันไม่ใช่ทางเดิมครับ วิธีคิดของการรถไฟ แห่งประเทศไทยที่คิดจะทํารถไฟความเร็วสูงวิ่งจากกรุงเทพฯ ไปจังหวัดเชียงใหม่โดยใช้ เส้นทางเดิมนั้นเป็นวิธีคิดที่ผิดมหันต์ รถไฟความเร็วสูงปัจจุบันนี้ต้องอยู่ระหว่างรถยนต์ กับเครื่องบิน วันนี้ไปจังหวัดเชียงใหม่ด้วยเครื่องบิน ทั้งขั้นตอนวิธีกรรมด้วย ทั้งการบินด้วย ประมาณ ๒ ชั่วโมง รถยนต์ประมาณ ๗ ชั่วโมง รถไฟต้องอยู่ประมาณ ๓ ชั่วโมงถึงจะประสบ ความสําเร็จ แต่ถ้าท่านใช้รถไฟความเร็วสูงวิ่งจากจังหวัดนครสวรรค์ไปถึงจังหวัดพิษณุโลก จังหวัดอุตรดิตถ์ อําเภอเด่นชัย แล้วจะย้อนกลับเข้าจังหวัดลําปางแล้วก็ขึ้นจังหวัดเชียงใหม่ ไม่มีทางที่จะทําได้ ๓ ชั่วโมงครับ ไม่มีทางเป็นไปได้ ทางเทคนิคท่านจะต้องผ่านถ้ําอีกกี่ถ้ํา ท่านต้องเจาะถ้ําอีกจํานวนมาก ปัจจุบันนี้ใช้รถไฟธรรมดาสมัยโบราณประมาณ ๔ ถ้ํา แต่รถไฟความเร็วสูงจะต้องใช้มากกว่านั้นแน่นอนและมันจะไม่ใช่รถไฟความเร็วสูง ผมยัง ไม่พูดถึงสายที่จะต้องเกิดขึ้นก็คือ สายที่จากกรุงเทพฯ ไปพัทยา-ระยอง ซึ่งจะต้องวิ่งไปใช้ที่ แอร์พอร์ต ลิงค์ (Airport Link) ไปที่สุวรรณภูมิ สุวรรณภูมิไปจังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทราถึงจะเข้าไปเส้นพัทยา-ระยอง ตรงนี้ก็มีปัญหาครับ ไม่มีใครหรอกครับ ที่จะใช้รถไฟเส้นนี้ วันนี้ต้องฉีกจากแนวเดิมและผมเสนอแนวคิดที่ว่าการใช้จาก กรุงเทพมหานคร หรือว่าจากจังหวัดนครสวรรค์ไปจังหวัดเชียงใหม่ต้องวิ่งสายจังหวัด กําแพงเพชร จังหวัดตาก แล้วก็จังหวัดลําปาง และไม่ต้องเวนคืน ไม่ต้องเวนคืนเสียเงิน เวนคืนจํานวนมาก ใช้ถนนสายเอเชียในปัจจุบันนี้ครับ ซึ่งแต่ละเสาไฟฟ้า ด้านซ้าย ด้านขวานี่ ๑๐๐ กว่าเมตร แคบที่สุด ๑๐๐ เมตรครับ ตลอดตั้งแต่กรุงเทพมหานครถึงจังหวัดเชียงใหม่ ใช้เส้นนี้รถไฟความเร็วสูงไม่ต้องไปเวนคืนที่ แล้วก็ทําถนนลาดยางขึ้นภาคเหนือได้อีก ข้างละ ๘ ช่องจราจร ใหญ่กว่าปัจจุบันแล้วถือว่าจบทางการจราจรในภาคเหนือเลย นี่คือความเป็นจริงถ้าท่านใช้ แล้วรถไฟความเร็วสูงของท่าน ท่านต้องยกสูงครับ การยกสูงนั้น ถ้าใช้สายกลางของถนนสายเอเชียก็ยกระดับได้ในแบบที่ท่านทําอยู่นั้นต้องยกประมาณ ๔๐๐ กิโลเมตรอยู่แล้ว ถ้าท่านไม่ยกปัญหาน้ําท่วมเกิดขึ้น อะไรเกิดขึ้น ถ้าให้ทางรถไฟ ความเร็วสูงไปอยู่ในป่า อะไรจะเกิดขึ้น อีกหน่อยก็จะมีปิดรถไฟความเร็วสูง ประท้วงเรื่องนั้น เรื่องนี้ แต่ถ้าอยู่ที่สายเอเชียใช้ยกระดับ ใช้ยกสูงมันจะยกระดับหนีได้ หนีทั้งน้ําท่วมแล้วก็หนี ระดับธรรมชาติ ซึ่งไม่ต้องเปลืองเงิน กรุงเทพฯ-เชียงใหม่ ประมาณ ๗๐๐ กิโลเมตร แต่ท่าน ทํายกทาง ๔๐๐ กิโลเมตรอยู่แล้วครับ ๔๐๐ กิโลเมตรนี้ท่านยกอยู่แล้ว แต่ถ้าทําท่านจะต้อง ยกหนีอะไรอีกมากมาย ในเรื่องทางข้ามถ้าทําแนวเดิม แต่แนวของทางหลวงแผ่นดินวันนี้ ปัญหาเรื่องยกหนีทางข้ามแทบไม่มี แล้วตรงนี้ผมกราบเรียนด้วยความเคารพ แล้วสถานีลง แต่ละแห่งก็ดึงไปสิครับ ท่านไม่ต้องไปพูดว่าจะทําให้หมู่บ้านจัดสรรหรือเกี่ยวกับ อสังหาริมทรัพย์พัฒนา เส้นนั้นมันพัฒนามา ๑๕๐ ปีแล้วครับ แต่เส้นนี้เป็นเรื่องสําคัญ แล้วท่านสามารถทําไปถึงจังหวัดเชียงรายได้ แล้วไม่ต้องใช้เงินเวนคืนเอาเงินนั้นมาทําได้อีกเยอะ ผมกราบเรียนด้วยความเคารพ ต้องคิดเรื่องนี้ใหม่ครับ ถ้าไม่อย่างนั้นการเข้าไปทําในพื้นที่เดิม ผมเรียนด้วยความเคารพ รถไฟหลายแห่งผ่านพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติในภาคเหนือ การเข้าไปทํามีปัญหาเกิดขึ้นถึงจะการขนส่งด้วยระบบรางก็จริง แล้วมันจะเกิดประโยชน์ กับพี่น้องประชาชนอีกมาก แล้วสิ่งที่ผมอยากจะบอกอีกประการหนึ่งก็คือว่า ในโครงการตามบัญชีแนบท้ายมีโครงการ โครงการนี้เป็นโครงการที่ไม่ถูกต้อง และผมยืนยันว่า ผู้ใดก็ตามประมูลโครงการนี้ผมจะตามล้างตามเช็ด เพราะอะไรครับ เป็นโครงการ ซึ่งทําไปได้อย่างไร ๓,๐๐๐ กว่าล้านบาท ทําท่าเรือที่จังหวัดอ่างทอง ผมเรียน ด้วยความเคารพทุกวันนี้เรือมันวิ่งไม่ได้ มันมีสะพานของกรมทางหลวงข้าม ไม่มีเรือไหนวิ่ง เขาเลิกสัญจร เลิกส่งกันแล้ว แต่ปรากฏว่า ๓,๐๐๐ กว่าล้านบาทไปทําท่าเรือที่จังหวัด อ่างทองเพื่อจะรองรับจากภาคเหนือ ผมถามกับอธิบดีกรมไม่เข้าท่านะครับ อธิบดีกรม ไม่เข้าท่า ตอบบอกว่าอนาคตข้างหน้าอีก ๑๐,๐๐๐ กว่าล้านบาทจะทํากั้นน้ําขึ้น เพื่อให้น้ํา ไปถึงจังหวัดนครสวรรค์เพื่อขนส่งทางน้ํา ฟังแล้วตลกครับจะทํากัน ๓,๐๐๐ ล้านบาท แต่บอกว่า อีกหมื่นกว่าล้านบาทนี่จะทําเมื่อไรก็ไม่รู้ โครงการนี้เป็นโครงการที่ไม่ถูกต้องมาก แล้วผมหวังว่า รัฐบาลคงไม่ดําเนินการโครงการนี้ ผมเชื่อว่าเป็นการส่งมาลวก ๆ โดยที่รัฐมนตรีไม่รู้ เป็นการที่ส่งมา ตามแผนคงไม่ไปตรวจหมด แต่เป็นการทํางานที่ผิดพลาดอย่างมหันต์ ๓,๐๐๐ ล้านบาทนี้ ไม่มีประโยชน์อะไรเลยถ้าทําขึ้นมา ผมกราบเรียนด้วยความเคารพว่าตรงนี้เป็นเรื่องที่ต้องคิด ให้หนักครับ แล้วสิ่งที่สําคัญวันนี้เราเกิดสายกรุงเทพฯ-เชียงใหม่ ราคาจะเท่าไรผมไม่รู้ แต่ในวันข้างหน้าจากกรุงเทพมหานครไปโคราชจะต้องเป็นราคาเท่าไรผมไม่รู้ แต่ถ้าจาก โคราชไปจังหวัดหนองคายในอนาคตผมเชื่อว่าต่อไปจะต้องมีการลงทุน รัฐบาลจะลงทุนแค่ราง เรื่องหัวรถจักรจะเป็นเรื่องที่เอกชนมาลงทุน แต่คนที่จังหวัดหนองคายต้องใช้รถไฟความเร็วสูง อัตราราคาเดียวกับคนเชียงใหม่ครับ เพราะว่าเชียงใหม่จะเป็นโครงการของรัฐซึ่งรัฐดูแลทั้งหมด รายได้ทั้งหมดผมบอกได้เลยว่าอาจจะตั้งราคาที่ต่ําก็ได้ แต่อย่านึกว่าคนเชียงใหม่โชคดีครับ คนเชียงใหม่ส่วนหนึ่งโชคร้ายในโครงการนี้ที่หลายคนมองเห็นว่าเชียงใหม่โชคดี คนเชียงใหม่ ไม่ได้รถไฟรางคู่ครับ ในโครงการนี้ไม่มี ได้แต่รถไฟความเร็วสูงบรรทุกคนอย่างเดียวครับ แต่การขนส่งสินค้าของจังหวัดเชียงใหม่จะอยู่ในสภาพเดิม ผมเรียนด้วยความเคารพครับ นี่คือความเป็นจริง จริง ๆ แล้วเอารางคู่ไปจังหวัดเชียงใหม่ เอาความเร็วสูงไปยัง จังหวัดเชียงราย ถ้าเกาะถนนไปจะมีแยกเข้าไปจังหวัดเชียงใหม่อีกเส้นหนึ่งก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย เงินก็ยังเหลือด้วยนี่คือความเป็นจริง แล้วผมฝากว่าเรื่องค่าโดยสารต้องเท่ากันทั่วประเทศ ท่านประธานที่เคารพ แล้ววันนี้สิ่งที่ผมอยากจะบอกอีกประการหนึ่งก็คือว่าท่านจะทํา รถไฟความเร็วสูง วันนี้ไม่มีกรรมาธิการ ไม่มีผู้เกี่ยวข้อง แต่ฝากด้วยครับ ในฐานะ ท่านรองประธานคณะกรรมาธิการคือท่านจาตุรนต์ ฉายแสง ปัจจุบันท่านเป็นรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงศึกษาธิการ ฝากจากท่านประธานถึงท่านด้วยว่าประเทศไทยเตรียมพร้อมหรือยัง ระบบการศึกษาของเรามีไหมคณะวิศวกรรมไฟฟ้าหรือไฟฟ้าความเร็วสูงมีไหม โครงการพวกนี้ จะเกิดขึ้นอีกไม่นาน ระบบการศึกษาเราตั้งขึ้นมารองรับหรือยัง เรามีเด็กที่จบภายในปี ๒ ปีนี้ต้องมีแล้วครับ ปีหน้ามหาวิทยาลัยต้องมีคณะพวกนี้แล้วครับ ในสถาบัน วิทยาลัยเทคนิคอะไรต่าง ๆ ต้องมีเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วครับ ถ้าไม่อย่างนั้นวันนี้เราจะเห็น ถ้าประเทศจีนได้ ผมยืนยันได้เลยว่าเขาเอาคนจีนมาทั้งหมดครับ เราก็จะเป็นเลเบอร์ (Labor) ชั้นต่ํา สร้างโรงงานน้ําตาล เขาเอาคนงานมา ๕๐๐ คน ๗๐๐ คน น็อต ๔,๐๐๐ ตัว ไม่ผิดสักตัวหนึ่ง ๗,๐๐๐ ตัว ไม่ผิดสักอันหนึ่ง เขาอ๊อกมาจากเมืองจีนหมด เงินมันจะไม่หมุน ลงสู่รากหญ้า ผมเรียนด้วยความเคารพเช่นกันครับ สิ่งที่ผมอยากจะฝากท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงคมนาคม ซึ่งถือว่าเป็นรัฐมนตรีที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง แล้วผมเชื่อในความบริสุทธิ์ชัดเจนของท่านว่า ทุกโครงการถ้าจะให้เกิดความโปร่งใส อย่าประมูลเงียบ ๆ ที่สําคัญ อย่าประมูลเงียบ ๆ อย่าล็อกสเปก (Lock Spec) ไว้กับบริษัทบางบริษัท วันนี้สายโคราชแบ่งไปแล้ว ๑๔ สัญญา สัญญาละเท่าไรครับ สัญญาละ ๔,๐๐๐ กว่าล้านบาท เป็นเงิน ๖๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท อีก ๒๐,๐๐๐ กว่าล้านบาทเป็นเรื่องเวนคืน บริษัทที่จะได้ ผมชี้ไว้เลยก็ได้ครับ ไม่อยากจะ เอ่ยชื่อ แต่ถ้าอยากจะรู้ บอกไว้เลยครับ บริษัทที่จะได้บัตรคือ ๒ บริษัท มีบริษัท อะไรบ้างก็รู้ ๆ กันอยู่ ขอให้เปิดออกมาเถอะครับ เปิดออกมาให้ชัดเจน เพราะเงิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนี้คนไทยต้องเป็นหนี้ ผมก็เป็นหนี้ ถ้าใครบอกกู้ไม่ดี ผมบอกกู้ไปเถอะ ไม่เป็นอะไรหรอก ถ้าไม่มีใครใช้ อีก ๕๐ ปีถ้าผมอยู่จะใช้เอง ผมเรียนด้วยความเคารพ แล้วเงินที่ผมตัด ๕ เปอร์เซ็นต์นี้เป็นเงิน ๑๐๐,๐๐๐ ล้านบาท เอาไปทําอะไรครับ ผมเห็นว่า รัฐบาลควรเอาไปทําทางหลวงให้กับพี่น้องชนบท พี่น้องชนบท ๑๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนะครับ กิโลเมตรละ ๓,๐๐๐,๐๐๐ บาท ก็ได้ ๔๐,๐๐๐ กว่ากิโลเมตร จังหวัดละ ๔๐๐ กว่ากิโลเมตร คิดง่าย ๆ ๗๕ จังหวัด จังหวัดละ ๔๐๐-๕๐๐ กิโลเมตร วันนี้พี่น้องเราคงไม่ต้องนั่งรถคลุกฝุ่น กันมา แล้วก็มาขึ้นรถไฟฟ้าความเร็วสูงหรอกครับ อย่าให้คนไทยต้องหัวแดง หัวนี่แดงหมด มาแบบลําบาก ขี้โคลนเต็มหมด มานั่งรถไฟฟ้า คงไม่ภาคภูมิใจแน่ ผมเรียนด้วยความเคารพ สาธารณูปโภคของประเทศไม่ใช่เฉพาะของคนชนชั้นสูง มีชนชั้นบ้านนอกที่ยังรอคอย และชะเง้อ และบ้านบางคนอยู่มาจนอายุ ๘๐ ปี ก็ยังเป็นลูกรังอยู่ ผมว่ารัฐบาลต้องมอง ตรงนี้ครับ ผมเรียนด้วยความเคารพ สิ่งที่บอกมาก็คือสิ่งที่เป็นความรู้สึกของ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และผมอยากเห็นความโปร่งใสในโครงการ เพราะทุกคน คือเจ้าของเงิน เจ้าของโครงการนี้ ขอบคุณมากครับท่านประธานครับ