ท่านประธานที่เคารพ กระผม ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรครักษ์สันติ ก่อนอื่นต้องขอบพระคุณท่านประธานสภาแล้วก็วิปฝ่ายค้านนะครับ ที่กรุณาจัดสรรเวลา ให้ผมได้อภิปรายในช่วงเวลาราว ๕ นาทีในวันนี้ ท่านประธานครับ ผมได้อ่านเอกสาร งบประมาณปี ๒๕๕๗ ซึ่งมีน้ำหนักประมาณ ๑๘ กิโลกรัมเพิ่มจากปี ๒๕๕๖ ประมาณ ๒ กิโลกรัม ก็ขอขอบคุณทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับการจัดทำงบประมาณปีนี้นะครับ โดยทั่วไปคำว่า งบประมาณแผ่นดินนั้น ย่อมหมายถึงการคาดการณ์อนาคตของรัฐบาล เกี่ยวกับรายรับและรายจ่ายของรัฐภายในระยะเวลาหนึ่งซึ่งก็มักจะหมายถึงประมาณ ๑ ปี คำว่า งบประมาณแผ่นดินนั้น ตรงกับภาษาอังกฤษว่า กัฟเวิร์นเมนทัล บัดเจท (Governmental budget) ซึ่งคำว่า บัดเจทนั้นมีรากศัพท์มาจากภาษาฝรั่งเศสซึ่งแปลว่าถุงเล็ก แต่ขณะนี้ งบประมาณของประเทศไทยประมาณ ๒.๕ ล้านล้านบาท ถือว่าเป็นเงินจำนวนมหาศาล ซึ่งไม่อาจจะบรรจุลงในถุงใบเดียวไม่ว่าถุงนั้นจะใหญ่โตเพียงใดก็ตาม การดูแลงบประมาณแผ่นดิน จึงเป็นหน้าที่ของทุกฝ่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งรัฐสภาที่จะต้องรอบคอบในการจัดสรร พิถีพิถัน ในการติดตามตรวจสอบ และไม่เกรงใจในการท้วงติงการใช้งบประมาณที่ผิดประเภท ถ้าจะมองย้อนหลัง กลับไปในปีงบประมาณ ๒๕๔๒ ประเทศไทยมีงบประมาณรายจ่ายเพียง ๘๐,๐๐๐ ล้านบาท เท่านั้นเอง ดังนั้นในช่วง ๑๕ ปี งบประมาณของประเทศได้เพิ่มขึ้น ๒๐๖ เปอร์เซ็นต์ ในแง่บวก การมีงบประมาณรายจ่ายเพิ่มขึ้นน่าจะส่งผลดีต่อการพัฒนาประเทศ แต่ในความจริงประเทศไทย กลับมีรายจ่ายประจำในสัดส่วนที่สูงขึ้น ส่วนรายจ่ายลงทุนนั้นมีสัดส่วนลดลงโดยลำดับ แนวโน้มเช่นนี้ของประเทศเป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วง ในขณะเดียวกันเงินลงทุนส่วนใหญ่ของ ประเทศกลับแยกออกจากงบประมาณแผ่นดินไปปรากฏในรูปของพระราชกำหนด และพระราชบัญญัติ ซึ่งทำให้คนไทยมองไม่เห็นภาพรวมของการใช้เงินของประเทศในแต่ละปี การจัดสรรงบประมาณรายจ่ายปี ๒๕๕๗ แยกออกตามยุทธศาสตร์ต่าง ๆ ๘ ด้าน ผมจะขอ อนุญาตกล่าวเฉพาะในยุทธศาสตร์แรกก็คือเตรียมความพร้อมเข้าสู่ประชาคมอาเซียน ซึ่งมี การรวม ๙ แผนงานที่สับสนปนเปเข้าด้วยกัน ตั้งแต่อบรมภาษา อบรมแรงงาน อบรมท่องเที่ยว เชื่อมโยงโทรคมนาคม แก้ไขความรุนแรงใน ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ และการค้ามนุษย์ เข้าด้วยกัน ยุทธศาสตร์นี้ทำให้ผมนึกถึงอาหารทางเหนือที่เรียกว่าแกงโฮะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แผนงานป้องกันการค้ามนุษย์ การค้ามนุษย์นั้นเป็นอาชญากรรมเลวร้ายในระนาบเดียวกับ ยาเสพติด แต่การค้ามนุษย์นั้นกระทบต่อศักดิ์ศรีและเกียรติภูมิของประเทศยิ่งกว่ายาเสพติด หลายเท่าทวีคูณ ประเทศไทยถูกจัดกลุ่ม ๒.๕ ต่อเนื่องมาเป็นเวลา ๓ ปี ตั้งแต่ ๒๕๕๓ ปี ๒๕๕๔ ปี ๒๕๕๕ เมื่อประธานาธิบดีโอบามาได้มาเยือนไทยนั้นก็ได้ฝากความห่วงใยในปัญหาการค้ามนุษย์ กับรัฐบาลไทย ในปีงบประมาณ ๒๕๕๗ แผนงานป้องกันการค้ามนุษย์ได้มีการจัดสรรงบประมาณ ให้ประมาณ ๒,๓๐๐ ล้านบาท ซึ่งถ้าดูอย่างผิวเผินก็เข้าใจว่าเป็นงบประมาณที่มีขนาดพอสมควร แต่กลับปรากฏว่ากระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ซึ่งเป็นกระทรวงหลัก ในด้านการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ได้รับการจัดสรรงบประมาณในส่วนนี้เพียง ๓๘๙ ล้านบาท ซึ่งคิดเป็นประมาณ ๑๖.๕ เปอร์เซ็นต์ของ ๒,๓๐๐ ล้านบาทเท่านั้นเอง สำนักงานตำรวจแห่งชาติเป็นหน่วยงานหลักในการปราบปรามการค้ามนุษย์ ได้รับการจัดสรรเพียง ๕๔ ล้านบาท หรือคิดเป็น ๒.๓ เปอร์เซ็นต์ และใน ๕๔ ล้านบาทนั้น เป็นงบครุภัณฑ์เสีย ๓๒ ล้านบาท งบดำเนินการเพียง ๒๐ ล้านบาท และงบไปราชการต่างประเทศ ๑.๗ ล้านบาท จึงไม่น่าแปลกใจ เมื่อคณะอนุกรรมาธิการการป้องกันการค้ามนุษย์ สภาผู้แทนราษฎร ไปตรวจเยี่ยมและรับฟัง การบรรยายสรุปของตำรวจน้ำ กองกำกับการ ๔ สมุทรสาคร ก็ทำให้ทราบว่าเรือตรวจการ ของตำรวจน้ำนั้นมีน้ำมันใช้ในการตรวจอ่าวไทยได้เพียงไม่กี่เที่ยวเท่านั้นเอง จากเอกสาร งบประมาณปี ๒๕๕๗ ยอดงบประมาณราว ๑,๘๐๐ ล้านบาท หรือ ๗๘ เปอร์เซ็นต์ไปกระจุกตัว อยู่ที่กระทรวงแรงงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรมพัฒนาฝีมือแรงงานได้รับการจัดสรรไปถึง ๑,๕๐๐ ล้านบาทหรือ ๖๔ เปอร์เซ็นต์ ท่านประธานครับ การค้ามนุษย์ไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะ แรงงานในระบบ แต่ในความเป็นจริงการค้ามนุษย์ส่วนมากเกี่ยวข้องกับแรงงานนอกระบบ แล้วก็ไม่ได้เกี่ยวข้องเฉพาะแรงงานไทยกับคนไทย แต่เชื่อมโยงไปถึงหลากหลายสัญชาติ ประเทศไทยจึงถูกใช้เป็นแหล่งของการค้ามนุษย์ทั้งต้นทาง กลางทาง และปลายทาง ท้ายที่สุด ผมขอคำตอบจากรัฐบาลด้วยครับว่าทำไมปัญหาการค้ามนุษย์ที่รุนแรงและเลวร้ายจึงไม่ได้รับ การจัดสรรงบประมาณแผ่นดินให้เหมาะสมกับการรักษาเกียรติภูมิและศักดิ์ศรีของประเทศ ขอบคุณครับ