สหรัฐ ชี้ปัญหาสื่อกระทบเด็ก เสนอภาคประชาชนร่วมคุมสื่อปลอดภัย

ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม สหรัฐ กุลศรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี เขตเลือกตั้งที่ ๕ พรรคเพื่อไทย ผมขอสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ พ.ศ. .... ที่ภาคประชาชนได้เสนอต่อสภาผู้แทนราษฎร ท่านประธานครับ ผมเป็น ส.ส. ที่อยู่ต่างจังหวัด เรียกว่า ส.ส. บ้านนอกก็ได้ ผมเองเวลาอยู่ต่างจังหวัดนั้นสื่อที่สัมผัสมากที่สุดก็คือทีวี รองลงมาก็คือหนังสือพิมพ์ ผมจึงแยกสื่อออกมาเป็น ๒ ประเภทคือ สื่อที่มีภาพเคลื่อนไหว กับเป็นภาพนิ่ง ภาพที่เคลื่อนไหวท่านประธานที่เคารพครับ ต่างจังหวัดเวลาชาวบ้านเขาอยู่ ต่างจังหวัดกลางค่ำกลางคืนหรือตอนเย็นเวลาว่างเขาจะเปิดทีวี วัยรุ่น เด็กก็จะดูทีวี ถ้าเป็นวันเสาร์ วันอาทิตย์ตอนเช้าเด็กอยากดูมากก็คือการ์ตูน อยากดูมากจะเป็นการ์ตูน รูปแบบไหนก็ตาม จะมีแปลงร่าง ไม่แปลงร่าง แปลงร่างกระโดดจากบ้านลงมาแขนหัก ขาหัก เยอะแยะ นี่คือภาพที่สื่อส่งไปให้เด็ก ๆ ได้ดู ซึ่งบางครั้งเด็กเองก็ไม่เข้าใจว่าแปลงร่างนั้น มันแปลงไม่ได้จริง และเวลากระโดดจากบ้าน ๒ ชั้น ๓ ชั้นนั้นมันแปลงไม่ได้หรอกครับ แขนหัก ขาหัก แปลงได้ครับคือใส่พวกผ้าก็อซ (Gauze) หรือผ้าอะไรต่าง ๆ ที่จะเป็นเฝือก หลังจากออกจากโรงพยาบาล นี่คือสิ่งที่เด็กได้เห็น ส่วนเด็กโต ๆ หน่อย เด็กวัยรุ่นก็จะดูพวกเป็นภาพ ภาพยนตร์ก็สุดยอดครับท่านประธาน เปิดฉากมามีเมียน้อยก่อน แรงเงา ผมย้อนไปถึง เรื่องแรงเงาดูกันเหลือเกินครับ ผอ. มีเมียน้อยชอบเหลือเกิน เป็นอย่างไรเมียน้อย เป็นอย่างไรดีไหม ทุกคนคิดกันอย่างนั้นนี่คือภาพ ส่วนความปลอดภัยท่านประธานที่เคารพครับ สิ่งพวกนี้แปลกก็คืออยากให้สื่อหลังจากที่ได้มีการแพร่ภาพก็ควรจะมีการแก้ไข บางครั้ง คนมันคิดไม่ออกหรอกครับท่านประธาน ผมเคยดูสารคดีเรื่องหนึ่ง คนขึ้นรถไปในป่า และไปเจอสิงโตนอนอยู่ก็อยากลงไปถ่ายภาพ ลูกเมียนั่งอยู่บนรถ วิธีแก้ไม่รู้จะแก้อย่างไร ก็คืออยากจะลงไปถ่าย สามีเอากล้องลงไปถ่ายใกล้ ๆ แต่ไม่ได้ดูข้างหลังว่าข้างหลังมีสิงโต อีกตัวหนึ่ง สิงโตตัวนั้นเข้าตะครุบ ลูกเมียอยู่ข้างบนรถไม่รู้จะทำอย่างไร ความคิดคิดไม่ออก ร้องไห้ร้องห่มตกใจดิ้นกันตัวสั่นอยู่ในรถ แต่หลังจากเสร็จเรียบร้อยมาคิดได้ว่าถ้าตัวเองขึ้นไป เป็นคนขับและขับรถไล่ชนสิงโต นี่มันทำได้ นี่คือวิธีแก้เหมือนกันครับ ย้อนกลับมาที่ภาพตรงนี้ เวลาเด็กผู้หญิงไปตามในคลับ (Club) ในบาร์ เดี๋ยวนี้มันมีหลายสิ่งหลายอย่างครับ สื่อนี่จะมองว่า มีการมอมเหล้ามอมยา เขาให้วิธีแก้อย่างไร ผมอยู่ต่างจังหวัดเขาสอนลูกหลานเขาอย่างนี้ครับ เวลาเด็กผู้หญิงเข้าตามไปไนท์คลับ (Nightclub) หรือจำเป็นต้องไปดื่มสังสรรค์กับเพื่อน พอเข้าห้องน้ำเสร็จกลับมาปุ๊บเครื่องดื่มต่าง ๆ เขาไม่ดื่ม เขาแอบเททิ้งแล้วมีการผสมใหม่ เพราะตรงช่วงที่เราเดินเข้าไปห้องน้ำเขาก็อุตริใส่ยาบ้าง ยานอนหลับบ้าง ยาอะไรก็ตามแต่ นี่คือวิธีแก้ เขาจะสอนวิธีให้หลบหลีก เหมือนกันครับ ทุกสิ่งทุกอย่างที่แพร่ภาพออกไปควรจะมีการแก้ไข เด็กในหมู่บ้านผม เขาไปเห็นดาราที่เขาชื่นชอบเจาะรูใบหู เขาบอกหล่อ สวยนะ ปรากฏเจาะกันเป็นแถว แล้วเอาอะไรไม่รู้ไปใส่เป็นหูเดินกันสวยไปหมด แล้วก็เห็นเวลาไปนั่งเต๊ะจุ๊ยสูบบุหรี่ในโทรทัศน์ เขาก็อยากไปเลียนแบบ เขานึกว่ามันเป็นภาพโก้ภาพเก๋ แต่สิ่งที่เราจะทำได้ก็คือน่าจะมีวิธีการว่า คนที่เข้าไปนั่งใกล้ ๆ ทำวิธีการแบบน่ารังเกียจลุกหนีอย่างนี้ ให้ภาพมันออกมาอย่างนี้ว่า มันไม่ดีเลย มันต้องมีวิธีการเพื่อความปลอดภัยเป็นการสร้างสรรค์ และท่านประธานครับ เราดูทีวีไม่พอเดี๋ยวนี้มีอินเทอร์เน็ตครับ อินเทอร์เน็ตเดี๋ยวนี้มีหนังที่เราหลายคน เด็กวัยรุ่น มันรู้หมด ผมนี่บางครั้งไม่รู้ไปบอกวันนี้เบื่อเหลือเกิน เขาบอก ส.ส. เบื่อไหม ไปดูสิ ไปกดอินเทอร์เน็ตสิ ไปกดเวิลด์ ไวด์ เว็บ (World Wide Web) ผมไม่โฆษณาครับ เวิลด์ ไวด์ เว็บ ทูบี (World Wide Web to be) อะไร เขาบอกไปกดดูแล้วจะเห็นในภาพ บริสุทธิ์ชุกโชน ผมบอกอ้อเหรอ ผมก็ไม่เชื่อไปกดดู ปรากฏจริง ๆ ท่านประธานครับ เยอะไปหมดท่านจะเอาแบบไหน แบบนอกบ้านในบ้านมีในนั้นหมด เขาโฆษณากันถึงขนาดนั้น ผมบอกแหม หลายคนมาบอกวิธีนี้เดี๋ยวคงจะไปปิดละ ปิดดีครับ ไม่ต้องไปเปิดดูมาก ทีนี้ ในส่วนภาพนิ่งท่านประธานครับ ผมเข้าไปในเซเว่น อีเลฟเว่น เดี๋ยวนี้มีภาพดาราครับ ดาราแบบไหนครับ โชว์วับ ๆ แวม ๆ นุ่งสั้นบ้าง นุ่งยาวบ้าง ตรงหน้าอกนี่ครับเปิดเว้าให้เห็นเลย ส่วนที่เราไม่อยากจะเห็นแต่ก็ต้องให้เห็น เขาก็ไปซื้อกันมาดูครับ นี่คือสื่อครับ ท่านประธาน ต้องไปควบคุมว่าอย่าให้สื่อเกิดอย่างนี้ นี่คือการป้องกัน ความปลอดภัยมันอยู่ตรงนี้ด้วย และย้อนกลับมาในสภาอีก ย้อนอีกนิดเถอะครับ ส.ส. บางท่านนุ่งวับ ๆ แวม ๆ ท่านดูด้วยนะ จริง ๆ นะครับท่านประธาน บางคนเขาบอกว่าข้างบนมันไม่ใช่มีสื่อจริงนะครับ สื่อปลอม ถ่ายรูปแล้วไปโพสต์ข้างในครับ ท่านไปดูนะครับ ท่านอาจจะเป็นดาราในช่องก็ได้ ท่านผู้หญิง บางคนนั่งเผลอตัวครับ ไม่ใช่ว่าท่านจงใจเผลอ มีคนถ่ายเก็บภาพไปลงซูม (Zoom) ดูกัน ผมก็เออ ถ้าวันไหนผมเจอผมจะเอามาฝากท่านประธานนะครับ

แล้วทีนี้เรื่องต่อไปท่านประธานครับ การดูภาพพวกนี้มันเกิดความรู้สึกนะครับ อย่างสมัยก่อนนี่ครับดูก็ธรรมดา ผมนี่อยู่ต่างจังหวัดพอเข้ากรุงเทพฯ เจอเด็กเดินสายเดี่ยว ไม่มีความรู้สึกครับ เฉย ๆ นึกว่าอุ๊ยธรรมดา แต่พอสายเดี่ยวไปต่างจังหวัดเกิดความรู้สึกนะครับ เดินกันน่ากลัวครับ และในภาพยนตร์พอใส่สายเดี่ยวต่างจังหวัดก็อยากใส่บ้าง แต่ก่อน ท่านประธานจำได้ไหมครับ เขาไม่เคยมีการกรีดตากันครับ เดี๋ยวนี้ไปดูหนังเกาหลีกรีดตา เพราะอะไรครับ ตามแบบเขากรีดตา สาววัยรุ่นเดี๋ยวนี้กรีดตา ต่างจังหวัดนี่กรีดตาหมด ผมก็เลยบอกนี่คือภาพลักษณ์ของสังคม เพราะฉะนั้นจึงฝากท่านประธานว่าเรื่องอะไรก็ตามแต่ครับ อยากให้สื่อนั้นหาทางป้องกันไปด้วย ไม่ใช่ว่าฉายภาพอย่างเดียว หาวิธีป้องกันวิธีทางหนีทีไล่ ด้วยนะครับ ขอบคุณครับ