กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพครับ ผม ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานครับ สำหรับร่างพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. .... ฉบับนี้ ที่ทาง ฯพณฯ รัฐมนตรีได้มานำเสนอ ในเรื่องของหลักการและเหตุผลเมื่อเรามาอ่านดู ถามว่า เป็นประโยชน์กับเกษตรกร เป็นประโยชน์กับทุกฝ่ายไหม ก็ต้องลองกลับไปย้อนดูนะครับ เพราะว่าฉบับที่ผ่านมาตั้งแต่ปี ๒๕๒๕ ซึ่งมันใช้มานานแล้ว แต่ถ้าจะเป็นประโยชน์จริง ๆ ก็ต้องมาวิเคราะห์มาแก้ไขกันใหม่เพื่อจะเป็นประโยชน์ครับ ในหลักการจะมีหลายประเด็นไม่ว่าจะเป็นเรื่องประโยชน์ของการคุ้มครองความปลอดภัย ของผู้บริโภคว่าสมควรปรับปรุงแก้กฎหมายหรือไม่ว่าด้วยการควบคุมอาหารสัตว์ โดยเฉพาะ การเพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการออกใบรับรองเน้นเรื่องใบรับรอง ระบบการประกันคุณภาพ อาหารสัตว์ อันนี้ก็ถือว่าสำคัญและใบรับรองอื่นที่เกี่ยวข้องกับอาหารสัตว์ ท่านประธานครับ การเลิกกิจการและการโอนกิจการก็ถือเป็นเรื่องสำคัญ ถ้าเรามามองในบริบทของประเทศไทย ต้องยอมรับว่าประเทศไทยเป็นประเทศที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมมีอาชีพหลากหลาย ดังนั้นเกษตรกรเหล่านี้เมื่อเลี้ยงสัตว์แล้วก็ต้องมีอาหารสัตว์ไปเลี้ยงสัตว์นะครับ กลุ่มทุนถามว่า มีหรือไม่ในประเทศนี้ มีครับ กลุ่มทุนมาจากไหนครับ กลุ่มทุนอาจจะมาจากฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด ที่คิดว่าจะเอาประโยชน์จากเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์ เกษตรกรเหล่านี้เราต้องยอมรับความจริงว่า ยังด้อยโอกาส ยังด้อยในเรื่องของการศึกษาอีกมากมาย ดังนั้นที่ท่านนำเอาร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้มาแก้ไขเพื่อที่จะเป็นประโยชน์กับเกษตรกรหรือประโยชน์กับผู้บริโภคต่าง ๆ ในเรื่องของคณะกรรมการการควบคุมอาหารสัตว์ ท่านเขียนเอาไว้ตรงนี้สำคัญ คณะกรรมการ ควบคุมอาหารสัตว์ถือว่ามีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง ท่านประธานครับ อยากฝากไว้เป็นประเด็น คณะกรรมการเหล่านี้มีความสำคัญอย่างไร ปัจจุบันอาหารสัตว์วัตถุดิบต้องนำเข้าจาก ต่างประเทศไหม ต้องนำเข้าครับ แล้วถามว่าในประเทศไทยเรามีผลผลิตเพียงพอหรือไม่ ที่ต้องการเอาผลผลิตทำเป็นอาหารสัตว์เพื่อหล่อเลี้ยงให้กับเกษตรกรหรือหล่อเลี้ยงให้กับ ผู้ประกอบการเลี้ยงสัตว์เราต้องควบคุมตรงนี้ ถามว่าถ้าเรามุ่งเน้นที่จะนำเข้าสินค้าโดยมาทำ เป็นอาหารสัตว์จากต่างประเทศโดยเฉพาะประเทศเพื่อนบ้านแล้วที่มีราคาถูกกว่าในประเทศ เกษตรกรบ้านเราก็เสียโอกาส เกษตรกรเสียโอกาสครับ ไม่ว่าจะเป็นข้าวโพด มันสำปะหลัง พืชเหล่านี้ล้วนแต่สามารถใช้เป็นผลิตภัณฑ์ทำอาหารสัตว์ได้และต้องควบคุมครับ คณะกรรมการ ชุดนี้ต้องเข้าไปควบคุม ควบคุมเรื่องอะไรครับ ควบคุมเรื่องผลผลิต ควบคุมเรื่องการใช้สารเคมี หรือเปล่าเพราะจะทำให้เกิดการตกค้างขึ้นได้ ผมยกตัวอย่าง เช่น เกษตรกรผู้เลี้ยงไก่หรือ เกษตรกรเลี้ยงหมู ขออนุญาตนะครับ เกษตรกรเหล่านี้ต้องใช้ต้นทุนที่สูงในการซื้อผลิตภัณฑ์ อาหารสัตว์ ดังนั้นเมื่อเราซื้อด้วยต้นทุนสูงวัตถุดิบสำคัญ ถามว่าเมื่อนำมาเลี้ยงแล้วไม่ว่าจะเป็น การเร่งเนื้อให้แดงขึ้นหรือว่าเป็นการเร่งให้เจริญเติบโต แนวคิดของผู้ประกอบการหลาย ๆ ท่าน ผมเชื่อว่าเขามีแนวคิดในการเลี้ยงสัตว์เหล่านี้ให้เดินมาเชือดได้ถึงที่ได้นะครับ แต่อันนี้น่ากลัว ควรจะป้องกัน ก็ฝากท่านประธานไปยังคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องต่อไปที่จะเข้ามาควบคุมเรื่องนี้ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการขึ้นราคาอาหารสัตว์อันนี้สำคัญครับ ลองย้อนดูสิครับว่าปีที่ผ่านมา ปี ๒๕๕๕ คณะกรรมการเหล่านี้ได้มีโอกาสเข้าไปดูแลหรือไม่ ถ้าจะเกิดขึ้นเรื่องควบคุมอาหารสัตว์ ควบคุมราคาน่ากลัวครับตรงนี้ คณะกรรมการเหล่านี้ไปมีผลประโยชน์กับเขาหรือไม่ ก็ต้องตรวจสอบ ก็ต้องฝากไว้เป็นประเด็นนะครับ ดังนั้นสิ่งเหล่านี้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการควบคุมมลพิษต่าง ๆ ผมยกตัวอย่างในจังหวัดสงขลาครับ ในจังหวัดสงขลามีอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับอาหารสัตว์มาก ถามว่าอุตสาหกรรมเหล่านี้ทำประโยชน์ให้กับประเทศชาติไหม ส่วนหนึ่งเราก็ยังไม่ลืมว่า เขาทำโทษหรือทำในสิ่งที่ไม่ดีให้กับประเทศชาติไหมมีครับในเรื่องของมลพิษ คณะกรรมการ เหล่านี้ต้องไปควบคุมไม่ว่าจะเป็นเรื่องมลพิษต่าง ๆ ตั้งแต่บริบทของการเริ่มผลิตมีมลภาวะ มีมลพิษมากน้อยแค่ไหน ได้ไปดูแลองค์กร ได้ไปดูแลผู้บริโภค หรือแม้แต่พี่น้องประชาชนที่อยู่ใกล้ บริเวณแหล่งผลิตอาหารสัตว์ ผมเชื่อรับรองว่าต้องมีกลิ่นแน่นอนครับ กลิ่นเหล่านี้ใครไป ควบคุม คณะกรรมการชุดนี้หรือไม่ครับเข้าไปควบคุม ควบคุมแล้วได้ผลหรือไม่ อย่างไร ต้องหา วิธีการเรื่องเหล่านี้ไม่ใช่เฉพาะจังหวัดสงขลาอย่างเดียว หลายพื้นที่ขณะนี้เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นทั่วนะครับ ก็อยากจะฝากประเด็นนี้เป็นประเด็น หลักด้วยที่จะให้ทางท่านประธานฝากไปยังท่านผู้เกี่ยวข้องที่จะดำเนินการแก้ไขเรื่องร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ครับ ขอขอบพระคุณครับ