ท่านประธานที่เคารพ กระผม วรชัย เหมะ พรรคเพื่อไทย สมุทรปราการครับ ท่านประธานครับ ร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้เกี่ยวกับควบคุม อาหารสัตว์เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับมนุษย์ในปัจจุบันนี้ เราจะเห็นว่ามนุษย์โลกสมัยเมื่อ ๔๐-๕๐ ปี ที่ผ่านมานั้นปัญหาสุขภาพโรคภัยไข้เจ็บไม่มากมายเหมือนวันนี้ครับ โลกยิ่งพัฒนา มากขึ้นเท่าไรโรคของมนุษย์ก็พัฒนาตามมากขึ้นเท่านั้น เราจะเห็นครับว่ามนุษย์ยุคก่อนนั้น ใช้วิถีชีวิตตามธรรมชาติ เลี้ยงสัตว์ก็เลี้ยงตามธรรมชาติให้อาหารธรรมชาติครับ เพราะฉะนั้น อาหารของมนุษย์ที่เป็นสัตว์ในสมัยก่อนนั้นก็เป็นไปตามธรรมชาติ มนุษย์ใช้เนื้อสัตว์เป็นอาหารครับ ท่านประธาน เราจะเห็นว่าเนื้อสัตว์วันนี้กับเนื้อสัตว์สมัยก่อนนั้นมีลักษณะที่ต่างกัน ในสมัยก่อน เนื้อสัตว์ที่เป็นตามธรรมชาติมนุษย์บริโภคเข้าไปไม่เป็นไรครับ แต่วันนี้เราจะเห็นว่าเนื้อสัตว์ ที่มนุษย์เลี้ยงขึ้นมา ผลิตขึ้นมาเร่งทำให้สัตว์เติบโตเร็วเพื่อผลทางเศรษฐกิจ มันมีผลในแง่บวกก็คือว่าสัตว์เลี้ยงโตไวขึ้น แต่ว่าผลลบก็คือสุขภาพของมนุษย์มีสารอาหาร สะสมครับ เพราะว่าการเลี้ยงสัตว์ปัจจุบันนี้นั้นใช้สารเคมีเร่งครับ นอกจากอาหารที่เป็นธรรมชาติ แล้วใส่สารเคมีเพื่อเร่งให้สัตว์นั้นโตวันโตคืนครับ อย่างเราจะเห็นว่าการเลี้ยงไก่ในสมัยก่อนนั้น เลี้ยงธรรมชาติ ๖ เดือนจึงจะนำมารับประทานได้ แต่วันนี้ท่านประธานครับ แค่ไม่กี่วันครับ ๔๐ กว่าวันก็นำมาฆ่าเพื่อเป็นอาหารของมนุษย์ได้แล้วครับ เพราะฉะนั้นเป็นไปได้อย่าง แน่นอนครับว่าวันนี้โดยเฉพาะโรคมะเร็งเกิดขึ้นสำหรับมนุษย์มากขึ้นเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัวครับ ท่านประธาน นี่คือโรคภัยไข้เจ็บกับมนุษย์ที่มาจากอาหารครับ เพราะฉะนั้นผลิตภัณฑ์ สำหรับเลี้ยงสัตว์หรือว่าอาหารที่เลี้ยงสัตว์นั้นจะต้องมีมาตรฐานที่สำคัญที่สุดในการที่จะ ควบคุมอาหารไม่ให้สัตว์โตวันโตคืนแล้วก็มีสารตกค้างในสัตว์หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นหมู หรือว่าไก่ เราจะเห็นครับว่าเมื่อ ๒ ปีที่ผ่านมานั้นมีสารเร่งเนื้อแดงตกค้างในเนื้อหมู ท่านประธานครับ ทำให้พี่น้องประชาชนหวาดผวาไม่กล้าซื้อเนื้อหมูรับประทานมานานพอสมควร ทำให้ราคา เนื้อหมูตกต่ำครับ นี่คือข้อเท็จจริงในวันนี้ เพราะฉะนั้นการส่งออกในวันนี้หลายประเทศ มีการตรวจสอบคุณภาพของเนื้อสัตว์ครับ ถ้าประเทศไหนส่งเนื้อสัตว์มีสารอาหารที่มีสารปนเปื้อน ก็จะถูกกีดกันครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นวันนี้ประเทศไทยรัฐบาลได้เสนอร่าง พ.ร.บ. นี้ ถือว่าเป็นนิมิตหมายที่ดีครับ สัตว์เลี้ยงนั้นมีหลายประเภทครับท่านประธาน โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยง ที่เป็นอาหาร สัตว์เลี้ยงที่เลี้ยงไว้ดูเล่น หรือว่าสัตว์เลี้ยงที่เลี้ยงไว้สวยงามเพื่อธุรกิจและการค้า อย่างนั้นไม่เป็นไร แต่วันนี้สัตว์เลี้ยงที่สำคัญที่สุดคือสัตว์เลี้ยงทางเศรษฐกิจ ไม่ว่าเนื้อปลา ไม่ว่าเนื้อหมู เนื้อกระบือ หรือว่าเนื้อไก่ครับ นี่เป็นเนื้อสัตว์เศรษฐกิจของประเทศ ฉะนั้น รัฐบาลมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องดูแลคุณภาพของเนื้อสัตว์ การที่จะดูแลคุณภาพ ของเนื้อสัตว์ได้นั้นต้องดูแลเรื่องอาหารครับ ท่านประธานครับ วันนี้ประเทศไทยรายได้หลัก อีกส่วนหนึ่งมาจากเกษตรกรครับท่านประธาน การปลูกพืชไร่เพื่อทำเป็นอาหารสัตว์เราสามารถ ที่จะปลูกได้เอง เช่น ข้าวโพด ข้าว มันสำปะหลัง เหล่านี้ครับ เพราะฉะนั้นถ้าเราเลี้ยงสัตว์ เป็นสัตว์เศรษฐกิจและส่งออกพี่น้องเกษตรกรบ้านเราก็จะมีรายได้ในการขายพืชผลผลิต ทางการเกษตร มีผลต่อเนื่องทำให้เศรษฐกิจของประเทศที่หมุนเวียน พี่น้องครับ ท่านประธานครับ รายได้จากชาวไร่ชาวนา รายได้ขายข้าวให้โรงงานอาหารสัตว์ โรงงานอาหารสัตว์ก็ขายให้ผู้เลี้ยงสัตว์ ผู้เลี้ยงสัตว์ก็ส่งออกครับ นี่คือความเกี่ยวพันระหว่างเกษตรกรชาวไร่กับผู้เลี้ยงสัตว์และ ผู้ส่งออก แล้วก็รัฐบาลครับ เพราะฉะนั้นวันนี้ถ้าเราจะทำให้การเกษตรของเรา โดยเฉพาะ การเลี้ยงสัตว์ที่สมบูรณ์แล้วก็ได้ผลเราต้องควบคุมทั้งระบบครับ ทั้งการผลิตอาหาร ทั้งการดูแล ในการเลี้ยงสัตว์วิธีการที่ถูกต้องครับท่านประธาน แล้วก็ที่สำคัญที่สุดเราต้องดูแลเรื่องตลาด ที่จะต้องช่วยเหลือเกษตรกรว่าอย่าให้พ่อค้าคนกลางกำหนดราคาให้ผู้เลี้ยงขาดทุนครับ ท่านประธาน เพราะฉะนั้นเราต้องดูแลบูรณาการทั้งระบบในการที่จะส่งเสริมดูแลเรื่องอาชีพของเกษตรกร เพราะฉะนั้นวันนี้ถือว่าเป็นวิธีหนึ่ง แล้วก็เป็นการช่วยอย่างหนึ่งให้เกษตรกรได้รับการดูแล อย่างมีคุณภาพครับท่านประธาน นี่คือสิ่งสำคัญ เพราะฉะนั้นรัฐบาลมีความจำเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องตั้งคณะกรรมการขึ้นมาดูแลในการผลิตอาหารสัตว์เพื่อควบคุมให้อาหารสัตว์มีคุณภาพ ไม่มีสารปนเปื้อนตกค้างในอาหารสัตว์ เพราะถ้าสารอาหารปนเปื้อนในสัตว์ก็จะต้องไปตกค้าง ในมนุษย์ครับท่านประธาน นี่คือสิ่งที่มันเกี่ยวพันซึ่งกันและกันที่เป็นเรื่องของสภาพที่จะต้อง ปรับความสมดุลของธรรมชาติและของมนุษย์ให้มีความสมดุลกัน ไม่ใช่ว่าสารเคมีมากเกินไป มนุษย์ก็รับไม่ได้ สัตว์อาจจะรับได้ แต่ไม่กี่วันก็โดนเชือดแล้ว ท่านประธานครับ เพราะฉะนั้น สิ่งเหล่านี้เราต้องดูแลทั้งระบบ วันนี้เราจะเห็นว่าไม่กี่ปีข้างหน้านั้นเราจะเป็นประชาคมอาเซียน เพราะฉะนั้นการแข่งขันกันสูงมาก เราต้องดูแลให้เกษตรกรไทยผู้เลี้ยงสัตว์สามารถที่จะส่ง เนื้อสัตว์ไปขายต่างประเทศได้และในประเทศในวันนี้ ท่านประธานครับ วันนี้ผมต้องขอบคุณ รัฐบาลที่มีวิสัยทัศน์ที่คิดริเริ่มที่จะดูแลให้เนื้อสัตว์ของประเทศไทยเรามีคุณภาพ เป็นการส่งเสริม ช่วยให้เศรษฐกิจของประเทศเดินไปได้ เป็นการกระตุ้นสร้างความเชื่อมั่นให้ผู้บริโภคคิดว่า ประเทศไทยวันนี้เนื้อสัตว์เป็นเนื้อสัตว์ที่มีคุณภาพ วันนี้ผมต้องขอขอบคุณรัฐบาลที่เริ่มต้น ในการควบคุมดูแลอาหารของสัตว์ และบางครั้งนั้นท่านประธานครับ ท่านทราบไหมว่าวันนี้ ประเทศไทยพี่น้องเกษตรกรได้เลี้ยงสัตว์อย่างชนิดที่ว่าตัวใครตัวมัน เราไม่ได้ริเริ่มในการดูแลเลย เรื่องราคาอาหารก็เหมือนกัน รัฐบาลต้องมาควบคุมดูแลเอาใจใส่ ไม่ใช่ให้มีการผูกขาด ไม่ใช่ ให้พ่อค้าโรงงานอุตสาหกรรมอาหารสัตว์มากำหนดราคาตามใจชอบครับท่านประธาน บางครั้ง วัตถุดิบถูก ซื้อวัตถุดิบจากชาวไร่ในราคาที่ถูก แต่ว่าโรงงานอาหารสัตว์เอาไปขายให้เกษตรกร ราคาแพง อ้างว่าต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น เพราะฉะนั้นพี่น้องเกษตรกรไม่มีกำไรหรอกครับ วันนี้นายทุนใหญ่ นักธุรกิจใหญ่เท่านั้นที่ครองตลาด ไม่ว่าจะเป็นอาหารสัตว์หรือสัตว์เลี้ยงครับ ท่านประธาน วันนี้รัฐบาลต้องลงมาดูแลควบคุมอย่าให้มีการผูกขาดขายเนื้อสัตว์ เลี้ยงสัตว์ แค่ไม่กี่เจ้า โรงงานผลิตอาหารสัตว์ก็มีไม่กี่เจ้า เพราะฉะนั้นถ้าเป็นอย่างนี้เกษตรกรที่มีอาชีพ เลี้ยงสัตว์เล็ก ๆ น้อย ๆ ก็พังหมดครับ เพราะมีการผูกขาด มีการใช้กลไกตลาด บางครั้ง เลี้ยงสัตว์เสร็จไม่รู้จะไปขายที่ไหน เพราะถูกนายทุนใหญ่เลี้ยงแล้วไปทำให้ตลาดราคาถูก เพื่อฆ่าเกษตรกรรายย่อย ท่านประธาน เรื่องนี้มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่รัฐบาลต้องมาดูแล เกษตรกรรายย่อยไม่ใช่ปล่อยให้นายทุน พ่อค้าใหญ่ไปทำลายกลไกตลาด ท่านประธานครับ ขอฝากไว้ด้วยครับ ขอบคุณครับ