นายรุ่งโรจน์ ทองศรี บุรีรัมย์

ท่านประธานที่เคารพ กระผม รุ่งโรจน์ ทองศรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ อำเภอบ้านกรวด อำเภอละหานทราย อำเภอโนนดินแดง ผมเรียนท่านประธานว่าวันนี้เป็นการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติเงินกู้ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ท่านประธานครับ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญผมไม่ว่าหรอกครับถ้าสถานะทางเศรษฐกิจ การเงินการคลัง ของประเทศของเราดี เรามีเงินเหลือเฟืองบประมาณปีที่ผ่าน ๆ มาอยู่ในแดนบวกเกินดุล มาตลอดจะกู้เท่าไรไม่ว่าครับ เห็นด้วยนะครับ แต่ว่าวันนี้ไม่ว่าจะเป็นทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นยุโรป ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศญี่ปุ่น กำลังมีปัญหาทางด้านเศรษฐกิจ ดังนั้นการกู้เงิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทต้องพิจารณาร่วมกันครับ ไม่ว่าจะเป็นสภาผู้แทนราษฎรแห่งนี้ พี่น้องประชาชนทั้งประเทศทั้ง ๖๔ ล้านคน แต่ผมเรียนกับท่านประธานว่าสำหรับการพัฒนา โครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของประเทศ เรื่องนี้ผมเห็นด้วยครับ เป็นเรื่องที่สำคัญ เรื่องที่จำเป็น เป็นเรื่องที่ต้องทำนานแล้วด้วย และจริง ๆ ต้องทำมากกว่านี้ครับ ท่านประธาน เพราะประเทศของเราเป็นศูนย์กลางเป็นฮับของอาเซียน ไม่ว่าจะเป็นรถไฟรางคู่ ไม่ว่าจะเป็นไฮ สปีด เทรน ความเร็วสูง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องทางแหล่งน้ำ ขนส่งทางน้ำ เป็นเรื่องที่ต้องทำร่วมกัน แต่จริง ๆ แล้วในเมื่อเราจะกู้ทั้งที กู้ขนาดนี้พี่น้องทั่วประเทศ ต้องแบกหนี้ร่วมกัน เราต้องพิจารณาทุกด้านครับท่านประธาน ด้านอื่น ๆ ด้วย เรื่องแหล่งน้ำ เรื่องถนนในชนบท เรื่องการศึกษาครับ ผมเรียนกับท่านประธานว่าผมเองได้เข้าไปดูรายละเอียด โดยเฉพาะในเรื่องรถไฟความเร็วสูง ผมดีใจครับที่เห็นเส้นทางไม่ว่าจากกรุงเทพฯ-โคราช-หนองคาย เส้นทางจากกรุงเทพฯ-เชียงใหม่ กรุงเทพฯ-หัวหิน-ปาดังเบซาร์ แต่ผมกราบเรียนกับท่านนายกรัฐมนตรี ยิ่งลักษณ์ ท่านรัฐมนตรีชัชชาติว่าภาคอีสานมีทั้งหมด ๒๐ จังหวัด มีอีสานตอนบน มีอีสานตอนล่าง ดังนั้นท่านประธานครับรถไฟความเร็วสูงนอกจากรุงเทพฯ-โคราช-หนองคายแล้ว ต้องมีกรุงเทพฯ-โคราช-อุบลราชธานี ซึ่งผ่านจังหวัดบุรีรัมย์ ผ่านจังหวัดสุรินทร์ ผ่านจังหวัดศรีสะเกษ พี่น้องด้านนี้เสียภาษีเหมือนกันครับ พี่น้องด้านนี้แบกรับหนี้เหมือนกัน และพี่น้องด้านนี้ ก็เลือกรัฐบาลมาเหมือนกันครับ เราจะละเลยไม่ได้ครับ นั่นคือเรื่องรถไฟความเร็วสูงครับ ประเด็นที่ ๑

ในเรื่องของรถไฟรางคู่ ผมเองผมมีความเห็นแย้งกับท่านรัฐมนตรีชัชชาติครับ เพราะว่าเมื่อวานนี้ฟังรัฐมนตรีชัชชาติพูดว่าเราจะใช้รางระบบเก่า ที่เรียกว่ามีเตอร์เกจ ที่ความกว้าง ๑ เมตร วันนี้ประเทศที่เขาพัฒนาที่ค่าขนส่งทางรถไฟเขาต่ำนี่เขาใช้ราง แบบแสตนดาร์ดเกจ ซึ่งมีความกว้าง ๑.๔๓๕ เมตร ในเมื่อวันนี้รางรถไฟของเราความยาว ๔,๐๐๐ เมตร เราเพิ่งทำรางคู่เสร็จไปแค่ประมาณ ๓๐๐ เมตรเท่านั้นเองครับ ดังนั้น รางคู่ที่จะประกบที่เหลือผมอยากให้ทำเป็นรางแบบแสตนดาร์ดเกจ ๑.๔๓๕ เมตร ถามว่า แตกต่างกันอย่างไรครับ ราง ๑.๔๓๕ เมตรนั้นค่าขนส่งถูกลงมาอีกครึ่งหนึ่งครับ หรือเทียบง่าย ๆ ว่า ถ้าเป็นตู้โดยสารสามารถเป็น ๒ ชั้นได้ถ้าเป็นตู้ขนส่งสามารถทบตู้ขึ้นไปข้างบนได้ครับ เพื่อทำอย่างไรให้พี่น้องบ้านเราทั้งหมดหันมาใช้ระบบรางร่วมกันครับ จากการขนส่งทางถนน ซึ่งอยู่ที่ประมาณ ๑.๗๐ บาทต่อตัน ต่อกิโลเมตร มาเป็นระบบรางอยู่ที่ ๙๐ สตางค์ แต่ถ้าเป็นรางสแตนดาร์ด เกจ จะอยู่ต่ำกว่า ๙๐ สตางค์ต่อกิโลเมตรครับ นั่นในเรื่องของ ประเด็นรถไฟรางคู่

สำหรับในเรื่องของโครงข่ายถนนครับท่านประธาน ผมดีใจครับที่เห็น มอเตอร์เวย์ สายบางปะอินไปโคราช บางใหญ่ไปจังหวัดราชบุรี ไปจังหวัดกาญจนบุรี แต่ผม กราบเรียนกับท่านประธานว่าในภาคอีสานซึ่งมี ๒๐ จังหวัดนั้น เส้นทางสายหลักในการเชื่อมมากรุงเทพมหานครมี ๒ เส้นครับ เส้นแรกถนนมิตรภาพ ที่เราใช้กันอยู่ประจำ แต่อีกเส้นหนึ่งครับเส้นที่ไปอีสเทิร์น ซีบอร์ด ไปจังหวัดระยอง จังหวัดชลบุรี หรือมากรุงเทพฯ ฝั่งตะวันออก ซึ่งในเส้นทางสายหลักสายที่ ๒ นี้ ก็คือ สายจากจังหวัดบุรีรัมย์มาจากอำเภอนางรอง หมายเลข ๓๑๘ หรือบุรีรัมย์-ประโคนชัย หมายเลข ๒๑๙ เพื่อมาเชื่อมต่อกับถนนบ้านคง ถนนชายแดน สาย ๒๒๔ จากช่องจอม มาสายช่องตะโกจุดผ่อนปรนไปบ้านกรวด ไปละหานทราย ไปโนนดินแดง ไปช่องตะโก ที่สำคัญครับ เพื่อไปเชื่อมต่อจังหวัดสระแก้ว ดังนั้นในงบ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนี้ ไหน ๆ เราจะทำทั้งทีต้องดูแลทุกภาคส่วนให้กับพี่น้องประชาชนของเรา แต่ผมกราบเรียน ท่านประธานครับว่าในเรื่องของการพัฒนานั้นผมเห็นด้วยครับ ผมดีใจครับ อยากให้ทำ ตั้งนานแล้ว อยากให้ทำมากกว่านี้ แต่ในเรื่องของการกู้เงิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนั้น ผมว่าเราน่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้ครับ รถไฟความเร็วสูงรางคู่ทำไมเราไม่หาเอกชนมาลงทุนครับ ทำไมเราไม่เทิร์นคีย์ (Turnkey) ล่ะ เพื่อเป็นการลดยอดเงินกู้ของเรา วันนี้ต่างประเทศ หลายประเทศสนใจครับ ไม่ว่าจะเป็นประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น ประเทศเยอรมนีเขาพร้อม ที่จะมาลงทุนเป็นสัมปทานให้เรา เราไม่ต้องพูดถึง ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทหรอกครับท่านประธาน แต่สิ่งหนึ่งที่อยากกราบเรียนกับท่านประธานว่าไหน ๆ เราจะกู้แล้วเราต้องดูแล พี่น้องประชาชนทั้งประเทศ วันนี้พี่น้องเดือดร้อนมากที่สุด ก็คือเรื่องน้ำ เรื่องแหล่งน้ำครับ น้ำเพื่อการเกษตรวันนี้รัฐบาลยังไม่ได้สนใจเลยครับ ๓.๕ แสนล้านบาท กู้ไปเพื่อการแก้ปัญหา น้ำท่วม แต่การวางระบบน้ำเพื่อการเกษตรก็คิดเลยสิครับเกษตรต่อชนิดต่อไร่ใช้น้ำเท่าไร จะต้องมีแหล่งน้ำตรงไหน วางระบบโดยระบบชลประทานโดยคลองส่งน้ำทางท่ออย่างไร อันนี้คือเส้นเลือดใหญ่ของประเทศชาติของเราซึ่งต้องเร่งทำครับ

ในเรื่องที่ ๒ แหล่งน้ำเพื่อบริโภค วันนี้หลาย ๆ หมู่บ้าน หลาย ๆ ตำบล ยังไม่มีน้ำประปาเลยครับ ใส่ไปสิครับตรงนี้ ตรงนี้ ๒ อย่างผมว่าใช้เงินประมาณ ๔๐,๐๐๐-๕๐,๐๐๐ ล้านบาทเท่านั้นก็ทำได้

ในเรื่องที่ ๓ เรื่องถนนในชนบท ถนนทางหลวงชนบทซึ่งเป็นถนนแดงมีฝุ่น วันนี้ทั่วประเทศยังขาดอยู่ประมาณ ๗,๐๐๐ กิโลเมตร ใช้งบประมาณ ๒๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท ตัดส่วนหนึ่งมาสิครับ ไหน ๆ เราจะเป็นหนี้ร่วมกันให้พี่น้องประชาชน ให้คนยากคนจน เขาได้ประโยชน์ด้วย ดังนั้นผมกราบเรียนกับท่านประธานว่าผมเห็นด้วยกับการพัฒนา การวางโครงสร้างให้กับประเทศของเรา แต่วิธีการกู้หาวิธีการลดยอดหน่อยครับ เราอาจจะกู้ แค่ ๑,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท อีก ๑,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท หาสัมปทาน หาเทิร์นคีย์มา เพื่อทำอย่างไรให้ประเทศชาติของเราไม่เป็นหนี้มากเกินไปครับ ขอกราบขอบคุณมาก ท่านประธานครับ