กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร กระผม อรรถพร พลบุตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี พรรคประชาธิปัตย์ มีเวลาแค่ ๕ นาทีก็คงจะต้องเนื้ออย่างเดียว ผมจะใช้เวลาเพียง ๕ นาทีนี้ที่จะสรุปให้เห็นว่า ตลอดเวลา ๑๐ กว่าชั่วโมงที่ฝ่ายค้านทุกพรรคได้ร่วมกันตรวจสอบการก่อสร้างหนี้ จำนวนมหาศาลที่สุดในประเทศไทย ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนั้นเรามีเหตุผลอย่างไร จึงต้องตรวจสอบอย่างเข้มข้นถึงขนาดนี้ เรามีเหตุผลง่าย ๆ อยู่ ๓ ข้อครับ

ข้อแรก เราเชื่อมั่นในความสุจริตและความมุ่งมั่นของรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงคมนาคม ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เกียรติประวัติที่งดงามในการทำงานของท่าน ทำให้เราเชื่อเช่นนั้น แต่เราไม่เคยเชื่อว่าคนที่มีอำนาจเหนือท่านไม่โกงครับ

ข้อที่ ๒ ท่านประธานที่เคารพครับ หนี้สินก้อนนี้มันผูกพันยาวนาน ไม่เฉพาะรุ่นเราครับ ถึงลูกถึงหลานอีก ๕๐ ปี ซึ่งมันไม่แน่เสมอไปว่าถึงวันนั้นเราจะใช้หนี้หมด หรือเราจะล้มละลายเหมือนประเทศกรีก เหมือนประเทศไซปรัส จากจุดเปลี่ยนประเทศไทย วันนี้ถึงวันนั้นพวกเราไม่อยู่กันแล้วครับ บางคนไปเกิดใหม่ที่เขมรแล้วครับ บางคนก็อาจจะ ไม่มีแผ่นดินจะอยู่ แต่ลูกหลานของเรา ลูกหลานของผมด้วยรับภาระ

ข้อที่ ๓ ท่านประธานครับ เราต้องเผชิญคำถาม เรามาจากชาวบ้านเราต้อง เผชิญคำถามแม้แต่เราต้องเผชิญคำถาม ลูกของเรา ลูกของพวกผมก็ต้องเผชิญคำถาม จากลูกของชาวบ้านในอีก ๓๐-๔๐ ปีข้างหน้าว่าไปร่วมสร้างประวัติศาสตร์อย่างนี้ได้อย่างไร คำถามคืออะไรครับ ผมเกิดอยู่ภาคอีสานผมเจอคำถามครับ หนี้สาธารณะตรงนี้เมื่อรวมกับ ดอกเบี้ยจะเป็น ๕,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท พี่น้องภาคอีสานมี ๒๑ ล้านคน เฉลี่ยต่อหัว ประชากรรวมแล้วรับภาระตรงนี้ไป ๑๖๕,๐๐๐ ล้านบาท ได้รถไฟไปถึงปากช่อง ถึงโคราช แล้วไหนล่ะครับระบบน้ำที่มันจะปฏิวัติภาคอีสานทั้งภาคให้มันเต็มไปด้วยหยดน้ำ เต็มไปด้วย ความหวังไม่ใช่กันดารอย่างนี้ชั่วนาตาปีเขามีสิทธิจะตั้งคำถามครับ คนอุบลราชธานีเขาต้อง แบกรับภาระหนี้เฉลี่ยออกมาจาก ๕,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ๑๔๗,๐๐๐ ล้านบาท แสนกว่าล้านบาทที่เขาต้องแบกหนี้ โดยเฉพาะคนอุบลราชธานีจังหวัดเดียวเขาไม่มีสิทธิ จะถามหรือครับว่าทำไมรถไฟความเร็วสูงไม่ไปถึงเขา ไม่ไปถึงลาวใต้ แขวงจำปาสัก เมืองปากเซล่ะครับ เขามีสิทธิถาม คนใต้รับภาระแบ่งเฉลี่ยจาก ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ๕๘๕,๐๐๐ ล้านบาท แต่รถไฟความเร็วสูงไปแค่หัวหินแค่จะข้ามอำเภอทับสะแก ไปจังหวัดชุมพรเขายังไม่มีโอกาสเลย แล้วไหนล่ะอุตสาหกรรมศูนย์ประมงที่ยิ่งใหญ่ไพศาล อยู่ตรงไหนเขามีสิทธิถาม คนกาญจนบุรีรับภาระเท่าไรรู้ไหมครับพี่น้องจังหวัดเดียวนี่ครับ ๖๕,๔๐๐ ล้านบาท แบ่งหนี้ตรงนี้มาเฉพาะจังหวัดกาญจนบุรีจังหวัดเดียว ๖๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท แล้วไหนล่ะความหวังของเขาที่จะมีทางเชื่อมต่อไปทวายโปรเจกต์อยู่ตรงไหนครับ เขามีสิทธิถามไหม เขามีสิทธิถามทั้งนั้นละครับ คน ๓ จังหวัดภาคใต้รับภาระเท่าไรรู้ไหม พี่น้องฟังเอาไว้ ๑๔๘,๐๐๐ ล้านบาท หนี้ ๕๐ ปีตรงนี้ แล้วบาทเดียวลงพื้นที่เขาบ้างหรือไม่ นอกจากระเบิดกับเสียงปืน เขามีสิทธิถาม ท่านนายกรัฐมนตรีคนต่อไปคนนี้ คนต่อไป จะหน้ากลมกว่านี้หรือไม่ก็มีสิทธิถูกตั้งคำถาม ท่านแต่งตัวหรูหราไปตัดริบบิ้นเปิดรถไฟความเร็วสูง ไปจังหวัดเชียงใหม่ ไปโคราช ถ่ายรูปแว้บ ๆ ทั่วโลกครับ ต่างชาติเขาก็มีสิทธิถามว่าเท่ มีรถไฟความเร็วสูง ค่าโดยสารเท่าค่าเครื่องบิน และถนน ๗,๐๐๐ กว่ากิโลเมตรที่เป็นลูกรัง ทั้งชาติอยู่ตอนนี้มีเม็ดเงินไปทำกี่ปีจะเสร็จ เป็นหนี้ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ๗,๐๐๐ กิโลเมตร เมื่อไรจะเสร็จ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ ๑๔,๐๐๐ แห่งที่มันซอมซ่ออยู่ทุกวันนี้มันอยู่ตรงไหน ของ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท นี่ไม่ใช่หรือคือการพัฒนาอย่างสมบูรณ์ทุกด้าน จะเปลี่ยนประเทศไทย ก็เปลี่ยนแค่การขนส่งอย่างนั้นหรือครับ พื้นที่ชลประทานประเทศไทยมีอยู่ ๓๒๑ ล้านไร่ วันนี้มีพื้นที่ชลประทานจริง ๆ อยู่ ๒๘ ล้านไร่ ยังไม่ถึงร้อยละ ๑๐ เลย แล้วไหนล่ะจุดเปลี่ยน ประเทศไทย อ้าย ๕๐ ปี ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนี่มันมีลงไปตรงนี้เพื่อให้ทุกที่มีชลประทาน เกินกว่า ๓๐ เปอร์เซ็นต์หรือ ๔๐ เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่หรือไม่โดยเฉพาะในภาคอีสานนั่นละครับ ท่านจะถูกตั้งคำถามเหล่านี้ และถ้าท่านจะตอบคำถามเหล่านี้ให้สวยหรูที่สุดท่านก็ต้องเป็น นักตลบตะแลงชั้นยอดละครับ ฉะนั้นจุดเปลี่ยนประเทศไทยวันนี้มันคืออะไร มันเปลี่ยน ประเทศไทยสู่การเป็นศูนย์กลางอาเซียนที่มันต่อไม่ติดทุกภาคส่วนหรือไม่ หรือมันเป็นแค่ จุดเปลี่ยนวาทกรรมทางการเมืองที่เมื่อตอนหาเสียงพูดอย่างไรก็ได้ เวลาทำทำได้อีกแบบหนึ่ง มันเป็นจุดเปลี่ยนกระบวนการทางการเมือง หรือจุดเปลี่ยนสู่กระบวนการหาทุนทางการเมือง หรือไม่ ฉะนั้นด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้ ท่านประธานที่เคารพ ผมจึงไม่อาจสังฆกรรมกับ ร่างพระราชบัญญัติที่ก่อหนี้สินอย่างมหาศาลให้กับประเทศชาติได้ กราบขอบพระคุณครับ