นางสาวสุพัชรี ธรรมเพชร พัทลุง

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน สุพัชรี ธรรมเพชร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง พรรคประชาธิปัตย์ วันนี้ ดิฉันเป็นผู้หนึ่งที่ไม่อาจรับร่างพระราชบัญญัติให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินด้วยยอดเงิน สูงถึง ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท แต่ดิฉันยังเห็นด้วยที่อยากจะให้มีโครงการก่อสร้างโครงสร้าง พื้นฐานขนาดใหญ่ เพราะดิฉันคิดว่าไม่ว่าจะเป็นรถไฟความเร็วสูง ไม่ว่าจะเป็นการก่อสร้างท่าเรือ ไม่ว่าจะเป็นสะพานข้ามทางรถไฟ หรือแม้กระทั่งถนน ๔ ช่องจราจร มีความจำเป็นที่จะให้มี การพัฒนาเศรษฐกิจ แต่ดิฉันไม่เห็นด้วยกับที่มาของแหล่งเงินที่จะมีการก่อสร้าง ไม่เห็นด้วย กับความคุ้มค่าของการลงทุน และไม่เห็นด้วยกับการเปิดช่องโหว่ในการทุจริตมากขึ้น เรื่องของที่มาของเงินลงทุน ก่อนอื่นดิฉันอยากจะให้พี่น้องประชาชนที่อยู่ทางบ้านได้ทราบว่า เงิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทมันมากมายมหึมาขนาดไหน เงิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ถ้าเราเอาแบงก์ ๑,๐๐๐ มาชั่งน้ำหนัก น้ำหนักของยอดเงิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทจะเท่ากับ ๒.๔๔ ล้านกิโลกรัม หรือ ๒,๔๓๗ ตัน พี่น้องทางบ้านก็คงจะไม่ทราบว่าขนาดไหน ถ้าเราเทียบกันง่าย ๆ ก็คือรถทัวร์ ๒ ชั้นบรรจุคนที่นั่งได้ ๔๐ ที่นั่ง รถทัวร์ ๒ ชั้นก็จะใช้ รถทัวร์ทั้งหมด ๑๕๒ คันค่ะ จำนวนมากมายมหึมา แล้วก็ดูสิคะว่าเงินมากมายขณะนี้ เพื่อนสมาชิกหลาย ๆ ท่านก็ได้อภิปรายไปแล้วว่าเราไม่ต้องกู้มากมายขนาดนี้ก็ได้ เพียงแต่เรา นำยอดเงินปกติในยอดงบประมาณประจำปีแต่ละปีเราก็สามารถบริหารจัดการที่จะก่อสร้าง โครงสร้างขนาดใหญ่ให้กับพี่น้องประชาชนได้แต่พวกท่านไม่ทำ พวกท่านหันมาใช้วิธีกู้ กู้เพื่อที่จะให้พี่น้องประชาชนเป็นหนี้กันถ้วนหน้า ท่านประธานคะ เงินต้นบวกดอกเบี้ยเท่ากับ ๕.๑๖ ล้านล้านบาท ทุกท่านก็บอกในที่ประชุมแห่งนี้แล้ว เงินต้นบวกดอกเบี้ยเท่ากับ ๕.๑๖ ล้านล้านบาทใช้หนี้ ๕๐ ปี ดิฉันคิดว่า ๕๐ ปีนี้ก็คงจะไม่หมดหรอกค่ะ ทั้งรุ่นลูก รุ่นหลาน แล้วก็รุ่นเหลน เหลนก็ยังจะใช้หนี้ของพวกท่านไม่หมดค่ะ แล้วเมื่อวาน ดิฉันก็ยังได้ยินท่านนายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ได้อภิปรายว่ารัฐบาลจะสร้างหนี้ แต่พอนึกขึ้นได้ ก็บอกว่าล้างหนี้ค่ะ แสดงว่าในใจของท่านนายกรัฐมนตรีก็คิดอยู่ตลอดเวลาแล้วละค่ะว่า การกู้เงินครั้งนี้สร้างหนี้ให้กับพี่น้องประชาชนจริง ๆ ท่านประธานคะ ในเหตุผลและความจำเป็นของท่าน ในยุทธศาสตร์ที่ ๑ ท่านบอกว่าจะพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอำนวยความสะดวก ในการเดินทาง การขนส่งไปสู่ศูนย์กลางของภูมิภาคทั่วประเทศและเชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้าน ดิฉันก็มาดูนะคะว่ารถไฟความเร็วสูงของรัฐบาลจะเชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้านได้อย่างไร

๑. สายเหนือจากกรุงเทพฯ ไปเชียงใหม่ ก็ยังไม่ถึง สปป. ลาว ถึงประเทศพม่าเลยค่ะ

๒. สายอีสานไปถึงแค่โคราชยังไม่ถึงจังหวัดหนองคาย ก็ไม่ได้เชื่อมกับ สปป. ลาว แล้วก็คงจะไปไม่ถึงประเทศจีนหรอกค่ะ

๓. สายตะวันออกไปถึงระยอง ก็ยังไปไม่ถึงประเทศกัมพูชาหรอกค่ะ

๔. สายตะวันตกไม่ต้องพูดถึงเลยค่ะ ยังไม่ได้ก่อสร้าง แล้วถ้าคิดว่าจะไปถึง เมืองทวายก็คงจะเป็นไปไม่ได้

๕. ส่วนสายใต้บ้านดิฉันค่ะ ท่านประธานคะ สายใต้บ้านดิฉันไปถึงแค่หัวหิน ยังไม่ถึงประเทศมาเลเซีย ยังไม่ถึงปาดังเบซาร์ แล้วก็ไม่ต้องพูดเลยนะคะว่าจะไปถึง ประเทศสิงคโปร์ก็เป็นไปไม่ได้ สายใต้เมื่อไรล่ะคะท่านประธาน ท่านรัฐมนตรี เมื่อไรจะมี การก่อสร้างให้ไปถึงปาดังเบซาร์เหมือนที่ท่านพูดไว้ แล้วงบประมาณที่ท่านจะเอามาก่อสร้าง ให้ถึงประเทศมาเลเซียท่านจะเอางบมาจากที่ไหน เพราะว่าท่านก็กู้เงินเต็มเพดานอยู่แล้ว แล้วถ้าดูทั้ง ๔ สายที่ดิฉันพูดถึงก็ยังไม่มีการเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้านเลย เมื่อตอนเที่ยง ดิฉันก็นั่งฟังท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมตอบว่าจะดำเนินการการก่อสร้างต่อไปเรื่อย ๆ โดยร่วมทุนกับเอกชนหรือกับต่างชาติใช่ไหมคะท่านรัฐมนตรี ท่านรัฐมนตรีก็นั่งอยู่ ท่านก็ตอบกลับพวกเราในที่ประชุมอย่างนี้ แต่ดิฉันก็กลับมองว่าถ้าท่านคิดว่าทำวิธีการนั้นได้ แล้วทำไมท่านต้องมากู้ตอนเริ่มแรกล่ะคะ ทำไมท่านไม่ไปร่วมทุนตั้งแต่ตอนเริ่มต้นการทำ โครงการตรงนี้ ถ้าเป็นความคิดของดิฉันดิฉันก็จะตอบว่าท่านก็สามารถที่จะโกงได้ค่ะ ท่านประธานคะ ดิฉันเห็นแล้วนะคะว่ารัฐบาลชุดนี้บริหารจัดการอย่างไม่เป็นระบบ บริหารประเทศแบบขอไปที แบบเอาผลประโยชน์ของพวกพ้องเป็นหลัก ที่ดิฉันพูดแบบนี้ ก็เพราะว่าในเมื่อท่านคิดแล้วว่าท่านจะดำเนินการก่อสร้างรถไฟความเร็วสูง แต่ว่าก่อนหน้านี้ ทำไมท่านถึงต้องมาออกโครงการรถคันแรกขึ้นมา ทำไมท่านต้องออกโครงการประชานิยม รถคันแรก ซึ่งโครงการนี้ก็เป็นปัญหาความเดือดร้อนอยู่ ณ ตอนนี้ ดิฉันก็เห็นว่าโครงการ รถคันแรกนี้ถ้าดิฉันเป็นคนซื้อรถคันแรกแล้วดิฉันก็คงไม่ขึ้นรถไฟความเร็วสูงของท่านหรอกค่ะ เพราะว่าท่านสร้างถึงแค่หัวหิน ท่านสร้างถึงแค่โคราช แล้วก็แถมระยะทางที่จะเดินทาง ด้วยรถไฟกับรถประจำทาง รถของดิฉันก็แค่ ๒ ชั่วโมงเท่ากัน ประหยัดค่าใช้จ่ายได้อย่างมาก ด้วยเหตุผล ๓-๔ ประการนี้ดิฉันก็ไม่อาจจะรับหลักการแห่งร่างพระราชบัญญัติเงินกู้ฉบับนี้ ขอบพระคุณค่ะ