ท่านประธานที่เคารพ กระผม นายวัชระ เพชรทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน ท่านประธานครับ นี่คือ ค้ากล่าวของศรีบูรพา หรือท่านกุหลาบ สายประดิษฐ์ ซึ่งเป็นอดีตนักหนังสือพิมพ์ ที่มีอุดมการณ์จนเป็นที่ประจักษ์ได้กล่าวเอาไว้และเป็นประโยคทองของนักศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน ผมไม่ได้จบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตอนเอนทรานซ์ (Entrance) ก็เลือกมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่เอนทรานซ์ไม่ติด ก็ต้องไปเรียนมหาวิทยาลัยรามค้าแหง ท่านประธานครับ ถึงผมไปเรียนมหาวิทยาลัยรามค้าแหง ผมก็ได้รับจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ตั้งแต่เป็นนักเรียน เนื่องจากว่าได้ไปเข้าร่วมประท้วงกับพี่ ๆ นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์โดยองค์การ นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์หรือ อมธ. ในขณะนั้นตั้งแต่ปี ๒๕๒๕ และได้ออกค่ายอาสา พัฒนาชนบทร่วมกับชมรมโดมทักษิณที่อ้าเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งแต่ ผมเป็นนักเรียน รุ่นพี่จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้สอนผมให้รู้จักการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย และผมได้น้าวิธีการดังกล่าวนั้นไปใช้ในมหาวิทยาลัยรามค้าแหง ท่านประธานครับ เมื่อได้มีโอกาสอภิปรายร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. .... ซึ่งเสนอมา โดยรัฐบาลแม้ว่าผมจะไม่เห็นด้วย ทว่ามหาวิทยาลัยกลายเป็นธุรกิจอย่างที่เพื่อนสมาชิก ได้อภิปรายกันหลายท่าน แต่ผมเห็นด้วยในหลักการที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้จะไม่เป็นส่วนราชการ แต่อยู่ในก้ากับของรัฐในอนาคต ทั้งนี้เพื่อความเป็นอิสระและความคล่องตัว ความเป็นอิสระนี้ ก็ต้องไม่แพง เป็นการศึกษาที่ต้องไม่แพงต่อพี่น้องประชาชน และความคล่องตัวนี้ก็ต้อง ไม่แพงต่อการศึกษาของพี่น้องประชาชนเช่นเดียวกัน ท่านประธานครับ ร่างกฎหมายฉบับนี้ มี ๑๐๘ มาตรา และในมาตรา ๘ นั้น ได้บัญญัติไว้อย่างชัดเจนถึงวัตถุประสงค์ของมหาวิทยาลัยที่จะมีเสรีภาพ ทางวิชาการ ความเสมอภาคในโอกาสทางการศึกษา ความมีคุณธรรม ท่านประธานครับ ความมีคุณธรรมในที่นี้ก็คงจะหมายถึงการไม่เห็นแก่เงินจนลืมอุดมการณ์ การไม่เห็นแก่เงิน จนลืมความผิดชอบชั่วดี การไม่เห็นแก่เงินจนลืมผิดลืมถูก การไม่เห็นแก่เงินจนลืมกฎหมาย บ้านเมือง การไม่เห็นแก่เงินจนลืมความสงบสุขของแผ่นดิน การไม่เห็นแก่เงินจนลืมคืน ความสุขให้กับพี่น้องประชาชน การไม่เห็นแก่เงินจนลืมแม้กระทั่งคนยากคนจนที่เคย ประกาศไว้ การไม่เห็นแก่เงินจนลืมแม้กระทั่งความกตัญญูต่อมาตุภูมิของตนเอง การไม่เห็น แก่เงินจนไปรับใช้ทรราช ท่านประธานครับ ผมภูมิใจในบุคลากรของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ได้ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยมาโดยตลอด และแม้ว่าจะมีเพื่อนสมาชิกบางท่านอาจจะกล่าวหาว่า มหาวิทยาลัยไปรับใช้เผด็จการ ซึ่งผมถือว่าเป็นการอภิปรายที่ผิดไปจากความเป็นจริง อย่างสิ้นเชิง ท่านประธานที่เคารพ ในมาตรา ๑๖ มหาวิทยาลัยจะต้องส่งเสริมและสนับสนุน ผู้ซึ่งมหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยและนักศึกษาซึ่งขาดแคลนทุนทรัพย์อย่างแท้จริง ให้มีโอกาสเรียนจนส้าเร็จปริญญาตรี ความในข้อนี้ผมอยากกราบเรียนท่านประธานไปยัง ท่านรัฐมนตรีและคณะกรรมาธิการวิสามัญว่าผมจะขอแปรญัตติในมาตรานี้ว่า บรรดานักศึกษา ที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ที่จะเข้าเรียนในแต่ละสาขาวิชาแต่ละคณะนั้น ขอได้บัญญัติไว้ ในมาตรา ๑๖ เลยว่ามหาวิทยาลัยจะต้องรับนักศึกษาที่ยากจนจากชนบท ที่ยากจนจากขุนเขา ที่ยากจนจากพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศ ไม่ต่้ากว่าร้อยละยี่สิบห้าของปีการศึกษานั้น ๆ ท่านประธานครับ ถ้าเราไม่ก้าหนดเอาไว้ว่าจะต้องให้มีลูกหลานคนยากคนจนเข้ามาเรียน ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ไม่ต่้ากว่าร้อยละ ๒๕ ก็คือ ๑ ใน ๔ ที่จะเป็นฐานในการยึดโยงให้ มหาวิทยาลัยได้รับใช้ประชาชน และรับใช้คนยากคนจนอย่างแท้จริง ท่านประธานครับ ความในข้อนี้ผมก็จะแปรญัตติเป็นลายลักษณ์อักษรต่อไปเพื่อไม่ให้เยิ่นเย้อ และทั้ง ๑๐๘ มาตรา ผมสนับสนุน แต่เห็นควรว่าควรที่จะมีการแก้ไขและดูแลอย่างใกล้ชิด มีการบัญญัติไว้ถึงการให้ปริญญากิตติมศักดิ์ในมาตรา ๘๔ ก็ต้องดูให้ดีครับว่าถ้าให้ ปริญญากิตติมศักดิ์ต่อผู้น้าทางการเมืองก็ต้องให้ถูกทิศถูกทาง และต้องมีคุณสมบัติ ตามที่ประจักษ์อย่างแท้จริง ไม่ใช่ให้แบบบางมหาวิทยาลัยที่ไม่ควรให้แล้วไปให้ก็จะท้าให้ มหาวิทยาลัยเสียชื่อเสียง นอกจากนี้ยังมีบทก้าหนดโทษในมาตรา ๘๘ ส้าหรับผู้ที่ ใส่ครุยวิทยฐานะโดยไม่มีสิทธิ และมาตรา ๘๙ มีโทษส้าหรับคนที่ท้าปลอมหรือท้าเลียนแบบ ซึ่งตราและเครื่องหมายสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัย ท่านประธานครับ แม้กระทั่ง ในมหาวิทยาลัยก็มีการบัญญัติเอาไว้ว่ามีการลงโทษจ้าคุกไม่เกิน ๑ ปี หรือปรับไม่เกิน ๑๐๐,๐๐๐ บาท อย่างนี้เป็นต้น ผมก็อยากจะกราบเรียนท่านประธานว่าการท้าตราประทับปลอมมันลามมาถึง ในสภาผู้ทรงเกียรติแห่งนี้ก็คือรัฐสภา มีการท้าตราประทับปลอมของที่ปรึกษาประธานรัฐสภา ด้วยซ้าไป ซึ่งมีบทลงโทษตามกฎหมาย แต่เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรและประธานรัฐสภา ยังไม่ด้าเนินการอะไรเลย ท่านประธานครับ กฎหมายฉบับนี้จึงต้องใคร่ครวญและตรวจสอบ อย่างเคร่งครัด เพื่อที่จะเปิดโอกาสให้กับลูกหลานคนยากคนจนในชนบทได้มีโอกาสเรียน ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในอนาคตโดยมีโควตาหรือมีที่นั่งที่เป็นหลักประกัน ให้กับลูกหลานของคนยากคนจนที่มีสติปัญญา มีความรู้ความสามารถ แต่ขาดแคลนทุนทรัพย์ ให้มีที่นั่งเรียนในแต่ละปีการศึกษา อย่างที่ผมได้กราบเรียนท่านประธานไปแล้วว่าไม่ควร ต่้ากว่าร้อยละ ๒๕ ท่านประธานครับ คุณเปลื้อง วรรณศรี ได้เคยแต่งบทประพันธ์เกี่ยวกับ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ไว้ว่า หากขาดโดมเจ้าพระยาท่าพระจันทร์ ก็เหมือนขาดสัญลักษณ์ พิทักษ์ธรรม ท่านประธานที่เคารพ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้ต่อสู้เพื่อพี่น้องประชาชน เพื่อประชาธิปไตยมาโดยตลอด ผมขอสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้และควรให้มีที่นั่ง ของลูกหลานคนยากคนจนทั้งหลายทั่วทั้งประเทศได้มีที่นั่งไม่ต่้ากว่าร้อยละ ๒๕ ของจ้านวน นักศึกษาที่จะรับในแต่ละปีการศึกษา ขอกราบขอบพระคุณท่านประธาน