นายประกอบ รัตนพันธ์ กรรมาธิการ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ กระผม ประกอบ รัตนพันธ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช ในฐานะที่เป็น กรรมาธิการเสียงข้างน้อยนะครับ ผมกราบเรียนท่านประธานไปยังท่านประธาน คณะกรรมาธิการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. .... ว่า ในมาตรา ๔๙ กราบเรียนว่าเป็นหัวใจที่มีความสำคัญจริง ๆ และเรื่องนี้ในชั้นคณะกรรมาธิการ เราได้แสดงเหตุผลอย่างมีเหตุและมีผล เพียงแต่ว่าความคิดของ ๒ ฝ่าย ฝ่ายเสียงข้างมาก กับเสียงข้างน้อยมีความแตกต่างกันนิดหน่อยเท่านั้นเอง ผมกราบเรียนอย่างนี้ท่านประธานครับ ด้วยเจตนารมณ์เงินเซสส์เงินเก็บมาจากการส่งยางออกนอกประเทศ และวัตถุประสงค์ อย่างแท้จริงคือเอาเงินก้อนนี้มาคืนให้กับเจ้าของสวนในการปลูกแทน นั่นเป็นหัวใจที่สำคัญที่สุด ทีนี้ท่านประธานครับ เมื่อเรามีการยางแห่งประเทศไทย จะเห็นว่ามีหลายภาคส่วนที่เข้ามาเกี่ยวข้อง อย่างน้อยที่สุดอุตสาหกรรมต่อเนื่องเข้ามาในร่างพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. .... ผมกราบเรียนว่าในคำแปรญัตติในข้อสงวนความคิดเห็นของท่านชินวรณ์ บุณยเกียรติ ถ้าท่านประธานได้คิดดี ๆ ผมคิดว่าเป็นตัวเลขที่ลงตัว แล้วผมก็คิดว่ากรรมาธิการเสียงข้างมาก น่าจะรับได้คือเราแบ่งเงินก้อนนี้เป็น ๔ กอง กองที่ ๑ เป็นที่ยอมรับเลยทุกคนยอมรับว่า ไม่เกิน ๕ เปอร์เซ็นต์ใช้ในกิจการของกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง รู้สึกกองนี้ เราเห็นสอดคล้องกัน กองที่ ๒ เรื่องของงานวิจัยเพราะเรามีความคิดมีความรู้สึกร่วมกันว่า งานวิจัยเป็นหัวใจที่มีความสำคัญในการพัฒนาพันธุ์ยาง คุณภาพของยาง ก็ให้ไป ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ก็ถือว่ามากแล้วก็ทุกคนรับได้ว่าเรื่องงานวิจัยนั้นเพิ่มมาจากกฎหมายเก่ามาเป็น ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ค่อนข้างมาก ก้อนที่ ๓ เนื่องมาจากว่ามีความต่อเนื่องของกฎหมายพระราชบัญญัติการยาง แห่งประเทศไทย มีการแปรรูปอุตสาหกรรมเข้ามาเกี่ยวข้อง ก็เลยบอกว่าถ้าอย่างนั้นเงินก้อนนี้ ก็เพื่อให้เป็นประโยชน์กับพี่น้องเกษตรกรราคายางที่มีเสถียรภาพราคาที่สูงขึ้นก็ให้อีกก้อนหนึ่ง แต่ก้อนนี้คงจะไม่มาก เพราะว่าเป็นก้อนที่นำไปบริหารจัดการกิจการต่อเนื่องเช่นการแปรรูป เรื่องการตลาด แต่ถามว่าเงินที่เสนอไม่เกิน ๕ เปอร์เซ็นต์เพียงพอไหม ไม่พอครับ แต่เราได้พูด ให้ชัดเจนว่าเป็นภาระของรัฐบาลที่ต้องหางบประมาณมาส่งเสริมสนับสนุนเพิ่มเติมในส่วนนี้ แต่กองทุนของพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยาง ๕ เปอร์เซ็นต์เราถือว่ามากพอแล้ว แล้วก็ส่วนที่ ๓ ซึ่งเป็นหัวใจที่มีความสำคัญคือคืนกำไรให้กับพี่น้องชาวสวนยาง เราเก็บภาษีเข้ามาเอาเงินมาก้อนหนึ่ง ทำเป็น ๔ ส่วน ๓ ส่วนแรกเกี่ยวข้องกับเขานิด ๆ ไม่โดยตรง ทางอ้อม แต่ส่วนที่ ๔ มีผลกระทบ ต่อเขาโดยตรงเลยคือคืนกำไรให้กับเขา ในส่วนที่ ๔ เราบอกว่าที่เหลือจาก ๑ ๒ ๓ แล้วเป็นส่วนที่ ๔ นั่นหมายความว่าพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยางจะได้รับงบประมาณในส่วนนี้มา เพื่อการปลูกแทนไม่น้อยกว่า ๘๐ เปอร์เซ็นต์ พอไม่น้อยกว่า ๘๐ เปอร์เซ็นต์ก็มีความขัดแย้ง ความเห็นที่ไม่สอดคล้องต้องกัน หลายคนบอกว่า ๘๐ เปอร์เซ็นต์เป็นเงินมากใช้ไม่หมด อีกกลุ่มหนึ่ง บอกว่าหมด ผมกราบเรียนว่าหมดหรือไม่หมดขึ้นอยู่กับพื้นฐานข้อเท็จจริงในภาวะปัจจุบัน แต่เราไม่ได้มองในอนาคต ผมได้กราบเรียนคณะกรรมาธิการ และจะกราบเรียนท่านประธาน อีกครั้งหนึ่งว่าต่อไปเรื่องการลงทุนในการปลูกยางนั้นมันเพิ่มทวีคูณ ท่านประธานครับ ไม่ว่าเรื่อง ปัจจัยในการผลิตตั้งแต่การเตรียมดิน พันธุ์ยาง การดูแลรักษา ซึ่งมีโรคแมลงมาก ๆ ฉะนั้น อัตราสงเคราะห์ต่อไร่ขณะนี้มันไม่พอ แล้วไม่พอจริง ๆ ถ้าเกิดว่าท่านเอาตัวเลขข้อมูล ในการสงเคราะห์ขณะนี้มาเป็นตัวตั้ง ผมคิดว่ามันไม่ใช่ เพราะฉะนั้นเราก็กราบเรียนว่า ถ้าอย่างนั้นเพื่อให้เกษตรกรเขาได้รับผลประโยชน์อย่างเต็มที่ เขาได้ปลูกยางอย่างเต็มที่ เพราะเงินของเขาเอากองที่ ๔ นี่สัก ๘๐ เปอร์เซ็นต์อัพ (Up) แล้วก็ไม่ให้โยกไปไหนกองนี้ ต้องเก็บไว้เป็นประโยชน์กับพี่น้องเกษตรกร ผมกราบเรียนว่าถ้าเกิดว่าเสียงข้างมากยอมรับ ส่วนนี้ได้แล้วก็ไปกันได้ก็น่าจะมีประโยชน์ เพราะว่าส่วนนี้เราพูดกันมาก พูดกันหลายครั้งนะครับในชั้นกรรมาธิการ แล้วก็หลายครั้งที่เห็นชอบ แต่หลายครั้งไม่เห็นชอบ ในที่สุดมาถึงการเปลี่ยนแปลง ก็กราบเรียนท่านประธานไปยัง ท่านประธานพิจารณาร่างกฎหมายฉบับนี้นะครับว่าลองทบทวนใหม่ดูสิครับ ผมคิดว่า ตัวเลขที่ท่านชินวรณ์เสนอมานั้นเป็นตัวเลขที่รับได้ และเป็นตัวเลขที่มีประโยชน์ทุกภาคส่วน ทั้งกิจการ บริหารกิจการของการยาง ทั้งในเรื่องของงานวิเคราะห์ วิจัย ทั้งในเรื่องของ การส่งเสริมกิจการที่ต่อเนื่อง และในเรื่องของคืนกำไรให้กับพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยางครับ ท่านประธานครับ อยากให้ทบทวนอีกครั้งหนึ่งครับ ขอบพระคุณมากครับ