ขออนุญาตกราบเรียนท่านประธาน อีกครั้งหนึ่ง ผม เชน เทือกสุบรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พรรคประชาธิปัตย์ อย่างที่ผมสนับสนุนเพื่อนสมาชิกแล้วที่ผมได้แปรญัตติไว้นี่ผมว่าสมเหตุสมผลนะครับ เอาเงินของเกษตรกรไปใช้ ยอมให้ตัดไปใช้เพื่อการนี้เสีย ๒๕ เปอร์เซ็นต์ ว่าที่จริงแล้ว แทบไม่น่าที่จะไปเอาของเขาเลยเพราะว่าเป็นเงินของเขา แล้วผมต้องกราบเรียนว่า วิธีคิดเราต่างกันจริง ๆ ที่ท่านคิดว่าเงินจำนวนนี้ใช้ไม่หมดแล้วเราจะไปขอเอาของเขามาใช้เฉย ๆ โดยอ้างว่าเขาใช้ไม่หมดกัน ขอทุนการส่งเสริมท่านไปดูเถอะครับว่าแต่ละปีที่เกษตรกร เขาขอทุนนี่ทางสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางไม่ได้ให้เขาหมด บางรายนี่ ไปขอไปรออยู่ ช่วงก่อนนี้ผมเรียนท่านประธานว่าตอนไม้ยางยังมีราคา เกษตรกรบางราย ไม่รอเงินทุนของกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางตอนก่อนนี้ เขาตัดสินจะโค่นยางได้เลย เพราะว่าเขามีรายได้จากไม้ยางพาราไม่ต้องรอว่าจะได้รับทุนจากกองทุนสงเคราะห์ การทำสวนยางเมื่อไร แต่ว่าบางรายเสาทาสีแดงส่องกล้องกันไว้จนสีมันหมดแล้วครับ เขาก็ยังโค่นยางไม่ได้ มันอยู่ที่ปัจจัยว่าราคายางดีหรือไม่ ไม้ยางดีหรือไม่มันมีองค์ประกอบ หลาย ๆ อย่างเป็นองค์ประกอบของมันนะครับ สิ่งที่ผมจะเรียนก็คือผมเรียนกับท่านรัฐมนตรี อย่างเดียวว่าจะคิดว่าเงินมันเหลือเขาใช้ไม่หมดแล้วก็วันนี้จะเอามา ท่านคิดเราคิดสั้นนะครับ เพราะอย่างที่เพื่อนสมาชิกได้เรียนอย่างท่านประธานปลูกยางวันนี้ให้ไปโค่นยางท่านประธาน ท่านประธานไม่โค่นหรอกครับ ท่านประธานยังไม่ถึงเวลาที่จะโค่นยาง มีหลายคนที่เขาปลูกยาง วันนี้ปลูกยางยังไม่ได้ครบอายุต่าง ๆ นี่มันก็ทยอยปลูกโค่นไปตามความจำเป็น แต่ถ้าเมื่อไรก็ตาม เราคิดถึงยางวันนี้ยางราคาทั้งพยุง ทั้งแทรกแซง รัฐต้องจ่ายไปถ้าผมจำไม่ผิด ๓๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท แล้วยังไม่สามารถยกระดับราคายางขึ้นมาได้ ลองงดเก็บเงินเซสส์ดูสิครับ ทันทีเลยครับ งดเก็บ ๕ บาท พรุ่งนี้ยางขึ้น ๕ บาท แล้วเกษตรกรจะได้เต็ม ๆ ถ้าจะช่วยเขาอย่างนั้น แต่ว่า โดยข้อเท็จจริงมันไม่ใช่อย่างนั้นครับ เงินของเกษตรกรวันนี้เก็บไว้อย่างนี้ไม่บูดไม่เสียหรอกครับ เพราะยังต้องใช้จ่ายต่อไปข้างหน้า วันข้างหน้าราคามันตกเราจะช่วยเกษตรกรหรือดำเนินการ ในการแก้ไขปัญหา หรือให้เกษตรกรอย่างที่เพื่อนสมาชิกบอกกับท่านประธานว่าเราพิจารณา ให้เพิ่มเขาก็ได้เงินเขา แต่ว่าทำไมเงินเขาแล้วเราต้องมาคิดว่าเราจะเอาล่ะ ทำไมไม่คิดบ้างว่า ส่วนนี้ที่จะต้องช่วยเกษตรกรนี่เราทำไมไม่ไปเอาเงินของรัฐ ที่จริงยางนี้เสียภาษีซ้ำซ้อนกัน หลาย ๆ ต่อนะครับ นอกจากเงินเซสส์แล้ว ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ภาษีบำรุงท้องที่ ภาษีต่าง ๆ ที่เกษตรกรเสียนี่เขาเสียมาเหมือนกับคนประกอบธุรกิจอื่นทุกอย่าง แต่พอถึงเวลาเงินเซสส์นี่ เก็บเพิ่มหัวคิวปลายทาง วันนี้ผมต้องถือโอกาสนี้กราบเรียนผ่านท่านประธานไปถึง เพื่อนสมาชิกโดยย้ำอีกครั้งหนึ่งว่าไม่เคยมีพระราชบัญญัติฉบับไหนในการตั้งรัฐวิสาหกิจ แล้วรัฐไม่ลงทุนเลยสักบาทหนึ่ง วันนี้จะเอาเงินจากเกษตรกรมันไม่เคยมีนะครับ จ้องเอาแต่ จะแบ่งเค้กก้อนนี้ ทำไมไม่คิดว่าการส่งเสริมอย่างนี้เป็นการส่งเสริมรัฐวิสาหกิจที่จะมา ส่งเสริมมาช่วยชาวบ้านนี่รัฐก็ออกเป็นทุน ผมทักท้วงในคณะกรรมาธิการมาหลายครั้งว่า ทำไมเราไม่เคยคิดที่จะเอาเงินจากรัฐบาลมาช่วยเกษตรกรอย่างนี้บ้างเหมือนกับพืชผลอื่น ๆ ที่รัฐช่วยเหลือเขาเพราะอ้างว่าชาวสวนยางมีรายได้ดี ท่านประธานอย่าลืมนะครับ ชาวสวนยาง ที่ต้องขายยาง ผมยกตัวอย่างว่าชาวสวนยางในเขตของท่านประธานคณะกรรมาธิการที่ขายยางถ้วย ก้นถ้วย เมื่อช่วงที่แล้วมาเขาขายได้แค่ ๖๐ บาท ท่านประธาน ราคายาง ๖๐ บาทเขาขายได้ไม่ถึงครึ่งครับ สิ่งเหล่านี้ผมว่าเราต้องคิดการณ์ไกลหน่อยในเรื่องอย่างนี้ เราจะคิดเอาวันนี้ว่าวันนี้เงินเหลือ แล้วก็ใช้ไม่หมด แล้วรัฐขอเอาไปใช้ยังเรื่องอื่นมันไม่ใช่ ท่านรัฐมนตรีจะไม่มีหน้าที่บริหารเงิน โดยคิดว่าเอาเงินของคนอื่น เขามีเงินเหลือนะครับ มันไม่ใช่เงินของรัฐบาล ท่านต้องคิดบริหารเงิน บริหารงานโดยเอาเงินของรัฐบาล นี่เป็นข้อเท็จจริงครับท่านประธาน ผมกราบเรียนเลยครับ เพื่อนสมาชิกครับ ท่านโปรดทราบว่าวันนี้เงินเซสส์เป็นเงินของชาวบ้าน การตั้งรัฐวิสาหกิจ อันนี้จะเอาค่าใช้จ่ายทุกอย่างจากเงินของชาวบ้านมันเป็นเรื่องที่ไม่ชอบด้วยเหตุด้วยผล แต่ถ้าพออ้างได้ว่าเอาไปเพื่อการวิจัย เอาไปเพื่อสนับสนุน โครงการต่าง ๆ ที่เป็นเรื่อง การรักษาของชาวบ้านก็ยังพอฟังได้ แต่ไม่ใช่คิดโดยวิธีคิดคือการแบ่งเค้กว่าเงินนี้เหลือ ใช้ไม่หมด แต่ว่าปีต่อ ๆ ไปซึ่งยังเป็นปัญหาต่อไปแล้วเขาจะเอาจากที่ไหน อย่างเพื่อนสมาชิกได้พูดว่า ในค่าครองชีพที่สูงขึ้น ในค่าใช้จ่าย ค่าปุ๋ย ค่าแรงงานต่าง ๆ ที่มันมากขึ้นเขาจะเอาที่ไหน สิ่งเหล่านี้ผมกราบเรียนท่านประธานครับว่าไม่ควรพิจารณาเลย ถ้าโดยเฉพาะที่ผมได้ยิน ท่านรัฐมนตรีในฐานะประธานคณะกรรมาธิการชี้แจงว่าจะเอาเงินนี้ไปเพื่อการรักษาเสถียรภาพ ไปดำเนินการในเรื่องอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งปลายน้ำที่เอาไปเพื่อสนับสนุนด้านการตลาด ด้านต่าง ๆ ผมกราบเรียนท่านประธานว่าผมไม่เห็นด้วย และท่านประธานเองก็ไม่ควรจะเห็นด้วย เพราะท่านประธานก็ทราบดีว่าเกษตรกรไม่มีความมั่นคงหรอกครับ ราคามันไม่มีคงที่คงวา มันขึ้นลง ๆ แล้วก็ปริมาณยางที่เพิ่มขึ้นในของแต่ละภูมิภาคอันนี้ก็จะเป็นปัญหาในระยะยาว ที่เราต้องแก้ไขปัญหาร่วมกันนะครับ ขอบคุณท่านประธานครับ