สมบูรณ์ อุทัยเวียนกุล อภิปรายเรื่องวัตถุประสงค์การใช้เงินกองทุนยางพาราตามมาตรา ๘ และ ๔๙ โดยชี้ว่ากฎหมายปัจจุบันละเลยกลุ่มแรงงานชาวสวนยางและขาดข้อมูลทะเบียนเกษตรกรที่ชัดเจน จึงเรียกร้องให้แก้ไขโดยเพิ่มการดูแลแรงงานชาวสวนยางโดยเฉพาะเพื่อรักษาเสถียรภาพราคายางอย่างครบวงจร
กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายสมบูรณ์ อุทัยเวียนกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานครับ ในมาตรา ๘ ตามที่ท่านเชน เทือกสุบรรณ ได้อภิปรายไปแล้วก็คือ เป็นวัตถุประสงค์ของการยางแห่งประเทศไทย แน่นอนครับกรรมาธิการก็ชี้แจงว่าเราค่อยไปเติม ในมาตรา ๔๙ เรื่องของเงินกองทุนยางพารา ท่านประธานครับ แน่นอนการใช้เงิน ของกองทุนต้องดูตามวัตถุประสงค์ว่าวันนี้เราจะใช้เงินเพื่อวัตถุประสงค์ใด ในมาตรา ๘ จึงเป็นมาตราที่เรียกได้ว่าเป็นมาตราที่สำคัญเป็นทิศทางของการใช้เงินของคณะกรรมการว่า วันนี้เราจะใช้เพื่ออุตสาหกรรมปลายน้ำ เราใช้เพื่อกลางน้ำ มีตลาดกลางยางพารา แล้วก็ ต้นน้ำก็คือเกษตรกรชาวสวนยาง ผมเรียนท่านประธานเลยครับว่าจริง ๆ แล้วท่านก็เห็นแค่ เกษตรกรชาวสวนยาง ซึ่งถ้าแปลง่าย ๆ ก็คือเจ้าของสวนยาง วันนี้เราบอกว่ายังมีกลุ่มหนึ่ง ก็คือแรงงานชาวสวนยางแค่นั้นละครับ แล้วกรรมาธิการก็รู้ว่าวันนี้มีประมาณ ๑,๐๐๐,๐๐๐ คน เป็นเรื่องแปลกครับประเทศไทย ปลูกยางพารามาตั้งแต่ปี ๒๔๔๑ ประมาณ ๑๐๐ กว่าปีแล้ว แต่วันนี้เราไม่มีทะเบียนเกษตรกรที่ชัดเจนเลย เรายังไม่รู้เลยว่าวันนี้ประเทศไทย ๓๕๐ ล้านไร่ เป็นยางพาราเสียเท่าไร เราก็เดา ๆ กันว่ามีประมาณ ๑๘ ล้านไร่ น่าจะกรีดได้ประมาณ สัก ๑๓-๑๔ ล้านไร่ เราไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของสวนยางบ้าง เราไม่รู้ว่าใครเป็นเกษตรกร เป็นแรงงานชาวสวนยาง วันนี้เราไม่รู้ครับ แต่รัฐบาลและโดยเฉพาะสภาเราก็พยายามว่า ทำอย่างไรเราเอายางมาเป็นระบบให้ได้วันนี้ ตั้งแต่รัฐบาลท่านนายกรัฐมนตรีทักษิณ ผลปรากฏว่าเอาละเอากฎหมายฉบับนี้เข้ามา เพราะฉะนั้นเราห่วงมากว่าจะเอาเงินทุนเซสส์ ไปสำหรับการปลูกใหม่ เพราะว่าเงินทุนเซสส์เป็นเงินที่ชาวสวนยางขายยางเสร็จแล้ว โดยส่วนใหญ่ก็คือเอาไปปลูกแทนเวลาที่ยางถูกโค่นไป ตอนนั้นเรากลัวมากว่ารัฐบาล อาจจะเอาเงินไปสำหรับการปลูกยางในพื้นที่ใหม่ พอปลูกยางในพื้นที่ใหม่ทำให้ราคายาง ลดลงแน่นอนเพราะว่าผลผลิตมันมีมากขึ้น ท่านประธานครับ ไม่ผ่านกฎหมายฉบับนี้ เพราะว่ามีการยุบสภาไป ตอนสมัยท่านรัฐบาลท่านอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เราก็มีกฎหมายฉบับนี้ เข้ามาอีกครั้งหนึ่ง เพราะเราคิดว่าจำเป็นจะต้องดูแลเรื่องยางให้ครบระบบ แล้วประเทศไทย มีปัญหามากเรื่องข้อมูลสารสนเทศขั้นพื้นฐานของเกษตรกรเรานี่ครับ แต่วันนี้พอวัตถุประสงค์ ท่านกรรมาธิการมองภาพรวมได้เลยว่าวันนี้เราจะพูดถึงศูนย์กลางอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยาง พูดถึงเพิ่มตลาดกลางยางพาราเข้ามา แต่กลายเป็นท่านลืมเรื่องแรงงานชาวสวนยาง วันนี้ ถ้าท่านไม่เพิ่มให้ ก็คงเป็นรายมาตราไป เพราะมาตรา ๙ ผมก็จะพูดถึงแรงงานนี่ละครับ ว่าท่านจะใส่ไปอย่างไร มาตรา ๔๙ ก็จะพูดถึงแรงงานนี่ครับ ขอร้องว่าให้ท่านใส่เข้าไป เพียงแค่ดูแลเขาแค่นั้นเอง และผมเชื่อวันนี้ว่า (๔) ที่ท่านเพิ่มขึ้นมาผิดแน่นอน โดยเจตนา ของคณะกรรมาธิการก็คือต้องการส่งเสริม สนับสนุน และดำเนินการจัดให้มีตลาดกลาง ยางพาราเฉย ๆ ผมไม่เชื่อว่าท่านคิดถึงการรักษาเสถียรภาพราคายางพารา เหตุผลเพราะว่า วันนี้มาตรา ๔ ท่านเอาคำว่า ยางพารา กลับเข้ามาแล้ว พอเอาคำว่า ยางพารา หมายถึง ยางและไม้ยาง แสดงว่าวันนี้ท่านกำลังจะไปดูแลราคาไม้ยางด้วยซึ่งผิดวัตถุประสงค์ ที่ท่านจะต้องการออกกฎหมายดูแลเรื่องยางพารา อาจจะพูดงงนะครับท่านประธาน เพราะว่ากรรมาธิการให้ความหมายเองว่า ยางพารา หมายถึงยางและไม้ยาง ทีนี้แต่เวลาเก็บเข้ากองทุน เก็บเงินเฉพาะการส่งออกยางเฉย ๆ แต่วันนี้ท่านตั้งตลาดกลาง ยางพาราขึ้นมา แสดงว่าวันนี้ทั่วประเทศจะต้องมีตลาดกลางรับซื้อไม้ยาง ถูกไหมครับ ถ้าตามความคิดของกรรมาธิการ แก้ไขได้ครับ เราเชื่อว่าถี่ลอดตาช้าง ห่างลอดตาเล็น วันนี้ดูมาตรา ๔๗ ครับท่านประธาน ดูตามผมนิดเดียว มาตรา ๔๗ คณะกรรมาธิการ เขาต้องไปตัดคำว่า พารา ออกอย่างไรครับ เพราะว่าวันนี้เก็บเงินเซสส์คือต้องการจะเก็บ จากน้ำยางแค่นั้นเอง ไม่ได้จะเก็บจากไม้ยางพารา เขาก็เลยทำให้เก็บจากยางเฉย ๆ แต่วันนี้ ท่านมาตั้งตลาดกลางยางพาราขึ้นมา รักษาเสถียรภาพราคายางพาราก็คือท่านกำลังจะรักษา เสถียรภาพไม้ยาง เห็นไหมครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นวันนี้ ข้อที่ ๑ เพิ่มให้ผมเถอะครับ ท่านจะได้รับการชื่นชมคนทั่วประเทศว่าวันนี้ท่านออกกฎหมายเรื่องยางครบถ้วน ครบวงจรกันจริง ๆ อย่าคิดว่า ๑,๐๐๐,๐๐๐ คน แล้วเป็นแรงงานต่างด้าวแค่นั้นเอง คนไทยอีกเยอะครับที่มีอาชีพรับตัดยาง รับเก็บยางจ้าง รวมถึงพวกที่ทำยางแผ่น พวกทำอะไรทั้งหลาย นี่ก็คือพวกแรงงานกรีดยางแค่นั้นเอง ท่านครับ แค่เพิ่ม (๓/๑) หรือเพิ่มถ้อยคำหลัง (๓) ว่าส่งเสริมสนับสนุนและให้ความช่วยเหลือเกษตรกรชาวสวนยาง และแรงงานชาวสวนยาง แค่นั้นเองทุกอย่างก็จะครบสมบูรณ์ ทีนี้กรรมาธิการบอกว่า เดี๋ยวพอไปมาตรา ๔๙ ก็สามารถที่จะเอาเงินมาดูแลเรื่องแรงงานได้ ให้เขาเป็นคนที่มีความรู้ มีความชำนาญเรื่องการกรีดยาง ให้เขามีสวัสดิการสุขภาพที่ดี สุขภาวะที่ดีในการประกอบอาชีพนะครับ ท่านประธาน แล้วก็เชื่อว่า (๔) ท่านอาจจะเข้าใจประเด็นผิดว่าเป็นการรักษาเสถียรภาพ ราคาไม้ยางพาราด้วย เพราะฉะนั้นขออนุญาตครับท่านประธาน