สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๗ · ๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖

เชน เทือกสุบรรณ หารือเรื่องการสนับสนุนให้เกษตรกรชาวสวนยางพัฒนา ฝีมือแรงงาน และสุขอนามัย เพื่อยกระดับรายได้และคุณภาพชีวิต

นายเชน เทือกสุบรรณ กรรมาธิการ

ท่านประธานที่เคารพ ผม เชน เทือกสุบรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานครับ ผมได้สงวนคำแปรญัตติโดยเพิ่มเติม (๓/๑) ส่งเสริมและสนับสนุน และให้ความช่วยเหลือแรงงานชาวสวนยางด้านการพัฒนาความรู้ความเชี่ยวชาญในการทำงาน สวัสดิการสังคมและสุขอนามัยเพื่อยกระดับรายได้และคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น ท่านประธานครับ โดยเหตุที่ผมได้สงวนคำแปรญัตตินี้ ท่านประธานครับ ขออนุญาตท่านประธานดูเรื่องคำนิยาม เกษตรกรชาวสวนยาง หมายความถึง ผู้ทำสวนยางและมีสิทธิได้รับผลผลิตจากต้นยาง ในสวนยางที่ทำนั้น ซึ่งในประเด็นนี้นะครับท่านประธาน ท่านประธานคงทราบความเป็นจริงว่า แรงงานชาวสวนยางเป็นส่วนหนึ่ง เป็นพาร์ทเนอร์ (Partner) ของเจ้าของสวนยาง แล้วก็ได้ทำงาน ตั้งแต่ถือว่าเป็นผู้ที่แปรรูปเบื้องต้นด้วยนะครับ เป็นต้นน้ำของกระบวนการของยางพารา เริ่มตั้งแต่กรีดยางและเก็บยาง รวมทั้งไปแปรรูปเป็นแผ่นยางดิบ กระบวนการทั้งหลายกว่าจะออกมาสู่ตลาดได้ แรงงาน ชาวสวนยางนี่เป็นพาร์ทเนอร์ เป็นหุ้นส่วนกับชาวสวนยางโดยแท้ เพราะฉะนั้นโดยเฉพาะ เงินเซสส์นี่ครับ เงินที่เราเก็บจากภาษีส่งออกยางไปสู่ต่างประเทศนี่ต้องยอมรับว่าเงินส่วนหนึ่ง เป็นเงินของแรงงานชาวสวนยางด้วยนะครับ ท่านประธานครับ ถ้าเราพูดผ่าน ๆ ไปเรามองเพียงว่า กรีดยางเฉย ๆ คนกรีดยาง คนกรีดยางนี่ความหมายรวมไกลนะครับ รวมตั้งแต่การดำเนินการ กรีดยาง บางแห่งนะครับ สวนยางโดยทั่วไปนี่ก่อนที่ได้ดำเนินการกรีดยางในฤดูเปิดกรีดนี่ เขาจะต้องทำความสะอาดทั้งสวนครับ ใส่ปุ๋ยด้วย กระบวนการจนกระทั่งถึงกรีดยาง แล้วก็เก็บน้ำยางทีละจอก ๆ ทีละต้นเอาไปรวม แล้วก็มาแปรรูปเป็นยางแผ่น กระบวนการนี่ ทำตั้งแต่กลางคืนจนกระทั่งสายจนถึงเย็นที่จะเอายางไปทำเป็นแผ่นไปผึ่งได้ จนกระทั่ง ได้ยางแผ่นผึ่งแห้งแล้วก็เป็นยาง กระบวนการจนกระทั่งครบเดือนหรือครบตามจำนวนแล้ว เขาก็นำไปสู่ตลาดอีกทีหนึ่ง ต้องยอมรับว่าเกษตรกรชาวสวนยางและแรงงานชาวสวนยาง เป็นของคู่กันนะครับ แตกต่างกับแรงงานประเภทอื่น ๆ เพราะบุคคลพวกนี้ต้องทำงาน ในเวลากลางคืน กลางวันมีเวลาพักผ่อนตามระยะเวลาที่เขาสามารถจัดสรรได้ในช่วง ระยะเวลาที่มีเวลาว่างอยู่เพียงเล็กน้อย และเขาจะมีส่วนได้เสียร่วมกับเกษตรกรเจ้าของสวนยาง ก็คือว่าเขาจะต้องขาดรายได้ในวันที่ฝนตก วันที่ไม่สามารถกรีดได้ หรือฤดูใบไม้ผลัดใบ หรือด้วยหลาย ๆ กรณี เขาจะเป็นหุ้นส่วนกันโดยตลอด เพราะฉะนั้นแรงงานชาวสวนยาง มีความสำคัญ การพัฒนาแรงงานชาวสวนยางให้มีฝีมือจะเป็นเรื่องของการสามารถรักษา ต้นยางให้มีคุณภาพ ให้สามารถที่จะหาประโยชน์จากต้นยางได้ยาวนาน อย่างที่เพื่อนสมาชิก ได้เล่าให้ท่านประธานฟังต้นยางที่เกษตรกรกรีดยางต้องมีความประณีต มีทักษะโดยเฉพาะ ไม่ใช่ใครก็ได้มากรีดยาง คนที่ไม่ได้รับการผ่านการพัฒนาฝีมือแรงงานการกรีดยางแล้ว ไม่สามารถที่จะมาทำงานในด้านนี้ได้เลย แล้วการกรีดยางนี่จะต้องเป็นศิลปะชนิดหนึ่ง ที่สามารถกรีดโดยตัดท่อน้ำเลี้ยงยางมีวิธีการของการกรีดตัดกรีดอย่างเหมาะสม เพื่อไม่ให้ทำลายต้นยาง แล้วทำให้ยางเกิดโรคเป็นเหตุให้ยางไม่มีน้ำยางออกมาให้เกษตรกร อีกต่อไป ฉะนั้นท่านประธานจะเห็นว่าเจ้าของสวนยางกับลูกแรงงานสวนยางจะมีความผูกพันกันมาก เสมือนเป็นหุ้นส่วนพาร์ทเนอร์เป็นพี่เป็นน้องกันเลย บ้านผมนี่นับเป็นพี่เป็นน้องกัน เลยมีความละเอียดอ่อนในเรื่องเหล่านี้ เพราะฉะนั้นการที่ผมได้สงวนคำแปรญัตติเพื่อเพิ่ม (๓/๑) นี้เป็นเรื่องที่เป็นคุณเป็นประโยชน์จากเจ้าของสวนยางและกระบวนการที่ผลิตยางต้นน้ำ ท่านประธานทราบไหมครับถ้าแรงงานชาวสวนยางผลิตยางที่มีคุณภาพไม่ดี ปนเปื้อน สกปรก หรือมีความหนา มีความไม่สะอาด ราคายางจะแตกต่างกันไปเลยครับ คุณภาพของราคายาง สู่ตลาดจะมีความแตกต่างกันเลย แตกต่างโดยภาพรวม ถ้าเราสามารถฝึกปรือให้ความรู้ ความเชี่ยวชาญในการทำงานกับเกษตรกรเหล่านี้นะครับ จะยังประโยชน์ให้เกิดมูลค่าเพิ่ม ของยางพารา เพราะฉะนั้นผมจึงขอสงวนคำแปรญัตติโดยเพิ่มหลักเกณฑ์ในเรื่องนี้ขึ้นไป และผมเชื่อว่าถ้าคณะกรรมาธิการได้เข้าใจเรื่องนี้ทั้งหมดก็จะเข้าใจว่านี่เป็นเรื่องที่เรา จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องให้โอกาสในการพัฒนา ในการเสริมสร้างประสิทธิภาพต่าง ๆ เทคโนโลยีของยางพาราอาจจะเปลี่ยนแปลงไปจากนี้ อาจจะไม่ใช่เป็นการกรีดแล้ว มีการอัดแก๊ส มีการดำเนินการในอีกหลาย ๆ อย่างซึ่งเราไม่สามารถทำได้โดยเราเอาใครก็ได้ แรงงานที่ไหนก็ได้มาทำงานนะครับท่านประธานครับ ถ้าคนไม่ผ่านเรื่องราวเหล่านี้ การพัฒนาฝีมือแรงงานในลักษณะเหล่านี้รวมทั้งคุณภาพชีวิตสวัสดิการให้กับเขาผมคิดว่า นี่เป็นความจำเป็น ท่านประธานครับ ผมย้ำนะครับท่านประธาน เงินเซสส์ เงินที่เก็บปลายทาง เงินค่าต๋งทั้งหลายเป็นเงินของชาวสวนยางส่วนหนึ่ง เป็นเงินของแรงงานชาวสวนยางอีกส่วนหนึ่ง เพราะราคายางเขาแบ่งกันบางแห่ง ๖๐ : ๔๐ บางแห่งแบ่ง ๕๐ : ๕๐ เพราะฉะนั้น เราเก็บของเขาไปแล้วเราต้องช่วยเขาด้วย เราไม่ใช่เอาเงินของเขาไปแล้วเอาไปใช้จ่ายอย่างอื่น ไปช่วยด้านกลางน้ำปลายน้ำ แต่ว่าต้นน้ำต้นทางเราไม่ช่วยเขาไม่ได้ ท่านประธานครับ ผมคิดว่าเรื่องนี้เป็นความจำเป็น แล้วก็ต้องกราบเรียนท่านประธานกับเพื่อนสมาชิกทุกท่าน ได้โปรดทราบว่าเรื่องนี้เป็นความจำเป็นเพื่อที่การยางแห่งประเทศไทยจะได้มีคุณสมบัติ ครบถ้วนที่จะแก้ไขยางทั้งระบบจริง ๆ ท่านประธานครับ ขอบคุณครับ