สมบูรณ์ อุทัยเวียนกุล หารือร่าง พ.ร.บ. การยางแห่งประเทศไทย

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายสมบูรณ์ อุทัยเวียนกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานที่เคารพครับ ร่างพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. .... ฉบับนี้นะครับ ซึ่งอาจจะเป็นคณะกรรมาธิการชุดนี้มีความโชคดีมากที่สามารถนำกฎหมายฉบับนี้เข้ามา สู่สภาในวาระที่สอง วาระที่สาม ท่านประธานแล้วก็คณะกรรมาธิการคงจำได้นะครับว่า กฎหมายฉบับนี้เข้ามาสู่สภากัน ๒ สมัยแล้วครับ ๒ รัฐบาลที่ผ่านมา แล้วก็สมัยนี้เป็นสมัยที่ ๓ คงจำได้ว่าวันใดก็แล้วแต่ที่เรามีปัญหาเรื่องยางพารา วันใดก็แล้วแต่ที่เรามีรายได้ที่ดี จากยางพาราซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจ แล้วก็โดยเฉพาะยางต้นแรกเกิดที่จังหวัดตรังบ้านพวกผมเองครับ ท่านประธานครับ กฎหมายฉบับนี้ต้องการที่จะรวมเรื่องของยางพาราทั้งระบบครับ ไม่ว่าจะเรื่องของหน่วยงาน เอากองทุนสงเคราะห์ สำนักงานสงเคราะห์การทำสวนยาง หรือ สกย. เอาองค์การสวนยาง แล้วก็กรมวิจัยการยางของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เข้ามารวมด้วยกัน ก็แสดงว่ารัฐบาลแล้วก็คณะกรรมาธิการต้องการที่จะเอายางทุกอย่าง ตั้งแต่การปลูก ปลูกเสร็จเราจะพัฒนายางอย่างไรให้มันได้พันธุ์ที่ให้ผลผลิตสูง จากเมื่อก่อน ยางพื้นบ้านปีหนึ่งอาจจะได้ ๑๐๐ กิโลกรัมต่อปี วันนี้ผลิตยางมา ๒๐๐-๓๐๐ กิโลกรัมต่อปี ดูแลเรื่องปลูกเสร็จแล้วดูแลเรื่องขาย เก็บเงินไว้เป็นกองทุนสำหรับดูแลพี่น้องเกษตรกร ชาวสวนยางนะครับ ท่านเอายางมาแต่ว่าท่านลืมเรื่องคนกลุ่มหนึ่ง แน่นอนครับ คนที่เกี่ยวข้อง กับเรื่องยางพารา ๑. ก็คือเจ้าของสวน วันนี้ท่านเขียนกฎหมายเพื่อเจ้าของสวนก็เขียนครับว่า เมื่อพี่น้องเกษตรกรที่เป็นเจ้าของสวนยางเสร็จแล้วขายยางพาราออกไปเก็บเงินไว้ เรียกว่าเก็บเงินเซสส์ เหมือนที่ท่านกรรมาธิการได้ชี้แจงเมื่อสักครู่ครับ หมายความว่า วันนี้พี่น้องเกษตรกรขายยางไป ๑๐๐ บาท กองทุนก็เก็บไว้ ๕ บาท เอาไว้ทำไมครับ เอาไว้เพื่อช่วยเหลือพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยางที่วันใดวันหนึ่งที่ยางพาราสวนของตนเอง อายุถึง ๒๕ ปี ยางกรีดแล้วไม่ค่อยได้น้ำยางแล้วก็โค่นเสีย ในจังหวะที่โค่นนั้นแน่นอนครับ รายได้ที่จะเกิดจากสวนยางพาราก็ไม่มี ก็เลยเอาเงินเซสส์ มาให้ไร่ละ ๑๖,๐๐๐ บาทกับพี่น้องเจ้าของสวนยางพารา ท่านประธานครับ แน่นอน ๖-๗ ปีนั้น เจ้าของสวนยางพารายังพอมีเงินทดแทนมาช่วยเหลือได้ แต่คนอีกกลุ่มหนึ่งที่เกี่ยวข้อง กับวงการยางพาราก็คือลูกจ้างที่กรีดยางพารา คนที่เข้าไปตัดยางพารากลางคืนบางทีเจ้าของสวน ก็มีสวนอยู่ ๕ ไร่ ๑๐ ไร่ก็แล้วแต่ มีภารกิจงานอื่นก็จ้างลูกจ้างเข้าไป ไปกรีดยางพารา ตั้งแต่ตีสอง ตีสาม บ้านผมเรียกว่า ตัดยาง เอาไฟติดหัวไปแล้วก็ไปส่องต้นยางพาราเพื่อกรีดยาง ในกลางคืน เขาตัดกลางคืนครับท่านประธาน เพราะว่าอุณหภูมิมันจะเย็นแล้วน้ำยางพารา มันจะได้ออกมามากมาย ท่านประธานครับ คนกลุ่มนี้เข้าไปในสวน มีทั้งงู มีทั้งสัตว์ร้าย เยอะแยะหมดครับ และโดยเฉพาะท่านดูภาคใต้ครับ วันนี้นโยบายรัฐบาลทำให้พี่น้องประชาชน คนไปกรีดยางแทบเข้าไปกรีดยางไม่ได้ คนกลุ่มนี้ครับ พี่น้องชาวสวนยางพาราดูแลช่วยเหลือกัน อย่างไรครับ ก็คือถ้าเกิดขายยางพาราได้เท่าไรเขาแบ่งกัน ๕๐ ๕๐ เลยครับ ใครที่เป็น เจ้าของสวนยางพาราปลูกยางพารามา เสร็จแล้วพอตอนกรีดหรือตอนเก็บให้ลูกจ้าง ๕๐ เปอร์เซ็นต์เลย หรือร้อยละ ๕๐ นั่นคือเขารู้ว่าตรงนี้คือส่วนสำคัญของการทำยางพารา ท่านรู้ไหมครับ กรีดเสร็จแล้วเอากลับมาที่สวนหรือที่ขนำอะไรก็แล้วแต่ครับ มาทำเป็นยางแผ่น เขาทำอย่างไรบ้างครับท่านประธาน ต้องเอาน้ำยางพารามาผสมน้ำยาฆ่ายางพารา ผสมใส่ไว้ในพิมพ์เสร็จแล้วให้มันแห้งประมาณช่วง ๘-๙ โมง เสร็จแล้วต้องมาทำเป็นยางแผ่น เข้าจักร ต้องหมุนจักรกัน ผมเล็ก ๆ ต้องไปหมุนจักรกันเพื่อทำเป็นยางแผ่นออกมา กว่าจะเสร็จกัน ๑๑ โมง คนกลุ่มนี้เป็นส่วนสำคัญครับ ชีวิตของชาวสวนยางพารา อยู่กับแรงงานกรีดยางพารา ผมเข้าไปร้องขอกับคณะกรรมาธิการว่าวันนี้กฎหมายการยาง ช่วยดูแลเขาด้วย เวลาเขาโค่นยางพารา วันนี้สวนยางพารานี้หมดอายุแล้ว สกย. ตัดสินใจ ให้เงินสำหรับการโค่นยางพาราให้เจ้าของสวน ๑๖,๐๐๐ บาท แต่ให้แรงงานไหมครับ ไม่ให้ แรงงานกลุ่มนี้ก็คือกลุ่มที่ตกงาน กองทุนนี้ตอนนี้มีเงินเป็นหมื่นล้านบาท ถ้าเกิดกรณี เจ้าของสวนยางพาราลำบากไม่มีเงิน สามารถไปกู้ฉุกเฉินได้ แต่ว่าลูกจ้างกู้ได้ไหม ไม่ได้ครับ วันนี้ท่านทำกฎหมายการยางเอามารวมกัน เอาแค่หน่วยงานมารวม แต่พอเราบอกว่า เอาคนที่เขาควรจะได้รับสวัสดิการด้วยก็คือคนกรีดยางพารา ลูกจ้างนี่ครับ คนที่แทบไม่มีราคา ในสายตาท่านนะครับ เข้ามาอยู่ใน พ.ร.บ. การยางด้วย ท่านไม่เอา ท่านตอบผมว่าอย่างไร รู้ไหมครับท่านประธาน คณะกรรมาธิการตอบผมว่าเดี๋ยวนี้เป็นแรงงานต่างด้าวทั้งนั้น นี่ครับ คือคำตอบที่เขาบอกว่าไม่ยอมเอาแรงงานเข้าไปในกฎหมายฉบับนี้ คนกรีดยางพาราทั้งหลาย พี่น้องทั่วประเทศครับ ฟังกฎหมายฉบับนี้ให้ดี นี่คือคณะกรรมาธิการชุดนี้นะครับบอกว่า ท่านเป็นแรงงานคนต่างด้าวไม่มีค่าใด ๆ เลยที่จะเอาเข้ามาอยู่ในกฎหมายฉบับนี้ เงินทุนเซสส์ ท่านเก็บไปเท่าไรครับ ก่อนหน้านี้ปีละ ๓,๐๐๐-๔,๐๐๐ ล้านบาท วันนี้ท่านเก็บไป ๑๕,๐๐๐ ล้านบาทโดยประมาณ ประเทศไทยผลิตยางพาราได้ประมาณ ๓,๐๐๐,๐๐๐ ตัน ที่จะส่งออกนอก รัฐบาลเก็บไว้กิโลกรัมละ ๕ บาท แล้วเดี๋ยวพอถึงกฎหมายการใช้เงิน ผมจะอธิบายให้ท่านประธานฟัง แต่วันนี้เราบอกว่าท่านช่วยดูแลไม่เพียงแค่เกษตรกร เจ้าของสวน ช่วยดูแลคนกรีดยางพาราด้วย แต่ท่านกลับปฏิเสธ ผมถามว่าแรงงานที่จะได้ จากกฎหมายฉบับนี้ได้เยอะไหมครับท่านประธาน ผมบอกว่าช่วยเขาหน่อย เช่น เจ็บไข้ได้ป่วย ให้เป็นสวัสดิการเขาหน่อยได้ไหม กฎหมายกำหนดไปว่าสวนยางพาราทั้งหลายดูแล ความสะอาดหน่อยได้ไหม ดูแลสุขอนามัยของที่พักของพวกกรีดยางพาราทั้งหลาย แค่นี้ละครับ ท่านบอกว่าเป็นลาว เป็นเขมรทั้งนั้น ไม่ต้องให้หรอก ท่านใจดำเกินไปคณะกรรมาธิการครับ ถามว่าเอาแรงงานกรีดยางพาราเข้าไปจะทำให้กฎหมายฉบับนี้มันเสียหายขนาดไหน ท่านไปห่วงแต่เรื่องการตั้งผู้ว่าการการยางแห่งประเทศไทยได้เงินเดือน ๔๐๐,๐๐๐-๕๐๐,๐๐๐ บาท ท่านไปห่วงว่าสวัสดิการของ สกย. ไปห่วงว่าสวัสดิการขององค์การสงเคราะห์การทำสวนยาง ท่านไปห่วงว่ากรมวิชาการข้าราชการเขาจะอยู่กันอย่างไร ได้รับสวัสดิการเหมือนเดิมไหม รักษาพยาบาลเหมือนเดิมไหม ตำแหน่งผู้ว่าการมีรถ มีลูกน้องเยอะเหมือนเดิมไหม แต่คนกรีดยาง ที่ทำรายได้เข้าประเทศตอนนี้กี่แสนล้านบาทล่ะครับ ลองไหม คนกลุ่มนี้มีพาวเวอร์ (Power) สามารถมาปิดกรุงเทพฯ ได้ ประท้วงกฎหมายฉบับนี้ยางทั้งประเทศ ๑๖ ล้านไร่ ไม่มีคนกรีด ท่านจะอยู่อย่างไร ขอเถอะครับ ถ้าเกิดท่านประธานคณะกรรมาธิการ แล้วก็ผมทราบว่า กฎหมายฉบับนี้ขนาดพิจารณาเสร็จสิ้นแล้วต้องกลับมาประชุมกันใหม่ วันนี้ท่านกลับไป แค่เติมหรือว่าเติมตอนนี้ครับ เติมแค่ว่า แรงงานเกษตรกรสวนยาง แค่นั้นครับ แล้วมันจะมีผล ต่อกฎหมายพวงไป แล้วท่านจะได้ชื่อว่ารู้เรื่องยางกันจริง ๆ ท่านรู้ไหมครับ ยางพาราภาคใต้ เจ้าของมีคนละ ๕ ไร่ ๑๐ ไร่ครับ ท่านอาจจะคิดว่าตอนนี้พี่น้องสวนยางพารามันราคาสูงขึ้นเยอะ กิโลกรัมละ ๒๐๐ บาท ตอนนี้อาจจะลดลงมาครับ เพราะว่าท่านบริหารงานไม่เป็น แต่ท่านยิ่งไม่เห็นใจพวกแรงงานเข้าไปอีก ขออนุญาตท่านประธานครับ ก็ขอให้มีการเพิ่มเติม เรื่องแรงงานของเกษตรกรชาวสวนยางด้วยครับท่านประธาน