กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายอภิชาต ศักดิเศรษฐ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดนครศรีธรรมราช พรรคประชาธิปัตย์ ในร่างพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. .... ซึ่งผ่านความเห็นชอบ ของคณะกรรมาธิการเข้าสู่ที่ประชุมเพื่อพิจารณาในวาระที่สองและวาระที่สามในวันนี้มีการแก้ไข ซึ่งมีหลายมาตรา ในมาตรา ๔ ซึ่งเป็นเรื่องของคำนิยาม กระผมเห็นด้วยในเกือบทั้งหมดนะครับ เนื่องจากว่าผมได้มีส่วนเป็นกรรมาธิการแล้วก็ได้แสดงความคิดเห็นไว้ตั้งแต่ในชั้น รับหลักการและในช่วงของการพิจารณา แต่เนื่องจากว่าในระหว่างการพิจารณาผมได้เสนอ บทบัญญัติเรื่องเกี่ยวกับแรงงานชาวสวนยางไว้ในกฎหมายฉบับนี้ด้วย เนื่องจากว่ากฎหมาย ฉบับนี้มีหลักการสำคัญที่จะต้องการพัฒนายางพาราครบวงจรทั้งระบบและให้มีเอกภาพ ความจริงแล้วการที่จะให้ดูแลผู้เกี่ยวข้องกับวงการยางครบทั้งระบบ ครบวงจรนั้นไม่ได้มีเฉพาะ เกษตรกรเจ้าของสวนยาง ไม่ได้มีเฉพาะผู้ประกอบกิจการยางเท่านั้น เรายังมีคนอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งคณะกรรมาธิการมองไม่เห็นและคนทั่วไปก็อาจจะมองไม่เห็น แต่ว่ามีบทบาทสำคัญ ในการผลิตและให้ผลผลิตยางพาราต่อเนื่องมาหลายสิบปี คนกลุ่มนั้นก็คือแรงงานชาวสวนยางซึ่งทำงานอยู่ในสวนยางทั่วประเทศ คนเหล่านี้โดยเฉพาะ ในพื้นที่ภาคใต้ซึ่งพื้นที่การทำการเกษตรกรรมในการทำสวนยางนั้นมีจำนวนจำกัดลง มีคนจำนวนมากที่เป็นคนรุ่นหลังไม่มีโอกาสได้เป็นเกษตรกรเจ้าของสวนยาง และไม่มีโอกาส ที่จะไปเป็นผู้ประกอบกิจการยาง แต่เขาได้เข้ามาเป็นลูกจ้างที่อยู่ในสวนยางรับจ้างแรงงาน ในการกรีดยาง คนเหล่านี้ได้รับผลประโยชน์ที่แตกต่างกันไปตามแต่จะตกลงกับเกษตรกร เจ้าของสวนยางว่าจะได้รับการดูแลเช่นไร เช่น บางรายก็มีการตกลงกันว่าผลผลิตจาก การกรีดยางพารา เมื่อทำการผลิตเป็นแผ่นแล้วเอานำออกขายราคาที่ได้ก็มาแบ่งครึ่งกัน หรือบางคนก็ตกลงกันในระดับอัตรา ๖๐ : ๔๐ แล้วแต่นะครับ เงื่อนไขแต่ละรายไม่เหมือนกัน ทำให้การดูแลพี่น้องลูกจ้างที่เป็นแรงงานชาวสวนยางนั้นไม่ได้รับการดูแลอย่างทั่วถึง นอกจากนี้ในการปฏิบัติงานของลูกจ้างแรงงานชาวสวนยางนั้น ท่านประธานถ้านึกภาพออก ก็จะเห็นว่าคนเหล่านี้ต้องทำงานหนัก ต้องตื่นตั้งแต่ตีหนึ่งตีสองเพื่อที่จะไปกรีดยาง และต้องเสี่ยง กับปัญหาสุขภาพอนามัย ต้องทำงานที่ไม่เหมือนกับคนอื่นที่เขาทำกันนะครับ ในบางช่วงเวลา ในอดีตนั้นแรงงานชาวสวนยางเหล่านี้ได้รับผลกระทบในแง่สุขภาพอนามัยเนื่องจากว่า ตะเกียงที่ใช้ส่องเวลากรีดยางนั้นทำจากแก๊สซึ่งจะพ่นควันพิษออกมาคนเหล่านี้ก็สูดดมอยู่ แต่ว่าระยะหลังนี้อาจจะใช้ไฟฟ้า อาจจะใช้ถ่าน ซึ่งทำให้อาจจะดูสุขภาพอนามัยทางด้านนั้นดีขึ้น แต่ว่าสวัสดิการทางด้านอื่น ๆ ไม่มีหลักประกันเลยนะครับ ผมจึงได้นำเสนอเรื่องนี้เข้าสู่ ที่ประชุมคณะกรรมาธิการและให้เพิ่มบทบัญญัติว่าด้วยแรงงานชาวสวนยางขึ้นมาโดยเพิ่มไว้ ในมาตรา ๔ มาตรา ๘ มาตรา ๙ และมาตรา ๔๙ เพื่อให้ดูแลพี่น้องแรงงานชาวสวนยางนี้ อย่างเป็นระบบ ในมาตรา ๔ นี้ผมได้ขอให้เพิ่มบทนิยามคำว่า แรงงานชาวสวนยาง หมายความว่า ผู้ซึ่งรับจ้างทำงานในสวนยาง และได้ขึ้นทะเบียนกับการยางแห่งประเทศไทยแล้ว ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่คณะกรรมการกำหนด คือให้คณะกรรมการกำหนด หลักเกณฑ์วิธีการว่าจะรับคนเหล่านี้ขึ้นชื่อว่าเป็นแรงงานชาวสวนยางอย่างไร เนื่องจาก ในที่ประชุมคณะกรรมาธิการก็มีการพูดกันว่าเราจะไปดูแลแรงงานชาวสวนยางครบถ้วน ได้อย่างไร ในเมื่อระยะหลังนี้แรงงานชาวสวนยางในสวนยางทั่วประเทศมีจำนวนมาก ที่ไม่ใช่คนไทย การยางแห่งประเทศไทยจะต้องเข้าไปดูแลคนที่ไม่ใช่คนไทย เป็นแรงงานต่างด้าว เป็นแรงงานต่างชาติเหมาะสมแล้วหรือ แต่ท่านประธานครับ หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขนั้น คณะกรรมการยางแห่งประเทศไทยที่จะจัดตั้งขึ้นในมาตราหลัง ๆ นี้จะเป็นผู้กำหนดขึ้นมา และการช่วยเหลือทั้งเรื่องสวัสดิการ เรื่องการพัฒนาความรู้ความสามารถต่าง ๆ ก็พัฒนาเฉพาะ คนที่มาขอขึ้นทะเบียนอยู่ในการพัฒนาในส่วนนี้ ผมขออนุญาตที่จะพูดเลยไปถึง ในมาตราอื่น ๆ ซึ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องแรงงานชาวสวนยาง เนื่องจากว่าได้เรียนกับท่านประธานว่า ได้พยายามที่จะนำเรื่องนี้เข้าสู่กฎหมายฉบับนี้อย่างเป็นระบบนะครับ ในมาตรา ๘ เป็นเรื่องวัตถุประสงค์ของการยางแห่งประเทศไทย ผมก็ได้ขอให้เพิ่มมาตรา ๘ (๓/๑) ว่า ให้การยางแห่งประเทศไทย มีวัตถุประสงค์ในการส่งเสริม สนับสนุน และให้ความช่วยเหลือ แรงงานชาวสวนยางด้านการพัฒนาความรู้ ความเชี่ยวชาญในการทำงาน สวัสดิการสังคม และสุขอนามัย เพื่อยกระดับรายได้และคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น ถ้าท่านประธานได้เข้าไปดูในมาตรา ๘ ที่ผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมาธิการ ได้มีการส่งเสริมสนับสนุนให้ความช่วยเหลือเกษตรกรชาวสวนยางและผู้ประกอบกิจการยาง ในด้านวิชาการ การเงิน การผลิต การแปรรูป การอุตสาหกรรม การตลาด การประกอบธุรกิจ และการดำเนินการอื่นที่เกี่ยวข้องเพื่อยกระดับรายได้และคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น ทำไม เมื่อไปส่งเสริมสนับสนุนคน ๒ กลุ่มนั้นคือผู้ประกอบกิจการยางและเกษตรกรสวนยางแล้ว ทำไมถึงไม่มาสนับสนุนแรงงานชาวสวนยางด้วย กระผมจึงต้องเพิ่มความในมาตรา ๘ นี้ เพื่อให้สอดคล้องกันทั้งระบบ และในมาตรา ๑๐ ในกฎหมายฉบับนี้ก็เป็นเรื่องของอำนาจ ที่ กยท. หรือการยางแห่งประเทศไทยจะทำเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ ก็ให้เพิ่มความ เป็นมาตรา ๗/๑ บอกว่า ให้จัดทำทะเบียนเกษตรกรชาวสวนยาง แรงงานชาวสวนยาง และสวนยางเพื่อเป็นข้อมูลในการส่งเสริม พัฒนา และแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการทำสวนยาง เพื่อให้สอดคล้องกันทั้งระบบ ซึ่งในมาตรา ๑๐ นี้กระผมขออนุญาตที่จะไปอธิบายความ อีกครั้งหนึ่ง แต่กราบเรียนท่านประธานว่าการนำเสนอเพื่อเพิ่มความในมาตรา ๔ ซึ่งเป็นบทนิยามนี้ ผมต้องการที่จะให้เกิดการดูแลพี่น้องแรงงานชาวสวนยาง และในการจัดทำกฎหมาย ก็ได้พยายามที่จะไปเขียนไว้ให้สอดคล้องกันทั้งระบบอยู่แล้ว รวมทั้งในมาตรา ๔๙ ซึ่งเป็นเรื่องของการใช้เงินกองทุนพัฒนายางพาราก็ได้เขียนในส่วนนี้ไว้ด้วย จึงนำเรียน ท่านประธานเพื่อให้กรรมาธิการเสียงส่วนใหญ่และที่ประชุมแห่งนี้ได้โปรดพิจารณา อีกครั้งหนึ่ง ขอบคุณครับ