ท่านประธานที่เคารพ กระผม นายอลงกรณ์ พลบุตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ กระผมได้ฟังคำชี้แจงก็เข้าใจได้ถึงแนวคิดซึ่งมันตรงข้ามที่ผมคิด แน่นอนที่สุด สภาคงเป็น คนที่จะมีความเห็นในเรื่องนี้ต่อไป แต่ว่าคำชี้แจงว่าเกรงเรื่องกระบวนการ ผมคิดว่า ท่านไม่เข้าใจโครงสร้างของสภาเกษตรกรแห่งชาติ สภาเกษตรกรแห่งชาติเกิดขึ้นภายใต้ พ.ร.บ. สภาเกษตรกรแห่งชาติ มี ๙๙ คน มีระบบการทำงานภายใต้การสนับสนุนของ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ มีคณะกรรมการระดับชาติ มีประธานสภาเกษตรกรแห่งชาติ การคัดเลือกคัดสรรตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดนั้น และระบุไว้ชัดเจนไม่น่าเป็นปัญหา ต่อการคัดเลือกคัดสรรในส่วนนี้ เพราะว่าสภาเกษตรกรแห่งชาตินั้นถึงแม้ว่าจะเพิ่งตั้ง แต่ว่าองค์กรเกษตรกรของเรามีประสบการณ์แล้วก็มีวุฒิภาวะเพียงพอในการตอบสนอง ต่อกฎหมายดังกล่าว ซึ่งกว่าจะออกไปนั้นผมเชื่อว่ากฎเกณฑ์หลักเกณฑ์ออกไปแล้วก็ถือปฏิบัติได้ ขนาดว่ามีการเลือกสภาเกษตรกรแห่งชาติระดับจังหวัดมาสู่ระดับชาติ ก่อนมาถึงตรงนั้น เขาเลือกระดับหมู่บ้าน ตำบลมาก่อนเขายังทำได้เลยครับ ทางราชการเสียเองเมื่อเกิด สภาเกษตรกรแห่งชาติแล้ว การจัดงบ การจัดการสนับสนุนสำนักงานเรายังล่าช้าไปด้วยซ้ำไป เพราะฉะนั้นในส่วนนี้ผมคิดว่าข้อชี้แจงเหตุผลในเรื่องความวิตกของการได้มาไม่น่าจะเป็น เหตุผลที่รับฟังได้

ประการที่ ๒ ก็คือว่าการที่ชี้แจงบอกว่าจะไม่เป็นธรรมต่อสภาอุตสาหกรรม แห่งประเทศไทย สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย หรือว่าสมาคมธนาคารไทย ซึ่งถือเป็น ๓ สถาบันหลัก ขอประทานโทษ สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สภาหอการค้า แห่งประเทศไทย ๒ สภานี้จะไม่เป็นธรรม เป็นธรรมกับใครล่ะครับ ทำไมจุดยืนของเรา ไปวางน้ำหนักไว้ว่าถ้าเช่นนั้นก็มีประธานสภาเกษตรกรแห่งชาติหรือผู้แทนเพียง ๑ คน ให้เท่ากับสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยแล้วก็สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย นี่เป็นกฎหมายที่เกี่ยวข้องสำคัญมากต่อมาตรฐานสินค้าเกษตร ผู้ผลิตสำคัญที่สุด การมีส่วนร่วม ของเกษตรกรจะทำให้ความสำเร็จที่เราตั้งเป้าหมายในการออกกฎหมายและแก้ไข กฎหมายฉบับนี้มันมีความเป็นไปได้มากขึ้น และถ้าท่านดูตัวเลขจะเห็นชัดเจนนะครับว่า การแก้ไขดังกล่าวได้เพิ่มสมาชิกสภาเกษตรกรแห่งชาติ ๓ คน เป็นผู้ที่มีประสบการณ์มีคุณวุฒิเชี่ยวชาญในเรื่องของประมง ในเรื่องของพืช และในเรื่องของสัตว์ ซึ่งจะเป็นข้อมาตรฐานใหม่ในการที่จะแข่งขันสร้างระบบที่เรียกว่าฟู้ดเซฟตี้ (Food safety) สำหรับสินค้าไทย สินค้าเกษตรของไทยในตลาดโลก แล้วเราก็กำลังจะก้าวสู่ประชาคม เศรษฐกิจอาเซียนแล้วเรายังมีคู่แข่งทางการค้า ขณะเดียวกันเราก็มีมาตรการกีดกันทางการค้า โดยเฉพาะสินค้าประเภทพืช ประเภทประมง ประเภทสัตว์ ทุกวันนี้เราก็เจอทั้งในยุโรป ในสหรัฐอเมริกา เป็นตัวอย่าง ผมคิดว่าการมีส่วนร่วมของสภาเกษตรกรแห่งชาติ โดยเฉพาะ ผู้เชี่ยวชาญหรือมีประสบการณ์ มีคุณวุฒิของเกษตรกรใน ๓ ด้านดังกล่าวที่จะเป็นหัวข้อใหม่ ๆ ที่เราจะต้องสร้างมาตรฐานนี้ให้เป็นมาตรฐานทั้งในประเทศแล้วก็มาตรฐานสากลนั้น มันมีความสำคัญอย่างยิ่ง ทำไมเราไม่เปลี่ยนความคิดบ้าง ผมได้ใช้เวลาของสภาค่อนข้างมาก เมื่อผมได้อ่านรายชื่อผู้ที่เป็นคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร แล้วเราก็เห็นโครงสร้าง อย่างนี้มาเนิ่นนานแล้ว ส่วนราชการร้อยละ ๘๕ ร่วม ๙๐ เปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำไป แล้วก็มี ผู้แทนเอกชน ๒ สภา แล้วก็มาในส่วนของเกษตรกร ทำไมเราไม่เอาเกษตรกรเข้ามามีส่วนร่วม ให้เขาได้ยืนอยู่ในระดับชาติ เพราะการสร้างมาตรฐานด้านสินค้าเกษตรนี้มันจะมีความสำคัญ เราเป็นประเทศที่เป็นประเทศพาณิชย์ จีดีพี (GDP) ของประเทศมาจากรายได้การส่งออก ถึงร่วม ๗๐ เปอร์เซ็นต์ รวมการส่งออกนำเข้าสูงกว่าจีดีพีของประเทศด้วยซ้ำไป และสินค้า ที่เราเชิดหน้าชูตาสร้างรายได้ปีหนึ่งร่วม ๓๐๐,๐๐๐ ล้านบาทคือสินค้าเกษตรครับ แต่สินค้า ของเรานั้นจะต้องสร้างมูลค่าเพิ่มขึ้นไม่ว่าจะเป็นสินค้าเกษตรผลผลิตสดก็ดี หรือว่าจะเป็น สินค้าเกษตรที่แปรรูปก็ดี มาตรฐานสินค้าเกษตรจะเป็นตัวที่ทำให้เราสามารถที่จะบุกตลาดโลก สร้างความมั่งคั่ง มั่งมีศรีสุขให้กับเกษตรกรของเราได้ ตรงนี้ที่ผมเห็นว่าข้อชี้แจง ๒ ประการนี้ ยังรับฟังไม่ได้และถ้าเราเปลี่ยนวิธีคิดโดยที่เราให้ความสำคัญกับผู้ผลิตก็คือตัวเกษตรกร ยิ่งมากขึ้น แล้วก็มีองค์กรรองรับ ไม่ใช่ว่าไปเลือกเกษตรกรทั่วไป ไม่ใช่ครับ ในนี้ก็ระบุชัดเจนว่า เป็นสมาชิกสภาเกษตรกรซึ่งเขามีโครงสร้างแล้วเราก็เพิ่งผ่านกฎหมายมีผลบังคับใช้ เมื่อ ๒ ปีก่อนนี้ วันนี้เดินหน้าแล้วก็กำลังจะเป็นสภาที่จะเข้มแข็งต่อไป ดังนั้นก็เลยขอให้ ท่านกรรมาธิการร่วมกันช่วยกรุณาหาเหตุผลเพิ่มเติมได้ไหมครับ ที่รับฟังได้มากกว่านี้ แล้วผมจะรับฟังนะครับ ดูว่าจะมีแนวทางเหตุผลอย่างไร ขอบคุณมากครับ