อนุรักษ์ บุญศล หารือเรื่องการปรับลดงบประมาณของกระทรวงการคลัง โดยขออนุญาตบริหารจัดการเงินกู้นอกระบบและกองทุนหมู่บ้าน และขอให้กระทรวงการคลังนำโมเดลการบริหารจัดการหนี้ของประเทศเคนยามาใช้ในการแก้ปัญหาหนี้นอกระบบในประเทศไทย
ท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน นางอนุรักษ์ บุญศล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธานที่เคารพคะ ดิฉันปรับลดงบประมาณของกระทรวงการคลัง ในหน้า ๑๓๙ ๓ เปอร์เซ็นต์ ๓ เปอร์เซ็นต์ จากยอดทั้งหมดนั้นต้องบอกว่าถึง ๑๗๙,๒๔๙ ล้านกว่าบาท ถ้า ๓ เปอร์เซ็นต์ คิดเป็น รายจ่ายประจํา ๕๐ เปอร์เซ็นต์ก็เหลือยอดปรับลดอยู่แค่ ๒,๖๘๘ ล้านกว่าบาทแค่นั้นเอง ซึ่งในการปรับลดครั้งนี้นั้นมีความจําเป็นที่จะต้องกล่าวกับท่านประธานผ่านไปถึง ท่านกรรมาธิการและผู้ที่มีหน้าที่บริหารเงินของกระทรวงการคลังค่ะ ท่านประธานคะ กระทรวงการคลังนั้นดูแลในเรื่องของกองทุนหมู่บ้าน สหกรณ์หมู่บ้าน และกองทุนหมู่บ้าน สหกรณ์หมู่บ้านนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกระทรวงการคลังโดยตรงเลยทีเดียว ดังนั้นแล้ว ดิฉันว่าในเรื่องของเงินที่ดิฉันปรับลดควรจะมาบริหารจัดการในเรื่องของหมอหนี้ หมอหนี้เพื่อวินัยทางการเงิน วินัยทางการคลังที่ดีของประเทศ ๘๐,๐๐๐ กว่าหมู่บ้าน ทั้งประเทศไทย ท่านประธานที่เคารพคะ หมอหนี้ ๑ คนนั้นเป็นอาสาสมัคร แล้วมีการจัดการ บริหารหนี้อย่างเป็นระบบ รวมทั้งหนี้นอกระบบด้วย ประเทศไทยก็จะเป็นการบริหารเงิน ในภาคของชนบทได้อย่างลงตัว ซึ่งกระทรวงการคลังนั้นมีค่าใช้จ่ายในการอบรมสัมมนา เป็นค่าใช้จ่ายในอาสาสมัครหมอหนี้ หรือว่าการต่อยอดกองทุนหมู่บ้าน คลังในบ้านนั่นเองนะคะ ซึ่งตัวนี้ในธนาคารออมสินนั้นถ้าดิฉันจําไม่ผิดมี ๖๙ ล้านบาท และในธนาคารออมสิน ในธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรนั้นจะมีอยู่ ๒๐ กว่าล้านบาท ซึ่งการบริหารจัดการตัวนี้ดิฉันว่ายังน้อยไป ดังนั้นตัด ๓ เปอร์เซ็นต์ หักค่าใช้จ่ายให้เรียบร้อยในเรื่องของค่าใช้จ่ายประจําแล้วเหลือ ๒,๐๐๐ กว่าล้านบาทนี้นั้น ดิฉันว่าเจียดมาสัก ๑๐๐ กว่าล้านบาทหรือ ๒๐๐ ล้านบาทมาบริหารจัดการตัวนี้ โดยเฉพาะเงินกู้นอกระบบก็จะมีการบริหารจัดการที่ดี กับหมอหนี้ กับเงินกู้นอกระบบ ถ้ามีการจัดการที่ดี มีคนดูแลที่ดีแล้ว คนที่มีอิทธิพลเรื่องเงินในชนบทนั้นก็จะไม่มีปัญหา ความเหลื่อมล้ําด้านเศรษฐกิจและสังคม โดยเปิดโอกาสให้ประชาชนผู้มีรายได้น้อย สามารถเข้าถึงแหล่งเงินด้วยการออกมาตรการแก้ไขปัญหาหนี้สินภาคประชาชน ดิฉันห่วงค่ะ ท่านประธาน เพราะว่าหนี้นอกระบบนั้นต้องบอกว่ายังมีเต็มประเทศ แล้วก็แก๊งทวงหนี้โหดนั้น ก็ลุกลามบานปลายใหญ่โตถึงกับมีการฆ่ารันฟันแทงกันเกิดขึ้น และทําไมต้องบอกว่า ถ้าสามารถจัดการบริหารหนี้ที่ดีได้นั้นจะเป็นอย่างไร มีประชาชนที่ร้องเรียนเข้ามาบอกว่า กู้เงินต้นแค่ ๓๐๐,๐๐๐ บาท ตอนนั้นพ่อป่วยแล้วก็ตัวเองนั้นไปลงร้านเสื้อผ้า ก็เลยกู้เงินนอกระบบ ๓๐๐,๐๐๐ บาท ดิฉันจะชี้ให้เห็นนะคะ ทีนี้ดอกเบี้ยร้อยละ ๒ บาทต่อวัน ท่านประธานคะ ๓๐๐,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๒ บาท ๖,๐๐๐ บาทต่อวัน ถ้า ๑ เดือน ก็ ๑๘๐,๐๐๐ บาท ทีนี้ถ้า ๓ เดือนก็จะเป็นถึง ๕๔๐,๐๐๐ บาท ขนาดนั้นเลยนะคะดอกเบี้ย ทีนี้คนทํามาหากินกับเงินต้นแค่ ๓๐๐,๐๐๐ บาทจะหาเงินที่ไหนไปส่งดอกเบี้ย ถึงวันละ ๖,๐๐๐ บาท อันนี้เป็นกรณีที่คนทํามาหากินค่ะท่านประธาน แล้วก็คนที่ยืม ในกรณีที่ฉุกเฉินเดือดร้อนอย่างแสนสาหัสนี่จะทําอย่างไร ในตลาดทุกตลาดมีการกู้ดอกเบี้ย ถึงร้อยละ ๒ บาทต่อวัน ๒,๐๐๐ บาท ๓,๐๐๐ บาท แม่ค้าที่ซื้อหัวหอม กระเทียม ผักกาด ผักคะน้า ใบโหระพา ที่มาวางขายจะกู้เขา ๒,๐๐๐ บาท แล้วเขาก็จะเก็บเป็นรายวัน น่าสงสารที่สุด ดังนั้นกระทรวงการคลังต้องเข้ามาดูแลบริหารจัดการหนี้อย่างเป็นระบบ ดิฉันไม่ต้องการให้พี่น้องประชาชนให้เปล่า ๆ ไม่ต้องการอย่างนั้นค่ะ ต้องการที่จะให้หมอหนี้ ที่ประจําทุกหมู่บ้านเข้าไปบริหารจัดการลูกหนี้ตัวเอง และเคยมีการบริหารจัดการหนี้ อย่างเป็นระบบได้เป็นแสน ๆ รายนะคะ มีมูลหนี้ถึง ๔.๑ หมื่นล้านบาท ทําให้ลูกหนี้ สามารถลดภาระในการจ่ายดอกเบี้ยได้ถึง ๑๐,๐๐๐ ล้านบาท ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ บางคนอาจจะบอกว่าเป็นเรื่องของสามัญสํานึกในการที่จะมีวินัยทางการเงิน วินัยทางการคลัง แต่จริง ๆ แล้วไม่เป็นอย่างนั้นค่ะท่านประธาน เพราะว่าใครที่ไม่เคยยากจนไม่ทราบหรอกค่ะ บางครอบครัวจะมีเงินติดบ้านสัก ๒๐๐-๓๐๐ บาท แล้วเวลาที่ฉุกเฉินมาก็จําเป็นที่จะต้อง อาศัยเงินกู้นอกระบบ แต่โหดร้ายมากเลยทีเดียวค่ะ ดังนั้นความโหดร้ายนี้ดิฉันทวงถามไปที่ กระทรวงการคลังค่ะว่าที่จะนําโมเดล (Model) ของประเทศเคนยามาใช้ในการแก้ปัญหา หนี้นอกระบบ อยากรู้ว่าจะแก้ปัญหาอย่างไรกับประเทศไทย ในสิ้นเดือนกรกฎาคม ๒๕๕๕ นั้น ดิฉันทวงถามไปที่เจ้ากระทรวงว่ามีการบริหารจัดการอย่างไรบ้างแล้ว เพราะว่าดิฉันไม่อยากให้ พี่น้องประชาชนนั้นบอบช้ํา เจ็บปวดจากการที่ภาครัฐไม่ดูแล และจากความเหลื่อมล้ํา ทางเศรษฐกิจของประเทศไทยค่ะ ท่านประธานคะ ดิฉันเป็นคนที่รักษากติกาตามเวลาที่กําหนดให้ค่ะ เพราะว่าเวลาทั้งหมด ที่ประหยัดไว้จะได้ให้ฝ่ายค้านที่ตรวจสอบรัฐบาลเขาดูแลต่อไป เมื่อปากร้องท้องหิวไส้กิ่วขอด เสียงลูกพรอดรําพันฝันศึกษา พ่อกับแม่ยากจนปนน้ําตา จึงสู่สัญญากู้เงินนอกดอกเบี้ยแพง เขาค้าเงินเกินแรงสู้กู้แพงมาก หวังรัฐช่วยหายลําบากอยากเห็นแสง ความสว่างของชีวิต มีสิทธิแสดง ใช่แค่แล้งดอกเบี้ยกินทรัพย์สินวาย ขอบพระคุณค่ะ