ครูมานิตย์ ฝากประเด็นบุคลากรทางการศึกษาเป็นปัจจัยสำคัญต่อการพัฒนาประเทศ

นายครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สุรินทร์

ท่านประธานที่เคารพครับ ผม ครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พรรคเพื่อไทย ต่อร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. .... ซึ่งจริง ๆ แล้วผมเห็นด้วย มาตั้งแต่เบื้องต้นก่อนหน้านี้อีก เพราะจังหวัดกาฬสินธุ์นั้น เอาตัวจังหวัดก่อน เป็นเมือง ของนักปราชญ์ เป็นเมืองของผู้รู้ และวันนี้ก็ดีใจกับท่านรัฐมนตรีบุญรื่นด้วยที่พยายามผลักดัน มาร่วมกับท่านผู้แทนราษฎรในจังหวัดของท่านจนประสบผลส้าเร็จเข้ามาสู่สภาแห่งนี้ แล้วก็คิดว่าหลายต่อหลายท่านที่อภิปรายได้ฝากความหวังไว้ที่จะให้มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นจังหวัดต้น ๆ เหมือนผมอยู่จังหวัดสุรินทร์ก็มีแต่ราชภัฏจะได้เป็นแบบอย่าง อาจจะไปสอนเฉพาะทาง สอนเฉพาะแบบให้มันตกผลึก ให้มันยิ่งใหญ่เหมือนกับต่างประเทศ เช่นที่เป็นโรงเรียนที่เกี่ยวข้องกับด้านวิทยาศาสตร์ หรือเรื่องของการผลิต หรือเรื่องของ ยางพารา เหมือนกับที่ผู้อภิปรายได้อภิปรายมาแล้ว แต่จริง ๆ มีหลายเรื่องที่ผมอยากจะ อภิปรายแต่ด้วยข้อจ้ากัด เพราะว่าเรื่องของการศึกษามันไม่มีข้อจ้ากัด เพราะการศึกษา เป็นปัจจัยหลักของคนในประเทศ แล้วยิ่งเราจะเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนด้วย เรื่องของการศึกษานั้นมีความจ้าเป็นยิ่ง แต่สิ่งหนึ่งที่ผมพยายามนั่งฟังเพราะหลายท่าน เสนอไปแล้วไม่พูดถึงก็คือเรื่องของบุคลากร ผมนี่เป็นกรรมาธิการการศึกษาครับ ในคณะกรรมาธิการการศึกษานี่เราจะได้รับค้าร้องเรียนในเรื่องของบุคลากรโดยเฉพาะ ในเรื่องของมหาวิทยาลัยมาก ทั้งตัวนายกสภามหาวิทยาลัย ทั้งตัวอธิการ ผมว่าเรายังไม่ต้อง ไปมองในตัวมหาวิทยาลัยก่อนเลยครับ ถ้าหัวมันไม่เข้าท่าแล้วนี่แล้วในมหาวิทยาลัยมันจะ ไปบริหารให้เข้าท่าได้อย่างไรครับท่านประธาน ดูอย่างที่จังหวัดสุรินทร์ของผมก็หลายปีแล้ว นี่ตั้งกันยังไม่ได้รักษาการอธิการบดีกันมา เพราะวันนี้มันมีเรื่องเกี่ยวข้องกันหลายเรื่อง ในมหาวิทยาลัยเอาตัวนายกสภามหาวิทยาลัยก่อนที่ท่านได้พูดถึงกัน คนหนึ่งวิ่งกิน ๓-๔ มหาวิทยาลัยเอาแต่นั่งรถ นั่งเครื่องบินไปก็เหนื่อยแล้ว แล้ววิธีคิดก็ลองให้คนอื่น เขาคิดบ้าง ให้คนอื่นเขาท้าบ้างมันจะได้เกิดข้อเปรียบเทียบ

ประเด็นที่ ๒ เรื่องของอธิการบดี อธิการบดีกว่าจะขึ้นมาได้ก็เหมือนกับ นักการเมืองครับ มีการเลือกตั้ง มีทีม มีฝ่าย จนต่อสู้กันอีลุ่ยฉุยแฉกหมดครับท่านประธาน ท้ายที่สุดก็มีการร้องเรียนพอมาเป็นแล้วก็สู่กระบวนการ วันนี้งบประมาณเงินอุดหนุน ของรัฐบาลก็ให้ไปไม่น้อยก็มีการจะคอร์รัปชัน (Corruption) หรือไม่คอร์รัปชันไม่รู้ แต่ในชั้น ของคณะกรรมาธิการการศึกษามีเรื่องเหล่านี้มากมายแล้วก็หลายมหาวิทยาลัยวันนี้ ไม่สามารถแต่งตั้งอธิการบดีได้ ตัวนายกสภามหาวิทยาลัยก็ร้องอธิการบดี อธิการบดีก็ร้อง อันนี้ก็ฝากรัฐมนตรีไปด้วยครับ ฝากคณะกรรมการการอุดมศึกษาด้วยว่ามีวิธีการคิดอย่างไร ท้าอย่างไร เพื่อที่จะให้คนดีมีฝีมือมีคุณธรรมทางด้านการศึกษา มีจริยธรรมด้านการศึกษา อย่างจริงจังเข้ามาบริหาร

องค์ประกอบต่อไปครับ อาจารย์ อาจารย์ในมหาวิทยาลัยมันก็ปะปนกันไป เหมือนกับพวกเราเป็นนักการเมือง แต่วันนี้ความที่เป็นอาจารย์ความที่เป็นครูเหมือนผมนี่ ผมกลัวหลายเรื่องครับ ผมพยายามที่จะไม่ให้มันผิดจริยธรรม ผิดประเพณี อาจารย์เป็น แบบอย่าง เด็กเอาแบบอาจารย์ เหมือนผมผมมีครูของผมทั้งครูการเมือง ทั้งครูสอนหนังสือ ครูเล่นกีฬา ผมมีครูทุกรูปแบบ ผมก็พยายามคัดลอกเขามา แล้วเด็กยุคใหม่นี่มันเป็นเด็ก แห่งการลอกเลียนแบบ เพราะวันนี้เด็กส่วนใหญ่ยังค้นหาความจริงของตัวเองไม่ได้ก็พยายาม เอาแบบอย่างมา ถ้าเจอแบบอย่างที่ดีก็ดีไป ถ้าเจอแบบอย่างที่ไม่ดีก็แย่ ทีนี้การไปเป็น อาจารย์มหาวิทยาลัยท่านประธานทราบไหมครับว่าผมนึกว่าเมื่อก่อนมันจะสอบเข้ายาก มันไม่ได้ยากเหมือนกับสอบเข้าบรรจุครูของ สพฐ. เลยครับ สพฐ. ที่สอบภาค ๑ ภาค ๒ กว่าจะได้เข้าไปยากมาก แต่ของมหาวิทยาลัยนี่ด้วยความช้านาญการ ด้วยความเชี่ยวชาญ มีความเหมาะสมก็รับเข้ามาแล้ว พอรับเข้ามาแล้วแทนที่จะได้เป็นแบบอย่างได้ บางคนที่เป็น แบบอย่างได้ก็เยอะ แต่บางคนที่ใช้ไม่ได้ก็เยอะแยะครับ แล้วมาสร้างปัญหาวุ่นวายอีก ถือว่าเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย อิสระ มีความคิดเสรีภาพ ท่านประธานก็เห็น เมื่อกี้ก็ชี้ให้ชัด วันดีคืนดีก็ออกมาวิจารณ์เรื่องรับจ้าน้าข้าวมันไม่ใช่หน้าที่ หน้าที่สอนเด็กท้าอย่างไร ให้มันเป็นแบบอย่าง ท้าอย่างไรให้มหาวิทยาลัยในเมืองไทยมันดังกระฉ่อนไปทั่วโลก เป็นอันดับ ๑ อันดับ ๒ ได้ ไม่ใช่ประกาศมาก็มีประเทศญี่ปุ่น มีประเทศสหรัฐอเมริกา มีประเทศอังกฤษก็ลองท้าประเทศไทยบ้างครับ ทั้ง ๆ ที่อยู่มหาวิทยาลัยแต่งต้ารานี้ ก็ได้แบบครู สพฐ. ไปเยอะ ได้เปรียบครูอย่างอื่นไปเยอะ วันนี้บางมหาวิทยาลัยมันสู้ ของเอกชนไม่ได้ เอาละเอกชนบางทีเขาอาจจะบอกว่าจ่ายครบจบแน่ก็มี ผมก็เลยอยาก ฝากเรื่องนี้เป็นปัจจัยส้าคัญซึ่งในรายละเอียดเรื่องอื่นนี่จริง ๆ ถ้าจะมาคุยเรื่องการศึกษานั้น ในเมืองไทยคุยได้เยอะ ก็อยากฝากบุคลากรที่มีส่วนเกี่ยวข้องนี่เหมือนกับจังหวัดกาฬสินธุ์จริง ๆ ที่มันมีปัญหานี่ก็มีปัญหาจากบุคลากรไปยุซ้ายยุขวาจนมีขบวนการมาหน้าสภา ผมได้ลง ไปสอบถามดูที่ลุกขึ้นมาพูดไม่ใช่ไม่มีข้อมูล แต่วันนี้ดีใจเมื่อยุบรวมกันมาได้ แล้วก็เป็น มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ผมก็ขอแสดงความดีใจกับพี่น้องชาวกาฬสินธุ์ด้วย เพราะคนสุรินทร์ ก็จะได้ไปเรียน คนพม่า คนลาว เดี๋ยวเป็นอาเซียนแล้ว เออีซี ปี ๒๕๕๘ หลายคนก็จะมาเรียน

มาอีกเรื่องหนึ่งเรื่องทุนที่ทุกคนเป็นห่วงกัน ผมก็เป็นห่วงเพราะผมเป็นเด็กชนบท กว่าจะจบปริญญาตรีมาได้เรียนมาอย่างแสนสาหัสครับ ปะติดปะต่อยิ่งกว่าติดภาพที่เอาไป ติดกับข้างขวาอีกครับ เพราะครอบครัวและฐานะที่ยากจน ใฝ่ฝันจริง ๆ อยากเข้าเรียน มหาวิทยาลัย อยากเรียนปริญญาโท อยากเรียนออกซ์ฟอร์ด อยากเรียนเคมบริดจ์ เหมือนกับเขา แต่ท้าอย่างไรได้เกิดมาเป็นลูกตาสีตาสายายมียายมาแม่ท้านาก็พยายาม เรียนอยู่วัด แต่วันนี้ก็จบปริญญาตรีดีใจมานั่งตรงนี้ ถ้ามีทุนเหมือนเมื่อก่อนวันนี้มันก็ท้าให้โอกาสผมไม่ได้จบแค่นี้หรอกครับ อาจจะไป มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์หรือมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดเหมือนกับเขาก็ไม่แน่นะ แต่วันนี้ได้แค่นี้ ก็ดีใจ แต่ทุนบางทุนเช่นวันนี้ทุนการกู้ยืมวันนี้ก็โอเค (OK) ยังมีอยู่ ถึงแม้จะโดนต้าหนิว่า ตัดบ้างก็ขอคืนมาให้ แต่ทุนหนึ่งผมเสียดายครับท่านประธาน ก็คือทุนจากกองทุนส้านักงาน สลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งท่านทักษิณ ชินวัตร คิดหาวิธีท้าจนประสบผลส้าเร็จมีเด็กบ้านผม ที่จังหวัดสุรินทร์ไปเรียนเมืองนอกกันเยอะแยะ เขาเรียกว่า ๑ อ้าเภอ ๑ ทุน ไปเรียน ประเทศฝรั่งเศส ไปเรียนประเทศเยอรมนี ไปเรียนประเทศรัสเซีย วันนี้เยอะแล้วครับ เลิกพูดภาษาอังกฤษนอกจากฝรั่งมาได้เมียที่บ้านผม นักศึกษาที่ไปจบปริญญาโทจากทุน ส้านักงานสลากกินแบ่งรัฐบาลเยอะแยะ เอามาให้นักเรียนประถมศึกษาไม่พอ เอามาให้ นักเรียนมัธยมศึกษาอีก แต่วันนี้คิดดีคิดเก่งเกินไป ตัดขาเสีย จริง ๆ เงินพวกนี้มันเหมาะแล้ว เพราะมันเป็นเงินแม่เงินพ่อ เงินปู่เงินย่าเพราะที่ซื้อสลากไม่ถูกก็เอาคืนให้เขาไป แต่น่าเสียดายผมเสียดายจริง ๆ วันนี้ฝากไปด้วยนะครับ กระทรวงการคลังขอฝากไปด้วย ส้านักงานสลากกินแบ่งรัฐบาลคิดเรื่องนี้เอามาคืนให้กับกองทุน นอกจากกองทุนกู้เรียนแล้ว แล้วยังมีกองทุนเอกชน กองทุนมหาวิทยาลัย

ท้ายที่สุด ท่านประธานที่เคารพครับ ผมฝากรัฐมนตรี จริง ๆ ผมถือว่าปัจจัย ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกองทุนก็ดี ในเรื่องของหลักสูตรก็ดี หลักสูตรจะเขียนให้ดีอย่างไร มีวิธีคิดให้ดีอย่างไร แต่ถ้าบุคลากรที่ไปควบคุมก้ากับไม่ดี มันก็ดีไม่ได้หรอกครับ เหมือนกับที่เขาบอกว่าแม่ปูเดินโกกเกก ๆ อยู่ ลูกปูก็ต้องเดินตามอย่างนั้น ลูกปูจะเดินตรงไม่ได้ ฉะนั้นผมอยากฝากบุคลากรเป็นแบบอย่างก่อน เมื่อบุคลากรเป็นแบบอย่างแล้ว เรื่องอื่นตามไปหมด เรื่องของทุน เรื่องของเงินอุดหนุน ผมเชื่อแน่ว่าเหมือนกับรัฐบาล พรรคเพื่อไทยวันนี้ที่ไปกลั่นเกลาเรื่องงบมาต้องมีเหตุผล ไม่ใช่อยู่ ๆ แล้วไปตัด ไม่มีใครไม่สนับสนุนการวิจัย ไม่มีรัฐบาลไหน ไม่ว่ารัฐบาล พลเอก ชวลิต พลเอก ชาติชาย บรรหาร อภิสิทธิ์ ยิ่งลักษณ์ ทักษิณ ไม่มีใครไม่อยากให้คนมีความรู้หรอกครับ ไม่มีใคร ไม่อยากให้เด็กไทยมันพัฒนาไปสอบโอลิมปิกที่ ๑ เราก็อยากเห็นความประสบผลส้าเร็จของเด็ก พอชื่อว่าประเทศไทยแล้วไม่ได้เหรียญมันคิดกันอย่างไร ทุกคนคิดเหมือนกันหมดนะครับ อยากเห็นความก้าวหน้าเพราะการศึกษามันเป็นเขาเรียกว่าตอม่อที่แข็งแรง ประเทศใด ที่คนได้รับการศึกษาสูง ประเทศนั้นบ่งบอกถึงความเจริญ บ่งบอกถึงการพัฒนา วันนี้ประเทศไทยเรายังถือว่าก้าลังจะไปถึงขั้นนั้น ผมก็เลยอยากฝากรัฐมนตรีโดยเฉพาะ เรื่องบุคลากร ขอกราบขอบพระคุณครับ