กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม พันเอก วินัย สมพงษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ กระผมใคร่ขอกราบเรียนแสดงความคิดความเห็นแล้วก็ซักถามทางท่านคณะกรรมการ ป.ป.ช. สั้น ๆ กระผมจะไม่ใช้เวลามาก กระผมจะไม่ล้วงลึกลงไปในรายละเอียดนะครับ สผ ๓/๒๕๕๕ (ส. ทั่วไป) นัชชา ๖๘/๑ แต่กระผมจะกราบเรียนถามทาง ป.ป.ช. เป็นปัญหาหลักการนะครับ ท่านประธานสภา ที่เคารพครับ หลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ เป็นต้นมา ประเทศที่มีการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง ได้อย่างรวดเร็วก็มีตัวอย่างอยู่ ๒ ประเทศที่มักจะถูกยกเป็นตัวอย่าง ประเทศหนึ่งก็คือประเทศญี่ปุ่น อีกประเทศหนึ่งก็คือประเทศเกาหลีใต้ หลายคนก็สงสัยว่า ทําไมนะประเทศญี่ปุ่นซึ่งยับเยินจากสงครามโลก ทําไมนะประเทศเกาหลีใต้ซึ่งยับเยิน จากสงครามระหว่างประเทศเกาหลีเหนือแล้วก็ประเทศเกาหลีใต้จึงได้สามารถพัฒนาประเทศ มีความเจริญก้าวหน้าทางด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง จนบัดนี้ ๒ ประเทศเป็นที่ยอมรับ จะเป็นประเทศมหาอํานาจทางเศรษฐกิจทางโลกตะวันออกเป็นที่ยอมรับของทั่วโลก ในขณะเดียวกันคนไทยด้วยกันเองพวกเราก็รําพึงกับตัวเองว่าประเทศไทยเราหลังสงครามโลก ครั้งที่ ๒ จริง ๆ ตอนนั้นเมื่อเปรียบเทียบประเทศไทยกับประเทศเกาหลีใต้ ประเทศไทย ก็ไม่ได้ย่ําแย่ไปกว่าประเทศเกาหลีใต้เลย แต่วันนี้เราอยู่ข้างหลังประเทศเกาหลีใต้ลิบลับครับ ลิบลับ ไม่ว่าปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง การกีฬา สารพัดด้านเราอยู่ข้างหลัง ประเทศเกาหลีใต้เกือบทั้งนั้น ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ปัจจัยสําคัญประการหนึ่ง ที่นักวิเคราะห์ท่านได้ให้ข้อคิดความเห็นไว้แล้วผมก็เห็นพ้องต้องกันกับนักวิเคราะห์หลาย ๆ ท่าน โรคร้ายประการหนึ่งที่ทําให้สังคมไทยพัฒนาตัวทางด้านการเมือง สังคม เศรษฐกิจ ล่าช้าเตาะแตะ ๆ จนถึงวันนี้ก็เพราะปัจจัยด้านการทุจริต โกงกิน คอร์รัปชัน ในสังคมไทยครับ ไปที่ไหนหย่อมไหนก็เจอแต่เรื่องทุจริต โกงกิน คอร์รัปชัน แตะตรงไหนก็เจอ มองตรงไหนก็เห็น เพราะฉะนั้น ป.ป.ช. จึงเป็นความหวังของสังคมและโดยเฉพาะอย่างยิ่งกระผมครับ ผมหวังกับท่านมาก หวังกับท่านจริง ๆ ครับแล้วหวังมานาน แม้นวันนี้และอนาคต ก็เห็นแต่ท่านที่จะเป็นความหวังของผมครับ เพราะไม่มีองค์กรอื่นใดหรอกครับที่มีหน้าที่ ที่จะต้องเอาใจใส่เรื่องอย่างนี้เท่ากับ ป.ป.ช. ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ประเทศเกาหลี ประเทศญี่ปุ่น ที่กระผมได้ยกตัวอย่างนั้นสังคมของเขาเอาจริงเอาจังเรื่องการต่อต้านการทุจริต โกงกิน คอร์รัปชัน สังคมมีความเข้มแข็ง ไม่ว่าองค์กรใด ไม่ว่านักศึกษา ไม่ว่าประชาชน ถ้าเผื่อนักการเมืองมีการทุจริต โกงกิน คอร์รัปชัน ลากไส้กันออกมาสับกันให้รู้ดํารู้แดงไปข้างหนึ่ง เอาจริงเอาจังครับ ในสังคมอย่างในประเทศญี่ปุ่น สังคมอย่างในประเทศเกาหลีใต้ ถ้าเผื่อใครคนใดคนหนึ่งถูกชี้หน้าประณามว่าคุณนี่โง่เขาไม่ค่อยโกรธสักเท่าไรครับ เขาปรับปรุงตัว โง่ปรับตัวให้ฉลาดได้ แต่ถ้าเผื่อใครก็แล้วแต่ไม่ว่าจะเป็นนักธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นนักการเมือง สผ ๓/๒๕๕๕ (ส. ทั่วไป) นัชชา ๖๘/๒ ไม่ว่าจะเป็นนักการทหาร ถูกชี้หน้า ถูกประณามว่าคุณขี้โกง คนคนนั้นเขาจะมีความเจ็บปวด จะมีความเจ็บปวดบางคนทนไม่ได้ทําอัตวินิบาตกรรม ฆ่าตัวตายครับ กระโดดหน้าผาตาย ฆ่าตัวตาย ท่านจะได้เห็นข่าวอย่างนี้ในสังคมเกาหลี ในสังคมญี่ปุ่น ท่านจะได้เห็น พลังทางสังคมบีบให้เกิดปรากฏการณ์อย่างนั้นมาโดยลําดับ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ แตกต่างจากสังคมไทย นักการเมืองของเราบางคนถูกกล่าวหาว่าทุจริต โกงกิน คอร์รัปชัน วันนี้ก็ยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคมได้รับการยกย่องสรรเสริญนับหน้าถือตากันดาษดื่น และเลวร้ายยิ่งไปกว่านั้นที่น่าห่วงใยก็คือสังคมวันนี้ เยาวชนวันนี้ ถ้าถามว่านักการเมืองที่ขี้โกง แต่ทํางานอยู่บ้างรับได้ไหม เขาบอกว่ารับได้ นักการเมืองโกงบ้างช่างเถอะแต่ทํางานบ้างรับได้ ถ้าปล่อยให้ค่านิยมเป็นอย่างนี้ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผมยังมองไม่เห็นว่าวันหน้า เราจะเหลือบ้านเมืองไว้ให้กับอนุชนรุ่นหลังได้มีความภาคภูมิใจได้อย่างไร สผ ๓/๒๕๕๕ (ส. ทั่วไป) สุพิชชาย์ ๖๙/๑ เพราะการทุจริต โกงกิน คอร์รัปชัน จะมีมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น จนบ้านเมืองเราอยู่ไม่ได้ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ คําถามผมง่าย ๆ ครับ เป็นปัญหาหลักการ เป็นความห่วงใย ที่ผมอยากจะกราบเรียนถามไปทางท่าน ป.ป.ช. อันเป็นความหวังของกระผมมาโดยตลอด เป็นการส่วนตัวว่าหลาย ๆ คดี หลาย ๆ กรณีที่ไปสู่ ป.ป.ช. ถูกกล่าวหาว่าทุจริต โกงกิน คอร์รัปชัน หลายกรณี หลายคดี เป็นเรื่องอื้อฉาว ฉาวโฉ่ เป็นที่สนใจของประชาชนคนไทย ทั่วบ้านทั่วเมือง คดีเหล่านั้นไปแช่อยู่ที่ ป.ป.ช. นานไป จะด้วยเหตุใดก็แล้วแต่คดีนั้น มันหมดอายุความ มันสร้างความเจ็บปวด สร้างความผิดหวังให้กับสังคมไทย เพราะเท่ากับ เป็นการปล่อยให้คนชั่วลอยนวล ปล่อยให้คนผิดต้องพ้นผิดไป แล้วก็ไปลอยหน้าลอยตา อยู่ในสังคมได้โดยไม่กระดากอาย จะไปหวังให้กระโดดหน้าผาตาย ฆ่าตัวตาย คนพรรค์นั้น ไม่มีวันละครับ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ คําถามจึงมีว่าคดีที่หมดอายุความไปอย่างนั้น และดูเหมือนว่าจะมีอีกหลาย ๆ คดีทําท่าจะหมดอายุ ทําท่าจะหมดอายุ คดีนั้นหมดได้ ทําไมคดีนี้จะหมดไม่ได้ ทําท่าจะหมดรอมร่อ ๆ ใครจะพูดอย่างไร สื่อมวลชนจะพูดอย่างไร ก็ทําท่า จะไม่ขยับเขยื้อนไปไหน คําถามจึงมีว่ากรณีคดีความที่อื้อฉาว ฉาวโฉ่ มันหมดอายุความไป คนก็พูดวิพากษ์วิจารณ์ทั่วไป ท่านก็มีหู ๒ ข้างเหมือนผม คําถามมีว่า ป.ป.ช. จะแก้ไข อย่างไรครับ ถึงเวลาแล้วหรือยังที่ท่านจะลุกขึ้นมาทวงสิทธิว่าคดีทุจริตโกงกิน คอร์รัปชันนั้น จะต้องไม่มีอายุความ ต้องมีอายุความจนชั่วชีวิตของคนที่ทุจริต โกงกิน คอร์รัปชันครับ ท่านจะแก้ไขอย่างไร นั่นคือคําถามที่กระผมอยากจะกราบเรียนถามท่าน และในกรณี ที่คดีฉาวโฉ่ อื้อฉาว ที่สนใจทั่วบ้านทั่วเมืองหมดอายุความไปแล้ว ตอบก็ได้ ไม่ตอบก็ได้ คดีนั้นใครรับผิดชอบครับ ผมขอกราบเรียนถามสั้น ๆ ว่าจะแก้ไขปัญหาคดีที่รอมร่อ จะหมดอายุความอย่างไร และอีกคําถามหนึ่งตอบก็ได้ ไม่ตอบก็ได้ ที่หมดอายุความแล้ว ใครรับผิดชอบครับ ด้วยความเคารพอย่างสูง