นายไพจิต ศรีวรขาน นครพนม

ท่านประธานที่เคารพ กระผม ไพจิต ศรีวรขาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม พรรคเพื่อไทย ต่อร่างพระราชบัญญัติ บำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... นี้มีความสำคัญอย่างยิ่งครับ ท่านประธาน ผมเข้าใจว่างานท้องถิ่นนี้คืองานรากฐานของระบอบประชาธิปไตย แล้วก็ ภาคภูมิใจในการให้มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีการกระจายอำนาจที่อยู่ส่วนกลางไปยัง ส่วนท้องถิ่น ซึ่งเป็นกลไกในการจะพัฒนาแก้ปัญหาของประชาชน เผอิญเรื่องที่จะทำให้ขวัญ กำลังใจ แปลว่าให้สิทธิ ให้ประโยชน์กับข้าราชการส่วนท้องถิ่นให้เท่าเทียมกับข้าราชการส่วนอื่น ที่เราได้มีการปรับแก้ไข ซึ่งเป็นแนวทางหลักที่รัฐบาลเองก็ต้องการให้มีประสิทธิภาพ ผมไม่ขัดข้องครับท่านประธาน แต่ผมเข้าใจว่าเรื่องของท้องถิ่นนี่ก่อนที่จะไปให้ขวัญ ให้กำลังใจก็ควรจะรับฟังข้อคิดเห็นที่เป็นการบริหารงานบุคคลในทัศนะในความรู้สึก กระผมเอง ทราบว่าโดยนัยตัวแทนของข้าราชการส่วนท้องถิ่นคือมือคือไม้ของฝ่ายบริหารส่วนท้องถิ่น ที่ไปจากการเลือกตั้งของประชาชน ท่านประธานครับ วันนี้กลายเป็นว่าตัวแทนที่ไปจาก การเลือกตั้งไม่ว่าจะเป็นองค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล หรือแม้แต่ อบต. นี่กลายเป็นว่า คนที่เป็นผู้มีบทบาท มีอำนาจ มีวาสนา กลายเป็นฝ่ายประจำ ข้าราชการนี้แหละครับ ไม่ว่าจะเป็นปลัดก็ดี ผู้อำนวยการช่าง กองช่าง กองคลัง ล้วนแต่เป็นคนที่มีความคิด มีแนวทาง มีปัญหากับฝ่ายจัดการเลือกตั้ง ท่านประธานทราบไหมครับว่านี่พอสิ้นเดือนตุลาคม เดือนกันยายนนี่โบนัสมาอีกแล้ว วันนี้กำลังสาละวนอยู่กับเรื่องการจะเอาโบนัสคนละ ๓ เปอร์เซ็นต์ ๓ เท่า ๕ เท่าของเงินเดือนนะครับ ทั้ง ๆ ที่ปกตินี่ก็มีการเลื่อนเงินเดือนตามขั้น ตามกำหนดโดยเวลาปกติเหมือนข้าราชการทั่วไปอยู่แล้ว ผมก็สงสัย แท้จริงแล้วเป็นการที่จะ ให้ขวัญให้กำลังใจกับฝ่ายทำงาน แต่วันนี้โดยสถานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนี่แทบจะ ไม่มีเงินในการบริหารเลยนะ แล้วถ้าใช้จะใช้เงินประมาณ ๖,๐๐๐ ล้านบาทเศษทั้งประเทศ ตัวเลขแต่ละปีจะเห็น จังหวัดนครพนมของกระผมใช้เงินประมาณสัก ๖๐ ล้านบาท ๗๐ ล้านบาทเฉพาะเรื่องโบนัส ในขณะที่ อบต. แต่ละแห่งจะมีเงินในการพัฒนาประมาณสักล้านบาทเศษ ๆ เท่านั้น ภาระอย่างอื่นมันจะมีปัญหาไปหมด เพราะฉะนั้นจะเป็นภาระในการที่จะจัดเรื่องขวัญ เรื่องกำลังใจ เรื่องคนทุพพลภาพ ไม่ขัดข้องจะให้อย่างไรก็ให้เขาอย่างเท่าเทียมไป บทบาท ที่จะต้องมาปรับเอาเงินมาเพื่อที่จะจ่ายเงินบำเหน็จบำนาญเพิ่มขึ้น ที่จะเป็นไปตาม หลักเกณฑ์ในมาตรา ๔๕ มาตรา ๔๘ ตามที่ท่านรัฐมนตรีเสนอนี่ผมไม่ขัดข้องหรอกครับ แต่ว่าผมขัดข้องเรื่องบทบาท เรื่องการบริหารงานบุคคล วันนี้จะย้ายก็ไม่ได้ ขัดแย้ง นายก เขาวุ่นวาย นายกเราก็ต้องเข้าใจว่าเป็นคนไม่ค่อยมีความรู้มาก เพราะฉะนั้นท่านรัฐมนตรีครับ ผมเข้าใจว่าเรื่องนี้จะเข้ามาอีกหลายรอบ เรื่องการพิจารณา เรื่องการเลือกตั้งผู้บริหารองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่น ผมไม่มีเวทีที่จะพูด ผมพูดสะท้อนความเห็นที่ต้องการให้เห็นองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่น ข้าราชการที่เข้าไปเที่ยงวันจันทร์ยังไม่ไปถึง อบต. ยังไม่ไปถึง ที่สำนักงานนี่ผมรับไม่ได้ พอบ่ายวันศุกร์หายหมดแล้ว วันเสาร์ วันอาทิตย์ ไม่รู้จะติดต่อ กับใคร ปัญหาของพี่น้องประชาชนมีความจำเป็นมันไม่เลือก ขอมาตรฐานเท่า ๆ กับ ข้าราชการส่วนอื่นได้ไหมครับ มาตรฐานก็คือแปดโมงเช้าไปทำงาน แล้วเย็นเลิกเท่าไร ก็เลิกกันมา แล้วเวลาที่อยู่กับพี่น้องประชาชน ผมเป็นผู้แทนราษฎรผมต้องการมาตรฐาน จากฝ่ายประจำ การบรรจุแต่งตั้งก็ดี เปิดกรอบเอาพรรคพวกเอาอะไรเข้ามานี่ซีละ ๑๐๐,๐๐๐ บาท ผมทักท้วงไปหลายรอบบอกว่าเงินครูศูนย์เด็กอย่าไปเรียกรับเงินเขา ๒๐๐,๐๐๐ บาท ๓๐๐,๐๐๐ บาท ร้องท่านประธานคณะกรรมาธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น นี่แหละครับให้สอบหน่อย ผมต้องการให้ลูกคนยากคนจน ก่อนที่เขาจะเข้าไปทำงาน แล้วก็รับใช้ มีชั่วโมงการทำงาน บรรจุมีใบประกอบวิชาชีพก็ไล่กันตามนั้น ใครที่เข้าคุณสมบัติ ก็ให้บรรจุเขาไป ต้องกราบขอบพระคุณรัฐบาล ขอบพระคุณท่านรัฐมนตรี ที่ช่วยดูแล ให้มีอัตรา มีตำแหน่งไป แต่อย่าไปคิดซีละ ๑๐๐,๐๐๐ บาทนี่ผมเจ็บปวดนะครับ ไม่อยาก ให้มีปัญหาแบบนี้ เรื่องอื่น ๆ ไม่ขัดข้อง แต่กรรมาธิการเวลาจะเห็นชอบท่านช่วยซักเรื่องเหล่านี้ ให้หน่อย แล้วใครจะยืนยันว่าวันนี้น้ำท่วม รัฐบาลต้องกู้ต้องยืมเงินทอง การบริหารกิจการ ของท้องถิ่นมันประสบความสำเร็จจะต้องจ่ายโบนัสกัน ๓ เท่า ๕ เท่าของเงินเดือน มันสะท้อนถึงวิสัยทัศน์ในการที่จะนำไปสู่การพัฒนา แม้จะเป็นเรื่องที่นอกกรอบหลักการ ๒ หลักการที่ท่านรัฐมนตรีเสนอแก้ แต่ว่าก็เป็นโอกาสที่เราจะต้องเร่งรัดงานบริหารบุคคล ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ต้องชื่นชมหลายท้องถิ่นเขาไม่มีโบนัส วันนี้ต้องทำงาน ก็ขึ้นตามระบบเงินเดือนที่จะขึ้นครึ่งขั้น ขั้นครึ่งก็ว่ากันไป แต่ส่วนใหญ่ก็ยังมีการประเมิน ประเมินแล้วก็เล่นแร่แปรธาตุให้อยู่ในที่จะให้โบนัสกันอย่างน้อยก็ ๓ เท่า หนัก ๆ เข้าไปถึง ๕ เท่าแล้วครับท่านรัฐมนตรีครับ ถ้าค้าขายบริหารสุดยอดผมไม่ได้ขัดข้อง แต่วันนี้เท่าที่ ผมดูอาการแล้วแม้เงินผู้สูงอายุ เงินที่เป็นนโยบายรัฐบาลจ่ายช้าก็ไม่มีเงินจ่ายแล้วก็ขัดข้อง มีปัญหา เพราะฉะนั้นผมอยากให้เห็นงานพวกนี้ให้ฝ่ายประจำเป็นมือเป็นไม้ของฝ่ายการเมืองเขา ไม่ใช่ไปตั้งโต๊ะเรียกต่างหากอีก ก็ไม่อยากให้เห็น ไม่อยากให้มี ผมหวังว่าตัวอย่างต่างประเทศ ที่เราบริหารงานท้องถิ่น มีอะไร มีอะไรมาให้กับฝ่ายท้องถิ่น เราก็รับเขามาแต่ว่าบรรทัดฐาน ก้าวไปถึง โอกาสแบบนี้แหละครับขอฝากกรรมาธิการที่จะได้รับความเห็นชอบจากสภาไปพิจารณา เจ้ากรมเขา วันนี้ผมเข้าใจว่าท่านรัฐมนตรีคงส่งท่านอธิบดีกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น คนใหม่มาเป็นกรรมาธิการวิสามัญชุดนี้ อย่าไปเอาคนอื่นมา คนที่มาพูด มาตกลงกับสภา เวลาอยากออกกฎหมาย อยากทำกฎหมายขอให้เอาจิตวิญญาณมาอยู่ด้วย เราพูดอะไรไป จะได้ฟังแล้วเอาไปถ่ายทอด ถึงเวลาประชุมกับบรรดาพี่น้ององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เขาจะได้ทราบความรู้สึก เราพวกเดียวกันต้องการให้ตัวแทนมีเกียรติยศ มีศักดิ์ศรี แล้วได้เครื่องไม้เครื่องมือทำงานที่มีประสิทธิภาพ ผมเห็นด้วยไม่ได้คัดค้าน แต่ว่าฝากหลักข้อสังเกต ขอบพระคุณครับท่านประธาน