ท่านประธานที่เคารพ กระผม วรชัย เหมะ พรรคเพื่อไทย จังหวัดสมุทรปราการครับ ผมเห็นด้วยกับร่าง พ.ร.บ. การจัดการศึกษา สำหรับคนพิการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... อย่างยิ่งครับ ผมต้องขอบคุณท่านรัฐมนตรีที่เห็น ความสำคัญเรื่องนี้ ท่านประธานครับ มนุษย์ทุกคนนั้นไม่ต้องการที่จะพิการ มนุษย์ทุกคนนั้น ต้องการความสุข ความสมบูรณ์ของความเป็นมนุษย์ การพิการของคนนั้นมันมีหลายทาง หลายเรื่องด้วยกัน เช่น พิการมาตั้งแต่กำเนิด มาพิการตอนหลัง บางคนนั้นพิการเพราะอุบัติเหตุ บางคนนั้นพิการเพราะว่าเกิดปัญหาในชีวิตในเรื่องของอาชีพเช่นทหารออกไปรบ เกิดพิการแขนขาดขาขาดตามมา หรือบางคนพิการทางสายตาครับท่านประธาน การพิการนั้นหลายอย่างในร่างกายไม่ว่าทางตา ทางหู พูดไม่ได้ ขาแขนขาด เพราะฉะนั้น สิ่งสำคัญที่สุดที่จะต้องช่วยคนพิการก็คือความอยู่รอดครับ เราจะทำอย่างไรให้คนพิการ สามารถอยู่รอดแล้วก็ช่วยตัวเองได้ นี่คือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับรัฐบาลที่จะต้องดูแล เพราะฉะนั้น คนพิการนั้นไม่ใช่เป็นภาระของสังคม คนพิการนั้นเป็นหน้าที่ของรัฐบาลที่จะต้องดูแลเยียวยา เอาใจใส่ สิ่งสำคัญที่สุดที่จะทำให้คนพิการนั้นดำรงชีวิตอยู่ได้คือการศึกษา คือการให้ความรู้ คนพิการ เพราะฉะนั้นการให้ความรู้นั้น ผมว่าวันนี้เราต้องมีสถาบันการศึกษาเพื่อสร้าง บุคลากรทางการศึกษาที่ให้ความรู้คนพิการเช่นการให้ความรู้คนพิการทางสายตานั้น จะเอาบุคลากรอย่างไร มีความพิเศษ มีความชำนาญพิเศษอย่างไร คนจบปริญญาตรีหรือไม่ จบนั้นไม่สำคัญครับ แต่ว่าความพิเศษในการสอนคนสายตาเสียนั้นทำอย่างไร คนที่มีความรู้ พิเศษในการสอนให้คนหูหนวกสอนอย่างไร หรือว่าคนที่แขนขาดขาขาดนั้นจะเอาครูมาสอนเขา อย่างไรให้เขาสามารถประกอบอาชีพได้ครับท่านประธาน นี่ต่างหากที่มีความสำคัญ เพราะฉะนั้นเราควรจะสอนครู ตั้งสถาบันการศึกษาเพื่ออบรมบุคลากรเหล่านี้ครับ ต้องให้คนที่มีจิตใจที่เสียสละที่จะอยู่ดูแลคนพิการได้ เพราะว่าถ้าเอาคนที่มาทำงาน เพื่อรับจ้างเป็นบุคลากรเพื่อรับเงินทำเป็นอาชีพอย่างเดียวไม่พอครับ ต้องเอาคนที่มีจิตสำนึก ที่รักเพื่อนมนุษย์ด้วยกันที่พิการ ต้องการเอาคนที่มีจิตใจมีเมตตา ต้องการช่วยเหลือ เพื่อนมนุษย์ที่พิการมาร่วมในการที่จะให้ความรู้การศึกษาในเรื่องนี้ เพราะฉะนั้นวันนี้สำคัญ อย่างยิ่งที่จะต้องบูรณาการทั้งระบบ ไม่ใช่ให้ความรู้ให้การศึกษาอย่างเดียวต้องหาอาชีพให้คนพิการทำด้วยครับท่านประธาน วันนี้เราจะเห็นว่าคนพิการหลายส่วนโดนทอดทิ้งจากสังคม ไม่มีใครเหลียวแลเอาใจใส่ คนพิการครับ วันนี้คนพิการในประเทศไทยมีหลายแสนคนครับท่านประธาน หลายแสนคนนั้น บางคนได้รับการดูแลจากองค์กรต่าง ๆ ในส่วนของรัฐบาลก็มี แต่หลายส่วนไม่ได้สนใจไยดี กับคนพิการเหล่านี้เลย เพราะฉะนั้นวันนี้เราต้องดูแลทั้งระบบเพื่อที่จะให้คนพิการเหล่านั้น ได้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีครับท่านประธาน มีความจำเป็นอย่างยิ่งครับ เพราะฉะนั้นวันนี้ เราจะเห็นว่าคนพิการในต่างจังหวัดกับในกรุงเทพมหานครมันต่างกันเยอะครับ ในกรุงเทพมหานครนั้นมีหน่วยงานของราชการดูแลใกล้ชิด ได้รับการศึกษา ได้รับการดูแล จากภาครัฐอย่างเต็มที่ แต่คนพิการในชนบทที่อยู่ห่างไกลไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่จากรัฐบาล เท่าที่ควร วันนี้เราจะเห็นครับว่าพี่น้องที่ออกมาชุมนุมต่อสู้เรียกร้องประชาธิปไตย วันนี้อยู่ใน ชนบทอยู่ห่างไกลถูกยิงขาขาดก็มีต้องนั่งรถเข็นครับท่านประธาน นี่คือพิการด้วยการกระทำ ของมนุษย์นะครับท่านประธาน อีกส่วนหนึ่งต้องนั่งรถเข็นโดนยิงกระเพาะปัสสาวะฉีกขาด ต้องใส่สายเพื่อที่จะให้ปัสสาวะได้ครับท่านประธาน นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นครับ บางคนถูกยิง จนตาทะลุมีหลายคนด้วยกัน นี่คือการพิการเพราะการกระทำของมนุษย์ของความโหดเหี้ยม ของมนุษย์ เพราะฉะนั้นคนพิการนั้นไม่ใช่มีเฉพาะเด็กตัวเล็ก ๆ ไม่ใช่พิการมาแต่กำเนิดครับ ทหารหลายท่านถูกยิงขาขาดไปสู้รบมา ไปปกป้องเอกราชชายแดนมาก็มีครับ เพราะฉะนั้น เขาพิการเพราะการกระทำของมนุษย์ด้วยกัน วันนี้การเยียวยา การเอาใจใส่คนพิการ ไม่ใช่ว่า จะต้องเกิดมาตั้งแต่กำเนิด ไม่ใช่เฉพาะในโรงเรียนอย่างเดียวครับ ผมเห็นด้วยกับผู้อภิปราย ที่ผ่านมาว่าในโรงเรียนนั้นเราจะต้องมีบุคลากรทางการศึกษา แต่วันนี้คนที่พิการที่เป็น ผู้ใหญ่แล้วเป็นคนพิการถูกกระทำของมนุษย์ด้วยกัน เพราะความโหดเหี้ยมของมนุษย์นั้น เราต้องดูแลเอาใจใส่เป็นพิเศษ เราต้องเยียวยาดูแลเขา หาอาชีพให้เขา รักษาให้เขาหาย เป็นปกติครับท่านประธาน วันนี้ถึงรัฐบาลจะเยียวยาดูแลสนใจคนที่ถูกกระทำจากมนุษย์ ด้วยกันนั้นแต่ยังไม่ทั่วถึง ท่านประธานครับ ยังมีอีกหลายท่านที่ยังไม่ได้รับการเยียวยา ดูแลเอาใจใส่จากรัฐบาลทุกคน เพราะว่าคนที่บาดเจ็บ ๒,๐๐๐ กว่าคนมันเยอะจริง ๆ ครับ ถึงรัฐบาลจะสนใจดูแลอย่างเต็มที่แต่ยังไม่ทั่วถึงครับ เพราะฉะนั้นวันนี้ผมขอให้ทางรัฐบาล ได้สนใจในการที่จะเยียวยาคนที่พิการจากการกระทำของมนุษย์ให้มากกว่านี้ครับท่านประธาน วันนี้ท่านไปดูเถอะครับ หลายจังหวัดยังรักษาตัวอยู่ ยังนอนเจ็บอยู่ ยังต้องใช้สาย ถุง เพื่อที่จะช่วยในการขับถ่ายเยอะแยะเลยครับท่านประธาน วันนี้รัฐบาลนี้ผมเข้าใจครับว่า ท่านทำเต็มที่แล้วแต่ว่ายังไม่ทั่วถึง เพราะฉะนั้นสิ่งที่ต้องทำอีกอย่างหนึ่งก็คือว่า การรักษาเยียวยาคนพิการแล้วก็คนบาดเจ็บที่ถูกกระทำนั้นต้องทำอย่างจริงจัง เอาใจใส่ เกาะติด แล้วก็ดูแลทุกภาคส่วนของทางรัฐบาลครับ ท่านประธานครับ การเยียวยาคนพิการ ทางกายนั้นรัฐบาลทำครับ แต่การเยียวยาคนพิการทางใจครับ ขอให้รัฐบาลรีบจัดการแก้ไขอย่างรีบด่วน เพราะไม่เช่นนั้นแล้วพี่น้องคนไทยจะต้องบาดเจ็บ ล้มตายอีกไม่รู้เท่าไร คนพิการทางใจนั้นโหดเหี้ยมอำมหิต ฆ่า ทำได้ทำให้พี่น้องคนไทย ต้องบาดเจ็บล้มตาย เพราะฉะนั้นการเยียวยาให้การศึกษาสถาบันการศึกษาเพื่อที่จะให้ คนพิการทางใจให้มีจิตใจที่ปกติสิ่งนี้รัฐบาลต้องทำอย่างเร่งด่วน ไม่เช่นนั้นประเทศไทย จะต้องมีคนบาดเจ็บล้มตายอีกไม่รู้เท่าไรครับ วันนี้ผมเห็นด้วยกับรัฐบาลที่มีร่าง พ.ร.บ. การจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... เพื่อเยียวยาให้ความรู้คนพิการครับ ขอบคุณครับ