รังสิมา เจริญศิริ สนับสนุนร่างพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ

ดิฉันขออภิปรายเริ่มใหม่นะคะ เรียนท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน นางรังสิมา เจริญศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ดิฉันขอสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับ คนพิการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ึ่งรัฐบาลโดยการนำของ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้ให้การสนับสนุนและดูแลคนพิการมาโดยตลอด ึ่งเห็นได้จากการเสนอ ร่างพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... และร่างพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ึ่งเกี่ยวข้องกับ คนพิการทั้ง ๒ ฉบับ ท่านประธานที่เคารพคะ สำหรับร่างพระราชบัญญัติการจัดการศึกษา สำหรับคนพิการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ได้ให้ความสำคัญของครูกับการพัฒนาการศึกษา สำหรับคนพิการ ึ่งเป็นการพัฒนาบุคลากรของชาติ ด้วยคุณภาพชีวิตของเด็กในปัจจุบัน คงไม่ใช่แค่ความรู้เท่าทันวิทยาการอย่างเดียว แต่ต้องรวมถึงการพัฒนาทางด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ และสังคม คือจะต้องเก่ง ดี และมีความสุข การจะพัฒนาผู้เรียนไปสู่เป้าหมาย ดังกล่าวได้นั้นจะต้องทำให้ได้เต็มตามศักยภาพของแต่ละคน คงจะไม่มีเครื่องมือ สื่อ หรืออุปกรณ์ใดที่จะมีประสิทธิภาพเกินครูไปได้ แต่ปัญหาการจัดการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับครู ที่เห็นอยู่ในขณะนี้มีอยู่มากมายทีเดียว ปัญหาหลัก ๆ ที่เห็นอยู่ก็คือปัญหาการขาดแคลนครู และปัญหาครูขาดคุณภาพสำหรับการสอนเด็กพิการนั่นเอง ท่านประธานที่เคารพคะ การจัดการศึกษาให้กับเด็กพิการนั้นเป็นเรื่องที่จะต้องพิจารณาโดยรอบคอบต้องเข้าใจ หลักการสอนเด็กพิการแต่ละประเภท เพราะการจัดการศึกษาสำหรับเด็กพิการนั้น เป็นการมุ่งให้ผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางกาย สติปัญญา จิตใจ อารมณ์ ได้เรียนรู้อย่างเหมาะสมกับสภาพร่างกาย จิตใจ และความสามารถ เป็นการจัดสถานการณ์ ในการเรียนการสอนเพื่อเปิดโอกาสให้เด็กทุกคนได้รับประโยชน์เต็มที่จนสามารถพัฒนาไปสู่ ระดับสูงสุดแห่งศักยภาพของแต่ละบุคคล และสามารถสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศชาติได้ ยกตัวอย่างเช่นการเข้าแข่งขันพาราลิมปิกเกมส์ที่ผ่านมานะคะ จนได้รับเหรียญทองมา ๔ เหรียญ เหรียญเงิน ๒ เหรียญ และเหรียญทองแดงอีก ๒ เหรียญ เป็นต้น ท่านประธาน ที่เคารพคะ การแบ่งประเภทคนพิการหรือเด็กพิการนั้น ในด้านการศึกษาเราจะต้องพิจารณา ความจำกัดทางร่างกาย ความจำกัดทางสติปัญญา ึ่งจะเป็นอุปสรรคในการศึกษา เช่น ผู้พิการทางหู ผู้พิการทางตา ผู้พิการทางสติปัญญา เป็นอุปสรรคในการเรียนเพื่อให้อ่านออก เขียนได้ และเป็นปัญหาต่อการเรียนรู้ในสภาพของระบบโรงเรียนทั่ว ๆ ไป ในอดีตคนพิการ ในประเทศไทยก็อยู่ในสภาพเดียวกับคนพิการในประเทศอื่น ๆ ทั่วโลกที่ถูกจำกัดสิทธิ ทางการศึกษา ดังจะเห็นได้จากการได้รับการยกเว้นการเข้าโรงเรียนตามพระราชบัญญัติ ประถมศึกษา พ.ศ. ๒๔๗๕ ต่อมาก็ได้มีนักการศึกษาพิเศษได้พยายามจัดการศึกษาพิเศษ ให้แก่เด็กพิการในระยะแรก ๆ นั้นจัดได้ ๔ ประเภท ก็คือ เด็กตาบอด เด็กหูหนวก เด็กปัญญาอ่อน เด็กแขนขาพิการ ตามลำดับ ท่านประธานที่เคารพคะ ถึงแม้ว่าในปัจจุบันนี้ การจัดการศึกษามิได้จำกัดคนพิการให้อยู่แต่ภายในโรงเรียนเฉพาะทางเท่านั้น ดังเช่น กระทรวงศึกษาธิการได้มีระบบการจัดการศึกษาแบบการเรียนร่วม ึ่งหมายถึงการจัดบุคคล ที่มีความต้องการพิเศษและบุคคลพิการเข้าไปในระบบการศึกษาทั่วไป มีการร่วมกิจกรรม และใช้ช่วงเวลาหนึ่งในแต่ละวันระหว่างบุคคลที่มีความต้องการพิเศษ บุคคลพิการ กับบุคคลทั่วไป มีการจัดสิ่งแวดล้อมและพัฒนาทักษะการดำเนินชีวิตร่วมกันในโรงเรียน การเรียนร่วมเป็นแนวคิดใหม่ค่ะ เป็นความร่วมมือและรับผิดชอบระหว่างครูทั่วไป กับครูการศึกษาพิเศษในโรงเรียน เพื่อดำเนินกิจกรรมการเรียนการสอนและบริการต่าง ๆ ให้กับนักเรียนในความดูแล การจัดการเรียนร่วมถึงแม้จะได้ผลดีในระดับหนึ่งก็คือ ประเด็นแรก นักเรียนพิการนั้นสามารถเข้ากับสังคมของนักเรียนปกติได้ นอกจากนั้นแล้ว นักเรียนพิการที่มีโอกาสเรียนรู้เนื้อหาสาระเช่นเดียวกับเด็กปกติ ผู้ปกครองมีส่วนร่วม ในการพัฒนานักเรียนและมีสัมพันธภาพที่ดีกับโรงเรียน นอกจากนั้นแล้วนักเรียนยังได้เรียนรู้ วิธีการช่วยเหลือึ่งกันและกัน นักเรียนปกติมีจิตอาสาดูแลช่วยเหลือนักเรียนพิการ แต่อย่างไรก็ตามการเรียนร่วมก็ยังมีปัญหาและอุปสรรคอยู่หลาย ๆ ประการเช่นบุคคล ในโรงเรียนมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการศึกษาพิเศษน้อย ประเด็นต่อมาคือการคัดกรอง นักเรียนที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ต้องผ่านการวินิจฉัยจากแพทย์ึ่งมีความยุ่งยาก โรงเรียนไม่สามารถจัดกิจกรรมสนับสนุนอุปกรณ์การฟื้นฟูสมรรถภาพนักเรียนได้ทุกทักษะ เช่น แก้ไขการพูด กายภาพบำบัด ครูการศึกษาพิเศษถูกผลักภาระการดูแลเด็กนักเรียนคนเดียว ในโรงเรียน ผู้เกี่ยวข้องมีเจตคติที่ไม่สร้างสรรค์เช่นคิดว่าเด็กพิการนั้นพัฒนาไม่ได้ อาจทำให้ มีปัญหากับเด็กอื่นคือเรียนไม่ทัน ครูไม่มีความรู้ในการช่วยเหลือหรือใช้เทคนิคการสอนที่ไม่เหมาะสม การดูแลเด็กพิการนั้น ต้องใช้เวลา ทรัพยากรและบุคลากรมาก นักเรียนพิการเรียนไม่ทันเด็กปกติ เป็นภาระ ของเพื่อน ถึงแม้ว่าเพื่อนจะเต็มใจช่วยเหลือก็ตาม ครูมีช่วงเวลาในการสอนนานขึ้นเพื่อให้ เด็กพิการเรียนตามทันเพื่อน และที่สำคัญที่สุดก็คือการจำกัดจำนวนในการรับเด็กพิการ เข้าเรียนในโรงเรียนปกติ บางโรงเรียนนั้นรับเด็กได้จำนวนประมาณ ๑๐ คนต่อปีเป็นต้น แนวทางสำหรับการจัดการเรียนร่วมก็มีสาระที่เป็นประเด็นสำคัญอยู่ ๒ ประการ

ประการแรกก็คือว่าถ้าโรงเรียนที่จัดการศึกษาสำหรับเด็กพิการนั้นจะต้องมี การเตรียมเด็กที่มีความต้องการพิเศษให้พร้อมเพื่อที่จะเข้าเรียนร่วมได้ ึ่งหมายความว่า เด็กจะต้องมีพัฒนาการเท่าเทียมกับเด็กปกติทั่วไปทุกประการจึงจะได้รับโอกาสเข้าเรียนร่วม

ประการที่ ๒ คือโรงเรียนและชั้นเรียนปกติทั่วไปไม่จำเป็นต้องปรับเปลี่ยน หลักสูตร เทคนิคการสอน การประเมิน โรงเรียนเพียงแต่จัดบริการสนับสนุนช่วยเหลือ เพิ่มเติม ดังนั้นหากโรงเรียนใดผู้บริหารและครูมีความเข้าใจเด็กพิการ เด็กก็จะได้โอกาส เข้าเรียนร่วมและได้รับการสนับสนุน แต่หากโรงเรียนใดผู้บริหารและครูไม่เข้าใจเด็กพิการ เด็กก็จะขาดโอกาสที่จะได้รับการสนับสนุนช่วยเหลือให้สามารถเรียนรู้เพื่อพัฒนาศักยภาพ ให้ได้สูงสุด ึ่งนับว่าเป็นจุดอ่อนของการจัดการเรียนร่วมในปัจจุบันนี้

ท่านประธานที่เคารพ การจัดการศึกษาสำหรับเด็กพิการนั้นจึงจำเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องมีครูที่มีความรู้ความสามารถเฉพาะ ต้องเข้าใจ เข้าถึงสภาพปัญหาและข้อจำกัด ของเด็กพิการ ึ่งปัจจุบันนี้กระทรวงศึกษาธิการโดยสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ รับผิดชอบการจัดการศึกษาคนพิการ ขาดอัตรากำลังครูที่สอนเด็กพิการ การเสนอ ร่างพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... จะทำให้สามารถ แต่งตั้งครูที่มีวุฒิการศึกษาพิเศษระดับปริญญาตรีที่ผ่านการประเมินทักษะการสอนคนพิการ ตามที่คณะกรรมการส่งเสริมการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการกำหนด และปฏิบัติหน้าที่ สอน นิเทศ จัดการศึกษาเพื่อคนพิการ ทำให้ครูที่มีวุฒิปริญญาตรีด้านการศึกษาพิเศษ เป็นครูการศึกษาพิเศษ จะได้มีสิทธิตามที่กำหนดในพระราชบัญญัตินี้ และนอกจากนั้นแล้ว ยังเป็นขวัญกำลังใจแก่ครูผู้เสียสละทุ่มเทให้กับคนพิการ และเพื่อเป็นการแก้ปัญหา การขาดแคลนครูที่มีวุฒิทางการศึกษาเฉพาะเพื่อเด็กพิการระดับปริญญาตรีที่มีคุณภาพ และเข้าถึงปัญหา และข้อจำกัดของเด็กพิการ ได้พัฒนาเด็กพิการไปสู่ระดับสูงสุดของศักยภาพ ของแต่ละคน รวมทั้งปรับปรุงองค์ประกอบของคณะกรรมการส่งเสริมการจัดการศึกษา สำหรับคนพิการให้เหมาะสม และจัดให้ผู้อำนวยการสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ เข้ามาเป็นกรรมการและเลขานุการในคณะกรรมการส่งเสริมการจัดการศึกษาสำหรับ คนพิการ เนื่องจากเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ เชี่ยวชาญในเรื่องการจัดการศึกษา สำหรับคนพิการเป็นอย่างมาก จึงควรจะได้มาให้ข้อมูลและแสดงความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ ในฐานะเป็นกรรมการและเลขานุการด้วย ดังนั้นดิฉันจึงขอสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติ ฉบับนี้ค่ะ ขอบคุณค่ะ

นายวิสุทธิ์ ไชยณรุณ (รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง) เชิญท่านชินวรณ์ บุณยเกียรติ

นายชินวรณ์ บุณยเกียรติ (นครศรีธรรมราช) ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม ชินวรณ์ บุณยเกียรติ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ก่อนอื่นผมต้องขอกราบเรียนกับท่านประธานว่าก็ดีใจ ที่ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการยังได้กรุณาเสนอร่างพระราชบัญญัติ การจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... เข้ามาประกบ เพราะท่านเพิ่งส่งมา เมื่อวันที่ ๑๑ กันยายน ๒๕๕๕ พวกกระผมนี่ส่งเข้าสภาเมื่อวันที่ ๑๔ กันยายน ๒๕๕๔ ท่านก็ใช้เวลา ๑ ปี แต่ไม่เป็นไรครับก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีที่เราได้มีการพิจารณากฎหมายฉบับนี้ เพราะเป็นกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของเพื่อนครู และเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการ การศึกษาของคนพิการ โดยเฉพาะในเรื่ององค์ประกอบของคณะกรรมการที่จะให้ครอบคลุม ทุกภาคส่วน แต่ว่าอย่างไรก็ตาม ท่านประธานครับ ผมอยากจะเรียนผ่านท่านประธานไปยัง รัฐมนตรีเพิ่มเติมว่าถ้าท่านจะได้กรุณามาดูระเบียบวาระการประชุมสภาเรายังมีเรื่องกฎหมาย ที่พวกกระผมเสนอค้างไว้ที่สำคัญอยู่อีก ๒ ฉบับนะครับ ถ้าท่านรัฐมนตรีจะกรุณาส่งเข้ามา ประกบและวิปจะได้นำเข้าไปสู่ระเบียบวาระ ผมคิดว่าก็จะเป็นประโยชน์กับการศึกษา พระราชบัญญัติฉบับหนึ่งก็คือพระราชบัญญัติเรื่องกองทุนครูของแผ่นดินครับ พระราชบัญญัตินี้ มีหลักการที่ให้มีการจัดตั้งกองทุนครู บุคลากรทางการศึกษาและคณาจารย์ ึ่งเป็นไปตาม พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ มาตรา ๕๒ ึ่งก็ใช้เวลาตั้งแต่ปี ๒๕๔๒ จนมาถึงรัฐบาล ภายใต้การนำของท่านอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ก็เห็นว่าเราควรที่จะมีกองทุนเพื่อพัฒนาครู บุคลากรทางการศึกษา และคณาจารย์อย่างจริงจัง จึงได้มอบหมายให้กระทรวงศึกษาธิการ ได้ศึกษาเรื่องนี้ ผมคิดว่าเป็นความจำเป็นเร่งด่วนที่จะเป็นขวัญและกำลังใจกับเพื่อนครู วันครูเมื่อปี ๒๕๕๔ ึ่งถือว่าเป็นปีมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญ พระชนมพรรษาครบ ๗ รอบ กระทรวงศึกษาธิการจึงได้ถวายพระราชสมัญญาพระผู้ทรงเป็น ครูแห่งแผ่นดิน และผมเองก็ได้นำเสนอกฎหมายกองทุนครูของแผ่นดินเพื่อเป็น การเฉลิมพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ไม่เพียงกระนั้น ท่านประธานครับ ผมอยากจะให้ท่านรัฐมนตรีว่าการได้ไปดูว่าที่มาของกองทุนนี้มาจากการที่พวกเราได้รวมใจ เพื่อนครู ข้าราชการ และบุคลากรทางการศึกษาทั่วประเทศได้รับเงินบริจาค ๑๒๐ ล้านบาท ในสมัยผมเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการได้หาเงินก้อนนี้ไว้ ๑๒๐ ล้านบาท ผมอยากฝากท่านรัฐมนตรีไปดูครับ ท่านไปทำให้เกิดผลงานก็จะเป็นผลงานของท่านนะครับ ผมเรียนด้วยความบริสุทธิ์ใจว่าผมอยากเห็นพระราชบัญญัติกองทุนครูของแผ่นดิน ึ่งเป็นการเฉลิมพระเกียรติเกิดขึ้น และท่านก็จะได้การยอมรับว่าท่านไม่ได้เอาเรื่องการศึกษา มาเกี่ยวข้องกับทางการเมือง เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทุกฝ่ายเห็นพ้องต้องกัน เงินบริจาค ทุกบาททุกสตางค์ก็มาจากผู้ที่รักการศึกษา และต้องการจะเทิดพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

อีกฉบับหนึ่งอยากจะเรียนฝากท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรี คือพระราชบัญญัติกองทุนเทคโนโลยีทางการศึกษา อันนี้ก็มาจากพระราชบัญญัติการศึกษา แห่งชาติเหมือนกัน แต่ว่ารัฐบาลท่านอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ก็ให้ความสำคัญในเรื่องของการนำ เทคโนโลยีมาใช้เพื่อพัฒนาคุณภาพทางการศึกษา เราก็ทำอย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การจัดเครื่องคอมพิวเตอร์ ๑ เครื่องต่อนักเรียน ๑๐ คน จัดเครื่องคอมพิวเตอร์ระบบไอึีที (ICT) เพื่อใช้ในการบริหารจัดการทั้งในระบบกระทรวง ในระบบมหาวิทยาลัย ในระบบ วิทยาลัยจนถึงระบบโรงเรียนต่าง ๆ จัดตั้งโครงการที่เรียกว่ายูนิเน็ต (UniNet) ขึ้นมา เพื่อสร้างโครงข่ายในเรื่องของการให้มีคลื่นความเร็วสูงเพื่อให้นักเรียนสามารถที่จะดำเนินการ ได้ใช้ประโยชน์จากสายใยแก้วนำแสงตรงนี้ และจัดระบบวายฟาย (Wi-Fi) ลงไปสู่ระดับตำบล เพื่อส่งเสริมให้การใช้สื่อและเทคโนโลยีประกอบกับการศึกษา ประกอบกับการเรียนการสอน ให้มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น ยิ่งยุคนี้เป็นยุคที่ท่านได้จัดสรรงบประมาณ จัดึื้อแท็บเล็ต (Tablet) ๑๒,๐๐๐ ล้านบาทแล้วนะครับ ผมคิดว่าถ้าท่านมาจัดตั้งเป็นกองทุนเพื่อมาวางระบบว่า ไม่ใช่เพียงแต่ให้เครื่องมือไปอย่างเดียว แต่ว่าการจัดระบบในเรื่องของเทคโนโลยีทางการศึกษา ควรที่จะได้มีในเรื่องของศูนย์การเรียนรู้ ควรจะได้มีในเรื่องของฐานข้อมูลที่เป็นสารสนเทศที่อัพเดท (Update) ที่ทันสมัย ควรที่จะ ได้มีโครงข่ายในการที่จะสร้างเป็นสถานีวิทยุ โทรทัศน์ ตลอดถึงคลื่นทางด้านมีเดีย (Media) ต่าง ๆ เพื่อให้เกิดประโยชน์ทางการศึกษา ผมได้ไปประสานงานกับ กสทช. ได้รับการจัดสรรมา ๑๐๕ ล้านบาท ตอนนี้อยู่ที่กระทรวงศึกษาธิการ ผมหาเงินก้อนนี้มา ๑๐๕ ล้านบาท ขอเพียงแต่ว่าท่านมาเสนอพระราชบัญญัติประกบเข้ามาก็จะเป็นประโยชน์ครับท่านรัฐมนตรี จะเป็นประโยชน์แล้วก็ผมคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมพูดตรงนี้ก็ไม่ได้หวังว่าจะพูดถึงผลงาน ตัวเอง แต่ผมคิดว่าท่านไปสานต่อก็จะเป็นผลงานระดับชาติทางด้านการศึกษาที่สำคัญ สำหรับต่อประเด็นร่างพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ผมดีใจครับวันนี้ที่ท่านรัฐมนตรีได้ลุกขึ้นอ่านหลักการ เหตุผล แต่ก็เสียดายว่าผมยังไม่ได้ฟัง ทัศนะหรือยุทธศาสตร์ของท่านต่อการที่ท่านจะได้ดูแลเรื่องการจัดการศึกษาเพื่อคนพิการ เพียงแต่ได้ยินเพื่อนสมาชิกจากพรรคท่านได้ขึ้นมาพูดก็คงเป็นส่วนหนึ่ง แต่ผมอยาก กราบเรียนอย่างนี้ครับว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่มีความสำคัญ เราได้มีการจัดประชุมระดับสูง ว่าด้วยการศึกษาเพื่อปวงชน ระดับนานาชาติที่เข้ามาประชุมในประเทศไทยของเรา เขาได้ชื่นชมประเทศไทยของเราว่าเราได้จัดระบบการศึกษาเพื่อปวงชนได้เป็นอย่างดี ตามที่เมื่อ ๒๐ ปีที่แล้วเราได้จัดประชุมเรื่องการศึกษาเพื่อปวงชนที่จอมเทียน วันนี้เราได้เป็น เจ้าภาพอีกครั้งหนึ่ง แล้วก็มาพูดถึงเรื่องการจัดการศึกษาให้มีความเสมอภาคและมีคุณภาพ ตลอดชีวิตอย่างเท่าเทียมกัน อย่างน้อยการศึกษาสำหรับคนพิการ คนด้อยโอกาส เราได้เริ่มต้นมาตั้งแต่สมัยรัฐบาล ฯพณฯ ชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี เราได้กระจาย โอกาสในการที่จะให้เด็กได้มีโอกาสเรียนอนุบาลชนบท ให้มีอาหารกลางวัน ให้มีนมโรงเรียน เราได้ขยายโอกาสให้กับนักเรียนได้เรียนในระดับมัธยมศึกษาในระดับชนบท ได้มีการขยาย มหาวิทยาลัยออกไปสู่ภูมิภาคอย่างกว้างขวางที่สุด และในยุคนั้นเองได้ส่งเสริม ให้มีการจัดตั้งโรงเรียนการศึกษาพิเศษ ส่วนใหญ่ที่ผมต้องกราบเรียนในที่ประชุมนี้ก็คือว่า โรงเรียนการศึกษาพิเศษก็มาจากราชานุเคราะห์ มาจากพระราชปณิธานของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เช่น โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ต่าง ๆ แต่ว่ารัฐบาลในขณะนั้นก็ได้ให้ความสำคัญกับ เรื่องการศึกษาของคนพิการ การศึกษาของคนด้อยโอกาส วันนี้เมื่อตอนที่ผมมาเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยัง ท่านรัฐมนตรีว่าท่านลองไปดูและสานต่อ ท่านอาจจะเก่งกว่าผมที่จะขับเคลื่อน แต่อย่างน้อย ผมกราบเรียนว่าสิ่งที่เราได้ทำไปแล้วในช่วงนี้พร้อมกับเรื่องการเสนอร่างพระราชบัญญัตินี้ ก็คือว่า

ประการแรก รัฐบาลในสมัยท่านอภิสิทธิ์ได้เสนอนโยบายส่งเสริมให้เด็กพิการ ได้เรียนฟรีตั้งแต่อนุบาลจนถึงปริญญาตรีเป็นครั้งแรกครับ นักเรียนทั่วไปเราให้ตั้งแต่อนุบาล จนถึง ม. ๖ ครับ แต่ว่าถ้านักเรียนพิการให้เรียนฟรีตั้งแต่อนุบาลจนถึงระดับปริญญาตรี ในปีที่ผมเป็นรัฐมนตรีผมได้ดำเนินการในการส่งเสริมให้เด็กพิการได้มีโอกาสเข้าเรียน ปริญญาตรีมากถึง ๘๕๔ คน เพิ่มขึ้นร้อยละ ๔๗ ผมตั้งเป้าหมายว่าในปี ๒๕๕๕ คือ ปีที่ท่านเป็นนี่นะครับ เด็กพิการที่ต้องการจะเรียนต่อปริญญาตรีประมาณ ๑,๗๐๐ คน ต้องได้เรียน ๑๐๐ เปอร์เึ็นต์เต็มครับ ผมไม่ทราบตัวเลขนี้ว่าในปีนี้ท่านให้โอกาส กับเด็กพิการได้เรียนเท่าไร แต่ว่าในฐานะที่ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการท่านต้องเป็น ประธานคณะกรรมการในการส่งเสริมการศึกษาของเด็กพิการอยู่แล้วใช่ไหมครับ ที่จะต้อง ประสานงานกับมหาวิทยาลัยต่าง ๆ โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาลัย อีกหลายแห่งที่ได้ให้ความร่วมมือในการขับเคลื่อนการส่งเสริมให้เด็กพิการได้เรียนฟรีตั้งแต่ อนุบาลจนถึงปริญญาตรีของรัฐบาลได้เป็นจริง และผมคิดว่ารัฐบาลนี้คงไม่เปลี่ยนแปลง นโยบายนี้แน่นอนนะครับ เพราะเป็นเรื่องที่สอดคล้องกับการศึกษาเพื่อปวงชน สอดคล้องกับ นโยบายของรัฐบาลเอง และสอดคล้องกับรัฐธรรมนูญด้วย

เรื่องที่ ๒ ที่อยากจะฝากก็คือเรื่องกองทุนส่งเสริมการศึกษาสำหรับเด็กพิการ และด้อยโอกาส ท่านประธานที่เคารพครับ รัฐบาลที่แล้วได้ให้ความสำคัญในเรื่องนี้มากว่า สำหรับเด็กพิการและเด็กด้อยโอกาสเรามีโรงเรียนทั้งหมด ๑๖๙ แห่ง เราสามารถดูแล เด็กพิการได้จำนวนหนึ่งครับ ราวประมาณร้อยละ ๖๐ ของจำนวนเด็กพิการทั้งหมด เรายังมี เด็กพิการึ้ำึ้อน เด็กพิการที่ไม่ยอมเข้ามาสู่โรงเรียน และส่วนหนึ่งเราเห็นว่าเราจะต้อง ดำเนินการให้เด็กพิการได้มีโอกาสเรียนร่วมเหมือนเพื่อนสมาชิกได้อภิปรายไปแล้ว ผมอยากจะกราบเรียนว่าเราก็ได้ดำเนินการที่จะเตรียมการจัดตั้งกองทุน ึ่งรัฐบาล ในขณะนั้นก็อนุมัติงบประมาณให้ ๒๐๐ ล้านบาท เพื่อดำเนินการให้มีกองทุนส่งเสริม การศึกษาสำหรับเด็กพิการ ก่อนช่วงที่ผมออกมาผมได้เสนอเข้าคณะรัฐมนตรีเพื่อที่จะหาเงิน เข้ากองทุนนี้ให้ได้ ๑,๐๐๐ ล้านบาท โดยขอให้คณะรัฐมนตรีได้พิจารณาโดยออกสลากการกุศล เรื่องอยู่ใน ครม. แล้วขณะนี้ ผมคิดว่าถ้าท่านรัฐมนตรีได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ ท่านก็หยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาแล้วก็เสนอเข้า ครม. ท่านอาจจะมีวิธีการอื่นก็ได้ แต่ว่าอย่างน้อย ผมก็เคยเสนอเรื่องออกสลากการกุศลเพื่อส่งเสริมการศึกษาของเด็กพิการและเด็กด้อยโอกาสครับ

ประการที่ ๓ ที่ได้ดำเนินการและผมคิดว่าขณะนี้ก็ทราบว่าสำนักบริหารงาน การศึกษาพิเศษก็ดำเนินการอยู่อย่างต่อเนื่องในเรื่องนี้ เพียงแต่ว่าผมพยายามติดตามข่าว ของกระทรวงศึกษาธิการผมก็ยังไม่ได้ยินเชิงนโยบายและเชิงยุทธศาสตร์ออกมาคือ เรื่องปรับปรุงคุณภาพการเรียนการสอนของเด็กพิการ หรือในนโยบายในขณะนั้นผมใช้คำว่า การปฏิรูปการศึกษาเพื่อเด็กพิการและด้อยโอกาส ในขณะนั้นเราได้ทำทั้งหมด ๔ เรื่องสำคัญ

เรื่องแรก คือเราได้มีการปรับปรุงหลักสูตรสำหรับเด็กพิการให้เป็นสากล เหมือนกับนานาชาติ วางระบบในการศึกษาหลักสูตรทั้งหมดว่าเด็กพิการแต่ละประเภท ควรจะมีหลักสูตรอย่างไรที่สอดรับกับศักยภาพของเด็กพิการทางร่างกาย เด็กพิการทางสมอง เด็กพิการทางจิตใจ เด็กพิการทางการได้ยิน เด็กพิการึ้ำึ้อนต่าง ๆ ึ่งก็ได้มีการศึกษา เรื่องนี้อย่างเป็นระบบ ได้มีการมอบหมายให้มหาวิทยาลัยเข้ามาร่วมทำการวิจัย

ประการที่ ๒ คือปรับปรุงการเรียนการสอน เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีต่าง ๆ ก็เปลี่ยนแปลงไปเยอะครับ ท่านใช้แท็บเล็ตกับเด็กทั่วไป ท่านจะต้องใช้เทคโนโลยีนี้ ให้เป็นผลประโยชน์กับเด็กพิการได้อย่างไร ตรงนี้ผมอยากจะกราบเรียนว่าท่านต้องคิดถึง กลุ่มเขาด้วยครับ เขาเป็นกลุ่มน้อยก็จริง เป็น ๑๐ เปอร์เึ็นต์ของฐานล่างของบุคลากรมนุษย์ ของเรา แต่ว่าเป็นกลุ่มบุคคลที่เราต้องให้การดูแลในฐานะที่เขามีสิทธิตามหลักมนุษยชาติ

ประการที่ ๓ ในเรื่องของการปรับปรุงคุณภาพคือการปรับปรุงอุปกรณ์สื่อ และเทคโนโลยี ตัวอักษรเบรลล์ (Braille) ตัวเครื่องมือที่ประกอบกับการได้ยิน เครื่องมือ ในการฝึกสมรรถภาพทางร่างกาย ผมคิดว่าสิ่งเหล่านี้ควรได้รับการจัดสรรงบประมาณเป็นพิเศษ ผมเข้าใจดีว่าแท็บเล็ตอาจจะได้ประโยชน์ในแง่ที่ท่านได้ใช้เป็นเรื่องของการประชานิยมว่า ได้แจกไปยังกลุ่มคนทุกคนตามเป้าหมายที่ท่านวางเอาไว้ แต่ท่านอย่าลืมว่าผลการวิจัย ของนานาชาติก็ออกมาชัดเจนว่าสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่ปัจจัยสำคัญที่สุดครับท่านประธาน ที่จะทำให้คุณภาพทางการศึกษาสูง แต่เป็นเพียงเครื่องมือเท่านั้น สิ่งสำคัญที่ผมอยากจะฝาก คือการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต คือการศึกษาของคนพิการไม่ใช่ว่าเรียนจบแล้ว เขาไปอยู่ที่บ้านก็ต้องให้การศึกษาเรียนรู้ตลอดชีวิต เราภาคภูมิใจกับกีฬาพาราลิมปิกเกมส์ ใช่ไหมครับ ไปได้เหรียญทองสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศ นั่นก็มีกระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงศึกษาธิการ ได้ให้ความร่วมมือในการที่สร้างชื่อเสียง อันนี้ก็เป็นเรื่องที่ผมขออนุญาตที่จะแสดงความยินดี แต่ท่านอย่าลืมว่าสิ่งหนึ่งที่สำคัญก็คือว่าในขณะนี้โลกยุคใหม่นั้นกฎหมายทั่วโลกรองรับ การมีอาชีพของคนพิการ ตรงนี้ละครับการศึกษาต้องตอบโจทย์ตรงนี้ว่าเราจะจัดการศึกษา ให้คนพิการมีอาชีพได้ตามศักยภาพเขาอย่างไร อันนี้ก็เป็นเรื่องที่ผมคิดว่าจะเกิดประโยชน์ เป็นอย่างยิ่งครับ ถ้าจะได้ปรับเปลี่ยนระบบในเรื่องของการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอน เราต้องการเห็นคนไทยยุคใหม่เราก็ต้องการเห็นเด็กพิการและเด็กด้อยโอกาสยุคใหม่ เขาอาจจะพิการร่างกายแต่เขาไม่ได้พิการหัวใจนะครับ เขาพร้อมที่จะช่วยเหลือประเทศชาติ บ้านเมือง

ประเด็นต่อมาคือการปรับปรุงโรงเรียนให้มีคุณภาพและส่งเสริมโรงเรียนที่จะ ให้มีการเรียนร่วม เมื่อกี้เพื่อนก็ได้อธิบายไปเรื่องเรียนร่วม ึ่งในยุคนั้นเราได้มีโรงเรียนแกนนำ ในการดำเนินการให้มีโครงการเรียนร่วมกับเด็กปกติทั้งหมด ๕,๐๑๔ โรงเรียน ท่านประธานครับ ผมตั้งเป้าหมายว่าปี ๒๕๕๕ เราจะเพิ่มให้โรงเรียนดีประจำตำบลอีก ๗,๐๐๐ โรงเรียน จัดการศึกษาแบบเรียนร่วมทั้งหมดให้เป็นศูนย์การเรียนร่วมสำหรับเด็กพิการในตำบลนั้น แต่ผมก็เสียดายว่าช่วงหลังท่านก็มาเปลี่ยนหลักคิดเรื่องโรงเรียนดีประจำตำบลไปตามจริง โรงเรียนดีประจำตำบลก็คือโรงเรียนที่มีคุณภาพที่ดีเหมือนกับโรงเรียนดีประจำอำเภอ เหมือนกับโรงเรียนดีในตัวจังหวัด เหมือนโรงเรียนดีในกรุงเทพฯ คือมีครูที่ตรงกับวิชาเอก มีอุปกรณ์การเรียนการสอนพร้อม มีสนามกีฬา มีเครื่องมือที่พร้อม แต่ท่านก็มาเปลี่ยนเป็น โรงเรียนดีศรีตำบล เปลี่ยนชื่อไม่เป็นไรครับ ขอให้เป็นชื่อท่านไปเลย แต่ว่าท่านต้องทำ โรงเรียนให้มีคุณภาพใกล้เคียงกันครับ ท่านอย่าละทิ้งเด็กชนบทว่าเด็กชนบทเรียนโรงเรียน อย่างไรก็ได้ เด็กชนบทก็ให้อบรมคุณธรรมจริยธรรมก็ได้ ถ้าเพียงแค่นั้นไม่ใช่ปรัชญา ของโรงเรียนดีประจำตำบล โรงเรียนดีประจำตำบลคือโรงเรียนที่มีคุณภาพ คือโรงเรียนดี ใกล้บ้านพี่น้องประชาชน ที่สำคัญผมอยากจะให้โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนดีของเด็กพิการที่จะ มีโอกาสเรียนร่วม เพราะผู้ปกครองครับ ผมเคยไปสัมภาษณ์หลายคนครับท่านประธาน ลูกเขาพิการจริงแต่ว่าเขาไม่อยากส่งไปอยู่โรงเรียนการศึกษาพิเศษที่ห่างไกล เขารักลูกเขา เขาอยากจะอยู่กับลูกทุกวัน เขาอยากจะไปรับส่งลูก เพราะฉะนั้นเขาก็อยากจะได้อยู่กับ โรงเรียนที่เรียกว่าเป็นโรงเรียนที่มีโครงการเรียนร่วม และถ้าท่านจะขยายอย่างจริงจังก็คือว่า ท่านจะต้องดำเนินการให้มีโรงเรียนดีประจำตำบลขึ้นมาครอบคลุมตามสคูล แมพปิง (School mapping) และโรงเรียนเหล่านี้ก็จะเป็นโรงเรียนที่ต้องบริหารที่เรียกว่าสคูล เบสด์ แมนเนจเมนท์ (School-based management) คือเขาต้องครอบคลุมทั้งในเรื่องข้อมูลของประชากร ข้อมูลโครงสร้างประชากร ข้อมูลอาชีพของประชากร ข้อมูลรายได้ของประชากร เศรษฐกิจ ของประชากร แล้วเขาต้องมีความชัดเจนในเรื่องข้อมูลทางด้านการศึกษาทุกมิติ โดยเฉพาะ ผมอยากฝากมิติในเรื่องของเด็กพิการ เด็กด้อยโอกาสที่ สพฐ. โดยสำนักงานการศึกษาพิเศษ จะต้องไปดูแล

ประเด็นสุดท้ายคือประเด็นข้อกฎหมายที่เสนอเข้ามาวันนี้ครับ คือร่างพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... เรื่องนี้ความจริง เป็นเรื่องหนึ่งในเรื่องที่ไปดูแลคุณภาพขวัญและกำลังใจครูพี่เลี้ยงและพนักงานราชการ ผมขออนุญาตท่านประธานพูดที่นี่หน่อยนะครับ เรามีครูพี่เลี้ยงที่ต้องดูเด็กสำหรับการศึกษา คนพิการ เมื่อกี้ศาสตราจารย์ดอกเตอร์กนกได้เรียนตัวเลขว่าถ้าดูอัตราครูที่เป็นข้าราชการครู สำหรับการศึกษาพิเศษ ครู ๑ คนต่อนักเรียน ๘๐ คน แต่ว่ารัฐบาลในสมัยท่านอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้ให้งบประมาณในโครงการไทยเข้มแข็ง ผมเป็นคนเสนอเข้าสู่การพิจารณา ของคณะรัฐมนตรีให้ความเห็นชอบจัดสรรงบประมาณเพิ่มให้ ๑,๑๘๐ ล้านบาท จ้างครูพี่เลี้ยง สำหรับให้เด็กพิการกลุ่มเหล่านี้ได้ดำเนินการต่อไป วันนี้ปัญหาเรื่องการขาดแคลนครูลดลง แต่ก็ไม่พอ เราต้องแก้ไขกฎหมายฉบับนี้ เพราะกฎหมายเดิมบอกว่าคนที่จะสอนเด็กพิการ ต้องมีความรู้เป็นพิเศษในเรื่องการศึกษาพิเศษการศึกษาคนพิการระดับสูงกว่าปริญญาตรี ึ่งเราหาได้ยาก เพราะฉะนั้นท่านเสนอกฎหมายฉบับนี้ตามจริงแล้วผมด้วยเสนอกฎหมาย ฉบับนี้เข้ามาเพื่อแก้ปัญหานี้ ก็คือว่าให้ครูที่มีวุฒิทางการศึกษาการศึกษาพิเศษในระดับ ปริญญาตรีสามารถบรรจุเป็นข้าราชการครูได้ อันนี้ก็เป็นเรื่องที่ผมคิดว่าสอดคล้องกัน และในขณะนั้นนอกจากมาดูแลเรื่องครูพี่เลี้ยงแล้วเรื่องขวัญกำลังใจครูสำคัญนะครับ เราเพิ่มเงินเดือนให้ครูทั้งหมด ๑๓ เปอร์เึ็นต์ ผมคิดว่าไม่เพียงพอสำหรับครูคนพิการ ครูคนพิการควรที่จะมีช่องทางในการที่จะให้เขามีเงินพิเศษ มีช่องทางในการที่ให้เขาได้รับ วิทยฐานะพิเศษ ครูปกติอาจจะทำผลงาน ทำอะไรแล้วก็เสนอได้ แต่ครูคนพิการมันต้องอยู่กับเด็ก น่าสงสารนะครับ เพราะฉะนั้นต้องมีวิธีการที่จะให้เขาได้สามารถดำเนินการในการที่จะ ได้มีการพัฒนาเพื่อสร้างขวัญและกำลังใจ

ประเด็นสุดท้าย ที่มีการแก้ไขในร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ก็คือการแก้ไข องค์ประกอบของคณะกรรมการการจัดการศึกษาเพื่อคนพิการ ตรงนี้ผมคิดว่า ท่านศาสตราจารย์ดอกเตอร์สุชาติคงเข้าใจดีอยู่แล้วผมก็คงไม่ย้ำ เพียงแต่ว่าฝากอย่างเดียว ท่านอย่าคิดเหมือนกับไปตั้งคณะกรรมการในอนุกรรมการสภาการศึกษาก็แล้วกัน เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องพิเศษจริง ๆ ขอบคุณครับ