นางอนุรักษ์ บุญศล สกลนคร

ท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน นางอนุรักษ์ บุญศล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย วันนี้นั้น รายงานประจำปี ๒๕๕๓ สภาพัฒนาการเมืองก็ต้องบอกว่าเรื่องของสภาพัฒนาการเมืองนั้น เป็นเรื่องของการพัฒนาบ้านเมืองและทีนี้นั้นดิฉันสนใจในยุทธศาสตร์ที่ ๖ ค่ะ การกระจายอำนาจและการสร้างความเป็นธรรมในการบริหารทรัพยากร และที่ลึกลงไปอีก ก็คือการเสริมสร้างความสำนึกในการเป็นเจ้าของถิ่น ซึ่งรายงานในฉบับนี้นั้นอ่านแล้ว ก็รู้สึกว่าดีมาก แต่ทั้งหมดทั้งมวลท้องถิ่นในชนบทนั้นก็ต้องบอกว่ามีปัญหามากมายมหาศาล เลยทีเดียวที่ไม่สามารถที่จะพัฒนาไปพร้อม ๆ กับสภาพัฒนาการเมืองได้ ดังนั้นแล้วดิฉันจึงขอ สะท้อนปัญหาต่าง ๆ เหล่านั้น ทีนี้การกระจายอำนาจเป็นเครื่องมือสำคัญค่ะ ดิฉันทราบ ที่จะส่งเสริมสนับสนุนความเข้มแข็งทางการเมืองทั้งในระดับชาติและระดับท้องถิ่น การกระจายอำนาจในแผนยุทธศาสตร์ที่ ๖ ของท่านในเล่มนี้นั้นมิได้หมายรวมถึงแต่เฉพาะ การกระจายอำนาจจากรัฐบาลสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเท่านั้น หากแต่ยังหมายถึง การเสริมสร้างความสำนึกในการเป็นเจ้าของท้องถิ่น นี่ละสำคัญค่ะท่านประธาน การสำนึก ในการเป็นเจ้าของท้องถิ่น การสำนึกในความเป็นคนในหมู่บ้านอย่างนี้ค่ะ การกระจายความเป็นธรรม และการสร้างความเป็นธรรมในการบริหารทรัพยากรท้องถิ่น การกระจายความเป็นธรรม และการสร้างความเป็นธรรมในการบริหารทรัพยากรท้องถิ่นนั้นมิใช่แต่เฉพาะการโอนอำนาจ ให้แก่ท้องถิ่นเท่านั้น ดิฉันคิดอย่างนั้นนะคะ ไม่ใช่การกระจายอำนาจเอางบประมาณ ไปให้จัดเก็บภาษีมาทำถนน แต่ว่าการจัดการในกระบวนการที่ทราบ ๆ กันอยู่ดิฉันจะไม่ลง ในรายละเอียด ทีนี้มันรวมถึงการเสริมสร้างและพัฒนาเครือข่ายระหว่างชุมชนท้องถิ่นกับ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตรงนี้ละค่ะชุมชนท้องถิ่น ท่านประธานที่เคารพคะ ดิฉันได้คุยกับ คนที่เคลื่อนย้ายแรงงาน พอเขาบอกว่า ๒ คนสามีภรรยามีลูก แล้วทีนี้หลังฤดูเก็บเกี่ยว ต้องการที่จะช่วยยกฐานะของตัวเองขึ้นมาให้ได้ดีที่สุด ปีนั้นปลูกพริกหน้าแล้งมีสระเล็ก ๆ ก็คิดว่าพริก ๘๐๐ ต้น ถ้า ๑ กิโลกรัม ๘๐ บาท ๘๐๐ ต้น เขาคำนวณว่าต้นหนึ่งเขาจะเก็บได้ ประมาณ ๕ กิโลกรัมก็คำนวณกัน พอแล้งจัด แล้งจัดในปีนั้นก็สูบน้ำจากสระน้ำรดต้นพริก ปรากฏว่าหมดเกลี้ยงเลย ก็เลยไปยืมเงินในตลาดเสียดอกเบี้ยร้อยละ ๒ บาทต่อวัน มาขุดเจาะน้ำบาดาลเพื่อหวังจะให้พริก ๘๐๐ ต้นนั้นได้ขาย ปรากฏว่าขุดเจาะลงไปแล้ว เป็นน้ำเค็ม เป็นน้ำเกลือค่ะท่านประธาน ปีนั้นร้อยละ ๒ บาทต่อวัน ยืมมาประมาณ ๕,๐๐๐ บาท ๒ บาทต่อวัน ๖๐ บาทต่อเดือน สามีภรรยาคู่นั้นก็เลยเล่าให้ดิฉันฟังว่าสามีนั้น ทำงานกองทุนหมู่บ้านพอจะมีความรู้บ้างก็เลยให้ภรรยากระเซอะกระเซิงมาใช้แรงงาน ในกรุงเทพมหานคร แล้วท่านจะพัฒนาการเมืองทั้งระบบได้อย่างไร ในเมื่อครอบครัว ในชนบทที่ดิฉันยกตัวอย่างมานี้ แล้วเป็น ๙๐ เปอร์เซ็นต์ของคนในชนบทที่ยังมีรายได้ ที่คลอนแคลน มีความลำบากในการใช้ชีวิต แล้วการศึกษาของท่านที่ท่านบอกอยู่ในนี้นี่ มีครบหมดเลย ท่านทราบปัญหาหมด ดิฉันจึงสะท้อนปัญหาว่าโดยภาพรวม ในการพัฒนาการเมืองนั้น การเมืองเข้มแข็ง สังคมเข้มแข็ง ประเทศชาติเข้มแข็ง เศรษฐกิจเข้มแข็ง คนร่ำรวยยิ่งพูดเลย รวดเร็ว มั่งคั่ง สองสูงอะไรอย่างนี้เข้าไป ใครบ้างไม่อยากจะให้สังคมชนบทที่ตัวเองอยู่ร่ำรวย ดิฉันไม่อยากบอกเลยว่าดิฉัน เป็นความหวังของหมู่บ้าน เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ได้เรียนหนังสือเมื่อเกือบ ๔๐ ปีที่แล้วที่จบระดับ ปริญญาตรีคนเดียว เป็นความหวังของหมู่บ้าน แล้วถึงปัจจุบันนี้ไม่เกิน ๓๐ เปอร์เซ็นต์ ยังไม่ถึง ๕๐ เปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ และถ้าส่งลูกเรียนในตรงนั้นแล้ว ท่านประธานผ่านไปถึงผู้ชี้แจง ของสภาพัฒนาการเมืองว่ายังเป็นอยู่อย่างนี้อยู่ แล้วเราก็คาดหวัง ทุกคนในสังคมโลก คาดหวังกับการเมืองของไทย แต่ความยากจนยังอยู่ในทุกหย่อมหญ้า ดิฉันก็เลยสนใจ ในยุทธศาสตร์ที่ ๖ ว่าชุมชนท้องถิ่นกับการปกครองส่วนท้องถิ่นจะแก้ปัญหาในรายละเอียดได้ จะต้องแก้ปัญหาความยากจนให้ได้ก่อน ท่านประธานคะ ปัญหาสำคัญที่สุดก็คือ ความยากจน การเคลื่อนย้ายแรงงาน ต้นของการเคลื่อนย้ายก็คือชนบทมีปัญหาแน่นอน เอาลูกไว้กับคุณตาคุณยาย ปัญหาสังคมที่ตามมาของผู้หญิงก็คือแท้ง มีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร ติดอันดับ ๑ ของเอเชีย อันดับ ๒ ของโลก เห็นไหมคะ ปัญหาก้าวร้าว ปัญหาตีกัน ฉกชิงวิ่งราวแล้ววัยรุ่นของไทยมันเกี่ยวข้องกันไปหมด ท่านศึกษากรณี ไม่ได้บอกว่า ท่านไม่เด่น ไม่ดี ไม่เก่ง เก่งมากเลยค่ะ แต่ดิฉันสะท้อนปัญหาเพิ่มเพราะว่าเป็นส่วนหนึ่ง ของสังคมในชนบทว่าจะแก้ปัญหาในเรื่องของการให้การสร้างอาชีพในชนบทอย่างไร ถึงจะให้สังคมนั้นเหลื่อมล้ำในด้านเศรษฐกิจที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงระหว่างคนในชนบท กับคนเมือง และการเคลื่อนย้ายมาสู่กรุงเทพฯ หลังจากเก็บเกี่ยวเสร็จนี้นั้นก็จะมี ดิฉันเรียกว่า รถวีไอพี (VIP) ๒ ชั้น ท่านประธานผ่านไปถึงท่านที่มาชี้แจงจากสภาพัฒนาการเมือง ด้วยความเคารพ จากภาคอีสาน ชั้นล่างสุดก็จะเป็นถุงกระสอบปุ๋ยบรรจุข้าวเหนียวเต็มเลยค่ะ ชั้นที่ ๒ มาก็จะเป็นคน ชั้นที่ ๓ ก็จะเป็นข้าวปลาอาหาร แออัดยัดเยียดเหมือนกับ รถที่บรรทุกสุนัขจรจัดเพื่อมาขายแรงงานในกรุงเทพฯ แล้วทุกคนก็เรียกร้องว่าการเมือง จะต้องเข้มแข็ง การเมืองจะต้องเข้มแข็ง การเมืองจะต้องพัฒนาที่ชนบท แล้วพอ เลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านทีหนึ่ง เลือกตั้ง อบต. ทีหนึ่ง เลือกตั้ง ส.จ. เลือกตั้งนายก อบจ. ถึง ส.ส. และ ส.ว. ใครที่มีจำนวนทรัพยากรในมือมากกว่าก็ขนย้ายแรงงานกลับ เป็นบุญคุณที่ได้กลับบ้าน เห็นไหมคะจะซ้ำแล้วซ้ำอีกอยู่ร่ำไป ไม่ใช่บอกว่าท่านไม่เก่งนะคะ ฉะนั้นยุทธศาสตร์ที่ ๖ ในเรื่องของการปกครองส่วนท้องถิ่น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับชนบท ท่านประธาน ผ่านไปถึงผู้มาชี้แจงค่ะ ท่านห่วงใยประเทศชาติไม่แตกต่างจากดิฉัน อาจจะมากกว่า ด้วยคุณสมบัติที่เก่งกว่าในหลาย ๆ ด้าน ส.ส. ชนบทยากจนอย่างดิฉันอาจจะเก่งน้อยกว่าท่าน จึงฝากปัญหาเพื่อหาแนวทางคิดแก้ไขร่วมกันในสิ่งนี้ แล้วก็ปัญหาในชุมชนท้องถิ่น และระบบการปกครองของไทยก็คือปัญหาการขาดสำนึกในความเป็นเจ้าของท้องถิ่น ของประชาชนในพื้นที่ ปัญหาดังกล่าวจัดได้ว่าเป็นปัญหาพื้นฐานที่ก่อให้เกิดปัญหาอื่น ๆ ตามมาในการบริหารชุมชน และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเช่นมีการเคลื่อนย้ายแรงงาน ใครไม่อยากอยู่ในชนบทหรอกค่ะ แล้วก็ดิฉันยังสะเทือนใจในชนบทที่ดิฉันสัมผัสซึ่งลูกชาวนากระจอก ๆ จน ๆ ที่ดิฉัน เป็นอยู่ในปัจจุบันนี้ แล้วสัมผัสเมื่อมันช่วยเหลือกันไม่ได้ ลูกเขาเรียนเก่งมาก เขามีรายได้ ๗,๒๐๐ บาท เขาบอกกับดิฉัน แล้วลูกเขาเรียนเทคนิคการแพทย์ ดิฉันก็บอกว่าปีนี้ สามารถที่จะไปแอดมิชชัน (Admission) ใหม่ได้หรือไปสอบเรียนเข้ามหาวิทยาลัย โดยเลือกแพทย์ได้ จากคะแนนดิฉันดูแล้วคุณพ่อคุณแม่สามารถที่จะส่งลูกเรียนแพทย์ได้ เขาบอกว่ารายได้เขาแค่ ๗,๒๐๐ บาท ลูกเขาจะร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือดก็ได้เรียนแค่ เทคนิคการแพทย์ เพราะว่าลูกเขาใช้เงินแค่เดือนละ ๘,๐๐๐ บาท อีก ๘๐๐ บาทนั้น เขาสามารถที่จะขายข้าวเป็นรายเดือนได้ เห็นไหมคะเสียโอกาสในชนบทที่สุด ดังนั้นแล้วมันจึงเป็นปัญหาการขาดคนมีความรู้ความสามารถในชุมชนท้องถิ่น ปัญหาสมองไหล ไม่มีเภสัชกรท่านไหน ไม่มีแพทย์ท่านไหน น้อยท่านที่บอกว่าฉันจบจากที่นี่ฉันจะกลับไป ทดแทนบุญคุณของยายมี ยายสี ตามา ยายดา ยายน้อย ในเมื่อแพทย์โรงพยาบาลของเอกชน จ้างถึง ๑๕๐,๐๐๐-๒๕๐,๐๐๐ บาท เห็นไหมคะปัญหาสมองไหล ปัญหาขาดแคลนแรงงาน ในชุมชนท้องถิ่น ปัญหาการกว้านซื้อทรัพยากรอันมีค่าภายในท้องถิ่นจากคนในท้องถิ่น เดือดร้อนมาก็ขายสมบัติกินละค่ะ ปัญหาคนท้องถิ่นขายทรัพยากรอันมีค่าเหล่านั้น ด้วยความเต็มใจด้วย ฝากท่านด้วยว่าปัญหาการขาดความรู้ความเข้าใจในการแก้ไขปัญหา และพัฒนาชุมชนท้องถิ่น ปัญหาการอพยพการย้ายถิ่นฐานหรือถิ่นที่อยู่จากชนบทเข้าสู่เมือง เพื่อแสวงหาโอกาสทางการศึกษาหรือโอกาสทางหน้าที่การงานที่ดีกว่าเป็นปัญหา ที่เกิดจากการขาดความสำนึกในการเป็นเจ้าของท้องถิ่นทั้งสิ้น ทั้งหมดทั้งมวลซึ่งต้องฝาก สภาพัฒนาการเมืองด้วยความเคารพค่ะ เพราะเป็นหน้าที่ท่านด้วย เราต้องช่วยกัน ประคับประคองคนที่ได้ชื่อว่าคนไทย ดิฉันพูดอยู่ตลอดเวลาว่าใครที่เกิดใต้พระบรมโพธิสมภาร ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เกิดในผืนแผ่นดินไทย มีเลข ๑๓ หลัก สมควรที่จะได้รับ การดูแลโดยเท่าเทียมและเป็นธรรม แม้ว่าคุณจะเกิดมาจากชายผ้าถุงแล้วตกลงมาใส่กระด้ง หรือคุณจะเกิดจากการดูแลอย่างดีคุณก็คือคนไทย ดังนั้นแล้วทั้งหมดทั้งมวลในยุทธศาสตร์ข้อ ๖ นั้น ดิฉันฝากด้วยความสำนึกรักประเทศไทย ท่านประธานที่เคารพคะ และฝากไว้ว่าชนบทขาดโอกาส ขาดทรัพย์สินผืนดินขาย ลูกหญิงชายขายแรงงานบ้านหวั่นไหว พ่อก็แก่แม่ก็ชราค้าแรงกาย จะเอาหัวสมองที่ไหนหนอพัฒนา สภาพัฒนาการเมืองเรื่องเหมาะสม รัฐภิรมย์ถิ่นสมบูรณ์ ทรัพย์สินพูนค่า คนในเมืองคนนอกเมืองเรื่องมนุษย์มีราคา เพิ่มคุณค่าด้วยสภาพัฒนาการเมือง ขอบพระคุณค่ะ