กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม วิชัย สามิตร ผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองบัวล้าภู พรรคเพื่อไทย ก่อนอื่นต้องขอบคุณทั้งท่านผู้ร่าง ทั้ง ๕ ร่าง ถือว่าเป็นร่างที่เข้ามาเพื่อที่จะแก้พันธนาการที่หลังจากปฏิวัติ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้มีการแก้ไขกฎหมายลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๑ เพื่อที่จะให้ก้านัน ผู้ใหญ่บ้าน ได้มีต้าแหน่งหรือได้ด้ารงต้าแหน่งในวาระ ๖๐ ปี ผลพวงที่เกิดขึ้นจากวันนั้นถึงวันนี้ เป็นที่ประจักษ์ชัด และจากการที่ท่านสมาชิกได้อภิปราย ท่านประธานเองก็คงทราบดีว่า ปัญหาในภาวะปัจจุบันนี้ โดยเฉพาะการได้มาซึ่งผู้ใหญ่บ้านและก้านันนั้นผิดรูปผิดรอย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการสมัครผู้ใหญ่บ้าน ทุกคนมองเป้าหมายไปที่วาระ ๖๐ ปีเกษียณ ท้าให้การแข่งขันในการรณรงค์เพื่อให้ได้คะแนนชนะคู่ต่อสู้จ้าเป็นจะต้องใช้จ่ายเงินมากมาย มหาศาล ขออนุญาตที่จะยกตัวอย่างหลายหมู่บ้านในพื้นที่ของผมเอง อ้าเภอนากลาง อ้าเภอสุวรรณคูหา คนที่แพ้หรือชนะจะต้องใช้จ่าย ขนาดหมู่บ้าน ๑๐๐ กว่าครัวเรือนจะต้อง ใช้จ่ายในการเลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านไม่ต่้ากว่า ๘๐๐,๐๐๐-๑,๐๐๐,๐๐๐ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ ที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในอดีตก่อนที่จะมีการแก้ไขพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๑ การเลือกตั้งที่อยู่ในต้าแหน่งวาระ ๕ ปีนั้นมีการหมุนเวียนเปลี่ยนคนเป็น แล้วก็ไม่มีการซื้อสิทธิขายเสียง ท้าให้ก้าลังใจ ท้าให้คุณภาพของคนที่ด้ารงต้าแหน่งผู้ใหญ่บ้าน ได้มีก้าลังใจในการปฏิบัติหน้าที่ เพราะตัวเองไม่ได้เสียเงินอะไรมากมายได้เป็นก็ล้มวัวตัวหนึ่ง ซื้อเหล้าขาวเลี้ยงชาวบ้านก็เป็นอันเสร็จสิ้น แล้วก็ตั้งอกตั้งใจในการที่จะท้าหน้าที่ในวาระ ๕ ปี เพื่อที่ครบ ๕ ปีพี่น้องประชาชนจะได้ให้ความไว้วางใจอีกครั้งหนึ่ง นั่นคือสิ่งที่สะท้อน ชัดเจน แล้วประเด็นที่ ๒ ที่สะท้อนชัดเจน ท่านจะได้ปรากฏเรื่องยาเสพติด ยาบ้า หรืออบายมุข หรือคดีความต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมายในเขตหมู่บ้าน ชุมชน ทั้งนี้ทั้งนั้นการที่ ผู้ใหญ่บ้านหรือก้านันจะเอาใจใส่ติดตามเฝ้าแล้วก็จับกุมด้าเนินการก็ไม่ใช่หน้าที่ เพราะกระท้าไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรกับตัวเอง สู้อยู่เฉย ๆ ปล่อยให้ทุกเรื่องเดินไปตาม กระบวนการ นั่นคือสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ผมจึงเห็นด้วยและสนับสนุนอย่างยิ่ง ที่ผู้ร่างพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... เพื่อที่จะมาแก้ไข กระบวนการไม่ว่าจะเป็นในเรื่องวาระ ไม่ติดใจว่าจะเป็น ๕ ปี หรือ ๗ ปี ขอให้มีวาระ ส้าหรับอายุที่ไปจ้ากัดว่า ๖๐ ปี ก็ไม่เห็นด้วยอย่างที่ท่านผู้อภิปรายบางท่าน อย่างพวกเรา ในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือ อบต. หรือสมาชิก อบจ. ก็ล้วนแต่อายุเกิน ๖๐ ปี ก็สามารถสมัครได้ ในเมื่อให้ก้านัน ผู้ใหญ่บ้าน มาจากการเลือกตั้ง ท้าไมเราจะต้องไปจ้ากัด สิทธิว่าครบ ๖๐ ปีแล้วไม่ให้สิทธิในการรับสมัคร และในอีกส่วนหนึ่งก็เห็นด้วยที่มาของก้านัน ก็คือให้พี่น้องประชาชนในหมู่บ้าน ในพื้นที่ได้มีการเลือกตั้ง แต่ไม่เห็นด้วยในคุณสมบัติ ของผู้ที่จะสมัครก้านันอย่างที่ท่านสมคิด บาลไธสง ได้อภิปรายไป ผมมองว่าถ้าหากสภาของเรา มองเรื่องหลักของค้าว่าประชาธิปไตย ต้องการที่จะให้ประชาธิปไตยที่แท้จริงกับ พี่น้องประชาชน เราไม่น่าจะไปจ้ากัดสิทธิเฉพาะผู้ใหญ่บ้านเท่านั้นที่จะมีคุณสมบัติ มีสิทธิ ในการสมัครก้านัน เพราะผมขออนุญาตที่จะพูดถึงบางต้าบลมี ๗ หมู่บ้านหรือ ๘ หมู่บ้าน ผู้ใหญ่บ้านทั้ง ๗ คนหรือ ๘ คน อาจจะไม่เหมาะสมในการด้ารงต้าแหน่งก้านัน แต่ด้วยความจ้าเป็น ในเรื่องคุณสมบัติ ท้าให้ ๑ ใน ๗ หรือ ๑ ใน ๘ ก็ต้องเป็นก้านัน เพราะชาวบ้านไม่มีทางเลือก ถ้าหากฝากไปยังกรรมาธิการวิสามัญได้เปิดกว้างให้บุคคลใดก็ได้ที่มีภูมิล้าเนาในต้าบล ของตัวเองน่าจะมีสิทธิในการที่จะลงสมัครด้วยเช่นกัน ขออนุญาตท่านประธานสั้น ๆ เกี่ยวกับสวัสดิการ สวัสดิภาพ ก็ฝากผมในฐานะที่มีประสบการณ์ ผู้ใหญ่บ้านโดนแทง ในการควบคุมงาน สวัสดิการไม่มีอะไรให้เขาเลยครับ ก็ฝากไม่ว่าจะเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ การบังคับบัญชา และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเบี้ยเลี้ยง เกษตรต้าบลมีเบี้ยเลี้ยงออกพื้นที่ ก้านัน ผู้ใหญ่บ้านไม่มีเบี้ยเลี้ยงออกพื้นที่เลย และหลักเกณฑ์ในการประเมินว่าก้านัน ผู้ใหญ่บ้าน มีหลักเกณฑ์หลักการอะไรที่กฎหมายฉบับปัจจุบันบังคับอยู่ก็อยากให้แก้ไข ให้สามารถที่จะมี หลักเกณฑ์ที่จะตรวจสอบเรื่องคุณภาพของก้านัน ผู้ใหญ่บ้าน ใครที่เหมาะสม สมควรที่จะอยู่ ในต้าแหน่งจนครบวาระตามกฎหมายเดิมได้ ขอบคุณครับท่านประธานครับ