สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๙ · ๑๔ กันยายน ๒๕๕๔

สัมภาษณ์ อัตถาวงศ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ 11 อําเภอครบุรี และอําเภอเสิงสาง พรรคเพื่อไทย หารือเรื่องการสร้างถนนไร้ฝุ่น และญัตติที่ให้รัฐบาลเร่งรัด ดําเนินการก่อสร้างถนนทางหลวงชนบท

นายสัมภาษณ์ อัตถาวงศ์ นครราชสีมา

ท่านประธานที่เคารพ ผม สัมภาษณ์ อัตถาวงศ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ ๑๑ อําเภอครบุรี และอําเภอเสิงสาง พรรคเพื่อไทย ขออภิปรายญัตติที่มีผู้เสนอเกี่ยวกับ ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาโครงการก่อสร้างถนนไร้ฝุ่น และญัตติที่ให้รัฐบาลเร่งรัด ดําเนินการก่อสร้างถนนทางหลวงชนบท ผมเองค่อนข้างจะพบกับบรรยากาศที่ดี ที่ท่านสมาชิกทั้งฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายค้านมีความเห็นพ้องกันครับว่าปัญหาถนนในชนบทนั้น มีปัญหาอย่างมากมายนะครับ วันนี้ผมจึงขอเรียนท่านประธานว่าผมเองไม่อยากจะเสียเวลา ไปตั้งคณะกรรมาธิการเพื่อไปพิจารณาโครงการนี้ แต่จะขอให้รัฐบาลนั้นเร่งรัดดําเนินการ โดยเร่งด่วน เนื่องจากว่าตลอดระยะเวลาที่ผมเชื่อว่าท่านสมาชิกในสภาแห่งนี้ทุกท่านได้ไป หาเสียงเลือกตั้งกับพี่น้องในชนบท เราก็จะพบกับสภาพปัญหาเกี่ยวกับเรื่องถนนหนทาง ซึ่งวันนี้ผมเองก็ขอเรียนท่านประธานว่าส่วนหนึ่งคือถนนที่เป็นถนนลูกรังที่ยังไม่มีโอกาส จะได้เป็นถนนคอนกรีตหรือเป็นถนนลาดยาง อีกส่วนหนึ่งก็จะเป็นถนนลาดยางที่เคยสร้าง มาแล้วเคยซ่อมมาแล้ว แต่ก็ชํารุดทรุดโทรมไปตามสภาพ อาจจะเป็นจากปัญหาอะไร หลาย ๆ ท่านก็คงจะทราบดีว่าจะเป็นภัยธรรมชาติหรือจะเป็นการก่อสร้างที่ไม่ได้มาตรฐาน อันนี้คือปัญหาที่พวกเราได้พบกัน ผมเองจึงมีปัญหาที่จะนํามาเรียนต่อท่านประธานว่า การสร้างถนนในชนบทนั้นมันจะมีหน่วยงานที่รับผิดชอบหลายหน่วยงานนะครับ จะเป็นของกรมทางหลวงชนบท ของท้องถิ่น แม้กระทั่งของส่วนราชการอื่น ๆ ที่รับผิดชอบ ในพื้นที่ ปัญหามันก็มีอยู่ว่าบางครั้งงบประมาณส่วนท้องถิ่นอาจจะมี แต่เวลาจะไป ดําเนินการไม่สามารถจะดําเนินการในพื้นที่ของส่วนราชการอื่นได้ ก็ทําให้พี่น้องประชาชน ได้รับความเดือนร้อน ในส่วนของท้องถิ่นวันนี้ส่วนใหญ่ครับ ท้องถิ่นก็จะมีงบสร้างแต่จะไม่มี งบซ่อม งบซ่อมหายาก งบสร้างหาง่าย นี่คือส่วนของท้องถิ่น ในส่วนของทางหลวงชนบทผมเอง เท่าที่รู้นะครับ ก็จะมีงบประมาณค่อนข้างจะจํากัด บางอําเภอทั้งปีไม่เคยได้พบงบประมาณ ของกรมทางหลวงชนบท เพราะว่าด้วยงบประมาณที่ค่อนข้างจะจํากัด กลับไปตรงกันข้ามครับ ตลอดระยะเวลาที่เราสัญจรไปมาในส่วนของทางหลวงแผ่นดิน ผมเองบางครั้งยังตั้งคําถาม กับตัวเองว่าแล้วถนนเส้นนี้มันไม่ได้เสียไม่ได้ชํารุด แล้วเขาจะซ่อมทําไม นั่นหมายความว่า งบประมาณผมเชื่อว่าส่วนใหญ่ของเกี่ยวกับเรื่องถนนหนทางจะไปอยู่ที่ทางหลวงแผ่นดิน ทางหลวงแผ่นดินก็จะซ่อมแล้วซ่อมอีก ซ่อมแล้วซ่อมอีก แต่ทางชนบทจะไม่มีงบประมาณมาซ่อม ผมเองก็คงจะได้ยินจากท่านสมาชิกบางท่านได้พูดไว้ครับว่า ในเขตพื้นที่อําเภอครบุรีก็มี โรงงานน้ําตาลอยู่ ๑ โรงงานนะครับ อําเภอไหนที่มีรถอ้อยวิ่งผ่าน สภาพถนนของอําเภอนั้น มันเหมือนกันหมดเลย เนื่องจากว่าเขาก็ตั้งข้อสงสัยครับว่า เวลารถอ้อยวิ่งผ่านถนน ของทางหลวงแผ่นดินทําไมทางหลวงแผ่นดินรับน้ําหนักได้ ไม่ชํารุด พอวิ่งผ่านถนน ของทางหลวงชนบทมันจะเสียทุกปีครับ จะซ่อมทุกปีครับ บางปีมีงบประมาณรื้อสร้างใหม่ ก็จะได้ดีสักระยะหนึ่ง หลังจากนั้นปีต่อไปก็จะกลับไปสู่สภาพเดิม ซ่อมแล้วซ่อมอีก ซ่อมแล้วซ่อมอีก เป็นอย่างนี้แทบจะปีเว้นปี ผมเองจึงเห็นว่าวิธีแก้ปัญหาก็คือว่า ทําไมงบประมาณเกี่ยวกับ เรื่องถนน ทําไมไม่ให้หน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งรับผิดชอบไปเลย ไม่ต้องไปแบ่งไปแยกกัน ว่าอันโน้นเป็นของทางหลวงแผ่นดิน อันนี้เป็นของทางหลวงชนบท หรือไม่ก็บางครั้ง มันมีปัญหาเรื่องถนน ไม่รู้เขาจะแบ่งตรงไหนครับ ผมเองขออนุญาตท่านประธานครับ มีแผนที่ของอําเภอครบุรีนะครับ ผมจะมอบให้ท่านประธานต่อไปนะครับ มีอยู่ช่วงหนึ่ง เป็นถนนของทางหลวงชนบทวิ่งเข้าไปในหมู่บ้าน แต่ในช่วงระยะประมาณสัก ๑ หรือ ๒ กิโลเมตร จะเป็นถนนของทางหลวงแผ่นดินคร่อมอยู่ตรงกลาง ผมไม่ทราบว่าด้วย เหตุผลอะไรถึงไปแบ่งเส้นทางถนนกันแบบนั้น ผมเองก็อยากจะเรียนท่านประธานว่า ถ้าเป็นไปได้ ถนนเส้นใดเส้นหนึ่งก็ขอให้ส่วนราชการ จะเป็นทางหลวงแผ่นดิน หรือทางหลวงชนบท ให้ไปตกลงไปพูดคุยกันว่า ใครควรจะเป็นผู้รับผิดชอบในส่วนนั้นนะครับ แล้วผมเองจึงขอเรียนท่านประธานว่า ในเมื่อทุกท่านที่นั่งอยู่ในสภาแห่งนี้ แม้กระทั่งว่า ท่านประธาน ผมเองก็เชื่อว่าท่านก็ทราบดีครับว่า ถนนหนทางนั้นเป็นปัญหาที่ชาวบ้าน ก็เดือดร้อน เราเองในฐานะที่เป็นผู้แทนของพี่น้องประชาชน ก็อยากจะร่วมคิดร่วมแก้ปัญหา แต่แก้ปัญหาผมเชื่อว่าสภาแห่งนี้ตั้งแต่เริ่มมีสภา ก็อยากจะให้พี่น้องประชาชนในชนบทนั้น ได้ใช้ถนนหนทางที่สัญจรไปมาโดยสะดวก โดยเฉพาะพวกเราเองสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จะเดินทางไปในชนบทแต่ละหมู่บ้าน ก็อยากจะใช้ความคล่องตัว ความรวดเร็ว แต่บางครั้ง เราจะไปร่วมกิจกรรมในหมู่บ้าน ในชนบท เราก็ไปด้วยความยากลําบากนะครับ เพราะว่า เส้นทางการสัญจรไปมานั้นเป็นหลุมเป็นบ่อ เป็นโคลน เป็นลูกรัง ถนนขาดนะครับ ผมเอง ค่อนข้างจะเห็นด้วยกับท่านสมาชิกที่อภิปรายไปเมื่อสักครู่นี้ว่า ในการสํารวจเส้นทาง ในแต่ละเส้นทางไม่ว่าจะเป็นทางหลวงแผ่นดิน ทางหลวงชนบท ก่อนที่ท่านจะลงมือก่อสร้าง ขอให้หน่วยงานส่งช่างที่ไปสํารวจ สํารวจดูสภาพพื้นที่ ดูสภาพธรรมชาติของเส้นทางน้ําไหล วันนี้จะเป็นการรวบรัด นั่งเทียนหรืออะไรก็ไม่รู้นะครับ ไม่ค่อยจะสนใจทางน้ําไหลธรรมชาติ ของน้ําว่าเขาไหลกันอย่างไร แล้วก็ไปสร้างถนนขวางเส้นทางน้ําไหล สุดท้ายถนนก็ขาด ขาดเสร็จก็ต้องไปซ่อม สร้างผมนึกว่าสร้างหางบประมาณมาสร้างได้ แต่พอซ่อมครับ หน่วยงานท้องถิ่นเองก็บอกว่าไม่มีงบประมาณตั้งไว้เพื่อการซ่อม ก็ทําให้พี่น้องประชาชน ในพื้นที่ ในชนบทแต่ละหมู่บ้านนั้นมีปัญหา วันนี้ผมเองยังเจอปัญหาอีกปัญหาหนึ่งว่า มันมีถนนบางเส้นที่อาจจะมีหน่วยงาน ยกตัวอย่างเช่น หน่วยงานของทหารพัฒนาไปสร้างไว้ พอสร้างเสร็จแล้วท่านครับ ความรับผิดชอบตรงนั้นใครจะไปซ่อม ผมเชื่อว่าถนนแต่ละเส้น ที่สร้าง อายุใช้งานได้ไม่ค่อยนาน อย่างเก่ง ๒ ปี ๓ ปีก็เริ่มจะเป็นหลุมเป็นบ่อตามสภาพพื้นที่ เนื่องจากว่าถนนที่ตัดไปบางเส้นนั้นจะไปอยู่ในสภาพพื้นที่ที่เป็นดินเลน เป็นทุ่งนานะครับ พื้นดินไม่ได้อัดแน่นพอที่จะรับน้ําหนักรถบรรทุกได้นะครับ เวลาลาดยางทับเข้าไปก็จะ ไปเป็นหลุมเป็นบ่อ โดยเฉพาะในฤดูฝนน้ําขังถนนก็ผุพังง่าย ผมเองจึงขอเรียนท่านประธาน ผ่านไปยังรัฐบาลว่า ถ้าเป็นไปได้ให้หน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับเรื่องถนนหนทาง โดยเฉพาะโครงการถนนไร้ฝุ่น ให้รัฐบาลเร่งรัดรวบรวมหน่วยงานต่าง ๆ เหล่านี้มาพูด มาคุยกันนะครับว่า ใครควรจะรับผิดชอบอย่างไร เพื่อที่จะให้ถนนในประเทศไทยนี้ เป็นถนนที่มีความแข็งแรง มีอายุการใช้งานทนนาน โดยเฉพาะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น วันนี้ก็ต้องบอกว่ามีอยู่หลายส่วน ไม่ว่าจะเป็นองค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล องค์การบริหารส่วนตําบล บางครั้งผมเชื่อว่าสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด บางท่าน ก็อยากจะได้ถนนไปให้พี่น้องประชาชนในหมู่บ้าน แต่เท่าที่ผมทราบมีเงื่อนไขอยู่เงื่อนไขหนึ่งว่า ถ้า อบจ. จะไปดําเนินการสร้างถนน ต้องเป็นรอยต่อระหว่าง ๒ ท้องถิ่นที่มีการเกี่ยงกันทํา ไม่ทราบว่าท้องถิ่นไหนจะรับผิดชอบนะครับ ก็จะให้ อบจ. เป็นผู้ดําเนินการ แต่ถ้าหากว่า จะไปดําเนินการในหมู่บ้านใดหมู่บ้านหนึ่ง ก็รู้สึกว่าระเบียบจะไม่เอื้อให้สมาชิก อบจ. ไปดําเนินการในการก่อสร้างถนน ดังนั้นโครงการของ อบจ. ส่วนใหญ่ก็เลยจะเน้นไปที่ แหล่งน้ําเป็นส่วนใหญ่ จะทําถนนให้พี่น้องประชาชนในหมู่บ้านก็ทําด้วยเงื่อนไขของระเบียบ ของท้องถิ่น ตรงนี้ผมเองจึงขอเรียนท่านประธานผ่านไปยังรัฐบาลว่า อะไรที่จะเอื้อประโยชน์ ให้กับสมาชิกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หรือพี่น้องประชาชนได้รับประโยชน์ ผมเชื่อว่าควรจะแก้ระเบียบกันแล้วให้สมาชิกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเหล่านั้น ได้ดําเนินการอย่างคล่องตัว ก็ขอฝากท่านประธานไปยังรัฐบาลครับว่าให้เร่งรีบดําเนินการ โดยผมเองนั้นไม่เห็นด้วยที่จะให้สภาแห่งนี้ตั้งคณะกรรมาธิการไปพิจารณา ขอขอบคุณ ท่านประธานครับ