นายเชิดชัย ตันติศิรินทร์ บัญชีรายชื่อ

ขอบคุณครับท่านประธาน กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ เรียนท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม นายแพทย์เชิดชัย ตันติศิรินทร์ ส.ส. บัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ วันนี้มี ๓ ญัตติซึ่งเสนอโดยฝ่ายรัฐบาลซึ่งก็น่าประหลาดใจนะครับในเรื่องเดียวกัน ก็พูดเรื่องถนนครับ เพราะว่าถ้าไม่พูดถนนก็คงไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากน้ําท่วมถนน เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่เราใช้ทุกวันนะครับ ผมเข้ามากรุงเทพฯ นี่ก็ถนนเหมือนกันครับ แต่ถนนไม่พอรถมันเยอะ แต่ที่ชนบทนี่ครับนอกจากไม่มีรถแล้วมันยังเป็นหลุมนะครับ

ท่านประธานครับ การพัฒนาประเทศที่จะเจริญได้ก็คือระบบขนส่ง โลจิสติกส์ (Logistics) มันเป็นสิ่งจําเป็นนะครับ แล้วก็หนังสือเล่มนี้เองผมว่าดีมากครับ เห็นด้วยกับท่านนายแพทย์ชลน่านว่าเราควรจะอ่านจะได้ความรู้ว่ามันจําเป็นจริง ๆ ทีนี้มันอย่างนี้ครับ อยู่ที่ชนบทมีถนนลูกรังดินเขาก็อยากจะเห็นลาดยาง ผมไปหาเสียง ช่วงนั้นครับไปทั้ง ๒๐ จังหวัด มันก็มีถนนประหลาด ๆ เยอะแยะ เป็นฟันหลอก็มี เป็นหลุม เป็นบ่อก็มีนะครับ สร้างไปนิดเดียวก็มี สร้างมาแล้วพังก็มีครับ เมื่อเปรียบเทียบกับในเมือง กับในกรุงเทพฯ ต่างกันเยอะนะครับ เห็นด้วยนะครับ แล้วผมเห็นด้วยกับผู้เสนอญัตตินะครับ ว่าต้องรีบแก้ไข ท่านประธานที่เคารพครับ ถนนของประเทศไทยเราจะเห็นว่าบางแห่ง โดยเฉพาะจังหวัดสุรินทร์นะครับ ผมไปหาเสียงช่วยท่านจ่าประสิทธิ์นะครับ ถนนไม่ใช่ลาดยาง ไม่ค่อยมีครับ มันประหลาดอยู่ใกล้ ๆ จังหวัดบุรีรัมย์น่าจะมีเยอะนะครับ แต่ปรากฏว่าไม่ใช่ ไม่มี ก็มีนะครับ ตรงข้ามกับที่ขอนแก่นก็มีเหมือนกันแต่น้อยกว่านะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมไม่อยากเห็นการเลือกปฏิบัติในการทําถนนนะครับ ผมก็เห็นด้วย กับที่ท่านสมาชิกฝ่ายค้านที่เห็นว่าทุกคนในประเทศเป็นคนไทย มันเป็นสิ่งที่ดีครับ เราควรจะเอาหลักการนี้ไปใช้กับอย่างอื่น ๆ ด้วยนะครับ ไม่ใช่เฉพาะเรื่องถนนอย่างเดียว ให้เป็นมาตรฐานเดียวนะครับ กระผมอยากเสนอให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเท่าที่อ่านดูหรือว่า เห็นเองนะครับ คือประเทศไทยหน่วยงานมันเยอะเหลือเกิน แล้วทุกคนก็มีโปรเจกต์ (Project) โครงการต่าง ๆ มากมายซ้ําซ้อนกันไปมา ยกตัวอย่างในหน้า ๕ ที่ว่ามีทางหลวง แผ่นดิน เหลือถนนที่ยังไม่ลาดยาง ๑๗๗ กิโลเมตรแค่นั้นเอง ทางหลวงชนบทเหลือ ๗,๒๑๓ กิโลเมตร องค์กรปกครองท้องถิ่น ๑๕๑,๖๘๗ กิโลเมตร เห็นไหมครับ ซึ่งอันนี้ ผมก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไรหรอกครับ เพราะว่าท้องถิ่นบางทีมันซ้ําซ้อนกัน อบต. อบจ. อะไรมั่วไปหมดครับ ถนนที่บางทีเส้นเดียวกันไปปรากฏอยู่ในโครงการทุกแห่งก็มีนะครับ บางแห่งเสนอว่า สร้างเรียบร้อยแล้วปรากฏว่าไม่ได้สร้าง หรือว่าเบิกเงินไปเรียบร้อยแต่ไม่ได้สร้าง เพราะว่า มันซ้ําซ้อนกันอย่างนี้นะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมอยากจะเสนอให้หน่วยงาน ที่เกี่ยวข้องนะครับ เพื่อป้องกันการซ้ําซ้อนก็น่าจะเป็นเรื่องของกระทรวงคมนาคม ท่านเชิญหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเหล่านี้มาปรึกษามาทําเวิร์กชอป (Workshop) กันเลยนะครับ ว่าท่านจะสร้างถนนอะไร ที่ไหน อย่างไร เลือกอย่างไรที่เหมาะสม เช่น หลักการว่าติดต่อ หมู่บ้าน หมู่บ้าน ตําบล ตําบล อําเภอ จังหวัด มาถึงทางหลวงแผ่นดิน รวมทั้งการขยาย ให้เป็นกิจจะลักษณะ ซึ่งอันนี้ไปเจอหลาย ๆ แห่งที่ว่าบางถนนมีการใช้อยู่แล้ว ต่อมามีถนนเส้นอื่นดีกว่าเขาก็เลิกใช้เส้นนั้นไปก็มี อย่างนี้ควรจะประกาศยกเลิกไปเสีย จะได้ไม่ต้องเปลืองหรือว่าให้คนบางคนมาขอเป็นโปรเจกต์ทําถนนนะครับ

อันที่ ๒ เรื่องมาตรฐานการก่อสร้างนะครับ ให้มันกําหนดเลย คือความจริง ชื่อถนนไร้ฝุ่นผมไม่ค่อยชอบนะครับ ผมอยากจะเรียกให้มันตรงเลยถนนลาดยางก็ลาดยาง เพราะว่าราคามันต่างกัน ถนนเทคอนกรีตก็เทคอนกรีตไป มันจะได้ชัดเจน เพราะว่าไร้ฝุ่น เมื่อกี้สมาชิกทางพรรคฝ่ายค้านก็ยังบอกว่ามันไม่มีจริงหรอกครับ มันก็มีฝุ่นทั้งนั้นแหละครับ เพราะฉะนั้นถ้าเป็นไปได้ให้กําหนดชัดเจนนะครับว่าลาดยางหรือเทคอนกรีต แล้วก็ถ้าหน้า ๓๓ ลองไปดูนะครับ สภาพัฒน์บอกว่า ๒๕ เปอร์เซ็นต์ที่สร้างมาไม่ได้มาตรฐาน เพราะไม่มี ความปลอดภัย เห็นไหมครับสภาพัฒน์บอก อันนี้เป็นข้อมูลในหนังสือนะครับ แล้วถนน แต่ละอย่างต้องดูให้ดีครับ อยู่ชนบทบ้านนอกนี่ถนนมันเป็นเขื่อนที่มีปัญหากั้นน้ํา ที่เรากลัวว่าน้ํามันท่วมนี่ครับ ที่โคราชผมเคยไปสัมมนาวิชาการปรากฏว่าไปน้ํามันท่วม ออกมาไม่ได้ โคราชน้ําท่วมได้อย่างไรผมยังแปลกใจอยู่ที่สูง เพราะว่าถนนมันสูง มันระบายน้ําไม่ได้มันเป็นเขื่อนนะครับ ตรงข้ามกับในเมืองครับถนนกลายเป็นคลอง เพราะว่าชาวบ้านไปถมที่เพื่อปลูกสร้างอาคารบ้านเรือนขึ้นมาถนนมันต่ํากว่ามันก็ต้องเป็น คลองวันยังค่ํานะครับ อันนี้ผมอยากให้เป็นมาตรฐานการก่อสร้างเลยว่ามันควรจะเป็น อย่างไร ลงทุนเท่าไร อย่างไร

แล้วอันที่ ๓ เมื่อสร้างไปแล้วควรจะมีการประเมินผลด้วย อย่างที่ได้เรียนให้ทราบ เพราะว่าการประเมินผลนี่เป็นเรื่องสําคัญ ของเรานี่ภูมิใจนักภูมิใจหนาว่าได้มีการสร้าง โครงการไปแล้ว สร้างกี่กิโลเมตร เป็นเงินเท่าไร ก็มีเพื่อนสมาชิกผู้ทรงเกียรติได้อธิบายแล้วว่า สร้างไปไม่กี่เดือนก็พัง ผมจะยื่นหารือเมื่อเช้าไม่ทันนะครับ ที่ผมเห็นที่ถนนมิตรภาพ นี่แหละครับ เส้นจากปากทางประทายมาถึงเกือบพิมายตอนสร้างก็รถติดก็ทนเอา อดทน คิดว่าจะได้ถนนใหม่ไร้ฝุ่นอย่างที่โฆษณากัน มาตอนนี้สร้างเสร็จเรียบร้อยแต่ว่ามันผุพัง อีกแล้วครับ ต้องวิ่งเลนเดียวรถติดอีกแล้วครับก็ต้องอดทนอีก นี่ละครับประเทศไทย เพราะฉะนั้นการประเมินผลเป็นเรื่องสําคัญนะครับ เพราะฉะนั้นหน่วยงานของกรมทางหลวง เวลาทําไปแล้วอยากให้มีการประเมินนะครับ

อันที่ ๔ คือเรื่องการทําทุจริตนะครับ อันนี้ต้องทําจริงจัง ผมเห็นว่า มีแต่การพูดจากัน ควรจะลงโทษให้มันชัดเจนว่าจะทําอย่างไร

ท่านประธานที่เคารพครับ เราลงทุนไปมากมายนะครับ ถ้าเราไม่มีเป้าหมาย ที่ชัดเจน ไม่มีการประเมิน ผลงานที่เป็นภาษีอากรราษฎรเงินก็สูญเปล่าครับมีแต่ซ่อม แล้วก็การแก้ไขปัญหาถนนหนทางมันเป็นเรื่องที่ต้องทําต่อเนื่องกันทุกรัฐบาลนะครับ ไม่ใช่รัฐบาลใดรัฐบาลหนึ่ง ต้องช่วยกันประหยัด แล้วผมยังเห็นว่าไม่จําเป็นต้องตั้ง คณะกรรมาธิการวิสามัญหรอกครับ เพราะว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องของการทําต่อเนื่อง ส.ส. คงไปดูปัญหาแผล็บเดียวแล้วดูไม่หมดหรอกครับ ต้องให้รัฐบาลทําเป็นโครงการ ให้มันชัดเจนเป็นกิจจะลักษณะนะครับ แล้วก็ให้เสนอมา ส่วน ส.ส. ก็คงมีหน้าที่อย่างที่เรา ทราบกันก็คือต้องมีหน้าที่ทําการบ้าน โดยเฉพาะในจังหวัดของท่านถนนมันไปถึงทุกแห่ง หรือเปล่า แล้วก็โดยเฉพาะที่ท้องถิ่นที่ท่านบ่น ๆ กันนะครับว่าไปไหม ถ้าไม่ไปก็ต้องรีบชี้แจง หรือว่าทักท้วงกันนะครับ

อันที่ ๒ ก็คืองบประมาณที่ใช้นั้นเหมาะสมหรือเปล่า เป็นถนนไร้ฝุ่น แต่ไม่รู้ว่ามาตรฐานการก่อสร้างใช้อย่างไร แล้วก็ช่วยติดตามครับ เพราะว่าพวกเรามีผู้ช่วย ส.ส. คนละ ๕ คนอยู่แล้วครับ ให้เขาทํางานครับ แล้วเก็บผลงานมาแจ้งรัฐบาล ถ้ามีปัญหาใครทุจริตก็จะได้แจ้งไปหน่วยงานที่เกี่ยวข้องช่วยกันจริงจังนะครับ ท่านประธานครับ ผมเห็นว่าญัตตินี้ทั้ง ส.ส. รัฐบาลและฝ่ายค้านต่างมีความหวังดีทั้งสิ้นต่อประเทศชาติ แล้วก็หวังว่าเรื่องถนนถ้าเราช่วยกันละไม้คนละมือ อย่างอื่นน่าจะดีขึ้นครับ ก็ขอฝากไปยัง รัฐบาลนะครับให้ช่วยทําเป็นโปรเจกต์ให้มันชัดเจนแล้วเสนอมาในช่วงที่เสนองบประมาณนะครับ ขอบพระคุณครับ