เรืองศักดิ์ งามสมภาค หารือเรื่องงบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. ๒๕๕๕ และขอให้จัดสรรงบประมาณเพื่อช่วยเหลือฟื้นฟูความเสียหายจากมหาอุทกภัย พร้อมจัดลำดับความสำคัญของโครงการที่ช่วยเหลือประชาชนหลังอุทกภัย โดยเน้นการจัดลำดับความสำคัญของโครงการที่ช่วยให้ประชาชนมีกินมีใช้และรายได้ และให้ความสำคัญกับบุคคลที่ตกงาน
กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ท่านสมาขิกผู้ทรงเกียรติทุกท่าน กระผม นายเรืองศักดิ์ งามสมภาค สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบัญชีรายชื่อ พรรคภูมิใจไทย ต้องขอขอบพระคุณท่านประธาน ที่ให้โอกาสกับผมในการทําหน้าที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พิจารณาร่างพระราชบัญญัติ งบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๕ ในวันนี้
ท่านประธานครับ เรากําลังร่วมกันพิจารณางบประมาณรายจ่ายในช่วงเวลา และสถานการณ์ที่ไม่ปกติ คือเป็นช่วงเวลาที่ประชาชนกว่า ๓ ล้านคน ทั้งในกรุงเทพมหานคร และในจังหวัดต่าง ๆ กําลังเดือดร้อนแสนสาหัสจากมหาอุทกภัยที่เราไม่เคยประสบมาก่อน ในชีวิต ซึ่งได้เริ่มมาตั้งแต่เดือนสิงหาคมเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่ยุติ ขณะนี้น้ําก็ยังท่วมอยู่ ราษฎรที่น้ําท่วมก็ถามหาว่าเมื่อไรจะหมดไปจะยุติสักที คอยกันอยู่นั่นแหละ ส่วนผู้ที่น้ํา ยังไม่ท่วมอย่างในกรุงเทพฯ นี่ก็นั่งเฝ้าบ้านว่าจะท่วมหรือเปล่า จะท่วมเมื่อไร และจะท่วม ขนาดไหน จะอยู่ได้หรือไม่ ซึ่งก็ยังไม่มีใครที่จะตอบได้ในเรื่องนี้นะครับ ดังนั้นประเด็นที่กระผมจะตั้งข้อสังเกต ข้อท้วงติง รวมทั้งข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการจัดตั้งงบประมาณ ผมจะมุ่งไปยังการบริหาร จัดการงบประมาณที่มีส่วนเกี่ยวกับการช่วยเหลือฟื้นฟูความเสียหายเนื่องจากมหาอุทกภัย ในครั้งนี้
ท่านประธานครับ ประการแรกเป็นข้อสังเกตเกี่ยวกับประสิทธิภาพ การบริหารงบประมาณและการใช้จ่ายงบประมาณเพื่อการฟื้นฟูเยียวยาประชาชนที่ประสบ อุทกภัย สิ่งที่เป็นข้อสังเกตก็คือรัฐบาลนี้ได้ประเมินสถานการณ์ของอุทกภัยที่เกิดขึ้นมานี่ ต่ําหรือเปล่า ต่ําเกินไปหรือเปล่า สาเหตุที่รัฐบาลประเมินสถานการณ์ต่ํา อาจจะเกิดจาก ปัจจัยหลาย ๆ อย่าง แต่ปัจจัยที่สําคัญอันหนึ่งก็คือข้อมูลที่เกี่ยวกับมวลน้ํา ข้อมูลทิศทาง การไหลของน้ํา และปริมาณน้ําที่ไม่ถูกต้อง ล่าช้า ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นก็คือความโกลาหล ในการทํางาน การล้มเหลวกับการป้องกันรับมือภัยน้ําท่วมก็โทษกันไปโทษกันมาว่า จังหวัดนั้นปิดไม่ให้ออก จังหวัดนี้เปิดไม่ให้ออก ไม่มีการบูรณาการในการพิจารณาร่วมกันว่า เราจะปล่อยน้ําไปทางไหนท่านครับ น้ํานี่เมื่อมีแล้วจากเหนือลงใต้ครับ ไม่มีจากใต้ไปเหนือ ก็รู้ว่าจะมาอย่างไรนะครับ จะปล่อยอย่างไรให้ออกไป เรื่องนี้อาจจะเป็นการประเมินค่าผิดไป ก็ไม่ว่ากัน มันผ่านไปแล้วนะครับ เราว่าปัจจุบันดีกว่า เราจะตั้งงบประมาณเข้าไปแก้ไข อย่างไรนะครับ การที่รัฐบาลได้กําหนดยุทธศาสตร์การฟื้นฟูประเทศ และได้แถลงข่าวไป เมื่อ ๒ วันก่อนโดยได้ระดมผู้เชี่ยวชาญมากมายมาช่วยเป็นกรรมการ แต่ผมคิดว่าจะมี ผู้เชี่ยวชาญเก่งกาจขนาดไหน จํานวนมากขนาดไหน แต่ถ้าไม่มีข้อมูลที่ถูกต้องเป็นปัจจุบัน การฟื้นฟูที่ผู้เชี่ยวชาญจะทําผมคิดว่าจะสําเร็จโดยยากลําบาก ความสิ้นเปลืองก็จะสูง อย่างเช่น ท่านได้ช่วยเหลือเยียวยาผู้ประสบภัย ท่านมีข้อมูลเพียงพอหรือยังเกี่ยวกับว่า คนที่ได้รับความเดือดร้อนเขาเป็นใคร อยู่ที่ไหน มีจํานวนเท่าไร คนที่ได้รับความเดือดร้อน ให้ช่วยอะไรบ้าง ความเดือดร้อนมีหลายประเด็นด้วยกัน เดือดร้อนในเรื่องที่อยู่ อาหาร การกิน ชีวิตร่างกาย ทรัพย์สินต่าง ๆ หนักเบาต่างกันไป อันนี้ต้องให้ชัดเจนนะครับ ท่านอาจจะตอบว่ามีแล้วแต่ท่านก็ต้องตรวจสอบว่าข้อมูลถูกต้องหรือไม่นะครับ เพราะเพียงแต่ข้อมูลผู้ประสบภัย โรงงานอุตสาหกรรมผู้ประสบภัยมีจํานวนเท่าไร หน่วยราชการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องก็ยังตอบไม่ตรงกันครับ ในกระทรวงเดียวกันก็ตอบไม่ตรงกัน ในเรื่องนี้ กระผมจึงอยากจะฝากให้รัฐบาลให้ความสําคัญเกี่ยวกับการจัดสรรงบประมาณ เพื่อการพัฒนาระบบข้อมูล เพื่อใช้ประโยชน์ในการฟื้นฟูประเทศเป็นประการแรกนะครับ ท่านประธานครับ
เรื่องที่ ๒ เป็นเรื่องของการจัดลําดับความสําคัญของโครงการที่จะช่วยเหลือ เยียวยาประชาชน เงินงบประมาณที่ตั้งไป ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท เพื่อการฟื้นฟูประเทศนั้น มันน้อยเกินไปครับ ถ้ามองเป็นเงินเยอะครับ ผมไม่มีถึง ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท แต่ถ้าจะมาเทียบกับความเสียหายที่เกิดขึ้นกับอุทกภัยในครั้งนี้ ผมคิดคร่าว ๆ เฉพาะโรงงาน อุตสาหกรรมก็ไม่ต่ํากว่า ๗๐๐,๐๐๐ ล้านบาทแล้ว หากรัฐบาลจะเพิ่มงบประมาณในเรื่องนี้ เพิ่มขึ้นอีกสักเท่าสองเท่า ผมก็คิดว่าผมก็จะสนับสนุน ถ้าไม่รู้จะเอาที่ไหนก็ออกพันธบัตร เงินกู้ไปนะครับ ผมสนับสนุนเป็นฝ่ายค้านก็จริงนะครับ แต่ขออย่างเดียวขอให้นําไปใช้ ให้เกิดประโยชน์สูงสุด โปร่งใสนะครับ ผมยินดี ฝ่ายค้านยินดีสนับสนุนกับรัฐบาลในเรื่องนี้ครับ รัฐบาลต้องรู้ว่าการจัดสรรงบประมาณไปให้แก่โครงการต่าง ๆ สิ่งแรกที่รัฐบาลต้องคํานึงก็คือ โครงการควรให้ความสําคัญในระดับต้น ๆ หรือระดับรอง ระดับรองลงไปเรื่อย ๆ โครงการ ที่สามารถทําให้ประชาชนมีกินมีใช้ มีรายได้เป็นโครงการแรก อันดับแรก จนสามารถ ดํารงชีวิตได้อย่างปกติพอควร หรือเรียกว่าให้ในเรื่องของปัจจัย ๔ เสียก่อนนะครับ ส่วนในเรื่องอื่น ๆ ค่อยว่ากันทีหลัง โครงการที่ตั้งไว้ที่ไม่เร่งด่วน เช่น บ้านหลังแรก รถคันแรก แท็บเล็ต ชะลอไปก่อนก็ได้ครับ เอาเรื่องนี้เสียก่อนเพื่อเป็นการ ฟื้นฟูนะครับ ให้มีกินมีใช้ พอมีกินมีใช้แล้วจะเดินทางถนนไม่ดีเป็นหลุมเป็นบ่อก็ยังทนได้ นะครับ มีกินอยู่ได้ กลุ่มคนที่จะต้องช่วยเหลือพิเศษในเบื้องต้นนี้คือบุคคลที่ตกงาน เรียกว่า สถานประกอบกิจการไม่สามารถทําได้ เช่น ในโรงงานต่าง ๆ นี่เป็นจํานวนมาก ผมคํานวณ คร่าว ๆ ว่าร่วม ๆ ล้านคน ทั้งภายในนิคมอุตสาหกรรมและนอกนิคมอุตสาหกรรม พวกนี้ ถ้าปล่อยไว้ไม่กี่วันหรอกครับ ตอนนี้ก็รับแจกข้าวห่อไปก่อน ถุงยังชีพไปก่อน เมื่อถุงยังชีพหมด ข้าวห่อหมด เขาจะเอาอะไรกินละครับ โรงงานขนาดใหญ่ผมไม่ห่วง เพราะว่าเขามีการ ประกันภัย แล้วก็ดูแลคนงานของเขาได้ มีโรงงานขนาดใหญ่หลายโรงงาน นักลงทุน จากต่างประเทศก็ประกาศว่าจะไม่ทิ้งคนงาน ไม่เลิกจ้างคนงาน อันนี้เป็นสิ่งที่น่าสรรเสริญ เป็นอย่างยิ่ง แต่โรงงานขนาดกลาง หรือขนาดเล็ก เรียกว่า เอสเอ็มอี นั้น พวกนี้ เฉพาะตัวเถ้าแก่เอง หรือผู้ประกอบการเองก็จะเอาตัวไม่รอดแล้ว มีไฉนหรือคนงานจะได้รับ การเลี้ยงดูต่อไป ผมขอให้เพ่งเล็งจุดนี้ไปเป็นประการแรก ช่วยเหลือให้เขาได้มีกินดีอยู่ดีนะครับ ไม่ต้องดีหรอกครับ เอากินดีอยู่ได้เสียก่อน
ในเรื่องนี้ผมก็ขอเสนอแนะสักนิดหนึ่ง รัฐบาลควรจะจัดให้มีงานใหญ่ ๆ เช่นเดียวกับที่สหรัฐอเมริกาที่ได้จัดขึ้นประสบความสําเร็จมาแล้วในเรื่องการหางานให้คนงาน ทําหรือการว่างงาน การก่อสร้างอนุสาวรีย์บุคคลสําคัญของสหรัฐอเมริกาที่เทือกเขาเมานต์รัชมอร์ (Mount Rushmore) ที่แกะสลักรูปใบหน้าประธานาธิบดี ๔ คน โดยระดมการจ้างงานแรงงานล้วน ๆ เกิดผลสําเร็จแล้ว รัฐบาลจะนํามาใช้บ้างก็ได้นะครับ จะแกะสลักใบหน้าใครก็สุดแล้วแต่ ไปพิจารณา แต่ผมคิดว่าถ้าแกะแล้วก็ควรให้เป็น ๒ ด้าน ด้านดีและด้านชั่วประกอบกันไป เวลาผมจํากัด ยังมีอีกที่จะแนะนําทางฝ่ายราชการ ขอเรียนว่าการช่วยเหลือประชาชน ในครั้งนี้แรงงานที่เกิดขึ้นในขณะนี้อย่างเร่งด่วน รวดเร็วด้วย ขณะนี้ชาวบ้านที่น้ําท่วม ได้รับความเสียหายมากซ้ําสอง โจรกรรมเข้าไปงัดบ้านที่เขาปิดไว้ไม่อยู่มาอยู่สถานพักพิง ลักสิ่งของออกไป ยังไม่พอครับ ตอนนี้รถยนต์ที่กรุงเทพฯ ไปจอดกันบนทางด่วนบ้าง โทลล์เวย์บ้างอะไรบ้าง ตอนนี้ถูกทุบเอาของในรถไป แล้วก็บางคันถ้าสวยหน่อย เอาง่ายหน่อยก็ขโมยไปเลย ถ้าภายใน ๒ เดือน ถ้ารัฐบาลไม่สามารถจะแก้ไขปัญหา ความยากแค้นของคนงานพวกนี้ได้ โจรปัจจุบันนี้เป็นโจรโดยสันดาน แต่ในโจรที่เดือนหน้า จะเป็นโจรจําใจครับเพราะไม่มีทางออก ไม่มีที่กินที่อยู่จําเป็นจะต้องเป็นโจร เพราะฉะนั้น ขอให้ท่านได้สกัดกั้นโดยเร็วครับ ขอขอบพระคุณครับ