ขอบคุณครับท่านประธาน ที่เข้าใจ ท่านประธานที่เคารพครับ ผม วิลาศ จันทร์พิทักษ์ ประชาธิปัตย์ จากกรุงเทพมหานคร ท่านประธานครับความจริงแล้วที่ท่านผู้อํานวยการศูนย์ ศปภ. เมื่อกี้นี้ ถ้าท่านจะรอให้ผมอภิปรายก่อนท่านอาจจะไม่ต้องชี้แจง คือท่านอาจจะไม่กล้าชี้แจง ความจริงแล้วนี่เข้าใจตรงกันนะครับท่านประธาน ว่างบประมาณที่ดีต้องเป็นงบประมาณ ที่สนองผลประโยชน์กับพี่น้องประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศ แล้วก็เป็นงบประมาณ ที่มีตัวเลขที่เป็นไปได้ อ้างว่าเก็บรายได้เท่าไรก็จะได้อย่างนั้นจริง ๆ ก็เป็นความเห็น แตกต่างกันได้ครับ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะเรียนกับท่านประธานก็คือว่านอกจากสิ่งที่ ผมพูดไปแล้วบุคลากรที่เป็นผู้ที่ใช้งบประมาณก็ต้องเป็นคนที่มีความรู้ความสามารถ แล้วก็มี ความซื่อสัตย์สุจริต ท่านเพื่อนสมาชิกหลายท่านได้กรุณาพูดเกี่ยวกับงบประมาณไปเกือบ ทั้งหมดแล้ว ผมขออนุญาตท่านประธานพูดเฉพาะเรื่องงบกลาง ค่าใช้จ่ายในการเยียวยา ฟื้นฟูและป้องกันความเสียหายจากอุทกภัยอย่างบูรณาการ ท่านตั้งไว้ทั้งหมด ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท โดยไม่มีรายละเอียดเลย เพื่อนสมาชิกหลายท่านได้พูดไปว่างบอันนี้ มันเหมือนกับงบผี ผมไม่กล่าวอ้างอย่างนั้นหรอกครับ เพราะผมก็ยังไม่มั่นใจเหมือนกันว่า ท่านจะทําอย่างที่ผมจะอภิปรายต่อไปนี้หรือเปล่า แต่ผมต้องขอเรียนกับท่านนะครับว่า ผมมีข้อกังวล แล้วผมไม่มั่นใจครับว่า ก็งบบางงบที่ผ่านมานั่นละท่านยังคุมไม่ได้เลย แล้วงบ ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาทท่านไม่มีอะไรเลยแม้แต่นิดเดียวว่าท่านจะไปทําอะไร ท่านจะมี ความสามารถเพียงพอที่จะไปคุมหรือครับ ผมไม่อยากเห็นท่านนายกรัฐมนตรี สื่อมวลชน หลายท่านได้วิพากษ์วิจารณ์ว่าท่านร้องไห้ อย่างน้อย ๆ เท่าที่ผมจําได้ก็ ๓ ครั้ง แล้วท่าน ก็ออกมาปฏิเสธว่าท่านไม่ได้ร้องไห้ เพียงแต่ว่าท่านสงสารพี่น้องประชาชนที่ประสบกับ ภาวะอุทกภัยท่านเพียงแต่ว่าน้ําตาคลอเบ้า ผมมั่นใจนะครับว่า ถ้าวันนี้ถ้าท่านนั่งฟังอยู่ด้วยนี่ น้ําตาไม่คลอเบ้าหรอกครับท่านประธาน ผมมั่นใจว่าน้ําตามันจะล้นเบ้า เพราะฉะนั้นท่านจะมาปฏิเสธว่าท่านไม่รู้เรื่องมันจะไปซื้อกันอย่างไร อย่างนี้มันไม่ได้ แล้วผมจะเรียนกับท่านประธานต่อไปว่าถุงยังชีพนี่นะครับ เพื่อทําความเข้าใจกับ ท่านผู้อํานวยการศูนย์ ศปภ. เป็นความจริงครับ ถุงยังชีพมันซื้อกันหลายแบบ ขนาดราคา ๓๐๐ บาท ๕๐๐ บาท ๘๐๐ บาท แต่ผมจะพูดของใหญ่ ๆ คือของ ๘๐๐ บาท เพราะว่า มันเป็นชนิดที่ท่านระบุว่าเป็นของที่เอาไว้ให้ท่านนายกรัฐมนตรี ท่านรองนายกรัฐมนตรี ผู้อํานวยการศูนย์ ศปภ. แล้วก็ท่านรองนายกรัฐมนตรีประธานกองทุน ท่านรองยงยุทธ นี่ละครับ ๓ คนใหญ่คนโตของรัฐบาลชุดนี้ เพราะฉะนั้นถ้าท่านเอาของที่มันไม่ค่อยบริสุทธิ์ ไปแจก ต้องถามละครับว่าท่านรู้สึกอย่างไร ผมจะพูดเฉพาะรายการที่ท่านซื้อถุงยังชีพ ชนิด ๘๐๐ บาทครับ ที่มาที่ไปของเรื่องนี้ก็คือว่าท่านรองอธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ท่านรองอธิบดีฉัตรป้องท่านทําหนังสือแล้วท่านก็อ้างท่านรองยงยุทธ ผมขอให้ท่านประธาน ลองติดตามไปดูนะครับ ขณะนี้เราทําใจให้เป็นกลางก่อน เราอย่าไปมองว่ามันมีการทุจริต มีการโกงหรือเปล่า แล้วเดี๋ยวตอนสุดท้ายที่ผมพูดทั้งหมดแล้วท่านประธานลองใช้สามัญสํานึก ท่านประธานดูว่านี่มันโกงหรือไม่โกง ผมมีข้อที่ให้ท่านประธานช่วยพิจารณา

ในประการแรก ก็คือว่าเริ่มต้นของกระบวนการ ท่านรองฉัตรป้องทําหนังสือ ขอจัดซื้อจัดจ้างสิ่งของช่วยผู้ประสบภัยทั้งหมด ๙ รายการ เป็นเงิน ๑๔๖ ล้านบาทเศษ ท่านรองฉัตรป้องท่านทําหนังสือในฐานะรองอธิบดี แล้วก็ขออนุมัติ ท่านรองฉัตรป้อง รองอธิบดีรักษาการแทนท่านอธิบดี ท่านอธิบดีท่านก็อยู่ครับ ทุกวันนี้ท่านก็ยังอยู่ ผมเห็น ท่านรองยงยุทธ ท่านรอง มท. ๑ ท่านไปไหนเห็นท่านก็ไปยืนข้างหลังอยู่ประจํา จริง ๆ แล้ว ถ้าท่านจะให้อธิบดีช่วยเซ็นสักครั้งหนึ่ง ไม่ต้องรองฉัตรป้องเสนอ รองฉัตรป้องอนุมัติ ปรากฏว่า คนเดียวกันครับ มันมีพิรุธ แล้วปรากฏว่าท่านอธิบดีท่านไม่ได้เป็นคนเซ็นทั้งหมดนะครับ แต่ท่านก็ได้ความดีความชอบ คือเมื่อวันอังคารที่ผ่านมาคณะรัฐมนตรีแต่งตั้งท่านอธิบดี ในฐานะที่ท่านไม่ขัดขวางอะไรทั้งสิ้นเลย เป็นประธานบอร์ดการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคครับ

ประการต่อไปท่านประธานครับ เรื่องนี้ทั้งหมดขออนุมัติท่านรองฉัตรป้อง เมื่อวันที่ ๑๙ ตุลาคม แล้วก็บริษัทที่เสนอราคาชุดถุงยังชีพเสนอราคามาวันที่ ๑๙ ตุลาคม เหมือนกัน แล้วก็กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยก็ออกใบสั่งซื้อวันที่ ๑๙ ตุลาคม เหมือนกัน มันเป็นไปได้หรือครับ เงิน ๘๐ ล้านบาทเสนอราคา อนุมัติ ออกใบสั่งซื้อ วันเดียวกันหมดเลยครับ ร้านค้ามันเตรียมตัวกันอย่างไรท่านประธาน

ประการที่ ๓ ท่านครับ วันที่ ๒๕ ตุลาคม บริษัทที่ขายถุงยังชีพเขาส่งของ ๑๐๐,๐๐๐ ชิ้น ใช้เวลาประมาณ ๖ วัน ท่านประธานครับปลากระป๋องแสนกว่ากระป๋อง เครื่องแกงแสนกว่ากระป๋องทั้งนั้นละครับ ถ้าไม่รู้วันก่อนไปเอาของมาสต็อกกันได้อย่างไร แสนกว่ากระป๋องนี่

ประการที่ ๔ ถุงยังชีพชนิด ๘๐๐ บาทนี่นะครับ มีการซื้อกันทั้งหมด ๑๐๐,๐๐๐ ชิ้น มีผู้เสนอราคา ๒ คนครับ คนที่ ๑ คือร้านเอื้อธนพัฒน์เสนอราคาทั้งหมด ๔,๐๐๐ ถุง แต่ท่านประธานครับ คณะกรรมการชุดนี้ถ้าจะไล่ออกจากราชการท่ามันจะดี ปรากฏว่าใบเสนอราคากับใบเสร็จรับเงินชื่อร้านเดียวกันครับ ร้านเอื้อธนพัฒน์ แต่ปรากฏว่า ที่อยู่คนละที่อยู่ ท่านประธานขออนุญาตนะครับ ตามใบเสนอราคาร้านเอื้อธนพัฒน์ บ้านเลขที่ ๗๘ หมู่ที่ ๔ ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ตําบลบางบัวทอง อําเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี แต่พอออกใบเสร็จรับเงิน ร้านเอื้อธนพัฒน์ ที่อยู่ ๙/๑๒ หมู่ ๕ ถนนราชพฤกษ์ ตําบลบางรักน้อย อําเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี คือท่านติดต่อ ท่านฮั้วกัน จนกระทั่งไม่ต้องดูละครับมันจะเสนออะไรมาท่านหย่อนหมด จะเอาใครผิดดีครับ ท่านประธาน นั่นเป็นร้านแรกนะครับ ๔๐,๐๐๐ ชุด เป็นห้องแถวร้านเดียว บ้านเลขที่ ห้องเดียว แล้วก็เสนอราคามี ๒ ที่อยู่ เสนอราคากับใบเสร็จรับเงินเป็น ๒ ที่อยู่ อีกส่วนหนึ่ง ก็ไปติดต่อห้างหุ้นส่วนจํากัด พูนเจริญพาณิชย์ เป็นคนเสนอราคาทั้งหมด ๖๐,๐๐๐ ถุง บริษัทนี้ท่านประธานครับ ผมต้องเรียนกับท่านประธานนะครับ ถ้าพรุ่งนี้จะมีภาคสองพูดถึง ห้างหุ้นส่วนจํากัดอันนี้นะครับ เพราะว่ามันไม่ได้ขายถุงยังชีพอย่างเดียว ห้างหุ้นส่วนจํากัดนี้ เขาประกอบอาชีพค้าขายทําพลาสติกรีไซเคิล (Recycle) ไม่รู้มันไปเกี่ยวอะไรกับถุงยังชีพ เสนอราคาทั้งหมด ๖๐,๐๐๐ ถุง แล้วถ้าผมมีข้อมูลนี้จะพูดให้ฟัง เพราะปรากฏว่าไม่ได้ขาย ถุงยังชีพอย่างเดียว ไปขายเรือด้วย แล้วก็ขายเรือชุดนี้ละครับ ซึ่งจะต้องพูดกันต่อไปว่า ข้อเท็จจริงมันเป็นอย่างไร ท่านประธานครับ ผมต้องเรียนกับท่านประธานว่า สิ่งที่มี การซื้อขายกัน ๘รายการ ๑๔๖ ล้านบาทนี่นะครับ มันมีคนประสานอยู่คนเดียวละครับ ทั้งกระทรวงมหาดไทยเขารู้กัน เขาเรียกกันอ้ายเบ้ มันอยู่กระทรวงมหาดไทย แล้วถ้า ท่านรองนายกรัฐมนตรียังไม่รู้จัก เดี๋ยวเรียกไปถามส่วนตัวว่าชื่ออะไร ทํางานอยู่ ทางภาคตะวันออก แล้วก็เป็นคนของกระทรวงมหาดไทยนะครับ แล้วเดี๋ยวจะไปพูดถึง อ้ายเบ้อีกหลยครั้ง ช่วยจําด้วยนะครับ

ประการต่อไปท่านประธานครับ เพื่อไม่ได้เป็นข้อกล่าวหาที่เลื่อนลอย ผมเรียนกับท่านประธานครับ อยู่ดี ๆ มาหาภาระให้ผมทํา เมื่อคืนนี้ ๔ ทุ่มแล้วต้องไปเดินหาซื้อ เพราะว่าก็ได้มีโอกาสอ่านรายการที่ท่านซื้อ ๘ รายการ ละครับ ๘๐๐ บาทว่ามีอะไรบ้าง จะดูเพื่อให้เกิดความยุติธรรมว่าตกลงที่เขาบอกกันว่า มันโกงนี่มันจริงหรือไม่จริง ทีนี้เผอิญครับ จะว่าโชคดีก็โชคดีของรัฐบาล ตอนนี้มันน้ําท่วม ของกินมันก็ค่อนข้างหาลําบาก เดินแทบเป็นแทบตายแล้วซื้อจริง ๆ นะครับที่โลตัส มันไปหาได้ ๓ อย่าง อย่างที่ ๑ ก็คือว่าข้าวสาร ท่านประธานอาจจะไม่ค่อยเชี่ยวชาญ เพราะท่านรู้เรื่องเกี่ยวกับลําไยมากกว่าเพราะทางเหนือ ท่านรองเจริญน่าจะรู้ดีว่า ข้าวเขาซื้อกันราคาเท่าไร ท่านประธานครับ ๘ รายการ รายการที่ ๑ ข้าวสารขนาดบรรจุ ๕ กิโลกรัม ๑ ถุง ราคา ๑๙๒ บาท ท่านประธานไปเดินหาครับ ข้าวหอมมะลิมันยังไม่ถึง ๑๙๒ บาทเลย อันนี้ไปซื้อข้าวธรรมดาและท่านประธานผมไปถามที่โลตัสว่าข้าวยี่ห้ออะไร ที่มันขายดีที่สุด เขาก็หยิบมาให้ผมว่าข้าวเบญจรงค์นี่ขายดี ราคาผมซื้อมาจากโลตัสนะครับ ๑๓๐ บาท นี่คณะกรรมการไปซื้อนะครับ ๑๙๒ บาท ข้าวหอมมะลิมันยังไม่ได้ ท่านประธาน เวลาของผมไม่เป็นอะไรนะครับ เพราะว่าผมคุยกับท่านประธานวิปแล้ว นี่เป็นตัวที่ ๑ นะครับ ราคาซื้อที่โลตัส ๑๓๐ บาท มีบิลเสร็จ ท่านซื้อ ๑๙๒ บาท คนละยี่ห้อไม่สําคัญครับ แต่ถามว่า ข้าวหอมมะลิที่ผมพยายามซื้อของทั่วไป ไม่เป็นอะไรครับ เดี๋ยวเอาถุงยังชีพมาและไปดูกัน ผมพูดเพื่อจะให้แสดงว่าเราลองดูว่ามันสมเหตุสมผลขนาดไหน ท่านประธานต่อไปครับ ข้าวสุก ข้าวสวยที่สําเร็จแล้วราคาในนี้นะครับ ราคาที่เสนอมา ๓๒ บาท นี่ราคา ๒๐ บาท ต่อไปเป็นปลากระป๋อง อันนี้ต้องยอมรับนะครับว่าราคามันใกล้เคียงความจริงที่สุด ขณะเดียวกันครับปลากระป๋องชนิดฝาดึงขนาด ๑๕๕ กรัม ราคาที่ทางคณะกรรมการ ซื้อราคา ๑๖.๒๕ บาท อันนี้ยี่ห้อตรานกพิราบ ๑๕ บาท แล้วก็ตราซีเล็คก็ ๑๕ บาท เหมือนกัน ก็ยังแพงไปนิดหน่อยครับ ๑ บาท ๒๕ สตางค์ จริง ๆ แล้วถ้าเอาเงินทอน ๑ บาท ๒๕ สตางค์ ก็จะไม่ต้องลุกขึ้นเสียเวลาเท่าไร ทั้ง ๆ ที่ไม่พอใจก็ไม่อยากให้เสียเวลา แต่ของที่แล้วมามันทําให้ผมต้องเสียเวลา ก็ไม่เป็นอะไรนะครับ ของมันอาจจะไม่ตรงกัน แต่ผมพยายามที่จะซื้อของที่ทั่วไปแล้วผมก็ถามเลยนะครับ ข้าวหอมมะลิมันยังไม่มี ๑๙๒ บาท ไปถามบางห้างสิครับ ต่อไปครับท่านประธานครับ ผมเอารายการทั้ง ๘ รายการ แล้วก็เป็นจริงอย่างที่เพื่อนสมาชิกพูดละครับ ว่าถ้าราคาอย่างนี้จะซื้อเท่าไร เขาก็บอกว่า จะซื้อไหมครับ ราคา ๕๐๐ บาท เขาจะผลิตมาขาย เพียงแต่ว่าเวลาเท่านั้นและอาจจะต้อง ให้เวลาเขา

แล้วสุดท้ายครับ ท่านประธานครับที่ผมคิดว่ามันไม่ค่อยน่าเป็นไปได้ ชุดยังชีพ ซึ่งเราต้องการช่วยคนที่เขาเดือดร้อนอาหารการกิน มันมีอยู่รายการหนึ่งครับท่านประธาน รายการที่ ๘ หอยลายทอดผัดเผ็ด ท่านประธานครับ กระป๋องมันนิดเดียว ๔๐ กรัมครับ ผมไม่รู้ว่าเจตนาซื้อนี่เพื่อจะให้เงินทอนมันเยอะ ๆ หรือเปล่า ซื้อให้มันครบ มันซื้อไปทําไมล่ะ หอยลายทอดผัดเผ็ดนี่เขาเอาไว้นั่งกินเล่นกัน หรือไม่อย่างนั้นก็เอาไว้แก้มเหล้า ไอ้นี่ผ่าซื้อไป เป็นถุงยังชีพ มันซื้อไปทําไม แล้วที่สําคัญที่สุดคือผมซื้อตัวนี้บ่อยที่สุดมีอยู่ยี่ห้อเดียวปุ้มปุ้ย ราคาที่ขายท้องตลาดผมซื้อบ่อยเพราะว่าลูกผมตอนที่ไปเรียนต่างประเทศเขาชอบทาน ผมซื้อราคา ๑๖ บาทครับ นี่ราคา ๒๕ บาท ยี่ห้อเดียวครับ อันนี้ยี่ห้อเดียวแน่นอนแล้ว หอยลายผัดเผ็ดไปเดินหาซื้อครับ แล้วขนาด ๔๐ กรัม มีอยู่ขนาดเดียวกัน ท่านประธานครับ ผมต้องเรียนนะครับว่ารายการสุดท้ายนี่แหละครับ ถ้าเจตนาดีนี่ผมไม่คิดว่าจะเอาไปใส่ ผมต้องบอกนะครับคนที่คิดเอาตัวนี้ไปใส่มันมีอยู่ ๒ แบบเท่านั้นละครับ ไม่โง่ก็โกง จุดประสงค์มีอยู่แค่นั้นครับ หรือถ้าหนักไปอีกหน่อยก็ทั้งโง่ทั้งโกง ซื้อได้อย่างไรถุงยังชีพ เอาหอยลายผัดเผ็ดเข้าไปใส่ ท่านประธานครับ สิ่งที่ผมพูดมาทั้งหมดนี่นะครับแล้วก็พรุ่งนี้ ก็จะพูดต่อไปคือเกี่ยวกับเรือครับ