สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๐ · ๑๕ กันยายน ๒๕๕๔

สงวน พงษ์มณี หารือเรื่องปัญหาที่ดิน โดยกล่าวถึงกฎหมายที่ดิน พ.ศ. ๒๔๙๗ และการเปลี่ยนแปลงของกฎหมายที่ทำให้เกิดปัญหาที่ดิน โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงของการรักษาป่าไม้ และการไม่ยอมรับของกรมป่าไม้ในการรักษาป่าไม้ สงวน พงษ์มณี ขอประธานสภาให้โอกาสในการแสดงความคิดเห็น และขอให้ตั้งคณะอนุกรรมาธิการเพื่อแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้อง

นายสงวน พงษ์มณี ลําพูน

ท่านประธานที่เคารพ ผม สงวน พงษ์มณี พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ท่านประธานครับ ผมเห็นด้วยกับการตั้งคณะกรรมาธิการศึกษา แล้วก็ชุดแรกคณะกรรมาธิการที่ตั้งไว้จําเป็นต้องตั้งคณะอนุกรรมาธิการศึกษาเป็นภาค แล้วก็น่าจะใช้เวลาให้คณะอนุกรรมาธิการนี่ไปติดตามดูปัญหาที่ดินในขอบเขตทั่วประเทศ ท่านประธานครับ จริง ๆ แล้วผมไม่ทราบว่าทางสภามีระเบียบ มีวิธีการในการแจ้งให้ทาง ฝ่ายบริหารทราบหรือเปล่าว่าเวลานี้จะมีญัตติที่เกี่ยวกับเรื่องใด ๆ ต่อกระทรวงที่เกี่ยวข้อง เพราะว่าเห็นเจ้าหน้าที่นั่งดู ถ้าท่านรัฐมนตรีท่านไหนไม่ได้ไปต่างประเทศ แล้วส่วนหนึ่งก็ไปที่ น้ําท่วมก็ได้กรุณาเดินทางเข้ามาฟังพวกเราว่า ปัญหาเหล่านี้ท่านเป็นผู้แก้ไข ท่านประธานครับ วันนี้ปัญหาที่ดินมันกลายเป็นเรื่องวิธีคิดที่ต่างกันของคนในแผ่นดินนี้ โดยเฉพาะเสนาบดีและ ฝ่ายการเมืองที่บางทีเห็นต่างกัน เรื่องที่ดินผมเกี่ยวข้องมาเป็น ๑๐ ปีที่เข้ามาสภานี้ ต้องขอเอ่ยชื่อท่านสุวโรชว่าเราร่วมกันสร้างกฎหมายที่ดินมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๔ มาวันนี้เห็นชัดว่า แนวคิดของเสนาบดีส่วนใหญ่เห็นว่าที่ดินควรเป็นของรัฐคนหวงแหน เสนออุดมการณ์เหมือน ประเทศนี้เป็นประเทศคอมมิวนิสต์ครับ ประเทศที่เขาปกครองแบบนั้นที่ดินเป็นของรัฐครับ ๔,๐๐๐ คือ ๑ เซนติเมตร ในแผนที่ ในพื้นที่จริงก็คือ ๔,๐๐๐ เซนติเมตรเท่านั้น ตรงนี้ขอให้รัฐบาลได้ปัดฝุ่นเอาที่ทําไว้แล้ว ลงทุนไว้แล้วมาใช้ครับ อยู่ในกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ผมรู้ว่าอยู่ตรงนั้น อยู่ท่านครับ ผมจะขอยกตัวอย่างเพื่ออธิบายที่ผมจะได้แสดงต่อสภาสั้น ๆ อย่างนี้ครับ ตําบลก็มี ข้อกฎหมายกับข้อกฎหมายขัดกัน ไล่เขาไปอยู่ออกกันเขตให้เขา แล้วเป็นอย่างไร ท่านประธานครับ วันนี้มีกฎหมายใหม่มาให้เขายกเลิกมติเก่าหรือเปล่า ไม่ยกเลิก แต่เอาข้อกฎหมายใหม่ไปทําจนกระทั่งว่าคนที่นั่นไม่ได้สิทธิ น้ําท่วมทั้งแผ่นดิน วันนี้ยังไม่ได้ สิทธิเลย อย่างนี้คณะกรรมาธิการต้องไปดูทําไมเป็นอย่างนั้น ส.ค. ๑ ท่านประธานครับ มีมติ ครม. ที่ผ่าน ๆ มาว่าให้ออกเสียถึงวันที่นี้สุดท้าย วันนี้ทั่วประเทศรังวัดเสร็จ กระทรวงมหาดไทยไม่มีปัญหา ป่าไม้มีปัญหา อธิบดีกรมป่าไม้มีปัญหากับชาวบ้านไม่ยอมไป ลงนาม ค้างทั่วประเทศเพราะเรื่องนี้เรื่องเดียว กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมท่านดูเรื่องนี้ แล้วป่าไม้ที่มีปัญหาเห็นชัด ในเรื่องวิธีคิดไปไล่จับรีสอร์ทที่เขาเขียวข้อหาบุกรุกป่า ตลกมากท่านประธาน ที่ดินคุณให้ ส.ป.ก. แล้ว เขาใช้ ส.ป.ก. ผิดประเภทก็ผิดกฎหมาย ส.ป.ก. จะเอาอะไรไปรุกป่าอีกล่ะ พูดอย่างนี้มันเกิดขึ้นเพราะอะไร เพราะไปสร้างจินตนาการหรืออุดมการณ์ที่ผิดต่อสังคม มีป่าถึงมีฝน มีป่าถึงมีน้ํา ผิดครับ วันนี้ป่าไม่มีเพิ่มขึ้นฝนตกตลอด ทั่วโลกเขาบอกว่าฝนตก เกิดจากอิทธิพลของแม่เหล็กโลกครับท่าน แผ่นดินไหวปุ๊บ วันนี้ถึงสิ้นปีนี้เราน่าจะรู้แล้วว่า บ้านเรานี่ภูมิประเทศ ภูมิอากาศมันเปลี่ยนไปไหม ผมพูดเรื่องนี้เพราะบอกว่าคุณต้องเข้าใจว่า คนรักษาป่านี่คนทั่วประเทศรักษาป่า ไม่ใช่กรมป่าไม้รักษาป่ารักษาที่ดิน ไม่ใช่ให้ท้องถิ่นรักษาสิครับ จะรักษาได้ดีกว่า ท่านประธานครับเวลาสั้น ผมจะบอกท่านประธานอย่างนี้นะครับ กฎหมายที่ดิน พ.ศ. ๒๔๙๗ เริ่มขึ้น พ.ศ. ๒๔๙๗ กํานันเป็นคนบอกว่าใครอยู่ที่ไหนแจ้งกํานัน เรียก ส.ค. ๑ กํานันออก ต่อมา น.ส. ๒ นายอําเภอออก เจ้าหน้าที่ของรัฐออก น.ส. ๓ เจ้าหน้าที่ของรัฐออก ที่ดินออก ไม่ใช่นายอําเภอ ที่ดินออกแล้วนายอําเภอเซ็น น.ส. ๔ ก็เจ้าหน้าที่ออก แต่วันนี้ เกิดการไม่ยอมรับของกรมป่าไม้ ถ้าเป็น น.ส. ๓ นี่ไม่ยอมรับเลยครับเพราะอะไรครับ เพราะสําคัญผิดในอํานาจทางกฎหมาย ปี ๒๕๐๖ ปี ๒๕๐๘ เพิ่งออกกฎหมายป่าไม้ เขาอยู่มา เป็นพันปีที่ป่าไม้ไปรุกเขาตอบอย่างไร ตําบลแม่ทาของผมนี่ทุกตําบลครับ บ้าน ๑ หลัง ห้องนอนเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า หน้าบ้านเป็นป่าสงวนแห่งชาติ ตรงเข้ามาเป็นเขต อนุรักษ์อีก บ้านหลังเดียวมี ๓ เขต เพราะอะไรครับ เพราะขีดในตัวหนังสือ พี่น้องประชาชน ท่านประธานครับฟังให้ดีนะครับ ในอดีตในปี ๒๕๐๘ ที่ออกกฎหมายแล้ว สมุดสนาม หรือฟีลด์ บุ๊ค (Field book) มันเป็นอย่างไรครับ เอาเข็มทิศวางมือส่องไปอย่างนี้กี่ลิปดา เท่าไรแล้วให้คนลากโซ่ ๒๕ เมตร โซ่มันหนักก็ลากไปตามความลาดชัน ระยะมันไม่ได้ ตอนนี้ใช้ดิจิตอล (Digital) ส่องปุ๊บระยะมันผิด บางที่มันผิดเป็นกิโลเมตร จ้างเขาฝังบอกว่า ไม่ใช่ คนฝังยังไม่ตายก็ยังบอกว่าไม่ใช่ เพราะอะไรครับ เพราะสําคัญผิดในอํานาจของ ข้าราชการ เพราะฉะนั้นวันนี้สภาแห่งนี้ต้องลุกขึ้นมาเพื่อสร้างมาตรฐานที่ถูกต้องให้กับ ทั้งระบบท่านประธานครับ วันนี้ ส.ค. ๑ ในปี ๒๔๙๗ ท่านนายกรัฐมนตรีของเราท่านหนึ่ง ท่านคึกฤทธิ์ ปราโมช มีที่โฉนดอยู่บนขุนตาลครับ ลาดชันไม่ต้องพูดถึงท่านอยู่ตรงนั้นมา เก่าก่อนท่านก็ได้ แต่ทําไมคนทั้งแผ่นดินนี้ไม่ได้ล่ะ อยู่มาก่อนท่านอีก คนบ้านปงแม่ลอย ผมนี่ไม่ได้เลยนะครับ อ้างว่าเป็นเขตป่า ก็ออกตอนคุณยังไม่เกิด แล้วคนออกคนเซ็นพยาน ยังไม่ตายก็ยังไม่เชื่อท่านประธาน วันนี้คณะกรรมาธิการชุดนี้ต้องทําความจริงให้ปรากฏ อย่าให้เขาปรามาสสภาว่าเราเป็นสภาตรายาง วันนี้ความขัดแย้งเรื่องนี้จะต้องยุติโดย คณะกรรมาธิการชุดนี้ แล้วให้มันเป็นคณะกรรมาธิการชุดสุดท้ายของสภาแห่งนี้ทําความจริง ให้ปรากฏ ทํากฎหมายให้ศักดิ์สิทธิ์ ให้ประชาชนได้สิทธิในการอยู่การกิน เรื่องจะถือครอง เท่าไรอย่าไปกลัว ถือเป็นหมื่นเป็นแสนไร่ถือไปครับ ใครถือครองเกิน ๕๐ ไร่ ไร่ที่ ๕๑ เก็บภาษีก้าวหน้า ไร่ที่ ๑๐๑ เก็บภาษีก้าวหน้า ไร่ที่ ๑๐๒ จนกระทั่ง ๒๐๐ เอาจนกระทั่ง ต้องขายเพราะคุณไม่มีเงินเสียภาษี วันนี้ผิดพลาดที่สุดของเรื่องที่ดินเพราะอะไรครับ ระบบธนาคารมันคุมประเทศ เอาที่ดินไปใช้เป็นหลักประกัน ถือว่าการไปจํานองนี่ถือเป็น การใช้ที่ดินซึ่งผิดมาก ไม่ต้องทําอะไรเป็นป่ารกก็เป็นอยู่ บ้านก้อนี่ครับชาวบ้านออกไม่ได้ แต่บริษัทใหญ่ถ้าผมเอ่ยชื่อท่านจะอายกัน มี ๗๐๐ ไร่ แต่ชาวบ้านไม่ได้เลย นี่คือความอัปยศ ที่เกิดขึ้นในแผ่นดินนี้ เพราะฉะนั้นผมจึงเห็นด้วยกับการตั้งคณะกรรมาธิการขึ้นมาเพื่อศึกษา เรื่องนี้ แล้วต้องตั้งคณะอนุกรรมาธิการประจําภาคด้วยผมคนหนึ่งจะอาสาเป็นอนุกรรมาธิการ แล้วจะพาท่านไปดูปัญหาว่ามันเกิดอย่างนี้ทําอย่างไร วันนี้ข้อกฎหมายกับข้อกฎหมายขัดกัน ข้อเท็จจริงกับข้อกฎหมายก็ขัดกัน กฎหมายบางกฎหมายล้าสมัยมากท่านครับ ที่ราบเต็มไปหมด มีนาหมด บอกว่าอย่างไร บอกชาวบ้านนี่มันเป็นป่าเงาดอย หมายความว่าอย่างไร กฎหมายของใครครับ ของกรมกรมหนึ่งในกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กรมที่เกี่ยวกับ การจัดน้ําจัดอะไร แต่ว่ามีสิทธิ สิทธิในการไปขีดเส้นจนกระทั่งออกเอกสารสิทธิไม่ได้ ท่านครับ วันนี้ผมคิดว่าเราต้องแก้ปัญหาอย่างถึงที่สุด และต้องยอมรับข้อเท็จจริงว่าเรื่องที่ดินเป็น ปัญหาของชาติ แล้วอุดมการณ์ที่มาหลอกกันว่าต้องรักษาป่าแล้วถึงจะมีน้ํา ไม่จริงครับ วันนี้ป่ายังไม่ได้ปลูกเลยน้ําท่วมทั่วประเทศเพราะอะไร เพราะแม่เหล็กโลกมันเปลี่ยน ทั้งหมดที่ผมพูดนี่เราต้องอิงสิ่งที่เรียกว่าหลักทางวิทยาศาสตร์

ท่านประธานครับ เรื่องป่าไม้นี่นะครับท่าน ผมจึงขอพูดกับท่านเป็นเรื่อง สุดท้ายสั้น ๆ ว่าเราเอาจริงเรื่องนี้หรือเปล่า สภานี้เอาจริงหรือเปล่า ถ้าเราใช้เวทีนี้ กระแหนะกระแหนกันผมคิดว่าไม่ใช่ สภานี้ต้องเห็นว่าปัญหาที่ดินมันครอบทับเรา ปัญหาการเกษตรมันเป็นปัญหาของเรา วันนี้อยากจะให้ประธานให้โอกาสกับพวกเราแสดง ความคิดเห็น แล้วขอให้ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติซึ่งเป็นกรรมาธิการช่วยตั้ง คณะอนุกรรมาธิการประจําภาคด้วยครับ ขอบคุณครับ