ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายฮอชาลี ม่าเหร็ม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะที่เป็นผู้ที่ได้เสนอญัตติด่วน ขอให้สภาผู้แทนราษฎรได้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาแก้ไขปัญหาพื้นที่ที่ดินทับซ้อน ระหว่างหน่วยงานของรัฐด้วยกันเอง และระหว่างหน่วยงานของรัฐกับประชาชน ซึ่งเนื้อหา หลักการแล้วก็เหตุผลก็คงจะเป็นไปในทํานองเดียวกันกับที่เพื่อนสมาชิกได้เสนอญัตติไปแล้ว แต่ก็มีบางเนื้อหาบางประเด็นที่อาจจะมีความแตกต่างอยู่ ผมขอขยายความในญัตติของผม ดังนี้นะครับ

ท่านประธานครับ ความจริงแล้วในเรื่องของการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ เพื่อพิจารณาแก้ไขปัญหาที่ดินทํากินของพี่น้องประชาชนนั้น ในช่วงของสภาผู้แทนราษฎร ในคราวที่แล้วนั้น เราก็ได้มีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญแก้ไขปัญหาที่ดินทํากินมาอย่างน้อย ๒ ชุด ชุดแรกก็คือในชุดของที่ท่านขออนุญาตเอ่ยนาม ท่านศุภชัย โพธิ์สุ ท่านได้เป็นประธาน คณะกรรมาธิการวิสามัญ ในชุดนั้นผมเองก็ได้เป็นกรรมาธิการด้วย และเราได้มีการแบ่งแยก แตกออกเป็นคณะอนุกรรมาธิการแต่ละภาค ไม่ว่าจะเป็นคณะอนุกรรมาธิการภาคอีสาน ภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคใต้ ผมเองก็ได้เป็นประธานคณะอนุกรรมาธิการของภาคใต้และ ที่ประชุมของคณะกรรมาธิการได้มีการพิจารณาในเรื่องของที่ดินทํากิน ปัญหา ที่มา ข้อกฎหมาย อุปสรรคทุกอย่างอย่างละเอียด และได้มีการเสนอกลับมายังสภาผู้แทนราษฎรแห่งนี้ แล้วก็ถือว่า เป็นรายงานของคณะกรรมาธิการวิสามัญที่ได้รับการดําริจากท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ในที่ประชุม ต้องขออนุญาตเอ่ยนาม ท่านอภิวันท์ ท่านเห็นถึงความละเอียดแล้วก็ความเป็นไปได้ ของรายงานของคณะกรรมาธิการชุดนี้ ก็มีดําริในบนบัลลังก์บอกว่าขอให้มีการต่อยอด มีการต่อเนื่อง และตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญอีกชุดหนึ่งเพื่อดูในเรื่องของข้อกฎหมาย ให้แนวทางปฏิบัติ แล้วก็มีข้อกฎหมาย มีความชัดเจนในการทํางานต่อเนื่องต่อไป สภาผู้แทนราษฎรก็ได้มีการ ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญขึ้นมาอีกชุดหนึ่ง ซึ่งมีท่านสุวโรช พะลัง ต้องเอ่ยนาม แล้วก็ท่าน เป็นผู้ที่ต่อสู้ในเรื่องนี้มาตลอดชีวิตของการเป็น ส.ส. ในสภาแห่งนี้

ท่านประธานที่เคารพครับ จากการศึกษาของคณะกรรมาธิการวิสามัญในชุดนั้น เราก็ได้มีความชัดเจนมากยิ่งขึ้นในรูปในร่างของข้อกฎหมาย และได้เสนอต่อ สภาผู้แทนราษฎร จนกระทั่งสภาผู้แทนราษฎรคราวที่แล้วเราก็ได้เสนอกฎหมายขึ้นมา เหมือนกับที่ท่านนครได้นําเสนอในตอนต้น ซึ่งขณะนี้กฎหมายฉบับนี้ก็ยังอยู่ในการพิจารณา ระหว่างสภาผู้แทนราษฎรแล้วก็วุฒิสภา ท่านประธานที่เคารพครับ ข้อมูลทั้งหมดในการศึกษา ผมเชื่อว่าสภาของเรานั้นได้ทําหน้าที่อย่างเต็มที่ แล้วก็ได้มีการลงพื้นที่เกือบจะทุกภาคก็ว่าได้ แต่ปัญหาที่สําคัญที่สุดก็คือว่าเมื่อเราศึกษามาแล้ว เรานําเรื่องเข้ามาสู่คณะกรรมาธิการแล้ว ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือในเรื่องของข้อปฏิบัติ การบังคับใช้ในทางปฏิบัติ หลายครั้งทีเดียว ทําไมผมต้องเขียนญัตติว่าเป็นพื้นที่ที่ดินที่ทับซ้อนระหว่างหน่วยงานของรัฐกับของรัฐ ผมขอยกตัวอย่างในการทําหน้าที่ของผมในฐานะที่เป็นผู้แทนราษฎรของจังหวัดสตูล ได้นําปัญหาในพื้นที่ ๆ หนึ่งเรียกว่า แปลงที่สาธารณประโยชน์ทุ่งยาว ซึ่งมีทั้งวัด มีทั้ง อบต. มีทั้งที่ทํากินของราษฎร แล้วก็วัดเองก็ยังไม่สามารถจะจดทะเบียนเป็นวัดได้ ยังเป็นเพียงแค่ สํานักสงฆ์ ทั้ง ๆ ที่มีพี่น้องประชาชนมาร่วมทําบุญแล้วก็มีการบริจาคกันมากมาย แต่ยังติดขัดเพราะยังอยู่ในที่ดินของรัฐแปลงนี้ ผมเองได้รับเรื่องร้องเรียนก็ได้นําเสนอเข้าสู่ คณะกรรมาธิการสามัญที่ดินและสิ่งแวดล้อม ซึ่งมีเพื่อนสมาชิกของเราได้อยู่ ในคณะกรรมาธิการสามัญในชุดนั้น แล้วก็ได้นําเสนอปัญหาตรงนี้เพราะเป็นความขัดแย้ง ระหว่างรัฐต่อรัฐ เป็นความขัดแย้งกระทรวงมหาดไทย ซึ่งดูแลเรื่องแปลงสาธารณประโยชน์ ก็บอกว่าเป็นของกระทรวงมหาดไทย ส่วนกรมป่าไม้ซึ่งมีพื้นที่ป่าที่ทับซ้อนอยู่ในแปลงนั้นก็บอกว่าเป็น ที่ของฉัน เป็นที่ของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ปัญหาก็เลยต้องเสนอเข้าสู่ สภาผู้แทนราษฎรผ่านกระบวนการของคณะกรรมาธิการสามัญ ก็ได้มีการเชิญ ทั้ง ๒ หน่วยงาน แล้วก็เอาหลักฐานทั้ง ๒ หน่วยงานมาอ้างอิงว่าใครเป็นคนที่มีการประกาศ ก่อนกัน ปรากฏว่าทางกระทรวงมหาดไทยก็บอกว่าได้รื้อเอาเอกสารที่ดินแปลงนี้ ซึ่งประกาศมาตั้งแต่สมัย พ.ศ. ๒๔๗๕ ตั้งแต่สมัยมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง และยังมีตัวเอกสารอย่างชัดเจน แล้วก็มานําเสนอที่ประชุมของคณะกรรมาธิการ ส่วนของกรมป่าไม้ก็บอกว่า ได้มีการประกาศ พื้นที่ป่าแห่งนี้ใน พ.ศ. ๒๕๐๕ ซึ่ง พ.ศ. ๒๕๐๕ กับ พ.ศ. ๒๔๗๕ แน่นอนที่สุด ที่ประชุมทุกคน รวมทั้งหน่วยงานราชการก็รับว่าป่าไม้มาทีหลัง หลังจากนั้นทางคณะกรรมาธิการก็ได้ทํา หนังสือขอให้กรมป่าไม้ได้เพิกถอน เนื่องจากว่าพบหลักฐานชัดเจนว่ามาทีหลัง มาถึงบัดนี้ เป็นเวลา ๒ ปี ท่านประธานครับ ยังขาดกระบวนการในการบังคับใช้ ทุกอย่างก็ยังคง เหมือนเดิม ยังไม่มีการเพิกถอน ยังไม่มีการออกกฎกระทรวงเพื่อที่จะเพิกถอนนี้ สํานักสงฆ์ ก็ยังคงเป็นสํานักสงฆ์ ยังไม่สามารถที่จะออก นสล. เพื่อที่จะให้มีขอบเขตที่ดินอย่างชัดเจน พี่น้องประชาชนก็ยังคงมีปัญหาอยู่ นี่คือปัญหาที่เกิดมาจากรัฐต่อรัฐ และ

นอกจากนั้นก็ยังมีปัญหาระหว่างรัฐกับเอกชน ในกรณีของอุทยานแห่งชาติ ทะเลบัน ผมเองก็เคยเป็นผู้ที่นําเรื่องเข้าสู่คณะกรรมาธิการเช่นกัน และเคยเสนอเอกสาร ซึ่งเป็นเอกสารที่เป็น ต้องขออนุญาตว่าเป็นภาษามลายู ว่าพื้นที่ของจังหวัดสตูลและ รัฐเคดาห์เมื่อก่อนนั้นเป็นเมืองเดียวกัน ได้มีการแบ่งแยกกันในสมัยช่วงที่มีการแบ่งแยก ในสมัยหลังสงครามโลก สตูลก็ติดมาที่ประเทศไทย รัฐเคดาห์ก็ติดไปที่ประเทศมาเลเซีย แต่ที่ดินที่พี่น้องประชาชนทํากินอยู่นั้นมีเอกสารชัดเจนเป็นภาษามาเลเซียหรือเป็นภาษายาวี หรือภาษามลายูอย่างชัดเจน และได้เคยเสนอเรื่องนี้ต่อที่ประชุมของคณะกรรมาธิการเรื่องของที่ดิน แต่ปรากฏว่าก็ยังคงยึดตามประกาศของอุทยานยังเหมือนเดิม ซึ่งมาทีหลังอย่างน้อย หลายสิบปีทีเดียว นั่นคือปัญหาที่มันเกิดขึ้น เพราะฉะนั้นท่านประธานที่เคารพครับ มาในสภาของเราในชุดนี้นั้นเพื่อนสมาชิกก็ได้เสนอญัตติเข้ามาหลายญัตติ ผมเองก็เห็นด้วย อย่างไรก็ตามแต่ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องของซ้ําซ้อนปัญหาเดิมยังแก้ไขไม่ได้ แต่เราก็ต้องเดินหน้า เพราะอย่างน้อยรัฐบาลที่แล้วก็ได้มีความคืบหน้าในเรื่องของประมวลกฎหมายในที่ดินตรงนี้ และได้มีการเสนอเป็นเรื่องนโยบายของรัฐบาล เรื่องของธนาคารโฉนดชุมชนและธนาคารที่ดิน ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี ๆ ที่ท่านเองก็เข้ามาเป็นรัฐบาล ก็น่าที่จะได้หยิบยกเอาหลักการที่ดีตรงนี้ ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องว่าใครเคยทํามาก่อนทํามาทีหลัง เอาสิ่งดี ๆ เหล่านี้มาให้เป็นประโยชน์กับ พี่น้องประชาชน ผมเชื่อว่าถ้าหากว่าเรามีการตั้งคณะกรรมาธิการ แล้วก็ในรูปของ คณะกรรมาธิการ เราทํางานกันอย่างเป็นเอกภาพและมีความตั้งใจ ผมเชื่อว่าปัญหาที่ดินทํากิน ของพี่น้องประชาชนจะได้รับการแก้ไขต่อไป ผมขอให้สภาผู้แทนราษฎรได้ช่วยกันพิจารณา ญัตติของกระผมและของเพื่อนสมาชิกร่วมกันอย่างเป็นไปด้วยประโยชน์ของพี่น้องประชาชน ต่อไปนะครับ ขอบคุณมากครับท่านประธาน